Mahābhārata · Adhyāya 3.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.112.1
सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत ॥ ३.११२.१ ॥
Ó descendente de Bharata, por ordem do rei e por sua própria astúcia, ela construiu um eremitério de barcos para cumprir o propósito do rei.
3.112.2
नानापुष्पफलैर्वृक्षैः कृत्रिमैरुपशोभितैः ।
नानागुल्मलतोपेतैः स्वादुकामफलप्रदैः ॥ ३.११२.२ ॥
Era adornado com árvores artificiais de várias flores e frutos, dotado de muitos arbustos e trepadeiras, que davam frutos saborosos e desejados.
3.112.3
अतीव रमणीयं तदतीव च मनोहरम् ।
चक्रे नाव्याश्रमं रम्यमद्भुतोपमदेर्शनम् ॥ ३.११२.३ ॥
Aquele eremitério de barcos ela tornou extremamente deleitoso e extremamente encantador, belo, de aparência maravilhosa.
3.112.4
ततो निवध्य सा नावमदूरे काश्यपाश्रमात् ।
चारयामास पुरुषैर्विहारं तस्य वै मुनेः ॥ ३.११२.४ ॥
Em seguida, amarrou o barco não longe do eremitério de Kāśyapa e fez com que seus homens conduzissem o divertimento daquele sábio.
3.112.5
ततो दुहितरं वेश्यां समाधायेतिकार्यताम् ।
दृष्ट्वाऽन्तरं काशय्पस्य प्राहिणोद्बुद्धिसंमताम् ॥ ३.११२.५ ॥
Então, tendo instruído sua filha cortesã nesta tarefa e visto a oportunidade com Kāśyapa, enviou-a, aprovada pelos sábios.
3.112.6
सा तत्र गत्वा कुशला तपोनित्यस्य संनिधौ ।
आश्रमं तं समासाद्य ददर्श तमृषेः सुतम् ॥ ३.११२.६ ॥
Tendo ido até lá, aquela mulher hábil chegou ao eremitério perto daquele sábio constante na austeridade, e viu o filho daquele sábio.
3.112.7
कच्चिन्मुने कुशलं तापसानां ।
कच्चिच्च वो मूलफलं प्रभूतम्।
कच्चिद्भवान्रमते चाश्रेऽस्मिं-
स्त्वां वै द्रष्टुं सांप्रतमागतास्मि ॥ ३.११२.७ ॥
Ó sábio, estão bem os ascetas? Têm raízes e frutos em abundância? Você se alegra neste eremitério? Vim agora para vê-lo.
3.112.8
कच्चित्तपो वर्धते तापसानां ।
पिता च ते कच्चिदहीनतेजाः।
कच्चित्त्वया प्रीयतेचैव विप्र ।
कच्चित्स्वाध्यायः क्रियते चर्श्यशृङ्गः ॥ ३.११२.८ ॥
A austeridade dos ascetas está crescendo? O esplendor do teu pai está intacto? Ó brâmane, estás satisfeito? Ó Ṛśyaśṛṅga, o estudo do Veda é praticado?
3.112.9
ऋद्ध्या भवाञ्ज्योतिरिव प्रकाशते ।
मन्ये चाहं त्वामभिवादनीयम्।
पाद्यं वै ते संप्रदास्यामि कामा-
द्यथाधर्मं फलमूलानि चैव ॥ ३.११२.९ ॥
Brilhas pela tua prosperidade como uma luz. Considero-te digna de saudação. Dou-te água para os pés e frutos e raízes conforme o dharma, como desejares.
3.112.10
कौश्यां बृस्यामास्स्व यथोपजोषं ।
कृष्णाजिनेनावृतायां सुखाय।
क्व चाश्रमस्तव किं नाम चेदं ।
व्रतंब्रह्मंश्चरसि हि देववत्त्वम् ॥ ३.११२.१० ॥
Senta-te à vontade, como quiseres, num assento de erva kuśa coberto com pele de antílope negro. Onde fica o teu eremitério, e qual é o seu nome? Ó brâmane, observas o teu voto como um deus.
3.112.11
ममाश्रमः काश्यपपुत्र रम्य-
स्त्रियोजनं शैलमिमं परेण।
तत्रस्वधर्मोऽनभिवादनं नो ।
न चोदकं पाद्यमुपस्पृशामः ॥ ३.११२.११ ॥
Ó filho de Kāśyapa, o meu eremitério é agradável; fica além desta montanha, a três yojanas. Ali o nosso dever é não saudar, nem tocar a água para os pés.
3.112.12
भवता नाभिवाद्योऽहमभिवाद्यो भवान्मया ।
व्रतमेतादृशं ब्रह्मन्परिष्वज्यो भवान्मया ॥ ३.११२.१२ ॥
Não precisais saudar-me, e eu vos saudarei. Ó brâmane, meu voto é deste tipo: devo abraçar-vos.
3.112.13
फलानि पक्वानि ददानि तेऽहं ।
भल्लातकान्यामलकानि चैव।
करूषकानीङ्गुदधन्वनानि ।
प्रियालानां काङ्क्षितं वै कुरुष्व ॥ ३.११२.१३ ॥
Dar-te-ei frutos maduros: frutos de bhallātaka, de āmalaka, de karūṣaka e dos bosques de iṅgudī; e dos frutos de priyāla, faze o que desejares.
3.112.14
सा तानि सर्वाणि विसर्जयित्वा ।
भक्ष्याण्यनर्हाणि ददौ ततोऽस्मै।
तान्यृश्यशृङ्गाय महारसानि ।
भृशं सुरूपाणि च मोदकानि ॥ ३.११२.१४ ॥
Tendo afastado todos aqueles e os alimentos impróprios, deu então a Ṛśyaśṛṅga doces muito saborosos e belos.
3.112.15
ददौ च माल्यानि सुगन्धवन्ति ।
चित्राणि वासांसि च भानुमन्ति।
पेयानि चाग्र्याणि ततो मुमोद ।
चिक्रीड चैव प्रजहास चैव ॥ ३.११२.१५ ॥
Deu também grinaldas perfumadas, vestes variegadas e resplandecentes e as melhores bebidas; então ele se alegrou, brincou e também riu.
3.112.16
सा कन्दुकेनारमतास्य मूले ।
विभज्यमाना फलिता लतेव।
गात्रैश्च गात्राणि निषेवमाणा ।
समाश्लिषच्चासकृदृश्यशृङ्गम् ॥ ३.११२.१६ ॥
Brincou com uma bola junto dele; curvando-se como uma trepadeira carregada de frutos, tocando-lhe os membros com os seus, abraçou Ṛśyaśṛṅga repetidas vezes.
3.112.17
सर्जानशोकांस्तिलकांश्च वृक्षा-
न्सुपुष्पितानवनाम्यावभज्य।
विलज्जमानेव मदाभिभूता ।
प्रोभयामास सुतं महर्षेः ॥ ३.११२.१७ ॥
Dobrando e quebrando as árvores sāla, aśoka e tilaka, dominada pelo desejo e como envergonhada, despertou o filho do grande sábio.
3.112.18
अथर्श्यशृङ्गं विकृतंसमीक्ष्य ।
पुनः पुनः पीञ्य च कायमस्य।
अवेक्ष्यमाणा शनकैर्जगाम ।
कृत्वाऽग्निहोत्रस्य तदाऽपदेशम् ॥ ३.११२.१८ ॥
Então, vendo Ṛśyaśṛṅga perturbado, pressionando seu corpo repetidas vezes, ela se afastou lentamente olhando para trás, sob o pretexto do sacrifício do fogo.
3.112.19
तस्यां गतायां मदनेन मत्तो ।
विचेतनश्चाभवदृश्यशृङ्गः।
तामेव भावेन गतेन शून्ये ।
विनिःश्वसन्नार्तरूपो बभूव ॥ ३.११२.१९ ॥
Depois que ela partiu, Ṛśyaśṛṅga, enlouquecido pelo desejo, ficou sem sentidos; pensando apenas nela, suspirando fundo no vazio, foi tomado pela angústia.
3.112.20
ततो मुहूर्ताद्धरिपिङ्गलाक्षः ।
प्रवेष्टितो रोमभिरानखाग्रात्।
स्वाध्यायवान्वृत्तसमाधियुक्तो ।
विभाण्डकः काश्यपः प्रादुरासीत् ॥ ३.११२.२० ॥
Então, após um momento, apareceu Vibhāṇḍaka, filho de Kaśyapa, de olhos castanho-amarelados, coberto de pelos até a ponta das unhas, dedicado ao estudo e firme na concentração.
3.112.21
सोऽपश्यदासीनमुपेत्य पुत्रं ।
ध्यायन्तमेकं विपरीतचित्तम्।
विनिःश्वसन्तं मुहुरूर्ध्वदृष्टिं ।
विभाण्कः पुत्रमुवाच दीनम् ॥ ३.११२.२१ ॥
Aproximando-se, viu seu filho sentado sozinho, meditando com a mente perturbada, suspirando fundo repetidas vezes e olhando para cima; e Vibhāṇḍaka falou ao filho abatido.
3.112.22
न कल्पिताः समिधः किंनु तात ।
कच्चिद्धुतं चाग्निहोऽत्रं त्वयाऽद्य।
न संसृष्टं क्रियते द्वारभागे ।
सुवृक्षाणा खण्डने कः प्रवृत्तः ॥ ३.११२.२२ ॥
Filho, os gravetos de combustível não foram preparados? Não fizeste hoje a oferenda do Agnihotra? Quem se dedicou a cortar as belas árvores na parte da porta?
3.112.23
सुनिर्णिक्तं स्रुक्स्रुवं होमधेनुः ।
कच्चित्सवत्साद्यकृता त्वया च।
कोप्यागतः शुश्रूषणायेह पुत्र ।
कुतश्चित्रं माल्यमिदं प्रवृद्धम् ॥ ३.११२.२३ ॥
As conchas sruk e sruva foram bem limpas? Não ordenhaste hoje a vaca da oferenda com seu bezerro? Filho, alguém veio aqui para servir? De onde veio esta guirlanda estranha, que cresceu tanto?
3.112.24
न वै यथापूर्वमिवासि पुत्र ।
चिन्तापरश्चासि विचेतनश्च।
दीनोतिमात्रं किमिवाद्य खिन्नः ।
पृच्छामि त्वां क इहाद्यागतोऽभूत् ॥ ३.११२.२४ ॥
Filho, não estás como antes. Pareces mergulhado na ansiedade e atordoado. Por que estás tão abatido e aflito hoje? Pergunto-te: quem veio aqui hoje?