മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.112.1
सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत ॥ ३.११२.१ ॥
ഭരതവംശജാ! രാജാവിന്റെ കല്പനയാലും സ്വന്തം ബുദ്ധിയാലും രാജകാര്യസിദ്ധിക്കായി അവൾ ഒരു നാവ്-ആശ്രമം ഉണ്ടാക്കി.
3.112.2
नानापुष्पफलैर्वृक्षैः कृत्रिमैरुपशोभितैः ।
नानागुल्मलतोपेतैः स्वादुकामफलप्रदैः ॥ ३.११२.२ ॥
വിവിധ പൂക്കളും ഫലങ്ങളുമുള്ള കൃത്രിമ വൃക്ഷങ്ങളാൽ അത് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു; വിവിധ കുറ്റിച്ചെടികളും വള്ളികളും നിറഞ്ഞ്, രുചികരമായ ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നതായിരുന്നു.
3.112.3
अतीव रमणीयं तदतीव च मनोहरम् ।
चक्रे नाव्याश्रमं रम्यमद्भुतोपमदेर्शनम् ॥ ३.११२.३ ॥
ആ നാവ്-ആശ്രമം അതിമനോഹരവും അതിസുന്ദരവുമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു; മനോഹരവും അദ്ഭുതകരമായ രൂപമുള്ളതുമായിരുന്നു.
3.112.4
ततो निवध्य सा नावमदूरे काश्यपाश्रमात् ।
चारयामास पुरुषैर्विहारं तस्य वै मुनेः ॥ ३.११२.४ ॥
പിന്നെ അവൾ ആ നാവ് കശ്യപാശ്രമത്തിനടുത്ത് തന്നെ കെട്ടിയിട്ട്, ആളുകളെക്കൊണ്ട് ആ മുനിയുടെ വിഹാരം നടത്തിച്ചു.
3.112.5
ततो दुहितरं वेश्यां समाधायेतिकार्यताम् ।
दृष्ट्वाऽन्तरं काशय्पस्य प्राहिणोद्बुद्धिसंमताम् ॥ ३.११२.५ ॥
പിന്നെ അവൾ തന്റെ വേശ്യയായ മകളെ ഈ കാര്യം ഉപദേശിച്ച്, കശ്യപന്റെ അവസരം നോക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാർ അംഗീകരിക്കുന്ന അവളെ അയച്ചു.
3.112.6
सा तत्र गत्वा कुशला तपोनित्यस्य संनिधौ ।
आश्रमं तं समासाद्य ददर्श तमृषेः सुतम् ॥ ३.११२.६ ॥
അവൾ അവിടെ ചെന്ന്, നിത്യതപസ്സിലുള്ള ആ മുനിയുടെ സമീപത്ത് ആശ്രമത്തിലെത്തി, ആ മുനിപുത്രനെ കണ്ടു.
3.112.7
कच्चिन्मुने कुशलं तापसानां ।
कच्चिच्च वो मूलफलं प्रभूतम्।
कच्चिद्भवान्रमते चाश्रेऽस्मिं-
स्त्वां वै द्रष्टुं सांप्रतमागतास्मि ॥ ३.११२.७ ॥
ഹേ മുനേ, തപസ്വികൾക്ക് സുഖമാണോ? നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും ധാരാളമുണ്ടോ? നിങ്ങൾ ഈ ആശ്രമത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നുവോ? നിങ്ങളെ കാണാനാണ് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വന്നത്.
3.112.8
कच्चित्तपो वर्धते तापसानां ।
पिता च ते कच्चिदहीनतेजाः।
कच्चित्त्वया प्रीयतेचैव विप्र ।
कच्चित्स्वाध्यायः क्रियते चर्श्यशृङ्गः ॥ ३.११२.८ ॥
തപസ്വികളുടെ തപസ്സ് വളരുന്നുവോ? നിന്റെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് കുറയാതെയിരിക്കുന്നുവോ? ഹേ വിപ്രാ, നീ സന്തുഷ്ടനാണോ? ഹേ ഋശ്യശൃംഗാ, സ്വാധ്യായം നടക്കുന്നുവോ?
3.112.9
ऋद्ध्या भवाञ्ज्योतिरिव प्रकाशते ।
मन्ये चाहं त्वामभिवादनीयम्।
पाद्यं वै ते संप्रदास्यामि कामा-
द्यथाधर्मं फलमूलानि चैव ॥ ३.११२.९ ॥
നീ സമൃദ്ധിയാൽ ജ്യോതിസ്സുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. നിന്നെ വന്ദിക്കേണ്ടവളായി ഞാൻ കരുതുന്നു. നിനക്ക് പാദ്യജലം തരാം; ഇഷ്ടപ്രകാരം, ധർമ്മാനുസാരം ഫലമൂലങ്ങളും തരാം.
3.112.10
कौश्यां बृस्यामास्स्व यथोपजोषं ।
कृष्णाजिनेनावृतायां सुखाय।
क्व चाश्रमस्तव किं नाम चेदं ।
व्रतंब्रह्मंश्चरसि हि देववत्त्वम् ॥ ३.११२.१० ॥
കുശപ്പുല്ലിന്റെ ആസനത്തിലും കറുത്ത മാൻതോൽ വിരിച്ച ഇരിപ്പിടത്തിലും ഇഷ്ടംപോലെ സുഖമായി ഇരിക്കൂ. നിന്റെ ആശ്രമം എവിടെയാണ്, അതിന്റെ പേരെന്താണ്? ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, നീ ദേവനെപ്പോലെ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
3.112.11
ममाश्रमः काश्यपपुत्र रम्य-
स्त्रियोजनं शैलमिमं परेण।
तत्रस्वधर्मोऽनभिवादनं नो ।
न चोदकं पाद्यमुपस्पृशामः ॥ ३.११२.११ ॥
ഹേ കാശ്യപപുത്രാ, എന്റെ ആശ്രമം രമ്യമാണ്; ഈ പർവതത്തിന് അപ്പുറം മൂന്ന് യോജന അകലെയാണ്. അവിടെ ഞങ്ങളുടെ ധർമ്മം: ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുകയില്ല, പാദ്യജലം തൊടുകയുമില്ല.
3.112.12
भवता नाभिवाद्योऽहमभिवाद्यो भवान्मया ।
व्रतमेतादृशं ब्रह्मन्परिष्वज्यो भवान्मया ॥ ३.११२.१२ ॥
നിങ്ങൾ എന്നെ വന്ദിക്കേണ്ടതില്ല; ഞാൻ നിങ്ങളെ വന്ദിക്കും. ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ വ്രതം ഇതുപോലെയാണ്: ഞാൻ നിങ്ങളെ ആലിംഗനം ചെയ്യണം.
3.112.13
फलानि पक्वानि ददानि तेऽहं ।
भल्लातकान्यामलकानि चैव।
करूषकानीङ्गुदधन्वनानि ।
प्रियालानां काङ्क्षितं वै कुरुष्व ॥ ३.११२.१३ ॥
ഞാൻ നിനക്ക് പഴുത്ത ഫലങ്ങൾ തരാം — ഭല്ലാതകം, ആമലകം, കരൂഷകം, ഇങ്ഗുദി വനഫലങ്ങൾ; പ്രിയാലത്തിന്റെ ഫലങ്ങളിൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് സ്വീകരിക്കൂ.
3.112.14
सा तानि सर्वाणि विसर्जयित्वा ।
भक्ष्याण्यनर्हाणि ददौ ततोऽस्मै।
तान्यृश्यशृङ्गाय महारसानि ।
भृशं सुरूपाणि च मोदकानि ॥ ३.११२.१४ ॥
അവൾ അവയെല്ലാം മാറ്റിവെച്ച്, അനുചിതമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, പിന്നീട് ഋശ്യശൃംഗനു അതിരസമുള്ള, സുന്ദരമായ മോദകങ്ങൾ നൽകി.
3.112.15
ददौ च माल्यानि सुगन्धवन्ति ।
चित्राणि वासांसि च भानुमन्ति।
पेयानि चाग्र्याणि ततो मुमोद ।
चिक्रीड चैव प्रजहास चैव ॥ ३.११२.१५ ॥
അവൾ സുഗന്ധമുള്ള മാലകളും വർണ്ണങ്ങളുള്ള തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ശ്രേഷ്ഠമായ പാനീയങ്ങളും നൽകി; അവൻ സന്തോഷിച്ചു, കളിച്ചു, ചിരിച്ചു.
3.112.16
सा कन्दुकेनारमतास्य मूले ।
विभज्यमाना फलिता लतेव।
गात्रैश्च गात्राणि निषेवमाणा ।
समाश्लिषच्चासकृदृश्यशृङ्गम् ॥ ३.११२.१६ ॥
അവൾ അവന്റെ സമീപം പന്തുകൊണ്ടു കളിച്ചു; ഫലം നിറഞ്ഞ ലതപോലെ വളഞ്ഞ്, സ്വന്തം അവയവങ്ങൾകൊണ്ട് അവന്റെ അവയവങ്ങളെ തൊട്ടുരുമ്മി, പലവട്ടം ഋശ്യശൃംഗനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
3.112.17
सर्जानशोकांस्तिलकांश्च वृक्षा-
न्सुपुष्पितानवनाम्यावभज्य।
विलज्जमानेव मदाभिभूता ।
प्रोभयामास सुतं महर्षेः ॥ ३.११२.१७ ॥
സാല, അശോക, തിലക വൃക്ഷങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചും ഒടിച്ചും, മദത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവളായി ലജ്ജിച്ചതുപോലെ അവൾ മഹർഷിപുത്രനെ ഉണർത്തി.
3.112.18
अथर्श्यशृङ्गं विकृतंसमीक्ष्य ।
पुनः पुनः पीञ्य च कायमस्य।
अवेक्ष्यमाणा शनकैर्जगाम ।
कृत्वाऽग्निहोत्रस्य तदाऽपदेशम् ॥ ३.११२.१८ ॥
അപ്പോൾ ഋഷ്യശൃംഗൻ വികൃതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, അവന്റെ ശരീരം വീണ്ടും വീണ്ടും അമർത്തി, തിരിഞ്ഞുനോക്കി സാവധാനം അവൾ പോയി; അഗ്നിഹോത്രം ഒരു കാരണമാക്കി.
3.112.19
तस्यां गतायां मदनेन मत्तो ।
विचेतनश्चाभवदृश्यशृङ्गः।
तामेव भावेन गतेन शून्ये ।
विनिःश्वसन्नार्तरूपो बभूव ॥ ३.११२.१९ ॥
അവൾ പോയശേഷം മദനത്താൽ ഉന്മത്തനായ ഋഷ്യശൃംഗൻ ബോധരഹിതനായി; അവളെത്തന്നെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, ശൂന്യതയിൽ ദീർഘമായി നെടുവീർപ്പിട്ട് വേദനയോടെ ആയി.
3.112.20
ततो मुहूर्ताद्धरिपिङ्गलाक्षः ।
प्रवेष्टितो रोमभिरानखाग्रात्।
स्वाध्यायवान्वृत्तसमाधियुक्तो ।
विभाण्डकः काश्यपः प्रादुरासीत् ॥ ३.११२.२० ॥
പിന്നെ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ, തവിട്ടു-മഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള, നഖാഗ്രം വരെ രോമങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട, സ്വാധ്യായവും സമാധിയുമുള്ള കശ്യപപുത്രൻ വിഭാണ്ഡകൻ പ്രത്യക്ഷനായി.
3.112.21
सोऽपश्यदासीनमुपेत्य पुत्रं ।
ध्यायन्तमेकं विपरीतचित्तम्।
विनिःश्वसन्तं मुहुरूर्ध्वदृष्टिं ।
विभाण्कः पुत्रमुवाच दीनम् ॥ ३.११२.२१ ॥
അവൻ അടുത്തുചെന്ന്, തനിച്ച് ഇരുന്ന്, ധ്യാനിച്ച്, മനസ്സു കലങ്ങി, വീണ്ടും വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിട്ട്, മുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ മകനെ കണ്ടു; വിഭാണ്ഡകൻ ദീനനായ മകനോടു പറഞ്ഞു.
3.112.22
न कल्पिताः समिधः किंनु तात ।
कच्चिद्धुतं चाग्निहोऽत्रं त्वयाऽद्य।
न संसृष्टं क्रियते द्वारभागे ।
सुवृक्षाणा खण्डने कः प्रवृत्तः ॥ ३.११२.२२ ॥
മകനേ, സമിധകൾ ഒരുക്കിയില്ലേ? ഇന്ന് നീ അഗ്നിഹോത്രഹോമം ചെയ്തില്ലേ? വാതിൽഭാഗത്ത് മനോഹരമായ വൃക്ഷങ്ങൾ മുറിക്കുന്ന പണി ആരാണ് തുടങ്ങിയത്?
3.112.23
सुनिर्णिक्तं स्रुक्स्रुवं होमधेनुः ।
कच्चित्सवत्साद्यकृता त्वया च।
कोप्यागतः शुश्रूषणायेह पुत्र ।
कुतश्चित्रं माल्यमिदं प्रवृद्धम् ॥ ३.११२.२३ ॥
സ്രുക്കും സ്രുവവും നന്നായി കഴുകിയിട്ടുണ്ടോ? ഹോമധേനുവിനെ കിടാവിനോടൊപ്പം ഇന്ന് നീ കറന്നില്ലേ? മകനേ, ഇവിടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി ആരെങ്കിലും വന്നിട്ടുണ്ടോ? ഈ വിചിത്രമായ മാല എവിടെനിന്ന് വന്ന് ഇത്രയും വലുതായി വളർന്നു?
3.112.24
न वै यथापूर्वमिवासि पुत्र ।
चिन्तापरश्चासि विचेतनश्च।
दीनोतिमात्रं किमिवाद्य खिन्नः ।
पृच्छामि त्वां क इहाद्यागतोऽभूत् ॥ ३.११२.२४ ॥
മകനേ, നീ മുമ്പത്തെപ്പോലെയല്ല. ചിന്തയിൽ മുഴുകി, ബോധം മറഞ്ഞവനെപ്പോലെയാണ് നീ. ഇന്ന് എന്തിനിത്ര ദുഃഖിതനും ക്ഷീണിതനുമാണ്? നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, ഇന്ന് ഇവിടെ ആരാണ് വന്നത്?