மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
किर्मीरस्य वधं क्षत्तः श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ।
रक्षसा भीमसेनस्य कथमासीत्समागमः ॥ ३.११.१ ॥
க்ஷத்தாவே, கிர்மீரனின் வதத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன், அதைச் சொல்லுங்கள். ராட்சசனுடன் பீமசேனனின் சந்திப்பு எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?
3.11.2
शृणु भीमस्य कर्मेदमतिमानषकर्मणः ।
श्रुतपूर्वं मया तेषां कथान्तेषु पुनः पुनः ॥ ३.११.२ ॥
கேளுங்கள், மனிதருக்கு மீறிய செயல்கள் செய்த பீமனின் இந்தச் செயலை. அவர்களைப் பற்றி கதைகளின் முடிவுகளில் நான் பலமுறை முன்பு கேட்டிருக்கிறேன்.
3.11.3
इतः प्रयाता राजेन्द्र पाण्डवा द्यूतनिर्जिताः ।
जग्मुस्त्रिभिरहोरात्रैः काम्यकं नाम तद्वनम् ॥ ३.११.३ ॥
ராஜேந்திரனே, சூதில் தோற்ற பாண்டவர்கள் இங்கிருந்து புறப்பட்டு மூன்று பகல்-இரவுகளில் காம்யகம் என்ற அந்தக் காட்டை அடைந்தனர்.
3.11.4
रात्रौ निशीथे त्वाभीले गतेऽर्धसमये नृप ।
प्रचारे पुरुषादानां रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ ३.११.४ ॥
அரசே, நள்ளிரவுக்குப் பிறகு, நரமாமிசம் உண்ணும் கொடிய செயல்களைச் செய்யும் ராட்சசர்கள் திரியும் வேளையில், இரவில்.
3.11.5
तद्वनं तापसा नित्यमशेषा वनचारिणः ।
दूरात्परिहरन्ति स्म पुरुषादभयात्किल ॥ ३.११.५ ॥
அந்தக் காட்டின் தவசிகளும் அனைத்து வனவாசிகளும் எப்போதும் நரமாமிசம் உண்ணும் ராட்சசர்களின் பயத்தால் தூரத்திலிருந்தே அதனைத் தவிர்த்தனர்.
3.11.6
तेषां प्रविशतां तत्र मार्गमावृत्य भारत ।
दीप्ताक्षं भीषणं रक्षः मोल्मुकं प्रत्यपद्यत ॥ ३.११.६ ॥
பரதனே, அங்கே நுழைந்தவர்களின் வழியை மறித்து, எரியும் கண்களும் பயங்கர முகமுமுடைய ஒரு ராட்சசன் அவர்கள் முன் தோன்றினான்.
3.11.7
बाहू महान्तौ कृत्वा च तथास्यं च भयानकम् ।
स्थितमावृत्यपन्थानं येन यान्ति कुरूद्वहाः ॥ ३.११.७ ॥
அவன் தன் இரு பெரிய கரங்களை விரித்தும், பயங்கரமான வாயைத் திறந்தும், வழியை மறித்து நின்றான்; அதன் வழியாகத்தான் குருவீரர்கள் செல்கின்றனர்.
3.11.8
दष्टोष्ठदंष्ट्रं ताम्राक्षं प्रदीप्तोर्ध्वशिरोरुहम् ।
सार्करश्मितडिच्चक्रं सबलाकमिवाम्बुदम् ॥ ३.११.८ ॥
கடித்த உதடுகளும் கோரைப் பற்களும் கொண்டவன், செம்பு நிறக் கண்கள் கொண்டவன், மேல்நோக்கி எரியும் முடி கொண்டவன், சூரியக் கதிர்களும் மின்னலும் சுழல்வது போன்றவன், கொக்குகளுடன் கூடிய மேகம் போல்.
3.11.9
सृजन्तं राक्षसीं मायां महानादनिनादितम् ।
मुञ्चन्तं विपुलान्नादान्सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.११.९ ॥
அரக்கத்தனமான மாயையை உருவாக்கியவன், பெரும் முழக்கத்தால் எதிரொலிப்பவன், பெரும் ஒலிகளைப் பொழிபவன், நீருடன் கூடிய மேகம் போல்.
3.11.10
तस्य नादेन संत्रस्ताः पक्षिणः सर्वतोदिशम् ।
विमुक्तनादाः संपेतुः स्थलजा जलजैः सह ॥ ३.११.१० ॥
அவனுடைய முழக்கத்தால் பயந்த பறவைகள் எல்லாத் திசைகளிலும் கூவிக்கொண்டு பறந்தன; நிலத்தில் வாழ்வனவும் நீரில் வாழ்வனவும் சேர்ந்து ஓடின.
3.11.11
संप्रद्रुतमृगद्वीपिमहिषर्क्षसमाकुलम् ।
तद्वनं तस्य नादेन संप्रस्थितमिवाभवत् ॥ ३.११.११ ॥
ஓடிச் சிதறிய மான்கள், சிறுத்தைகள், எருமைகள், கரடிகளால் நிறைந்த அந்தக் காடு, அவனுடைய முழக்கத்தால் இடம்பெயர்ந்து சென்றது போல் ஆனது.
3.11.12
तस्योरुवाताभिहतास्ताम्रपल्लवबाहवः ।
विदूरजाताश्च लताः समाश्लिष्यन्ति पादपान् ॥ ३.११.१२ ॥
அவனுடைய தொடைகளின் காற்றால் அடிபட்டு, செம்பு நிறத் தளிர்களாகிய கரங்களை உடைய, தொலைவில் வளர்ந்த கொடிகள் மரங்களைத் தழுவுகின்றன.
3.11.13
तस्मिन्क्षणेऽथ प्रववौ मारुतो भृशदारुणः ।
रजसा संवृतं तेन नष्टर्क्षमभवन्नभः ॥ ३.११.१३ ॥
அந்தக் கணத்தில் மிகக் கொடிய காற்று வீசியது; தூசியால் மூடப்பட்ட வானம் நட்சத்திரங்கள் மறைந்ததாக ஆனது.
3.11.14
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणामविज्ञातो महारिपुः ।
पञ्चानामिन्द्रियाणां तु शोकावेश इवातुलः ॥ ३.११.१४ ॥
பாண்டுவின் ஐந்து மகன்களுக்கு அறியப்படாத பெரும் எதிரி; ஐந்து புலன்களின் மீது ஒப்பற்ற துயரம் படர்ந்தது போல் அவன் இருந்தான்.
3.11.15
स दृष्ट्वा पाण्डवान्दूरात्कृष्णाजिनसमावृतान् ।
आवृणोत्तद्वनद्वारं मैनाक इव पर्वतः ॥ ३.११.१५ ॥
அவன் தொலைவில் கருமான் தோல் போர்த்திய பாண்டவர்களைக் கண்டு, மைநாக மலை போல் காட்டு வாயிலை அடைத்தான்.
3.11.16
तं समासाद्य वित्रस्ता कृष्णा कमललोचना ।
अदृष्टपूर्वं संत्रासान्न्यमीलयत लोचने ॥ ३.११.१६ ॥
அவனை அணுகிய பயந்த தாமரைக்கண்ணி கிருஷ்ணை, முன்பு காணாத அந்த அச்சத்தால் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.
3.11.17
दुःशासनकरोत्सृष्टविप्रकीर्णशिरोरुहा ।
पञ्चपर्वतमध्यस्था नदीवाकुलतां गता ॥ ३.११.१७ ॥
துச்சாசனனின் கையால் விடுபட்டுச் சிதறிய கூந்தலுடன், ஐந்து மலைகளின் நடுவில் ஓடும் நதி போல் அவள் கலங்கினாள்.
3.11.18
विमुह्यमानां तां तत्र जगृहुः पञ्च पाण्डवाः ।
इन्द्रियाणि प्रसक्तानि विषयेषु यथारतिम् ॥ ३.११.१८ ॥
அங்கே மயங்கிக் கொண்டிருந்தவளை ஐந்து பாண்டவர்களும் பிடித்துக்கொண்டனர்; புலன்கள் இன்பப் பொருட்களில் பற்றுடன் சிக்கிக் கொள்வது போல்.
3.11.19
अथ तां राक्षसीं मायामुत्थितां घोरदर्शनाम् ।
रक्षोघ्नैर्विविधैर्मन्त्रैर्धौम्यः सम्यक्प्रयोजितैः ॥ ३.११.१९ ॥
பின்னர் தௌம்யர் எழுந்த அந்த பயங்கரமான தோற்றமுள்ள ராட்சஸ மாயையை, அரக்கர்களை அழிக்கும் பல்வேறு மந்திரங்களை முறையாகப் பயன்படுத்தி அடக்கினார்.
3.11.20
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां नाशयामास वीर्यवान् ।
स नष्टमायोऽतिबलः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ ३.११.२० ॥
பாண்டுவின் புதல்வர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அந்த வீரியவான் அதை அழித்தார்; அப்போது அவனது மாயை அழிந்து, மிகுந்த பலமுள்ளவன், கோபத்தால் விரிந்த கண்களுடையவனாக அவன் நின்றான்.
3.11.21
काममूर्तिधरः क्रूरः कालकल्पो व्यदृश्यत ।
तमुवाच ततो राजा दीर्घप्रज्ञो युधिष्ठिरः ॥ ३.११.२१ ॥
விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கும் கொடியவனாக, காலனைப் போன்று அவன் தோன்றினான். அப்போது தீர்க்கதரிசியான அரசன் யுதிஷ்டிரன் அவனிடம் பேசினான்.
3.11.22
को भवान्कस्य वा किं ते क्रियतां कार्यमुच्यताम् ।
प्रत्युवाचाथ तद्रक्षो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ३.११.२२ ॥
"நீ யார்? யாருடையவன்? உனக்கு என்ன வேண்டும்? செய்ய வேண்டிய காரியத்தைச் சொல்." அப்போது அந்த அரக்கன் தர்மராஜனான யுதிஷ்டிரனுக்கு மறுமொழி கூறினான்.
3.11.23
अहं वकस्य वै भ्राता किर्मीर इति विश्रुतः ।
वनेऽस्मिन्काम्यके शून्ये निवसामि गतज्वरः ॥ ३.११.२३ ॥
"நான் வகனின் சகோதரன், கிர்மீரன் என்று புகழ்பெற்றவன். இந்த வெறிச்சோடிய காம்யக வனத்தில் நான் சஞ்சலமின்றி வசிக்கிறேன்."
3.11.24
युधि निर्जित्य पुरुषानाहारं नित्यमाचरन् ।
के यूयमभिसंप्राप्ता भक्ष्यभूता ममान्तिकम्।
युधि निर्जित्यवः सर्वान्भक्षयिष्ये गतज्वरः ॥ ३.११.२४ ॥
"போரில் மனிதர்களை வென்று நான் எப்போதும் உணவு உண்டு வருகிறேன். உணவாக என் அருகில் வந்திருக்கும் நீங்கள் யார்? போரில் உங்கள் அனைவரையும் வென்று நான் சஞ்சலமின்றி உண்பேன்."
3.11.25
युधिष्ठिरस्तु तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दुरात्मनः ।
आचचक्षे ततः सर्वं गोत्रनामादि भारत ॥ ३.११.२५ ॥
தீய மனமுடையவனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட யுதிஷ்டிரன், பாரதா, அப்போது தன் குலம், பெயர் முதலிய அனைத்தையும் கூறினான்.
3.11.26
पाण्डवो धर्मराजोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्भीमसेनार्जुनादिभिः ॥ ३.११.२६ ॥
உன் காதில் விழுந்திருந்தால், நான் பாண்டவனாகிய தர்மராஜன்; பீமசேனன், அர்ஜுனன் முதலிய என் சகோதரர்கள் அனைவருடனும்.
3.11.27
हृतराज्यो वने वासं वस्तुं कृतमतिस्ततः ।
वनमभ्यागतो घोरमिदं तव परिग्रहम् ॥ ३.११.२७ ॥
அரசை இழந்து காட்டில் வாழ முடிவு செய்து, அங்கிருந்து உன் ஆளுகைக்குட்பட்ட இந்த பயங்கரமான காட்டிற்கு வந்தேன்.
3.11.28
विस्मयं परमं गत्वा राक्षसो घोरदर्शनः ।
किर्मीरस्त्वब्रवीदेनं दिष्ट्या देवैरिदं मम।
उपपादितमद्येह चिरकालान्मनोरथम् ॥ ३.११.२८ ॥
மிகவும் வியப்படைந்த, பயங்கரத் தோற்றமுள்ள அரக்கன் கிர்மீரன் அவனிடம் கூறினான் — 'அதிர்ஷ்டத்தாலும் தேவர்களாலும் இன்று நீண்டகால ஆசை இங்கே நிறைவேறியது.'
3.11.29
भीमसेनवधार्थं हि नित्यमभ्युद्यतायुधः ।
चरामि पृथिवीं कृत्स्नां नैनं चासादयाम्यहम् ॥ ३.११.२९ ॥
பீமசேனனைக் கொல்லும் நோக்கத்திற்காகவே நான் எப்போதும் ஆயுதம் ஓங்கி முழு பூமியிலும் அலைந்து திரிந்தேன்; ஆனால் இவனை நான் கண்டடையவில்லை.
3.11.30
सोयमासादितो दिष्ट्या भ्रातृहा काङ्क्षितश्चिरम् ।
अनेन हि मम भ्राता बको विनिहतः प्रियः ॥ ३.११.३० ॥
சகோதரனைக் கொன்றவனும், நீண்ட காலமாக நான் விரும்பியவனுமான இவன் அதிர்ஷ்டத்தால் கிடைத்தான்; இவனால்தான் என் அன்புச் சகோதரன் பகன் கொல்லப்பட்டான்.
3.11.31
वैत्रकीयवने राजन्ब्राह्मणच्छद्मरूपिणा ।
विद्याबलमुपाश्रित्य न ह्मस्त्यस्यौरसं बलम् ॥ ३.११.३१ ॥
ஓ அரசே, வைத்ரகீய வனத்தில் அந்தணர் வேடம் தரித்து, வித்தையின் வலிமையைச் சார்ந்தவன் இவன்; இவனுக்கு இயல்பான வலிமை இல்லை.
3.11.32
हिडिम्बश्च सखा मह्मं दयितो वनगोचरः ।
हतो दुरात्मनाऽनेन स्वसा चास्य हृता पुरा ॥ ३.११.३२ ॥
ஹிடிம்பன் என் அன்புத் தோழன், காட்டில் திரிபவன்; இந்தத் தீயவனால் கொல்லப்பட்டான். முன்பு இவனுடைய சகோதரியும் இவனால் கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள்.
3.11.33
सोयमभ्यागतो मूढो ममेदं गहनं वनम् ।
प्रचारसमयेऽस्माकमर्द्धरात्रे स्थिते समे ॥ ३.११.३३ ॥
இந்த மூடன் என் இந்த அடர்ந்த வனத்திற்கு வந்துவிட்டான்; நாம் உலாவும் வேளையில், நள்ளிரவில், எல்லாம் சமநிலையில் இருக்கும் வேளையில்.
3.11.34
अद्यास्य यातयिष्यामि तद्वैरं चिरसंभृतम् ।
तर्पयिष्यामि च बकं रुधिरेणास्य भूरिणा ॥ ३.११.३४ ॥
இன்று நான் அவனிடம் நீண்ட காலமாகச் சேர்ந்த அந்தப் பகையைத் தீர்ப்பேன்; அவனது மிகுந்த இரத்தத்தால் பகனைத் திருப்தி செய்வேன்.
3.11.35
अद्याहमनृणो भूत्वा भ्रातुः सख्युस्तथैव च ।
शान्तिं लब्धास्मि परमां हत्वा राक्षसकण्टकम् ॥ ३.११.३५ ॥
இன்று நான் சகோதரனுக்கும் தோழனுக்கும் கடனின்றி ஆகி, இந்த ராட்சசக் முள்ளைக் கொன்று உயர்ந்த அமைதியைப் பெற்றேன்.
3.11.36
यदि तेन पुरा मुक्तो भीमसेनो बकेन वै ।
अद्यैनं भक्षयिष्यामि पश्यतस्ते युधिष्ठिर ॥ ३.११.३६ ॥
முன்பு பகன் பீமசேனனை விட்டிருந்தால், இன்று நான் இவனை உண்பேன் — ஓ யுதிஷ்டிரா, நீ பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
3.11.37
एनं हि विपुलप्राणमद्य हत्वा वृकोदरम् ।
संभक्ष्य जरयिष्यामि यथाऽगस्त्यो महासुरम् ॥ ३.११.३७ ॥
இன்று பெரும் உயிர்வலிமை கொண்ட இந்த வ்ருகோதரனைக் கொன்று, விழுங்கி, அகஸ்தியர் மகாசுரனை ஜீரணித்ததுபோல் நான் இவனை ஜீரணிப்பேன்.
3.11.38
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
नैतदस्तीति सक्रोधो भर्त्सयामास राक्षसम् ॥ ३.११.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தர்மாத்மாவும் சத்தியசந்தனுமான யுதிஷ்டிரர், 'அது இல்லை' என்று கோபத்துடன் அந்த ராட்சசனைக் கடிந்தார்.
3.11.39
ततो भीमो महाबाहुरारुज्यतरसा द्रुमम् ।
दशव्याममथोद्विद्धं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ३.११.३९ ॥
பின்னர் மகாபாகு பீமன் வேகமாக பத்து வ்யாமம் உயரமான ஒரு மரத்தை முறித்து, அதன் இலைகளைப் பறித்து இலையற்றதாக்கினான்.
3.11.40
चकार सज्यं गाण्डीवं वज्रनिष्पेषगौरवम् ।
निमेषान्तरमात्रेण तथैव विजयोऽर्जुनः ॥ ३.११.४० ॥
வஜ்ரம் முழங்குவதைப் போன்ற கனம் கொண்ட காண்டீவத்தை விஜயன் அர்ஜுனன் ஒரு இமைப்பொழுதில் நாணேற்றினான்.
3.11.41
निवार्य भीमो जिष्णुं तं तद्रक्षो मेघनिःस्वनम् ।
अभिद्रुत्याब्रवीद्वाक्यं तिष्ठतिष्ठेति भारत ॥ ३.११.४१ ॥
வெற்றியாளன் அர்ஜுனனைத் தடுத்த பீமன், மேகம் போல் முழங்கும் அந்த ராட்சசனிடம் ஓடிச்சென்று, 'நில், நில்!' என்று சொன்னான், ஓ பாரதா!
3.11.42
इत्युक्त्वैनमतिक्रुद्धः कक्ष्यामुत्पीड्य पाण्डवः ।
निष्पिष्य पाणिना पाणिं संदष्टौष्ठपुटो बली।
तमभ्यधावद्वेगेन भीमो वृक्षायुधस्तदा ॥ ३.११.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, மிகுந்த கோபமுடைய பாண்டவன் தன் கச்சையை இறுக்கிக் கட்டி, கைகளை அழுத்தி, உதடுகளைக் கடித்து, வலிமையான பீமன் மரத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டு வேகமாக அவனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
3.11.43
यमदण्डप्रतीकाशं ततस्तं तस्य मूर्धनि ।
पातयामास वेगेन कुलिशं मघवानिव ॥ ३.११.४३ ॥
யமனின் தண்டத்தைப் போன்ற அவன் அப்போது அவனது தலையில் வேகமாக இந்திரனைப் போல இடியை இறக்கினான்.
3.11.44
असंभ्रान्तं तु तद्रक्षः समरे प्रत्यदृश्यत ।
चिक्षेप चोल्मुकं दीप्तमशनिं ज्वलितामिव ॥ ३.११.४४ ॥
ஆனால் அந்த அரக்கன் போரில் கலங்காமல் காணப்பட்டான்; அவன் எரியும் தீவட்டியை வீசினான், எரியும் இடியைப் போல.
3.11.45
तदुदस्तमलातं तु भीमः प्रहरतां वरः ।
पदा सव्येन चिक्षेप तद्रक्षः पुनराव्रजत् ॥ ३.११.४५ ॥
ஆனால் போர்வீரர்களில் சிறந்தவனான பீமன், தன் இடது காலால் அந்த வீசப்பட்ட தீவட்டியைத் தள்ளினான்; அந்த அரக்கன் மீண்டும் திரும்பி வந்தான்.
3.11.46
किर्मीरश्चापि सहसा वृक्षमुत्पाट्य पाण्डवम् ।
दण्डपाणिरिव क्रुद्धः समरे प्रत्यधावत ॥ ३.११.४६ ॥
கீர்மீரனும் திடீரென ஒரு மரத்தைப் பிடுங்கி, தண்டாயுதம் ஏந்திய யமனைப் போலக் கோபமுடன் போரில் பாண்டவனை நோக்கி விரைந்தான்.
3.11.47
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोर्यथा स्त्रीकाङ्क्षिणोः पुरा ॥ ३.११.४७ ॥
அது மரங்களை அழிக்கும் மரப்போராக நடந்தது; முன்பு பெண்ணை விரும்பிய சகோதரர்களாகிய வாலிக்கும் சுக்ரீவனுக்கும் நடந்த போர் போல.
3.11.48
शीर्षयोः पतिता वृक्षा विभिदुर्नैकधा तयोः ।
यथैवोत्पलपत्राणि मत्तयोर्द्विपयोस्तथा ॥ ३.११.४८ ॥
அவர்களின் தலைகளின் மீது விழுந்த மரங்கள் பல துண்டுகளாக நொறுங்கின; மதமெடுத்த இரு யானைகள் மீது விழுந்த தாமரை இதழ்கள் போல.
3.11.49
मूर्ध्निजर्झरभूतास्तु बहवस्तत्र पादपाः ।
चीराणीव व्युदस्तानि रेजुस्तत्र महावने ॥ ३.११.४९ ॥
அங்கே அந்த மாபெரும் காட்டில் உச்சியிலிருந்து அருவிகளைப் போல் வீழ்ந்த பல மரங்கள், வீசியெறியப்பட்ட ஆடைகளைப் போல் ஒளிர்ந்தன.
3.11.50
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महूर्तं भरतर्षभ ।
राक्षसानां च मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च ॥ ३.११.५० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த மரப்போர் சிறிது நேரம் நடந்தது—அரக்கர்களின் தலைவனுக்கும் மனிதர்களில் சிறந்தவனுக்கும் இடையே.
3.11.51
ततः शिलां समुत्क्षिप्य भीमस्य युधि तिष्ठतः ।
प्राहिणोद्रासः क्रुद्धो भीमसेनश्चचाल ह ॥ ३.११.५१ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற அரக்கன் ஒரு பாறையைத் தூக்கி போரில் நின்ற பீமனை நோக்கி எறிந்தான்; பீமசேனன் நிலைதடுமாறினான்.
3.11.52
तं शिलाताडनजडं पर्यधावत राक्षसः ।
बाहुविक्षिप्तकिरणः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ३.११.५२ ॥
பாறையின் அடியால் மரத்துப்போன அந்த பீமனைச் சுற்றி அரக்கன் ஓடினான்—தன் கைகளின் கதிர்களை வீசிய ஸ்வர்ப்பானு சூரியனைச் சுற்றுவது போல்.
3.11.53
तावन्योन्यं समाश्लिश्य प्रकर्षन्तौ परस्परम् ।
उभावपि चकाशेते प्रवृद्धौ वृषभाविव ॥ ३.११.५३ ॥
ஒருவரையொருவர் அணைத்து, ஒருவரையொருவர் இழுத்தபடி, அவ்விருவரும் வலிமை பெற்ற இரு காளைகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
3.11.54
तयोरासीत्सुतुमुलः संप्रहारः सुदारुणः ।
नखदंष्ट्रायुधवतोर्व्याघ्रयोरिव दृप्तयोः ॥ ३.११.५४ ॥
நகங்களையும் கோரைப் பற்களையும் ஆயுதங்களாகக் கொண்ட செருக்குற்ற இரு புலிகளைப் போல, அவர்களுக்கிடையே மிகக் கொடிய பெரும் மோதல் நிகழ்ந்தது.
3.11.55
दुर्योधननिकाराच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
कृष्णानयनदृष्टश्च व्यवर्धत वृकोदरः ॥ ३.११.५५ ॥
துரியோதனனின் அவமதிப்பாலும், தன் புயபலத்தாலும் செருக்குற்றவனும், கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) கொண்டுவரப்படுவதைக் கண்டவனுமான வ்ருகோதரன் (பீமன்) மேலும் வளர்ந்தான்.
3.11.56
अभिहत्याथ बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णादमर्षितः ।
मातङ्गमिव मातङ्गः प्रभिननकरटामुखम् ॥ ३.११.५६ ॥
சினம் பொங்கி இரு கைகளாலும் அடித்துப் பின் அவனைப் பற்றிக்கொண்டான்; மதம் வழியும் முகமுடைய யானை மற்றொரு யானையை எதிர்கொண்டு பிடிப்பது போல.
3.11.57
स चाप्येनं ततो रक्षः प्रतिजग्राह वीर्यबान् ।
तमाक्षिपद्भीमसेनो बलेन बलिनां वरः ॥ ३.११.५७ ॥
அப்போது அந்த வலிமைமிக்க அரக்கனும் அவனைப் பற்றிக்கொண்டான்; ஆனால் வலிமையுடையோரில் சிறந்த பீமசேனன் அவனை வலிமையால் தூக்கி எறிந்தான்.
3.11.58
तयोर्भुजविनिष्पेषादुभयोर्बलिनोस्तदा ।
शब्दः समभवद्घोरो वेणुस्फोटसमो युधि ॥ ३.११.५८ ॥
அந்த இரு வலிமையாளர்களின் புயங்கள் நொறுக்கிக் கொண்ட போது, போரில் மூங்கில் வெடிப்பது போன்ற கொடிய ஒலி எழுந்தது.
3.11.59
अथैनमाक्षिप्य बलाद्गृद्य मध्ये वृकोदरः ।
धूनयामास वेगेन वायुश्चण्ड इव द्रुमम् ॥ ३.११.५९ ॥
பின்னர் வ்ருகோதரன் (பீமன்) அவனை வலிமையாகத் தூக்கி நடுவில் பற்றி, புயல் காற்று மரத்தை உலுக்குவது போல வேகமாக அசைத்தான்.
3.11.60
स भीमेन परामृष्टो दुर्बलो बलिनां रणे ।
व्यस्पन्दत यथाप्राणं विचकर्ष च पाण्डवम् ॥ ३.११.६० ॥
பீமனால் பற்றப்பட்ட அந்த பலவீனமான அரக்கன், போரில் வலிமையாளர்களின் நடுவே உயிர் உள்ளவரை துடித்தான்; பாண்டவனையும் இழுக்க முயன்றான்.
3.11.61
तत एनं परिश्रान्तमुपलक्ष्य वृकोदरः ।
योक्रयामास बाहुभ्यां पशुं रशनया यथा ॥ ३.११.६१ ॥
அப்போது களைத்துப்போன அவனை வ்ருகோதரன் (பீமன்) கண்டு, கயிற்றால் கட்டப்படும் விலங்கைப் போல தன் இரு கரங்களால் அவனை இறுக்கிக் கட்டினான்.
3.11.62
विनदन्तं महानादं भिन्नभिरीस्वनं बली ।
भ्रामयामास सुचिरं विस्फुरन्तमचेतसम् ॥ ३.११.६२ ॥
மகா ஒலியுடன் கதறி, உடைந்த முரசைப் போன்ற ஒலியை எழுப்பிய, துடித்துக்கொண்டிருந்த, உணர்வற்ற அவனை வலிமையானவன் (பீமன்) நெடுநேரம் சுழற்றினான்.
3.11.63
तं विषीदन्तमाज्ञाय राक्षसं पाण्डुनन्दनः ।
प्रगृह्य तरसा दोर्भ्यां पशुमारममारयत् । ॥ ३.११.६३ ॥
அவன் தளர்ந்து விழுவதை அறிந்த பாண்டுவின் மகன் (பீமன்), அந்த ராட்சசனை வலுவாக இரு கரங்களால் பற்றி, விலங்கைப் போல கொன்றான்.
3.11.64
आक्रम्य च कटीदेशे जानुना राक्षसाधमम् ।
पीडयामास पाणिभ्यां तस्य कण्ठंवृकोदरः ॥ ३.११.६४ ॥
இடுப்புப் பகுதியில் முழங்காலால் அழுத்தி, அந்த இழிந்த ராட்சசனின் கழுத்தை வ்ருகோதரன் (பீமன்) இரு கரங்களால் நெரித்தான்.
3.11.65
अथ जर्जरसर्वाङ्गं व्यावृत्तनयनोल्बणम् ।
भूतले भ्रामयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.११.६५ ॥
அப்போது உடல் முழுவதும் நொறுங்கி, கண்கள் சுழன்று, பயங்கரமாக இருந்த அவனை பீமன் நிலத்தில் சுழற்றி, இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.11.66
हिडिम्बबकयोः पाप न त्वमश्रुप्रमार्जनम् ।
करिष्यसि गतश्चापि यमस्य सदनं प्रति ॥ ३.११.६६ ॥
பாவியே! ஹிடிம்பனுக்கும் பகனுக்கும் நீ கண்ணீர் துடைக்க மாட்டாய்; யமனின் இல்லத்துக்குச் சென்றாலும்.
3.11.67
इत्येवमुक्त्वा पुरुषप्रवीर-
स्तं राक्षसं क्रोधपरीतचेताः।
विस्रस्तवस्त्राभरणं स्फुरन्त-
मुद्धान्तचित्तं व्यसुमुत्ससर्ज ॥ ३.११.६७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, சினத்தால் மனம் சூழப்பட்ட அந்த வீரப் புருஷன், ஆடைகளும் அணிகலன்களும் கலைந்து துடித்துக்கொண்டிருந்த அந்த அரக்கனை உயிரற்றவனாக்கித் தள்ளினான்.
3.11.68
तस्मिन्हते तोयदतुल्यरूपे ।
कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्राः।
भीमं प्रशस्याथ गुणैरनेकै-
र्हृष्टास्ततो द्वैतवनाय जग्मुः ॥ ३.११.६८ ॥
மேகம் போன்ற உருவம் கொண்ட அவன் கொல்லப்பட்டதும், கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) முன்னிறுத்தி அரச குமாரர்கள் பீமனின் பல குணங்களைப் புகழ்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் துவைத வனத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
3.11.69
एवं विनिहतः सङ्ख्ये किर्मोरो मनुजाधिप ।
भीमेन वचनात्तस् धर्मराजस्य कौरव ॥ ३.११.६९ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, கௌரவனே! இவ்வாறு போரில் கிர்மீரன் கொல்லப்பட்டான். தர்மராஜனின் சொல்லின்படி பீமனால்.
3.11.70
ततो निष्कष्टकं कृत्वा वनं तदयराजितः ।
द्रौपद्या सह धर्मज्ञो वसतिं तामुवास ह ॥ ३.११.७० ॥
பிறகு அந்த வனத்தைக் முட்களற்றதாக்கி, வெல்லப்படாத தர்மம் அறிந்தவன் திரௌபதியுடன் அந்த இருப்பிடத்தில் வசித்தான்.
3.11.71
समाश्वास्य च ते सर्वे द्रौपदीं भरतर्षभाः ।
प्रहृष्टमनसः प्रीत्या प्रसशंसुर्वृकोदरम् ॥ ३.११.७१ ॥
திரௌபதியைத் தேற்றிய பின், பரதர்களின் காளைகள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அன்புடன் வ்ருகோதரனை (பீமனை) மிகவும் புகழ்ந்தனர்.
3.11.72
भीमबाहुबलोत्पिष्टे विनष्टे राक्षसे ततः ।
विविशुस्ते वनं वीराः क्षेमं निहतकण्टकम् ॥ ३.११.७२ ॥
பீமனின் தோள் வலிமையால் நசுக்கப்பட்ட அந்த அரக்கன் அழிந்தபின், அந்த வீரர்கள் முட்களற்றதும் பாதுகாப்பானதுமான அந்த வனத்தில் நுழைந்தனர்.
3.11.73
स मया गच्छता मार्गे विनिकीर्णो भयावहः ।
वने महति दुष्टात्मा दृष्टो भीमबलाद्धतः ॥ ३.११.७३ ॥
நான் வழியில் செல்லும்போது அந்த பயங்கரமான அரக்கனைக் கண்டேன். பெரிய காட்டில் சிதறிக் கிடந்த அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்டவன் பீமனின் பலத்தால் கொல்லப்பட்டிருந்தான்.
3.11.74
तत्राश्रौषमहं चैतत्कर्म भीमस् भारत ।
ब्राह्मणानां कथयतां ये तत्रासन्समागताः ॥ ३.११.७४ ॥
பாரதா, அங்கு கூடியிருந்த பிராமணர்கள் அதைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போது, நானும் பீமனின் அந்தச் செயலைக் கேட்டேன்.
3.11.75
एवं विनिहतं सङ्ख्ये किर्मीरं रक्षसां वरम् ।
श्रुत्वा ध्यानपरो राजा निशश्वासार्तवत्तदा ॥ ३.११.७५ ॥
போரில் இப்படிக் கொல்லப்பட்ட அரக்கர்களில் சிறந்த கிர்மீரனைப் பற்றிக் கேட்டு, தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்த அரசன் அப்போது துயருற்றவனைப் போல் பெருமூச்சு விட்டான்.