Mahābhārata · Adhyāya 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
किर्मीरस्य वधं क्षत्तः श्रोतुमिच्छामि कथ्यताम् ।
रक्षसा भीमसेनस्य कथमासीत्समागमः ॥ ३.११.१ ॥
Ó Vidura, desejo ouvir a morte de Kirmīra; conta-a. Como ocorreu o encontro de Bhīmasena com o rakshasa?
3.11.2
शृणु भीमस्य कर्मेदमतिमानषकर्मणः ।
श्रुतपूर्वं मया तेषां कथान्तेषु पुनः पुनः ॥ ३.११.२ ॥
Ouve este feito de Bhīma, cujas obras são sobre-humanas. Já o ouvi antes, repetidas vezes, no fim de narrativas.
3.11.3
इतः प्रयाता राजेन्द्र पाण्डवा द्यूतनिर्जिताः ।
जग्मुस्त्रिभिरहोरात्रैः काम्यकं नाम तद्वनम् ॥ ३.११.३ ॥
Ó senhor dos reis, os Pāṇḍavas, vencidos no jogo de dados, partiram daqui e em três dias e noites chegaram àquela floresta chamada Kāmyaka.
3.11.4
रात्रौ निशीथे त्वाभीले गतेऽर्धसमये नृप ।
प्रचारे पुरुषादानां रक्षसां घोरकर्मणाम् ॥ ३.११.४ ॥
De noite, ó rei, depois da meia-noite, na hora em que os rakshasas devoradores de homens, de obras terríveis, vagavam.
3.11.5
तद्वनं तापसा नित्यमशेषा वनचारिणः ।
दूरात्परिहरन्ति स्म पुरुषादभयात्किल ॥ ३.११.५ ॥
Todos os ascetas e habitantes daquela floresta sempre o evitavam de longe, de fato por medo dos devoradores de homens.
3.11.6
तेषां प्रविशतां तत्र मार्गमावृत्य भारत ।
दीप्ताक्षं भीषणं रक्षः मोल्मुकं प्रत्यपद्यत ॥ ३.११.६ ॥
Ó Bhārata, ao entrarem eles ali, um terrível rakshasa de olhos flamejantes e rosto de tocha bloqueou-lhes o caminho e apareceu diante deles.
3.11.7
बाहू महान्तौ कृत्वा च तथास्यं च भयानकम् ।
स्थितमावृत्यपन्थानं येन यान्ति कुरूद्वहाः ॥ ३.११.७ ॥
Estendendo seus dois braços enormes e sua boca terrível, ficou de pé bloqueando o caminho por onde seguiam os heróis dos Kurus.
3.11.8
दष्टोष्ठदंष्ट्रं ताम्राक्षं प्रदीप्तोर्ध्वशिरोरुहम् ।
सार्करश्मितडिच्चक्रं सबलाकमिवाम्बुदम् ॥ ३.११.८ ॥
Com os lábios mordidos e presas, olhos de cobre, cabelos flamejantes eriçados para cima, um círculo de raios de sol e relâmpagos, como uma nuvem com garças.
3.11.9
सृजन्तं राक्षसीं मायां महानादनिनादितम् ।
मुञ्चन्तं विपुलान्नादान्सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.११.९ ॥
Criando ilusão demoníaca, trovejando com um grande rugido, liberando vastos sons, como uma nuvem carregada de água.
3.11.10
तस्य नादेन संत्रस्ताः पक्षिणः सर्वतोदिशम् ।
विमुक्तनादाः संपेतुः स्थलजा जलजैः सह ॥ ३.११.१० ॥
Aterrorizados com seu rugido, os pássaros voaram em todas as direções gritando, e os animais terrestres fugiram junto com os aquáticos.
3.11.11
संप्रद्रुतमृगद्वीपिमहिषर्क्षसमाकुलम् ।
तद्वनं तस्य नादेन संप्रस्थितमिवाभवत् ॥ ३.११.११ ॥
Aquela floresta, cheia de cervos, leopardos, búfalos e ursos fugindo em pânico, parecia partir e se afastar ao seu rugido.
3.11.12
तस्योरुवाताभिहतास्ताम्रपल्लवबाहवः ।
विदूरजाताश्च लताः समाश्लिष्यन्ति पादपान् ॥ ३.११.१२ ॥
Atingidas pelo vento de suas coxas, as trepadeiras crescidas à distância, com seus brotos vermelho-cobre como braços, agarram-se às árvores e as abraçam.
3.11.13
तस्मिन्क्षणेऽथ प्रववौ मारुतो भृशदारुणः ।
रजसा संवृतं तेन नष्टर्क्षमभवन्नभः ॥ ३.११.१३ ॥
Naquele instante levantou-se um vento muito feroz, e o céu, coberto de poeira, perdeu as suas estrelas.
3.11.14
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणामविज्ञातो महारिपुः ।
पञ्चानामिन्द्रियाणां तु शोकावेश इवातुलः ॥ ३.११.१४ ॥
O grande inimigo, não reconhecido pelos cinco filhos de Pāṇḍu, parecia um assalto incomparável de dor sobre os cinco sentidos.
3.11.15
स दृष्ट्वा पाण्डवान्दूरात्कृष्णाजिनसमावृतान् ।
आवृणोत्तद्वनद्वारं मैनाक इव पर्वतः ॥ ३.११.१५ ॥
Ao ver de longe os Pāṇḍavas envoltos em peles de antílope negro, bloqueou a porta da floresta como a montanha Maināka.
3.11.16
तं समासाद्य वित्रस्ता कृष्णा कमललोचना ।
अदृष्टपूर्वं संत्रासान्न्यमीलयत लोचने ॥ ३.११.१६ ॥
Aproximando-se dele, Kṛṣṇā de olhos de lótus, aterrorizada, fechou os olhos num terror nunca antes visto.
3.11.17
दुःशासनकरोत्सृष्टविप्रकीर्णशिरोरुहा ।
पञ्चपर्वतमध्यस्था नदीवाकुलतां गता ॥ ३.११.१७ ॥
Com os cabelos espalhados, soltos pela mão de Duḥśāsana, ela ficou agitada como um rio entre cinco montanhas.
3.11.18
विमुह्यमानां तां तत्र जगृहुः पञ्च पाण्डवाः ।
इन्द्रियाणि प्रसक्तानि विषयेषु यथारतिम् ॥ ३.११.१८ ॥
Ali os cinco Pāṇḍavas a seguraram enquanto ela desfalecia, como os sentidos se apegam aos seus objetos de prazer.
3.11.19
अथ तां राक्षसीं मायामुत्थितां घोरदर्शनाम् ।
रक्षोघ्नैर्विविधैर्मन्त्रैर्धौम्यः सम्यक्प्रयोजितैः ॥ ३.११.१९ ॥
Então Dhaumya, empregando devidamente diversos mantras que destroem os rākṣasas, subjugou aquela māyā demoníaca surgida, de aspecto terrível.
3.11.20
पश्यतां पाण्डुपुत्राणां नाशयामास वीर्यवान् ।
स नष्टमायोऽतिबलः क्रोधविस्फारितेक्षणः ॥ ३.११.२० ॥
Enquanto os filhos de Pāṇḍu observavam, o poderoso a destruiu; então, desfeita a sua māyā, ele ficou de pé, de grande força, com os olhos arregalados de ira.
3.11.21
काममूर्तिधरः क्रूरः कालकल्पो व्यदृश्यत ।
तमुवाच ततो राजा दीर्घप्रज्ञो युधिष्ठिरः ॥ ३.११.२१ ॥
Portador da forma que desejava, cruel, semelhante à Morte, ele apareceu. Então o rei Yudhiṣṭhira, de longa visão, falou-lhe.
3.11.22
को भवान्कस्य वा किं ते क्रियतां कार्यमुच्यताम् ।
प्रत्युवाचाथ तद्रक्षो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ ३.११.२२ ॥
"Quem és tu, e de quem és? O que queres? Que se diga a tarefa a cumprir." Então aquele rākṣasa respondeu ao rei do dharma, Yudhiṣṭhira.
3.11.23
अहं वकस्य वै भ्राता किर्मीर इति विश्रुतः ।
वनेऽस्मिन्काम्यके शून्ये निवसामि गतज्वरः ॥ ३.११.२३ ॥
"Sou o irmão de Vaka, conhecido como Kirmīra. Nesta floresta desolada de Kāmyaka habito, livre de febre."
3.11.24
युधि निर्जित्य पुरुषानाहारं नित्यमाचरन् ।
के यूयमभिसंप्राप्ता भक्ष्यभूता ममान्तिकम्।
युधि निर्जित्यवः सर्वान्भक्षयिष्ये गतज्वरः ॥ ३.११.२४ ॥
"Tendo vencido homens em batalha, sempre faço deles o meu alimento. Quem sois vós, que vos aproximastes de mim como presa? Em batalha, tendo-vos vencido a todos, devorar-vos-ei sem inquietação."
3.11.25
युधिष्ठिरस्तु तच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दुरात्मनः ।
आचचक्षे ततः सर्वं गोत्रनामादि भारत ॥ ३.११.२५ ॥
Yudhiṣṭhira, tendo ouvido as palavras daquele malvado, então declarou tudo: linhagem, nome e o restante, ó Bhārata.
3.11.26
पाण्डवो धर्मराजोऽहं यदि ते श्रोत्रमागतः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्भीमसेनार्जुनादिभिः ॥ ३.११.२६ ॥
Se chegou aos teus ouvidos: sou Dharmarāja, um Pāṇḍava, junto com todos os meus irmãos, Bhīmasena, Arjuna e os demais.
3.11.27
हृतराज्यो वने वासं वस्तुं कृतमतिस्ततः ।
वनमभ्यागतो घोरमिदं तव परिग्रहम् ॥ ३.११.२७ ॥
Privado do reino e resolvido a habitar na floresta, vim de lá para esta floresta terrível, que agora é o teu domínio.
3.11.28
विस्मयं परमं गत्वा राक्षसो घोरदर्शनः ।
किर्मीरस्त्वब्रवीदेनं दिष्ट्या देवैरिदं मम।
उपपादितमद्येह चिरकालान्मनोरथम् ॥ ३.११.२८ ॥
Tomado de grande espanto, o rākṣasa Kirmīra, de aspecto terrível, disse-lhe: 'Pela sorte e pelos deuses, hoje aqui se realizou o meu desejo longamente acalentado.'
3.11.29
भीमसेनवधार्थं हि नित्यमभ्युद्यतायुधः ।
चरामि पृथिवीं कृत्स्नां नैनं चासादयाम्यहम् ॥ ३.११.२९ ॥
Na verdade, para matar Bhīmasena, tenho percorrido constantemente toda a terra com a arma erguida, mas não conseguira encontrá-lo.
3.11.30
सोयमासादितो दिष्ट्या भ्रातृहा काङ्क्षितश्चिरम् ।
अनेन हि मम भ्राता बको विनिहतः प्रियः ॥ ३.११.३० ॥
Este assassino de irmãos, a quem desejei por muito tempo, foi encontrado por sorte; foi ele quem matou o meu querido irmão Baka.
3.11.31
वैत्रकीयवने राजन्ब्राह्मणच्छद्मरूपिणा ।
विद्याबलमुपाश्रित्य न ह्मस्त्यस्यौरसं बलम् ॥ ३.११.३१ ॥
Ó rei, na floresta Vaitrakīya, disfarçado de brâmane, apoiando-se no poder do saber; ele não tem força natural própria.
3.11.32
हिडिम्बश्च सखा मह्मं दयितो वनगोचरः ।
हतो दुरात्मनाऽनेन स्वसा चास्य हृता पुरा ॥ ३.११.३२ ॥
Hiḍimba, meu amado amigo que vagava pela floresta, foi morto por este malvado; e antes ele também raptou sua irmã.
3.11.33
सोयमभ्यागतो मूढो ममेदं गहनं वनम् ।
प्रचारसमयेऽस्माकमर्द्धरात्रे स्थिते समे ॥ ३.११.३३ ॥
Este tolo chegou à minha densa floresta, no momento em que vagamos, à meia-noite, quando tudo está em equilíbrio.
3.11.34
अद्यास्य यातयिष्यामि तद्वैरं चिरसंभृतम् ।
तर्पयिष्यामि च बकं रुधिरेणास्य भूरिणा ॥ ३.११.३४ ॥
Hoje o farei pagar por aquela inimizade longamente acumulada, e com seu abundante sangue saciarei Baka.
3.11.35
अद्याहमनृणो भूत्वा भ्रातुः सख्युस्तथैव च ।
शान्तिं लब्धास्मि परमां हत्वा राक्षसकण्टकम् ॥ ३.११.३५ ॥
Hoje, livre da dívida para com meu irmão e meu amigo, tendo matado este espinho dos rākṣasas, alcancei a paz suprema.
3.11.36
यदि तेन पुरा मुक्तो भीमसेनो बकेन वै ।
अद्यैनं भक्षयिष्यामि पश्यतस्ते युधिष्ठिर ॥ ३.११.३६ ॥
Se outrora Baka libertou Bhīmasena, hoje devorarei este, diante dos teus próprios olhos, ó Yudhiṣṭhira.
3.11.37
एनं हि विपुलप्राणमद्य हत्वा वृकोदरम् ।
संभक्ष्य जरयिष्यामि यथाऽगस्त्यो महासुरम् ॥ ३.११.३७ ॥
Tendo matado hoje este Vṛkodara de grande sopro vital, eu o devorarei e o digerirei, como Agastya digeriu o grande asura.
3.11.38
एवमुक्तस्तु धर्मात्मा सत्यसन्धो युधिष्ठिरः ।
नैतदस्तीति सक्रोधो भर्त्सयामास राक्षसम् ॥ ३.११.३८ ॥
Assim interpelado, Yudhiṣṭhira, de alma justa e fiel à sua palavra, repreendeu com ira o rākṣasa, dizendo: «Isso não é assim».
3.11.39
ततो भीमो महाबाहुरारुज्यतरसा द्रुमम् ।
दशव्याममथोद्विद्धं निष्पत्रमकरोत्तदा ॥ ३.११.३९ ॥
Então Bhīma, de braços poderosos, arrancou com força uma árvore de dez vyāmas de altura e a deixou sem folhas.
3.11.40
चकार सज्यं गाण्डीवं वज्रनिष्पेषगौरवम् ।
निमेषान्तरमात्रेण तथैव विजयोऽर्जुनः ॥ ३.११.४० ॥
Num piscar de olhos, Vijaya (Arjuna) armou o Gāṇḍīva, pesado como o estrondo do raio.
3.11.41
निवार्य भीमो जिष्णुं तं तद्रक्षो मेघनिःस्वनम् ।
अभिद्रुत्याब्रवीद्वाक्यं तिष्ठतिष्ठेति भारत ॥ ३.११.४१ ॥
Contendo o vencedor Arjuna, Bhīma correu em direção àquele rākṣasa, cuja voz troava como uma nuvem, e disse: «Pare, pare!», ó Bhārata.
3.11.42
इत्युक्त्वैनमतिक्रुद्धः कक्ष्यामुत्पीड्य पाण्डवः ।
निष्पिष्य पाणिना पाणिं संदष्टौष्ठपुटो बली।
तमभ्यधावद्वेगेन भीमो वृक्षायुधस्तदा ॥ ३.११.४२ ॥
Tendo dito isso, o Pāṇḍava, em grande ira, apertou o cinto, esfregou uma mão contra a outra, cerrou os lábios, e o poderoso Bhīma, com uma árvore como arma, lançou-se sobre ele com velocidade.
3.11.43
यमदण्डप्रतीकाशं ततस्तं तस्य मूर्धनि ।
पातयामास वेगेन कुलिशं मघवानिव ॥ ३.११.४३ ॥
Semelhante ao bastão de Yama, desferiu-o com força sobre a cabeça dele, como Maghavān lança seu raio.
3.11.44
असंभ्रान्तं तु तद्रक्षः समरे प्रत्यदृश्यत ।
चिक्षेप चोल्मुकं दीप्तमशनिं ज्वलितामिव ॥ ३.११.४४ ॥
Mas aquele rakshasa mostrou-se imperturbável na batalha; arremessou uma tocha flamejante, como um raio incandescente.
3.11.45
तदुदस्तमलातं तु भीमः प्रहरतां वरः ।
पदा सव्येन चिक्षेप तद्रक्षः पुनराव्रजत् ॥ ३.११.४५ ॥
Mas Bhīma, o melhor dos guerreiros, afastou com o pé esquerdo aquela tocha arremessada, e o rakshasa voltou a atacar.
3.11.46
किर्मीरश्चापि सहसा वृक्षमुत्पाट्य पाण्डवम् ।
दण्डपाणिरिव क्रुद्धः समरे प्रत्यधावत ॥ ३.११.४६ ॥
Kirmīra também, de repente, arrancou uma árvore e, irado como Yama com seu bastão, investiu contra o Pāṇḍava na batalha.
3.11.47
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महीरुहविनाशनम् ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोर्यथा स्त्रीकाङ्क्षिणोः पुरा ॥ ३.११.४७ ॥
Tornou-se um combate de árvores, destruindo as grandes árvores, como outrora a luta dos irmãos Vālin e Sugrīva, ambos desejando uma mulher.
3.11.48
शीर्षयोः पतिता वृक्षा विभिदुर्नैकधा तयोः ।
यथैवोत्पलपत्राणि मत्तयोर्द्विपयोस्तथा ॥ ३.११.४८ ॥
As árvores que caíam sobre as cabeças deles se despedaçavam em muitos pedaços, como pétalas de lótus espalhadas sobre dois elefantes enfurecidos.
3.11.49
मूर्ध्निजर्झरभूतास्तु बहवस्तत्र पादपाः ।
चीराणीव व्युदस्तानि रेजुस्तत्र महावने ॥ ३.११.४९ ॥
Ali, naquela grande floresta, muitas árvores, tornadas cachoeiras a partir de seus topos, brilhavam como vestes lançadas fora.
3.11.50
तद्वृक्षयुद्धमभवन्महूर्तं भरतर्षभ ।
राक्षसानां च मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च ॥ ३.११.५० ॥
Ó touro dos Bhāratas, aquela luta de árvores durou um instante, entre o chefe dos rākṣasas e o melhor dos homens.
3.11.51
ततः शिलां समुत्क्षिप्य भीमस्य युधि तिष्ठतः ।
प्राहिणोद्रासः क्रुद्धो भीमसेनश्चचाल ह ॥ ३.११.५१ ॥
Então o rākṣasa enfurecido ergueu uma rocha e a arremessou contra Bhīma, que estava na batalha; Bhīmasena vacilou.
3.11.52
तं शिलाताडनजडं पर्यधावत राक्षसः ।
बाहुविक्षिप्तकिरणः स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ३.११.५२ ॥
O rākṣasa correu em volta dele, entorpecido pelo golpe da rocha, como Svarbhānu, com raios lançados por seus braços, rodeia o sol.
3.11.53
तावन्योन्यं समाश्लिश्य प्रकर्षन्तौ परस्परम् ।
उभावपि चकाशेते प्रवृद्धौ वृषभाविव ॥ ३.११.५३ ॥
Abraçando-se e arrastando-se mutuamente, ambos brilhavam como dois touros poderosos.
3.11.54
तयोरासीत्सुतुमुलः संप्रहारः सुदारुणः ।
नखदंष्ट्रायुधवतोर्व्याघ्रयोरिव दृप्तयोः ॥ ३.११.५४ ॥
Entre os dois surgiu um choque de golpes tumultuoso e terrível, como o de dois tigres orgulhosos armados com garras e presas.
3.11.55
दुर्योधननिकाराच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः ।
कृष्णानयनदृष्टश्च व्यवर्धत वृकोदरः ॥ ३.११.५५ ॥
Enfurecido pelo insulto de Duryodhana e pela força de seus braços, e vendo Kṛṣṇā (Draupadī) sendo trazida, Vṛkodara (Bhīma) cresceu ainda mais em fúria.
3.11.56
अभिहत्याथ बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णादमर्षितः ।
मातङ्गमिव मातङ्गः प्रभिननकरटामुखम् ॥ ३.११.५६ ॥
Golpeando com os dois braços, o enfurecido o agarrou em resposta, como um elefante de face escorrendo fluido de cio agarra outro elefante.
3.11.57
स चाप्येनं ततो रक्षः प्रतिजग्राह वीर्यबान् ।
तमाक्षिपद्भीमसेनो बलेन बलिनां वरः ॥ ३.११.५७ ॥
Então aquele rākṣasa poderoso também o agarrou; mas Bhīmasena, o melhor dos fortes, o arremessou com força.
3.11.58
तयोर्भुजविनिष्पेषादुभयोर्बलिनोस्तदा ।
शब्दः समभवद्घोरो वेणुस्फोटसमो युधि ॥ ३.११.५८ ॥
Do esmagamento dos braços dos dois poderosos ergueu-se então um som terrível na batalha, como o estalar do bambu.
3.11.59
अथैनमाक्षिप्य बलाद्गृद्य मध्ये वृकोदरः ।
धूनयामास वेगेन वायुश्चण्ड इव द्रुमम् ॥ ३.११.५९ ॥
Então Vṛkodara (Bhīma), erguendo-o à força e agarrando-o pelo meio, sacudiu-o violentamente, como um vento feroz sacode uma árvore.
3.11.60
स भीमेन परामृष्टो दुर्बलो बलिनां रणे ।
व्यस्पन्दत यथाप्राणं विचकर्ष च पाण्डवम् ॥ ३.११.६० ॥
Aquele rākṣasa fraco, agarrado por Bhīma entre os poderosos na batalha, debateu-se enquanto lhe restou vida e tentou arrastar consigo o Pāṇḍava.
3.11.61
तत एनं परिश्रान्तमुपलक्ष्य वृकोदरः ।
योक्रयामास बाहुभ्यां पशुं रशनया यथा ॥ ३.११.६१ ॥
Então, vendo-o exausto, Vṛkodara (Bhīma) o amarrou com os dois braços, como se amarra um animal com uma corda.
3.11.62
विनदन्तं महानादं भिन्नभिरीस्वनं बली ।
भ्रामयामास सुचिरं विस्फुरन्तमचेतसम् ॥ ३.११.६२ ॥
Urrando com um grande grito, com um som como de tambor partido, contorcendo-se e sem sentidos, foi girado por muito tempo pelo forte (Bhīma).
3.11.63
तं विषीदन्तमाज्ञाय राक्षसं पाण्डुनन्दनः ।
प्रगृह्य तरसा दोर्भ्यां पशुमारममारयत् । ॥ ३.११.६३ ॥
Sabendo que ele vacilava, o filho de Pāṇḍu (Bhīma) agarrou o rākṣasa à força com ambos os braços e o matou como a um animal.
3.11.64
आक्रम्य च कटीदेशे जानुना राक्षसाधमम् ।
पीडयामास पाणिभ्यां तस्य कण्ठंवृकोदरः ॥ ३.११.६४ ॥
Pressionando com o joelho o quadril daquele mais vil dos rākṣasas, Vṛkodara (Bhīma) esmagou-lhe a garganta com ambas as mãos.
3.11.65
अथ जर्जरसर्वाङ्गं व्यावृत्तनयनोल्बणम् ।
भूतले भ्रामयामास वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.११.६५ ॥
Então Bhīma, girando-o pelo chão — com todos os membros esmagados, os olhos revirados, terrível —, proferiu estas palavras.
3.11.66
हिडिम्बबकयोः पाप न त्वमश्रुप्रमार्जनम् ।
करिष्यसि गतश्चापि यमस्य सदनं प्रति ॥ ३.११.६६ ॥
Ó malvado! Não enxugarás lágrimas por Hiḍimba e Baka; nem quando tiveres partido para a morada de Yama.
3.11.67
इत्येवमुक्त्वा पुरुषप्रवीर-
स्तं राक्षसं क्रोधपरीतचेताः।
विस्रस्तवस्त्राभरणं स्फुरन्त-
मुद्धान्तचित्तं व्यसुमुत्ससर्ज ॥ ३.११.६७ ॥
Tendo dito isso, aquele herói entre os homens, com a mente tomada pela ira, lançou ao chão o rākṣasa, com as vestes e adornos soltos, debatendo-se, privado de vida.
3.11.68
तस्मिन्हते तोयदतुल्यरूपे ।
कृष्णां पुरस्कृत्य नरेन्द्रपुत्राः।
भीमं प्रशस्याथ गुणैरनेकै-
र्हृष्टास्ततो द्वैतवनाय जग्मुः ॥ ३.११.६८ ॥
Quando aquele de forma semelhante a uma nuvem foi morto, os príncipes, pondo Kṛṣṇā à frente, louvaram Bhīma por suas muitas qualidades e, alegres, partiram para a floresta de Dvaita.
3.11.69
एवं विनिहतः सङ्ख्ये किर्मोरो मनुजाधिप ।
भीमेन वचनात्तस् धर्मराजस्य कौरव ॥ ३.११.६९ ॥
Assim foi Kirmīra morto em combate, ó senhor dos homens, ó Kaurava, por Bhīma, à palavra do rei do dharma.
3.11.70
ततो निष्कष्टकं कृत्वा वनं तदयराजितः ।
द्रौपद्या सह धर्मज्ञो वसतिं तामुवास ह ॥ ३.११.७० ॥
Então, tendo libertado aquela floresta dos espinhos, o invicto conhecedor do dharma habitou ali junto com Draupadī.
3.11.71
समाश्वास्य च ते सर्वे द्रौपदीं भरतर्षभाः ।
प्रहृष्टमनसः प्रीत्या प्रसशंसुर्वृकोदरम् ॥ ३.११.७१ ॥
Tendo consolado Draupadī, todos os touros dos Bharatas, com a mente alegre, louvaram com afeto Vṛkodara (Bhīma) grandemente.
3.11.72
भीमबाहुबलोत्पिष्टे विनष्टे राक्षसे ततः ।
विविशुस्ते वनं वीराः क्षेमं निहतकण्टकम् ॥ ३.११.७२ ॥
Quando aquele rākṣasa, esmagado pela força dos braços de Bhīma, foi destruído, os heróis entraram naquela floresta, agora segura e livre de espinhos.
3.11.73
स मया गच्छता मार्गे विनिकीर्णो भयावहः ।
वने महति दुष्टात्मा दृष्टो भीमबलाद्धतः ॥ ३.११.७३ ॥
Enquanto eu caminhava pelo caminho, vi naquela grande floresta aquele demônio terrível de alma perversa, espalhado e abatido pela força de Bhīma.
3.11.74
तत्राश्रौषमहं चैतत्कर्म भीमस् भारत ।
ब्राह्मणानां कथयतां ये तत्रासन्समागताः ॥ ३.११.७४ ॥
Ali também ouvi, ó descendente de Bharata, o feito de Bhīma, enquanto os brâmanes ali reunidos o narravam.
3.11.75
एवं विनिहतं सङ्ख्ये किर्मीरं रक्षसां वरम् ।
श्रुत्वा ध्यानपरो राजा निशश्वासार्तवत्तदा ॥ ३.११.७५ ॥
Ao ouvir que Kirmīra, o melhor dos rākṣasas, fora assim abatido na batalha, o rei, absorto em pensamentos, suspirou então profundamente, como quem está aflito.