مهابهاراتا · أدهيايا 3.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.112.1
सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत ॥ ३.११२.१ ॥
يا من أنت من نسل بهارتا، بأمر الملك وبفطنتها الخاصة بنت صومعة من القوارب لإنجاز غاية الملك.
3.112.2
नानापुष्पफलैर्वृक्षैः कृत्रिमैरुपशोभितैः ।
नानागुल्मलतोपेतैः स्वादुकामफलप्रदैः ॥ ३.११२.२ ॥
كان مزيّنًا بأشجار صناعية تحمل أزهارًا وثمارًا متنوعة، مليئًا بشتى الشجيرات والكروم، يعطي ثمارًا لذيذة مشتهاة.
3.112.3
अतीव रमणीयं तदतीव च मनोहरम् ।
चक्रे नाव्याश्रमं रम्यमद्भुतोपमदेर्शनम् ॥ ३.११२.३ ॥
جعلت تلك الصومعة من القوارب بالغة الروعة والسحر، جميلة المنظر، عجيبة الهيئة.
3.112.4
ततो निवध्य सा नावमदूरे काश्यपाश्रमात् ।
चारयामास पुरुषैर्विहारं तस्य वै मुनेः ॥ ३.११२.४ ॥
ثم ربطت القارب قريبًا من صومعة كاشيابا، وجعلت رجالها يديرون لهو ذلك الحكيم.
3.112.5
ततो दुहितरं वेश्यां समाधायेतिकार्यताम् ।
दृष्ट्वाऽन्तरं काशय्पस्य प्राहिणोद्बुद्धिसंमताम् ॥ ३.११२.५ ॥
ثم أوصت ابنتها الغانية بهذه المهمة، ولما رأت فرصة عند كاشيابا أرسلتها، وهي مستحسنة لدى الحكماء.
3.112.6
सा तत्र गत्वा कुशला तपोनित्यस्य संनिधौ ।
आश्रमं तं समासाद्य ददर्श तमृषेः सुतम् ॥ ३.११२.६ ॥
ذهبت تلك الماهرة إلى هناك، ووصلت إلى صومعة ذلك الحكيم المواظب على التقشف، ورأت ابن ذلك الحكيم.
3.112.7
कच्चिन्मुने कुशलं तापसानां ।
कच्चिच्च वो मूलफलं प्रभूतम्।
कच्चिद्भवान्रमते चाश्रेऽस्मिं-
स्त्वां वै द्रष्टुं सांप्रतमागतास्मि ॥ ३.११२.७ ॥
أيها الحكيم، هل الزهاد بخير؟ وهل عندكم من الجذور والثمار ما يكفي؟ وهل تسعد في هذا الصومعة؟ لقد جئت الآن لأراك.
3.112.8
कच्चित्तपो वर्धते तापसानां ।
पिता च ते कच्चिदहीनतेजाः।
कच्चित्त्वया प्रीयतेचैव विप्र ।
कच्चित्स्वाध्यायः क्रियते चर्श्यशृङ्गः ॥ ३.११२.८ ॥
هل تنمو تقوى الزهاد؟ وهل بهاء أبيك لم ينقص؟ أيها البراهمي، هل أنت راضٍ؟ أيها ريشياشرنغا، هل تُؤدَّى دراسة الفيدا؟
3.112.9
ऋद्ध्या भवाञ्ज्योतिरिव प्रकाशते ।
मन्ये चाहं त्वामभिवादनीयम्।
पाद्यं वै ते संप्रदास्यामि कामा-
द्यथाधर्मं फलमूलानि चैव ॥ ३.११२.९ ॥
أنت تتألقين بازدهارك كالنور. وأرى أنك جديرة بالتحية. سأقدم لك ماء لغسل القدمين، وثمارًا وجذورًا وفق الدهرمه كما تشائين.
3.112.10
कौश्यां बृस्यामास्स्व यथोपजोषं ।
कृष्णाजिनेनावृतायां सुखाय।
क्व चाश्रमस्तव किं नाम चेदं ।
व्रतंब्रह्मंश्चरसि हि देववत्त्वम् ॥ ३.११२.१० ॥
اجلسي براحتك كما تشائين، على مقعد من عشب الكوشا مغطى بجلد الظبي الأسود. أين صومعتك، وما اسمها؟ أيها البراهمي، إنك تحفظ نذرك كأنك إله.
3.112.11
ममाश्रमः काश्यपपुत्र रम्य-
स्त्रियोजनं शैलमिमं परेण।
तत्रस्वधर्मोऽनभिवादनं नो ।
न चोदकं पाद्यमुपस्पृशामः ॥ ३.११२.११ ॥
أيها ابن كشيبا، صومعتي بهيجة، تقع وراء هذا الجبل على بعد ثلاثة يوجانا. هناك واجبنا ألا نحيي، ولا نلمس ماء غسل القدمين.
3.112.12
भवता नाभिवाद्योऽहमभिवाद्यो भवान्मया ।
व्रतमेतादृशं ब्रह्मन्परिष्वज्यो भवान्मया ॥ ३.११२.१२ ॥
لا تحيِّني أنت، وأنا أحيّيك. أيها البراهمي، نذري من هذا النوع: يجب أن أعانقك.
3.112.13
फलानि पक्वानि ददानि तेऽहं ।
भल्लातकान्यामलकानि चैव।
करूषकानीङ्गुदधन्वनानि ।
प्रियालानां काङ्क्षितं वै कुरुष्व ॥ ३.११२.१३ ॥
سأعطيك ثمارًا ناضجة: ثمار البهلاتكا والآملَكا والكَرُوشكا وثمار أحراش الإنغودي؛ ومن ثمار البرياله فافعل ما تشتهيه.
3.112.14
सा तानि सर्वाणि विसर्जयित्वा ।
भक्ष्याण्यनर्हाणि ददौ ततोऽस्मै।
तान्यृश्यशृङ्गाय महारसानि ।
भृशं सुरूपाणि च मोदकानि ॥ ३.११२.१४ ॥
فأبعدت كل ذلك والأطعمة غير اللائقة، ثم أعطت ريشياشرنغا حلوى شديدة الطعم وجميلة.
3.112.15
ददौ च माल्यानि सुगन्धवन्ति ।
चित्राणि वासांसि च भानुमन्ति।
पेयानि चाग्र्याणि ततो मुमोद ।
चिक्रीड चैव प्रजहास चैव ॥ ३.११२.१५ ॥
وأعطته أيضًا أكاليل عطرة وثيابًا متنوعة لامعة وأفضل المشروبات؛ فسُرّ عندها، ولعب، وضحك أيضًا.
3.112.16
सा कन्दुकेनारमतास्य मूले ।
विभज्यमाना फलिता लतेव।
गात्रैश्च गात्राणि निषेवमाणा ।
समाश्लिषच्चासकृदृश्यशृङ्गम् ॥ ३.११२.१६ ॥
لعبت بكرة بالقرب منه؛ تتمايل كاللبلاب المثقل بالثمار، تلمس أعضاءها بأعضائه، وعانقت ريشياشرنغا مرارًا وتكرارًا.
3.112.17
सर्जानशोकांस्तिलकांश्च वृक्षा-
न्सुपुष्पितानवनाम्यावभज्य।
विलज्जमानेव मदाभिभूता ।
प्रोभयामास सुतं महर्षेः ॥ ३.११२.१७ ॥
وهي تثني وتكسر أشجار السال والأشوكا والتيلاكا، مغلوبة بالشهوة وكأنها تستحيي، أيقظت ابن الحكيم العظيم.
3.112.18
अथर्श्यशृङ्गं विकृतंसमीक्ष्य ।
पुनः पुनः पीञ्य च कायमस्य।
अवेक्ष्यमाणा शनकैर्जगाम ।
कृत्वाऽग्निहोत्रस्य तदाऽपदेशम् ॥ ३.११२.१८ ॥
ثم رأت ريشياشرنغا مضطربا، فضغطت جسده مرارا، ومضت ببطء تلتفت إلى الوراء، متذرعة بقربان النار.
3.112.19
तस्यां गतायां मदनेन मत्तो ।
विचेतनश्चाभवदृश्यशृङ्गः।
तामेव भावेन गतेन शून्ये ।
विनिःश्वसन्नार्तरूपो बभूव ॥ ३.११२.१९ ॥
بعد أن مضت، صار ريشياشرنغا، المجنون بالشهوة، فاقد الوعي؛ لا يفكر إلا فيها، يتنهد بعمق في الفراغ، فغمره الألم.
3.112.20
ततो मुहूर्ताद्धरिपिङ्गलाक्षः ।
प्रवेष्टितो रोमभिरानखाग्रात्।
स्वाध्यायवान्वृत्तसमाधियुक्तो ।
विभाण्डकः काश्यपः प्रादुरासीत् ॥ ३.११२.२० ॥
ثم بعد لحظة ظهر فيبهاندكا ابن كاشيابا، ذو العينين الصفراوين المائلتين إلى البني، المكسو بالشعر حتى أطراف أظافره، المنكب على الدرس، الثابت في التأمل.
3.112.21
सोऽपश्यदासीनमुपेत्य पुत्रं ।
ध्यायन्तमेकं विपरीतचित्तम्।
विनिःश्वसन्तं मुहुरूर्ध्वदृष्टिं ।
विभाण्कः पुत्रमुवाच दीनम् ॥ ३.११२.२१ ॥
اقترب فرأى ابنه جالسا وحده، يتأمل بذهن مضطرب، يتنهد بعمق مرارا، ناظرا إلى الأعلى؛ فخاطب فيبهاندكا ابنه الكئيب.
3.112.22
न कल्पिताः समिधः किंनु तात ।
कच्चिद्धुतं चाग्निहोऽत्रं त्वयाऽद्य।
न संसृष्टं क्रियते द्वारभागे ।
सुवृक्षाणा खण्डने कः प्रवृत्तः ॥ ३.११२.२२ ॥
يا بني، ألم تُعدّ حطب الوقود؟ ألم تقدّم اليوم قربان الأغنيهوتra؟ ومن الذي شرع في قطع الأشجار الجميلة عند جزء الباب؟
3.112.23
सुनिर्णिक्तं स्रुक्स्रुवं होमधेनुः ।
कच्चित्सवत्साद्यकृता त्वया च।
कोप्यागतः शुश्रूषणायेह पुत्र ।
कुतश्चित्रं माल्यमिदं प्रवृद्धम् ॥ ३.११२.२३ ॥
هل نُظِّفت المغارف سروك وسروفا جيدا؟ ألم تحلب اليوم بقرة القربان مع عجلها؟ يا بني، هل جاء أحد إلى هنا للخدمة؟ من أين جاءت هذه الإكليل العجيب حتى صار بهذا الكبر؟
3.112.24
न वै यथापूर्वमिवासि पुत्र ।
चिन्तापरश्चासि विचेतनश्च।
दीनोतिमात्रं किमिवाद्य खिन्नः ।
पृच्छामि त्वां क इहाद्यागतोऽभूत् ॥ ३.११२.२४ ॥
يا بني، لستَ كما كنتَ من قبل. تبدو غارقًا في القلق ومشوّش الذهن. لماذا أنتَ اليوم حزين ومنهك إلى هذا الحد؟ أسألك: من جاء إلى هنا اليوم؟