مهابهاراتا · أدهيايا 3.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.114.1
रक्षांसि चैतानि चरन्ति पुत्र ।
रूपेण तेनाद्भुतदर्शनेन।
अतुल्यवीर्याण्यभिरूपवन्ति ।
विघ्रं सदा तपसश्चिन्तयन्ति ॥ ३.११४.१ ॥
يا بني، إن هؤلاء الراكشاسا يتجولون بهيئة عجيبة. ذوو بأس لا يضاهى وصورة جميلة، يدبرون دائمًا عرقلة التقشف.
3.114.2
सुरूपरूपाणि च तानि तात ।
प्रलोभयन्ते विविधैरुपायैः।
सुखाच्च लोकाच्च निपातयन्ति ।
तान्युग्ररूपाणि मुनीन्वनेषु ॥ ३.११४.२ ॥
يا عزيزي، إن ذوي الهيئات الجميلة يغرون بوسائل شتى، وذوو الهيئات الفظيعة يُسقطون النساك في الغابات من السعادة ومن العالم.
3.114.3
न तानि सेवेत मुनिर्यतात्मा ।
सतां लोकान्प्रार्थयानः कथंचित्।
कृत्वा विघ्रनं तापसानां रमन्ते ।
पापाचारास्तापसस्तान्न पश्येत् ॥ ३.११४.३ ॥
لا ينبغي للنسّاك ضابط النفس أن يخدمهم، راغبًا بأي وجه في عوالم الأخيار. إنهم أهل السيئات يلتذون بإيقاع العرقلة للزهاد؛ فلا ينظر إليهم الزاهد.
3.114.4
असज्जनेनाचरितानि पुत्र ।
पानान्यपेयानि मधूनि तानि।
माल्यानि चैतानि न वै मुनीनां ।
स्मृतानि चित्रोज्ज्वलगन्धवन्ति ॥ ३.११४.४ ॥
يا بني، إن تلك الأشربة التي لا تُشرب، والخمور العسلية التي يتعاطاها الأشرار، وهذه الأكاليل والأشياء البراقة العطرة، لا تُذكر حقًا بأنها للنساك.
3.114.5
रक्षांसि तानीति निवार्य पुत्रं ।
विभाण्डकस्तां मृगयांबभूव।
नासादयामास यदा त्र्यहेण ।
तदा स पर्याववृते श्रमाय ॥ ३.११४.५ ॥
قائلًا «إنهم راكشاسا»، كفّ فيبهاندكا ابنه وخرج يبحث عنهم. فلما لم يجدهم حتى في ثلاثة أيام، رجع منهكًا من التعب.
3.114.6
यदा पुन काश्यपो वै जगाम ।
फलान्याहर्तुं विधिनाश्रमेऽसौ।
तदा पुनर्लोभयितुं जगाम ।
सा वेशायोषा मुनिमृश्यशृह्गम् ॥ ३.११४.६ ॥
عندما ذهب كاشيابا مرة أخرى من الناسك وفقًا للقاعدة ليجلب الثمار، ذهبت تلك المرأة البغي مجددًا لإغواء الحكيم ريشياشرنغا.
3.114.7
दृष्ट्वैव तामृश्यशृङ्गः प्रहृष्टः ।
संभ्रान्तरूपोऽभ्यपतत्तदानीम्।
प्रोवाच चैनां भवतः श्रमाय ।
गच्छाव यावन्न पिता ममैति ॥ ३.११४.७ ॥
ولما رآها فرح ريشياشرنغا، وبمظهر المضطرب هرع إليها على الفور. قال لها: «لنذهب كي تستريحي، قبل أن يعود أبي.»
3.114.8
ततो राजन्काश्यपस्यैकपुत्रं ।
प्रवेश्य वेगेन विमुच्य नावम्।
प्रलोभयन्त्यो विविधैरुपायै-
राजग्मुरङ्गाधिपतेः समीपम् ॥ ३.११४.८ ॥
ثم، أيها الملك، بعد أن أدخلوا بسرعة ابن كاشيابا الوحيد في القارب وأطلقوه، جئن مغرين إياه بوسائل شتى إلى حضرة سيد أنغا.
3.114.9
संस्थाप्यतामाश्रमदर्शने तु ।
संतारितां नावमथातिशुभ्राम्।
तीरादुपादाय तथैव चक्रे ।
राजाश्रमं नाम वनं विचित्रम् ॥ ३.११४.९ ॥
فلتُثبَّت السفينة لإظهار الناسك. وإذ أخذوا القارب شديد البياض من الشاطئ، سمّوا تلك الغابة العجيبة بالمثل «راجاشراما».
3.114.10
अन्तःपुरे तं तु निवेश्य राजा ।
विभाण्डकस्यात्मजमेकपुत्रम्।
ददर्श मेघैः सहसा प्रवृष्ट-
मापूर्यणाणं च जगज्जलेन ॥ ३.११४.१० ॥
أسكن الملك ابن فيبهانداكا الوحيد في جناح النساء، فرأى المطر ينهمر فجأة من الغيوم، والعالم كله يمتلئ بالماء.
3.114.11
स रोमपाद परिपूर्णकामः ।
सुतां ददावृश्यशृङ्गाय शान्ताम्।
क्रोधप्रतीकारकरं च चक्रे ।
गोभिश्च मार्गेष्वभिकर्षणं च ॥ ३.११४.११ ॥
أعطى روماباда، وقد تحققت رغباته كاملة، ابنته شانتا إلى ريشياشرنغا. وصنع ما يدفع الغضب، ودبّر أن يُجذب إليه على الطرق بواسطة الماشية.
3.114.12
विभाण्डकस्याव्रजतः स राजा ।
पशून्प्रभूतान्पशुपांश्च वीरान्।
समादिशत्पुत्रगृद्धी महर्षि-
र्विभाण्डकः परिपृच्छेद्यदा वः ॥ ३.११४.१२ ॥
عندما كان فيبهانداكا يقترب، أمر الملك بعدد كبير من الماشية ورعاة شجعان. وحين يسألكم الحكيم العظيم فيبهانداكا، المتلهف إلى ابن...
3.114.13
स क्तव्यः प्राञ्जलिभिर्भवद्भिः ।
पुत्रस्य ते पशवः कर्षणं च।
किं ते प्रियं वै क्रियतां महर्षे ।
दासाः स्म सर्वे तव वाचि बद्धाः ॥ ३.११४.१३ ॥
ينبغي أن تقولوا له، ويداكم مضمومتان: «ماشية ابنكم وحراثته لكم. أيها الحكيم العظيم، أي شيء محبوب يُصنع لكم؟ نحن جميعًا خدم مقيدون بكلمتكم.»
3.114.14
अथोपायात्स मुनिश्चण्डकोपः ।
स्वमाश्रमं मूलफलं गृहीत्वा।
अन्वेषमाणश्च न तत्र पुत्रं ।
ददर्श चुक्रोध ततो भृशं सः ॥ ३.११४.१४ ॥
ثم عاد ذلك الحكيم شديد الغضب إلى ناسكه، آخذًا الجذور والثمار. فلما بحث هناك فلم يجد ابنه، غضب غضبًا شديدًا.
3.114.15
ततः स कोपेन विदीर्यमाण ।
आशङ्कमानो नृपतेर्विधानम्।
जगाम चम्पां प्रतिधक्ष्यमाण-
स्तमङ्गराजं सपुरं सराष्ट्रम् ॥ ३.११४.१५ ॥
ثم مضى إلى تشامبا وهو ممزق بالغضب، يشك في مكيدة من الملك، عازمًا على أن يحرق في المقابل ملك أنغا مع مدينته ومملكته.
3.114.16
स वै श्रान्तः क्षुधितः काश्यपस्ता-
न्घोषान्समासादितवान्समृद्धान्।
गोपैश्च तैर्विधिवत्पूज्यमानो ।
राजेव तां रात्रिमुवास तत्र ॥ ३.११४.१६ ॥
وصل ابن كاشيابا، متعبًا جائعًا، إلى تلك الحظائر المزدهرة. فأكرمه الرعاة وفق القاعدة، فأقام هناك تلك الليلة كأنه ملك.
3.114.17
अवाप्य सत्कारमतीव हृष्टः ।
प्रोवाच कस्य प्रथिताः स्थ गोपाः।
ऊचुस्ततस्तेऽभ्युपगम्य सर्वे ।
धनं तवेदं विहितं सुतस्य ॥ ३.११४.१७ ॥
فرح فرحًا شديدًا بما لقيه من إكرام، فقال: «أيها الرعاة، لمن أنتم خدم مشهورون؟» فاقترب الجميع وقالوا: «إن هذا المال قد أُعدّ لابنك.»
3.114.18
देशेषु देशेषु स पूज्यमान-
स्तांश्चैव शृण्वन्मधुरान्प्रलापान्।
प्रशान्तभूयिष्ठरजाः प्रहृष्टः ।
समाससादाङ्गपतिं पुरस्थम् ॥ ३.११४.१८ ॥
مكرّمًا في كل إقليم، يسمع أحاديثهم العذبة، وقد هدأ غباره الانفعالي في معظمه، فبلغ بفرح سيد الأنغا في المدينة.
3.114.19
स पूजितस्तेन नरर्षभेण ।
ददर्श पुत्रं दिवि देवं यथेन्द्रम्।
शान्तां स्नुषां चैव ददर्श तत्र ।
सौदामनीमुच्चरन्तीं यथैव ॥ ३.११४.१९ ॥
لقد أكرمه ذلك الثور بين الرجال، فرأى ابنه كأنه الإله إندرا في السماء؛ ورأى هناك أيضًا كنّته الهادئة كالبرق الصاعد إلى الأعلى.
3.114.20
ग्रामां श्च घोषांश्च सुतस्य दृष्ट्वा ।
शान्तां च शान्तोऽस्य परः स कोपः।
चकार तस्यैव परं प्रसादं ।
विभाण्डको भूमिपतेर्नरेद्र ॥ ३.११४.२० ॥
لما رأى قرى ابنه وحظائره، ورأى كنّته قد هدأت، هدأ غضبه العظيم. يا سيد الرجال، أسدى فيبهانداكا إلى ذلك سيد الأرض فضلًا عظيمًا.
3.114.21
स तत्रनिक्षिप्य सुतं महर्षि-
रुवाच सूर्याग्निसमप्रभावः।
जाते च पुत्रे वनमेवाव्रजेथा ।
राज्ञः प्रियाण्यस्य सर्वाणि कृत्वा ॥ ३.११४.२१ ॥
فوضع الابن هناك، وقال الحكيم العظيم، الذي قوته كقوة الشمس والنار: «إذا وُلد الابن، فارجع إلى الغابة بعد أن تفعل كل ما يسر الملك.»
3.114.22
स तद्वचः कृतवानृश्यशृङ्गो ।
ययौ च यत्रास्य पिता बभूव।
शान्ता चैनं पर्यचरन्नरेन्द्र ।
स्वे रोहिणी सोममिवानुकूला ॥ ३.११४.२२ ॥
فعل ريشياشرنغا بحسب ذلك القول، وذهب إلى حيث كان أبوه. يا سيد الرجال! وكانت شانتا أيضًا تخدمه، مخلصةً كما تكون روهيني للقمر.
3.114.23
अरुन्धती वा सुभगा वसिष्ठं ।
लोपामुद्रा वा यथा ह्यगस्त्यम्।
नलस्य वै दमयन्ती यथा भू ।
द्यथा शची वज्रधरस्य चैव ॥ ३.११४.२३ ॥
كما كانت الميمونة أرونداتي لفاسيشثا، أو لوباموديرا لأغاستيا، وكما كانت دامايانتي لنالا، وشاتشي لإندرا حامل الصاعقة.
3.114.24
प्रीत्या युक्ता पर्यचरन्नरेन्द्र ॥ ३.११४.२४ ॥
وقد اتصلت بالمودة فخدمته، يا سيد الرجال.
3.114.25
तस्याश्रमः पुण्य एषोऽवभाति ।
महाह्रदं शोभयन्पुण्यकीर्तिः।
अत्रस्नातः कृतकृत्यो विशुद्ध-
स्तीर्थान्यन्यान्यनुसंयाहि राजन् ॥ ३.११४.२५ ॥
يظهر هنا ناسكها المقدس، الذي يزين هذه البحيرة العظيمة ذات الشهرة المقدسة. يا ملك، بعد أن تغتسل هنا وقد أتممت مقصدك وتطهرت، انتقل إلى المشارع المقدسة الأخرى.