مهابهاراتا · أدهيايا 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
किर्मीरस्य वधं क्षत्तः श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ।
रक्षसा भीमसेनस्य कथमासीत्समागमः ॥ ३.११.१ ॥
يا فيدورا، أريد أن أسمع مقتل كيرميرا؛ فاروِه. كيف جرى لقاء بهيمasena بالراكشاسا؟
3.11.2
शृणु भीमस्य कर्मेदमतिमानषकर्मणः ।
श्रुतपूर्वं मया तेषां कथान्तेषु पुनः पुनः ॥ ३.११.२ ॥
اسمع هذا العمل لبهيما، الذي أعماله فوق البشر. لقد سمعتُ عنها من قبل مراراً وتكراراً في نهايات الحكايات.
3.11.3
इतः प्रयाता राजेन्द्र पाण्डवा द्यूतनिर्जिताः ।
जग्मुस्त्रिभिरहोरात्रैः काम्यकं नाम तद्वनम् ॥ ३.११.३ ॥
يا سيد الملوك، انطلق البانداوا المهزومون في النرد من هنا، وفي ثلاثة أيام وليالٍ بلغوا تلك الغابة المسماة كاميّاكا.
3.11.4
रात्रौ निशीथे त्वाभीले गतेऽर्धसमये नृप ।
प्रचारे पुरुषादानां रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ ३.११.४ ॥
في الليل، يا ملك، بعد منتصف الليل، في الوقت الذي كان فيه الراكشاسا آكلو البشر ذوو الأفعال الرهيبة يتجولون.
3.11.5
तद्वनं तापसा नित्यमशेषा वनचारिणः ।
दूरात्परिहरन्ति स्म पुरुषादभयात्किल ॥ ३.११.५ ॥
كان جميع الزهّاد وسكان الغابة في ذلك الوادي يتجنبونه دائماً من بعيد، خوفاً من آكلي البشر.
3.11.6
तेषां प्रविशतां तत्र मार्गमावृत्य भारत ।
दीप्ताक्षं भीषणं रक्षः मोल्मुकं प्रत्यपद्यत ॥ ३.११.६ ॥
يا بهارتا، حين دخلوا هناك، سدّ عليهم راكشاسا رهيب ذو عينين متقدتين ووجه كالمشعل طريقهم وظهر أمامهم.
3.11.7
बाहू महान्तौ कृत्वा च तथास्यं च भयानकम् ।
स्थितमावृत्यपन्थानं येन यान्ति कुरूद्वहाः ॥ ३.११.७ ॥
مادًّا ذراعيه الضخمتين وفاتحًا فمه المرعب، وقف يسدّ الطريق الذي كان يسير فيه أبطال الكورو.
3.11.8
दष्टोष्ठदंष्ट्रं ताम्राक्षं प्रदीप्तोर्ध्वशिरोरुहम् ।
सार्करश्मितडिच्चक्रं सबलाकमिवाम्बुदम् ॥ ३.११.८ ॥
شفتاه مَعضوضتان وأنيابه بارزة، عيناه نحاسيتان، شعره المتّقد منتصب إلى أعلى، وحوله دائرة من أشعة الشمس والبرق، كغيمة يصحبها طيور البلشون.
3.11.9
सृजन्तं राक्षसीं मायां महानादनिनादितम् ।
मुञ्चन्तं विपुलान्नादान्सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.११.९ ॥
يبتدع سحر الرّاكشَسة، ويدوّي بزئير عظيم، ويُطلق أصواتًا هائلة، كغيمةٍ مثقلة بالماء.
3.11.10
तस्य नादेन संत्रस्ताः पक्षिणः सर्वतोदिशम् ।
विमुक्तनादाः संपेतुः स्थलजा जलजैः सह ॥ ३.११.१० ॥
فزعت الطيور من زئيره فطارت في كل الجهات صارخة، وفرّت الكائنات البرية مع الكائنات المائية.
3.11.11
संप्रद्रुतमृगद्वीपिमहिषर्क्षसमाकुलम् ।
तद्वनं तस्य नादेन संप्रस्थितमिवाभवत् ॥ ३.११.११ ॥
ذلك الغابُ المليءُ بالغزلان والنمور والجواميس والدببة الهاربة في الذعر، بدا وكأنه يرحل ويبتعد عند زئيره.
3.11.12
तस्योरुवाताभिहतास्ताम्रपल्लवबाहवः ।
विदूरजाताश्च लताः समाश्लिष्यन्ति पादपान् ॥ ३.११.१२ ॥
تضربها ريح فخذيه، فتتشبث اللبلاب المتباعدة النابتة بأغصانها الحمراء كالأذرع، وتعانق الأشجار.
3.11.13
तस्मिन्क्षणेऽथ प्रववौ मारुतो भृशदारुणः ।
रजसा संवृतं तेन नष्टर्क्षमभवन्नभः ॥ ३.११.१३ ॥
في تلك اللحظة هبّت ريح شديدة الهول، فصار السماء المغطاة بالغبار خالية من النجوم.
3.11.14
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणामविज्ञातो महारिपुः ।
पञ्चानामिन्द्रियाणां तु शोकावेश इवातुलः ॥ ३.११.१४ ॥
العدوّ العظيم الذي لم يدركه أبناء باندو الخمسة، بدا كأنه هجوم حزن لا مثيل له على الحواس الخمس.
3.11.15
स दृष्ट्वा पाण्डवान्दूरात्कृष्णाजिनसमावृतान् ।
आवृणोत्तद्वनद्वारं मैनाक इव पर्वतः ॥ ३.११.१५ ॥
لما رأى البانداڤا من بعيد متدثرين بجلود الغزلان السوداء، سدّ باب الغابة كما يسدّه جبل مَينَاكا.
3.11.16
तं समासाद्य वित्रस्ता कृष्णा कमललोचना ।
अदृष्टपूर्वं संत्रासान्न्यमीलयत लोचने ॥ ३.११.१६ ॥
لما اقتربت منه، أغمضت كريشنا ذات العينين اللوتسيّتين، المرتعبة، عينيها من رعبٍ لم تعرفه من قبل.
3.11.17
दुःशासनकरोत्सृष्टविप्रकीर्णशिरोरुहा ।
पञ्चपर्वतमध्यस्था नदीवाकुलतां गता ॥ ३.११.१७ ॥
وقد تبعثرت شعرها الذي أفلته يد دوشاساناً، اضطربت كنهرٍ بين خمسة جبال.
3.11.18
विमुह्यमानां तां तत्र जगृहुः पञ्च पाण्डवाः ।
इन्द्रियाणि प्रसक्तानि विषयेषु यथारतिम् ॥ ३.११.१८ ॥
هناك أمسك بها الأخوة الخمسة البانداڤا وهي تتهاوى، كما تتعلق الحواس بموضوعات لذّتها.
3.11.19
अथ तां राक्षसीं मायामुत्थितां घोरदर्शनाम् ।
रक्षोघ्नैर्विविधैर्मन्त्रैर्धौम्यः सम्यक्प्रयोजितैः ॥ ३.११.१९ ॥
فأخمد ذلك الدهاء الراكشاسي المنبعث ذو المنظر المرعب، دهومْيا، بتطبيق سليم لتعاويذ شتى تقتل الراكشاسا.
3.11.20
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां नाशयामास वीर्यवान् ।
स नष्टमायोऽतिबलः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ ३.११.२० ॥
وبينما كان أبناء باندو ينظرون، أهلكها ذو البأس، فزالت مايا عنه، فوقف شديد القوة، عيناه متسعتان من الغضب.
3.11.21
काममूर्तिधरः क्रूरः कालकल्पो व्यदृश्यत ।
तमुवाच ततो राजा दीर्घप्रज्ञो युधिष्ठिरः ॥ ३.११.२१ ॥
ظهر ذلك الكريه القاسي المتقمص أي صورة شاء، كأنه الموت، فخاطبه الملك يودهيشثيرا ذو البصيرة البعيدة.
3.11.22
को भवान्कस्य वा किं ते क्रियतां कार्यमुच्यताम् ।
प्रत्युवाचाथ तद्रक्षो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ३.११.२२ ॥
"من أنت؟ ولمن تنتمي؟ وماذا تريد؟ فليُقل العمل المطلوب." فأجاب ذلك الراكشاسا ملك الدهرما يودهيشثيرا.
3.11.23
अहं वकस्य वै भ्राता किर्मीर इति विश्रुतः ।
वनेऽस्मिन्काम्यके शून्ये निवसामि गतज्वरः ॥ ३.११.२३ ॥
"أنا أخو وكا، المشهور باسم كِرميرا. أسكن في هذه الغابة القفر كامياكا، خالياً من الحمّى."
3.11.24
युधि निर्जित्य पुरुषानाहारं नित्यमाचरन् ।
के यूयमभिसंप्राप्ता भक्ष्यभूता ममान्तिकम्।
युधि निर्जित्यवः सर्वान्भक्षयिष्ये गतज्वरः ॥ ३.११.२४ ॥
"بعد أن أغلب الرجال في القتال، آكلهم دائماً. من أنتم، وقد جئتم إليّ طعاماً؟ في القتال، بعد أن أغلبكم جميعاً، سأفترسكم خالياً من الهمّ."
3.11.25
युधिष्ठिरस्तु तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दुरात्मनः ।
आचचक्षे ततः सर्वं गोत्रनामादि भारत ॥ ३.११.२५ ॥
فلما سمع يودهيشثيرا كلام ذلك الشرير، أعلن حينئذ كل شيء: نسبه واسمه وما سوى ذلك، يا بهاراتا.
3.11.26
पाण्डवो धर्मराजोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्भीमसेनार्जुनादिभिः ॥ ३.११.२६ ॥
إن كان قد بلغ سمعك: أنا دهرماراجا، أحد البانداوا، مع جميع إخوتي، بهيمسينا وأرجونا وغيرهما.
3.11.27
हृतराज्यो वने वासं वस्तुं कृतमतिस्ततः ।
वनमभ्यागतो घोरमिदं तव परिग्रहम् ॥ ३.११.२७ ॥
بعد أن فقدت مملكتي وعزمت على السكن في الغابة، جئت من هناك إلى هذه الغابة المرعبة، التي هي الآن ملكك.
3.11.28
विस्मयं परमं गत्वा राक्षसो घोरदर्शनः ।
किर्मीरस्त्वब्रवीदेनं दिष्ट्या देवैरिदं मम।
उपपादितमद्येह चिरकालान्मनोरथम् ॥ ३.११.२८ ॥
امتلأ الراكشاسا كيرميرا ذو المنظر المرعب بالدهشة العظيمة، فقال له: «بالحظ وبفضل الآلهة، تحقق اليوم هنا أمنيتي التي طال انتظارها.»
3.11.29
भीमसेनवधार्थं हि नित्यमभ्युद्यतायुधः ।
चरामि पृथिवीं कृत्स्नां नैनं चासादयाम्यहम् ॥ ३.११.२९ ॥
حقًا، من أجل قتل بهيمسينا كنت أجوب الأرض كلها على الدوام والسلاح مرفوع، ولكنني لم أستطع العثور عليه.
3.11.30
सोयमासादितो दिष्ट्या भ्रातृहा काङ्क्षितश्चिरम् ।
अनेन हि मम भ्राता बको विनिहतः प्रियः ॥ ३.११.३० ॥
هذا قاتل الإخوة الذي طالما تمنيته قد وُجد بالحظ؛ فهو الذي قتل أخي الحبيب بكا.
3.11.31
वैत्रकीयवने राजन्ब्राह्मणच्छद्मरूपिणा ।
विद्याबलमुपाश्रित्य न ह्मस्त्यस्यौरसं बलम् ॥ ३.११.३१ ॥
أيها الملك، في غابة فايتراكيا، متنكرًا في هيئة البراهمة، معتمدًا على قوة العلم — ليست له قوة فطرية خاصة به.
3.11.32
हिडिम्बश्च सखा मह्मं दयितो वनगोचरः ।
हतो दुरात्मनाऽनेन स्वसा चास्य हृता पुरा ॥ ३.११.३२ ॥
هِدِمبا، صديقي الحبيب الذي كان يجوب الغابة، قتله هذا الشرير؛ وقبل ذلك اختطف أيضًا أخته.
3.11.33
सोयमभ्यागतो मूढो ममेदं गहनं वनम् ।
प्रचारसमयेऽस्माकमर्द्धरात्रे स्थिते समे ॥ ३.११.३३ ॥
جاء هذا الأحمق إلى غابتي الكثيفة هذه، في وقت تجوالنا، عند منتصف الليل، حين تستوي كل الأشياء.
3.11.34
अद्यास्य यातयिष्यामि तद्वैरं चिरसंभृतम् ।
तर्पयिष्यामि च बकं रुधिरेणास्य भूरिणा ॥ ३.११.३४ ॥
اليوم سأجعله يدفع ثمن تلك العداوة المتراكمة منذ زمن طويل، وبدمه الوفير سأُرضي باكا.
3.11.35
अद्याहमनृणो भूत्वा भ्रातुः सख्युस्तथैव च ।
शान्तिं लब्धास्मि परमां हत्वा राक्षसकण्टकम् ॥ ३.११.३५ ॥
اليوم، وقد تحررتُ من دَيْن أخي وصديقي، وبعد أن قتلتُ هذه الشوكة من الرakshasas، نلتُ السلام الأعلى.
3.11.36
यदि तेन पुरा मुक्तो भीमसेनो बकेन वै ।
अद्यैनं भक्षयिष्यामि पश्यतस्ते युधिष्ठिर ॥ ३.११.३६ ॥
إن كان باكا قد أطلق سراح بهيمسينا من قبل، فإني اليوم آكل هذا — أمام عينيك، أيها يودهيشتهيرا.
3.11.37
एनं हि विपुलप्राणमद्य हत्वा वृकोदरम् ।
संभक्ष्य जरयिष्यामि यथाऽगस्त्यो महासुरम् ॥ ३.११.३७ ॥
سأقتل اليوم هذا الوركودرا ذا النفس العظيم، وأبتلعه وأهضمه، كما هضم أغاستيا الأسور العظيم.
3.11.38
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
नैतदस्तीति सक्रोधो भर्त्सयामास राक्षसम् ॥ ३.११.३८ ॥
فلما قيل له ذلك، وبّخ يودهيشثيرا، الصادق الوفي بعهده والبار في نفسه، الراكشاسا غاضبًا قائلًا: «ليس الأمر كذلك».
3.11.39
ततो भीमो महाबाहुरारुज्यतरसा द्रुमम् ।
दशव्याममथोद्विद्धं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ३.११.३९ ॥
عندئذ قلع بهيما ذو الذراعين القويتين بقوة شجرة طولها عشرة فياماس، وجرّدها من أوراقها.
3.11.40
चकार सज्यं गाण्डीवं वज्रनिष्पेषगौरवम् ।
निमेषान्तरमात्रेण तथैव विजयोऽर्जुनः ॥ ३.११.४० ॥
في لحظة خاطفة شدّ فيجايا (أرجونا) وتر الغانديفا، الثقيل كصوت الصاعقة.
3.11.41
निवार्य भीमो जिष्णुं तं तद्रक्षो मेघनिःस्वनम् ।
अभिद्रुत्याब्रवीद्वाक्यं तिष्ठतिष्ठेति भारत ॥ ३.११.४१ ॥
فأوقف بهيما الظافر أرجونا، ثم اندفع نحو ذلك الراكشاسا الذي كان صوته يدوي كالسحاب، وقال: «قف، قف!» يا بهاراتا.
3.11.42
इत्युक्त्वैनमतिक्रुद्धः कक्ष्यामुत्पीड्य पाण्डवः ।
निष्पिष्य पाणिना पाणिं संदष्टौष्ठपुटो बली।
तमभ्यधावद्वेगेन भीमो वृक्षायुधस्तदा ॥ ३.११.४२ ॥
وبعد أن قال ذلك، شدّ البانداوا الغاضب جدًا حزامه، وفرك يدًا بيد، وأطبق شفتيه على بعضهما، ثم اندفع بهيما القوي، متخذًا من الشجرة سلاحًا، نحوه بسرعة.
3.11.43
यमदण्डप्रतीकाशं ततस्तं तस्य मूर्धनि ।
पातयामास वेगेन कुलिशं मघवानिव ॥ ३.११.४३ ॥
فهوى بها بقوة على رأسه كصولجان ياما، كما يقذف ماغافان صاعقته.
3.11.44
असंभ्रान्तं तु तद्रक्षः समरे प्रत्यदृश्यत ।
चिक्षेप चोल्मुकं दीप्तमशनिं ज्वलितामिव ॥ ३.११.४४ ॥
لكن ذلك الرakshasa بدا غير مضطرب في المعركة؛ فقذف مشعلاً متوهجاً كصاعقة مشتعلة.
3.11.45
तदुदस्तमलातं तु भीमः प्रहरतां वरः ।
पदा सव्येन चिक्षेप तद्रक्षः पुनराव्रजत् ॥ ३.११.४५ ॥
لكن بهيما، أفضل المقاتلين، ركل ذلك المشعل المقذوف بقدمه اليسرى، فعاد الرakshasa مرة أخرى.
3.11.46
किर्मीरश्चापि सहसा वृक्षमुत्पाट्य पाण्डवम् ।
दण्डपाणिरिव क्रुद्धः समरे प्रत्यधावत ॥ ३.११.४६ ॥
وكذلك كيرميرا اقتلع فجأة شجرة، وغضب كياما حامل العصا، واندفع في المعركة نحو البانداوي.
3.11.47
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोर्यथा स्त्रीकाङ्क्षिणोः पुरा ॥ ३.११.४७ ॥
فصار قتالاً بالأشجار يدمّر الأشجار الكبيرة، كقتال الأخوين فالين وسوغريفا قديماً، وكلاهما يشتهي امرأة.
3.11.48
शीर्षयोः पतिता वृक्षा विभिदुर्नैकधा तयोः ।
यथैवोत्पलपत्राणि मत्तयोर्द्विपयोस्तथा ॥ ३.११.४८ ॥
الأشجار التي سقطت على رأسيهما تهشمت إلى قطع كثيرة، كما تتناثر بتلات اللوتس على فيلين هائجين.
3.11.49
मूर्ध्निजर्झरभूतास्तु बहवस्तत्र पादपाः ।
चीराणीव व्युदस्तानि रेजुस्तत्र महावने ॥ ३.११.४९ ॥
وهناك في الغابة العظيمة كانت أشجار كثيرة، صارت شلالات من قممها، تلمع كالثياب المطروحة.
3.11.50
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महूर्तं भरतर्षभ ।
राक्षसानां च मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च ॥ ३.११.५० ॥
يا ثور البهاراتا، دامت تلك المعركة بالأشجار لحظة، بين زعيم الرakshasa وأفضل البشر.
3.11.51
ततः शिलां समुत्क्षिप्य भीमस्य युधि तिष्ठतः ।
प्राहिणोद्रासः क्रुद्धो भीमसेनश्चचाल ह ॥ ३.११.५१ ॥
ثم رفع الرakshasa الغاضب صخرة وقذفها نحو بهيما الواقف في المعركة، فاهتز بهيماسينا.
3.11.52
तं शिलाताडनजडं पर्यधावत राक्षसः ।
बाहुविक्षिप्तकिरणः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ३.११.५२ ॥
ركض الرakshasa حوله، مخدَّرًا من ضربة الصخرة، كما يدور سفارباتو الذي ترمي ذراعاه الأشعة حول الشمس.
3.11.53
तावन्योन्यं समाश्लिश्य प्रकर्षन्तौ परस्परम् ।
उभावपि चकाशेते प्रवृद्धौ वृषभाविव ॥ ३.११.५३ ॥
متعانقين، يجرّ كلٌّ منهما الآخر، كانا يلمعان كثورين قويين.
3.11.54
तयोरासीत्सुतुमुलः संप्रहारः सुदारुणः ।
नखदंष्ट्रायुधवतोर्व्याघ्रयोरिव दृप्तयोः ॥ ३.११.५४ ॥
نشب بينهما صدام ضارٍ شديد الهول، كصدام نمرين مزهوّين مسلّحين بالمخالب والأنياب.
3.11.55
दुर्योधननिकाराच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
कृष्णानयनदृष्टश्च व्यवर्धत वृकोदरः ॥ ३.११.५५ ॥
وقد استبد به الزهو من إهانة دورyodhana ومن قوة ذراعيه، ولما رأى كرشنا (دروبادي) تُجَرّ إليه، ازداد وركودارا (بهيما) غضبًا واشتعالًا.
3.11.56
अभिहत्याथ बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णादमर्षितः ।
मातङ्गमिव मातङ्गः प्रभिननकरटामुखम् ॥ ३.११.५६ ॥
ضربه بذراعيه ثم أمسكه بدوره في غضب، كما يمسك فيل يسيل من صدغيه المسك فيلاً آخر.
3.11.57
स चाप्येनं ततो रक्षः प्रतिजग्राह वीर्यबान् ।
तमाक्षिपद्भीमसेनो बलेन बलिनां वरः ॥ ३.११.५७ ॥
فأمسكه ذلك الراكشاسا القوي أيضًا؛ لكن بهيمسينا، أفضل الأقوياء، رفعه بالقوة وقذفه بعيدًا.
3.11.58
तयोर्भुजविनिष्पेषादुभयोर्बलिनोस्तदा ।
शब्दः समभवद्घोरो वेणुस्फोटसमो युधि ॥ ३.११.५८ ॥
ومن سحق ذراعي القويين انبعث صوت مرعب في المعركة، كتفجّر الخيزران.
3.11.59
अथैनमाक्षिप्य बलाद्गृद्य मध्ये वृकोदरः ।
धूनयामास वेगेन वायुश्चण्ड इव द्रुमम् ॥ ३.११.५९ ॥
ثم رفعه وركودارا (بهيما) بالقوة، وأمسكه من الوسط، وهزّه بعنف كما تهزّ الريح العاصفة الشجرة.
3.11.60
स भीमेन परामृष्टो दुर्बलो बलिनां रणे ।
व्यस्पन्दत यथाप्राणं विचकर्ष च पाण्डवम् ॥ ३.११.६० ॥
ذلك الراكشاسا الضعيف، الذي أمسكه بهيما بين الأقوياء في المعركة، ظل يتلوى ما بقيت فيه الروح، وحاول أن يجرّ الباندافا معه.
3.11.61
तत एनं परिश्रान्तमुपलक्ष्य वृकोदरः ।
योक्रयामास बाहुभ्यां पशुं रशनया यथा ॥ ३.११.६१ ॥
ثم لما رأى بهيمه ،فرِيكودرا (بهيما) قد أنهكه التعب، أمسكه بذراعيه كما يُربط الحيوان بالحبل.
3.11.62
विनदन्तं महानादं भिन्नभिरीस्वनं बली ।
भ्रामयामास सुचिरं विस्फुरन्तमचेतसम् ॥ ३.११.६२ ॥
وهو يصرخ بصوت عالٍ، يُصدر صوتاً كطبلٍ مكسور، يتلوى ولا يعي، أداره القوي (بهيما) طويلاً.
3.11.63
तं विषीदन्तमाज्ञाय राक्षसं पाण्डुनन्दनः ।
प्रगृह्य तरसा दोर्भ्यां पशुमारममारयत् । ॥ ३.११.६३ ॥
ولما علم ابن بانду (بهيما) أنه يضعف، أمسك بالراكشاسا بقوة بكلتا ذراعيه وقتله كما يُقتل الحيوان.
3.11.64
आक्रम्य च कटीदेशे जानुना राक्षसाधमम् ।
पीडयामास पाणिभ्यां तस्य कण्ठंवृकोदरः ॥ ३.११.६४ ॥
وضغط فريكودرا (بهيما) بركبته على خصر ذلك الأحقر بين الراكشاسا، وسحق حلقه بكلتا يديه.
3.11.65
अथ जर्जरसर्वाङ्गं व्यावृत्तनयनोल्बणम् ।
भूतले भ्रामयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.११.६५ ॥
ثم أدار بهيما ذلك الكائن على الأرض وقد تهشمت أعضاؤه كلها، وانقلبت عيناه، وهو مروع، ونطق بهذه الكلمات.
3.11.66
हिडिम्बबकयोः पाप न त्वमश्रुप्रमार्जनम् ।
करिष्यसि गतश्चापि यमस्य सदनं प्रति ॥ ३.११.६६ ॥
أيها الشرير! لن تمسح دموعاً عن هيدمبا وباكا، ولا حتى بعد أن تذهب إلى مقر ياما.
3.11.67
इत्येवमुक्त्वा पुरुषप्रवीर-
स्तं राक्षसं क्रोधपरीतचेताः।
विस्रस्तवस्त्राभरणं स्फुरन्त-
मुद्धान्तचित्तं व्यसुमुत्ससर्ज ॥ ३.११.६७ ॥
وبعد أن قال هذا، ألقى ذلك البطل بين الرجال، وقد اضطرب قلبه من الغضب، ذلك الرَّاكشاسة، وثيابه وحليه مبعثرة وهو يتخبط، فجعله بلا روح وطرحه.
3.11.68
तस्मिन्हते तोयदतुल्यरूपे ।
कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्राः।
भीमं प्रशस्याथ गुणैरनेकै-
र्हृष्टास्ततो द्वैतवनाय जग्मुः ॥ ३.११.६८ ॥
ولما قُتل ذلك الذي كان على هيئة السحاب، قدّم الأمراء كريشنا أمامهم، وأثنوا على بهيما لصفاته الكثيرة، ومضوا فرحين نحو غابة دفايتا.
3.11.69
एवं विनिहतः सङ्ख्ये किर्मोरो मनुजाधिप ।
भीमेन वचनात्तस् धर्मराजस्य कौरव ॥ ३.११.६९ ॥
وهكذا قُتل كيرميرا في المعركة، يا سيد البشر، يا كوراڤا، على يد بهيما بأمر ملك الدهرما.
3.11.70
ततो निष्कष्टकं कृत्वा वनं तदयराजितः ।
द्रौपद्या सह धर्मज्ञो वसतिं तामुवास ह ॥ ३.११.७० ॥
ثم، بعد أن جعل ذلك الغابة خالية من الأشواك، أقام فيها ذلك العارف بالدهرما الذي لا يُقهر مع دروبادي.
3.11.71
समाश्वास्य च ते सर्वे द्रौपदीं भरतर्षभाः ।
प्रहृष्टमनसः प्रीत्या प्रसशंसुर्वृकोदरम् ॥ ३.११.७१ ॥
ولما واسوا دروبادي، أثنى جميع ثيران بهاراتا، وقلوبهم مسرورة، بمحبة على فريكودارا (بهيما) ثناءً عظيماً.
3.11.72
भीमबाहुबलोत्पिष्टे विनष्टे राक्षसे ततः ।
विविशुस्ते वनं वीराः क्षेमं निहतकण्टकम् ॥ ३.११.७२ ॥
ولما هلك ذلك الرَّاكشاسة، الذي سحقته قوة ذراعي بهيما، دخل الأبطال ذلك الغابة، وقد صارت آمنة خالية من الأشواك.
3.11.73
स मया गच्छता मार्गे विनिकीर्णो भयावहः ।
वने महति दुष्टात्मा दृष्टो भीमबलाद्धतः ॥ ३.११.७३ ॥
وأنا أسير في الطريق، رأيت في الغابة الكبيرة ذلك الشيطان المرعب الخبيث الروح، متناثرًا ومقتولًا بقوة بهيمة.
3.11.74
तत्राश्रौषमहं चैतत्कर्म भीमस् भारत ।
ब्राह्मणानां कथयतां ये तत्रासन्समागताः ॥ ३.११.७४ ॥
هناك سمعتُ أنا أيضًا، يا سليل بهارata، عمل بهيمة، حين كان البراهمة المجتمعون هناك يروونه.
3.11.75
एवं विनिहतं सङ्ख्ये किर्मीरं रक्षसां वरम् ।
श्रुत्वा ध्यानपरो राजा निशश्वासार्तवत्तदा ॥ ३.११.७५ ॥
لما سمع أن كيرميرا، أفضل الراكشاسا، قد قُتل هكذا في المعركة، تنهّد الملك المستغرق في التفكير حينئذٍ تنهيدةً كمن هو متألم.