ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.112.1
सा तु नाव्याश्रमं चक्रे राजकार्यार्थसिद्धये ।
संदेशाच्चैव नृपतेः स्वबुद्ध्या चैव भारत ॥ ३.११२.१ ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ! ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಸ್ವಬುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ರಾಜಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವಳು ದೋಣಿ-ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು.
3.112.2
नानापुष्पफलैर्वृक्षैः कृत्रिमैरुपशोभितैः ।
नानागुल्मलतोपेतैः स्वादुकामफलप्रदैः ॥ ३.११२.२ ॥
ಅದು ನಾನಾ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳುಳ್ಳ ಕೃತಕ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ನಾನಾ ಪೊದೆ ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ರುಚಿಕರ ಇಷ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
3.112.3
अतीव रमणीयं तदतीव च मनोहरम् ।
चक्रे नाव्याश्रमं रम्यमद्भुतोपमदेर्शनम् ॥ ३.११२.३ ॥
ಆ ದೋಣಿ-ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವೂ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವೂ ಆಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು; ಸುಂದರವೂ ಅದ್ಭುತ ರೂಪವುಳ್ಳದ್ದೂ ಆಗಿತ್ತು.
3.112.4
ततो निवध्य सा नावमदूरे काश्यपाश्रमात् ।
चारयामास पुरुषैर्विहारं तस्य वै मुनेः ॥ ३.११२.४ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ದೋಣಿಯನ್ನು ಕಾಶ್ಯಪನ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ, ತನ್ನ ಜನರ ಮೂಲಕ ಆ ಮುನಿಯ ವಿಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿದಳು.
3.112.5
ततो दुहितरं वेश्यां समाधायेतिकार्यताम् ।
दृष्ट्वाऽन्तरं काशय्पस्य प्राहिणोद्बुद्धिसंमताम् ॥ ३.११२.५ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ತನ್ನ ವೇಶ್ಯೆಯಾದ ಮಗಳಿಗೆ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಕಾಶ್ಯಪನ ಅವಕಾಶ ನೋಡಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಒಪ್ಪುವ ಆ ಮಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
3.112.6
सा तत्र गत्वा कुशला तपोनित्यस्य संनिधौ ।
आश्रमं तं समासाद्य ददर्श तमृषेः सुतम् ॥ ३.११२.६ ॥
ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿತ್ಯ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ಋಷಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ಋಷಿಪುತ್ರನನ್ನು ಕಂಡಳು.
3.112.7
कच्चिन्मुने कुशलं तापसानां ।
कच्चिच्च वो मूलफलं प्रभूतम्।
कच्चिद्भवान्रमते चाश्रेऽस्मिं-
स्त्वां वै द्रष्टुं सांप्रतमागतास्मि ॥ ३.११२.७ ॥
ಓ ಮುನಿಯೇ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೇ? ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿವೆಯೇ? ನೀವು ಈ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವಿರಾ? ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲೆಂದೇ ಈಗ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
3.112.8
कच्चित्तपो वर्धते तापसानां ।
पिता च ते कच्चिदहीनतेजाः।
कच्चित्त्वया प्रीयतेचैव विप्र ।
कच्चित्स्वाध्यायः क्रियते चर्श्यशृङ्गः ॥ ३.११२.८ ॥
ತಪಸ್ವಿಗಳ ತಪಸ್ಸು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ತೇಜಸ್ಸು ಕುಂದಿಲ್ಲವೇ? ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನೀನು ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವೆಯಾ? ಓ ಋಷ್ಯಶೃಂಗ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ?
3.112.9
ऋद्ध्या भवाञ्ज्योतिरिव प्रकाशते ।
मन्ये चाहं त्वामभिवादनीयम्।
पाद्यं वै ते संप्रदास्यामि कामा-
द्यथाधर्मं फलमूलानि चैव ॥ ३.११२.९ ॥
ನೀನು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ವಂದನೀಯಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನಗೆ ಪಾದ್ಯ ಜಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
3.112.10
कौश्यां बृस्यामास्स्व यथोपजोषं ।
कृष्णाजिनेनावृतायां सुखाय।
क्व चाश्रमस्तव किं नाम चेदं ।
व्रतंब्रह्मंश्चरसि हि देववत्त्वम् ॥ ३.११२.१० ॥
ದರ್ಭೆಯ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ಕರಿಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ. ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಮ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಅದರ ಹೆಸರೇನು? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ದೇವತೆಯಂತೆ ವ್ರತ ಆಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ.
3.112.11
ममाश्रमः काश्यपपुत्र रम्य-
स्त्रियोजनं शैलमिमं परेण।
तत्रस्वधर्मोऽनभिवादनं नो ।
न चोदकं पाद्यमुपस्पृशामः ॥ ३.११२.११ ॥
ಓ ಕಶ್ಯಪನ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಆಶ್ರಮ ರಮ್ಯವಾಗಿದೆ; ಈ ಪರ್ವತದ ಆಚೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ: ನಾವು ವಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾದ್ಯ ಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.112.12
भवता नाभिवाद्योऽहमभिवाद्यो भवान्मया ।
व्रतमेतादृशं ब्रह्मन्परिष्वज्यो भवान्मया ॥ ३.११२.१२ ॥
ನೀವು ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ವ್ರತ ಹೀಗಿದೆ: ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಬೇಕು.
3.112.13
फलानि पक्वानि ददानि तेऽहं ।
भल्लातकान्यामलकानि चैव।
करूषकानीङ्गुदधन्वनानि ।
प्रियालानां काङ्क्षितं वै कुरुष्व ॥ ३.११२.१३ ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಹಣ್ಣಾದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ — ಭಲ್ಲಾತಕ, ಆಮಲಕ, ಕರೂಷಕ, ಇಂಗುದಿ ವನದ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಪ್ರಿಯಾಲದ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.112.14
सा तानि सर्वाणि विसर्जयित्वा ।
भक्ष्याण्यनर्हाणि ददौ ततोऽस्मै।
तान्यृश्यशृङ्गाय महारसानि ।
भृशं सुरूपाणि च मोदकानि ॥ ३.११२.१४ ॥
ಅವಳು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಂತರ ಋಶ್ಯಶೃಂಗನಿಗೆ ಅತಿ ರುಚಿಕರವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಮೋದಕಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.
3.112.15
ददौ च माल्यानि सुगन्धवन्ति ।
चित्राणि वासांसि च भानुमन्ति।
पेयानि चाग्र्याणि ततो मुमोद ।
चिक्रीड चैव प्रजहास चैव ॥ ३.११२.१५ ॥
ಅವಳು ಸುಗಂಧಭರಿತ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು; ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಆಟವಾಡಿ, ನಗಲೂ ಮಾಡಿದನು.
3.112.16
सा कन्दुकेनारमतास्य मूले ।
विभज्यमाना फलिता लतेव।
गात्रैश्च गात्राणि निषेवमाणा ।
समाश्लिषच्चासकृदृश्यशृङ्गम् ॥ ३.११२.१६ ॥
ಅವಳು ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡಿನಿಂದ ಆಟವಾಡಿದಳು; ಫಲಭರಿತ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಬಾಗಿ, ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಅವನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತ, ಪದೇ ಪದೇ ಋಶ್ಯಶೃಂಗನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು.
3.112.17
सर्जानशोकांस्तिलकांश्च वृक्षा-
न्सुपुष्पितानवनाम्यावभज्य।
विलज्जमानेव मदाभिभूता ।
प्रोभयामास सुतं महर्षेः ॥ ३.११२.१७ ॥
ಸಾಲ, ಅಶೋಕ, ತಿಲಕ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ಮುರಿದು, ಮದದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳಾಗಿ ನಾಚಿದಂತೆ ಅವಳು ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಳು.
3.112.18
अथर्श्यशृङ्गं विकृतंसमीक्ष्य ।
पुनः पुनः पीञ्य च कायमस्य।
अवेक्ष्यमाणा शनकैर्जगाम ।
कृत्वाऽग्निहोत्रस्य तदाऽपदेशम् ॥ ३.११२.१८ ॥
ಆಗ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ವಿಕೃತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಒತ್ತಿ, ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು; ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ನೆಪವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು.
3.112.19
तस्यां गतायां मदनेन मत्तो ।
विचेतनश्चाभवदृश्यशृङ्गः।
तामेव भावेन गतेन शून्ये ।
विनिःश्वसन्नार्तरूपो बभूव ॥ ३.११२.१९ ॥
ಅವಳು ಹೋದ ನಂತರ, ಮದನನಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾದ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದನು; ಅವಳನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ನೋವಿನಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದನು.
3.112.20
ततो मुहूर्ताद्धरिपिङ्गलाक्षः ।
प्रवेष्टितो रोमभिरानखाग्रात्।
स्वाध्यायवान्वृत्तसमाधियुक्तो ।
विभाण्डकः काश्यपः प्रादुरासीत् ॥ ३.११२.२० ॥
ಆಗ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಹಳದಿ-ಕಂದು ಕಣ್ಣುಗಳ, ಉಗುರಿನ ತುದಿಯವರೆಗೆ ರೋಮಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾದ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಯುಕ್ತನಾದ ಕಶ್ಯಪನ ಮಗ ವಿಭಾಂಡಕನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
3.112.21
सोऽपश्यदासीनमुपेत्य पुत्रं ।
ध्यायन्तमेकं विपरीतचित्तम्।
विनिःश्वसन्तं मुहुरूर्ध्वदृष्टिं ।
विभाण्कः पुत्रमुवाच दीनम् ॥ ३.११२.२१ ॥
ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನ, ಪದೇ ಪದೇ ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡನು; ವಿಭಾಂಡಕನು ದೀನನಾದ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.112.22
न कल्पिताः समिधः किंनु तात ।
कच्चिद्धुतं चाग्निहोऽत्रं त्वयाऽद्य।
न संसृष्टं क्रियते द्वारभागे ।
सुवृक्षाणा खण्डने कः प्रवृत्तः ॥ ३.११२.२२ ॥
ಮಗನೇ, ಸಮಿಧೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ಇಂದು ನೀನು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ದ್ವಾರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾರು ಆರಂಭಿಸಿದರು?
3.112.23
सुनिर्णिक्तं स्रुक्स्रुवं होमधेनुः ।
कच्चित्सवत्साद्यकृता त्वया च।
कोप्यागतः शुश्रूषणायेह पुत्र ।
कुतश्चित्रं माल्यमिदं प्रवृद्धम् ॥ ३.११२.२३ ॥
ಸ್ರುಕ್, ಸ್ರುವ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೇ? ಹೋಮಧೇನುವನ್ನು ಕರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇಂದು ನೀನು ಹಾಲು ಕರೆಯಲಿಲ್ಲವೇ? ಮಗನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ?
3.112.24
न वै यथापूर्वमिवासि पुत्र ।
चिन्तापरश्चासि विचेतनश्च।
दीनोतिमात्रं किमिवाद्य खिन्नः ।
पृच्छामि त्वां क इहाद्यागतोऽभूत् ॥ ३.११२.२४ ॥
ಮಗನೇ, ನೀನು ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಇಂದು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ದುಃಖಿತನೂ ಕ್ಷೀಣನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯ? ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರು ಬಂದಿದ್ದರು?