മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.114.1
रक्षांसि चैतानि चरन्ति पुत्र ।
रूपेण तेनाद्भुतदर्शनेन।
अतुल्यवीर्याण्यभिरूपवन्ति ।
विघ्रं सदा तपसश्चिन्तयन्ति ॥ ३.११४.१ ॥
മകനേ, ഈ രാക്ഷസന്മാർ അദ്ഭുതകരമായ രൂപത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതുല്യമായ വീര്യവും സുന്ദരരൂപവുമുള്ള ഇവർ എപ്പോഴും തപസ്സിന് വിഘ്നം വരുത്താൻ ചിന്തിക്കുന്നു.
3.114.2
सुरूपरूपाणि च तानि तात ।
प्रलोभयन्ते विविधैरुपायैः।
सुखाच्च लोकाच्च निपातयन्ति ।
तान्युग्ररूपाणि मुनीन्वनेषु ॥ ३.११४.२ ॥
പ്രിയ മകനേ, സുന്ദരരൂപം ധരിച്ച അവർ പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. ഉഗ്രരൂപികളായ അവർ കാടുകളിൽ മുനിമാരെ സുഖത്തിൽ നിന്നും ലോകത്തിൽ നിന്നും വീഴ്ത്തുന്നു.
3.114.3
न तानि सेवेत मुनिर्यतात्मा ।
सतां लोकान्प्रार्थयानः कथंचित्।
कृत्वा विघ्रनं तापसानां रमन्ते ।
पापाचारास्तापसस्तान्न पश्येत् ॥ ३.११४.३ ॥
സംയമിയായ മുനി അവരെ സേവിക്കരുത്; സജ്ജനലോകങ്ങളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഒരു വിധത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്. തപസ്വികൾക്ക് വിഘ്നം വരുത്തി പാപാചാരികൾ രമിക്കുന്നു; തപസ്വി അവരെ കാണുകയുമരുത്.
3.114.4
असज्जनेनाचरितानि पुत्र ।
पानान्यपेयानि मधूनि तानि।
माल्यानि चैतानि न वै मुनीनां ।
स्मृतानि चित्रोज्ज्वलगन्धवन्ति ॥ ३.११४.४ ॥
മകനേ, ദുഷ്ടജനങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന കുടിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ആ പാനീയങ്ങളും മധുക്കളും; ഈ മാലകളും തിളങ്ങുന്ന സുഗന്ധമുള്ളവയും മുനിമാർക്ക് യോജിച്ചതെന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
3.114.5
रक्षांसि तानीति निवार्य पुत्रं ।
विभाण्डकस्तां मृगयांबभूव।
नासादयामास यदा त्र्यहेण ।
तदा स पर्याववृते श्रमाय ॥ ३.११४.५ ॥
'അവർ രാക്ഷസന്മാരാണ്' എന്നു പറഞ്ഞ് മകനെ തടഞ്ഞിട്ട് വിഭാണ്ഡകൻ അവരെ അന്വേഷിക്കാൻ പോയി. മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ടും അവരെ കണ്ടെത്താനാകാതെ, ക്ഷീണത്താൽ അദ്ദേഹം മടങ്ങി.
3.114.6
यदा पुन काश्यपो वै जगाम ।
फलान्याहर्तुं विधिनाश्रमेऽसौ।
तदा पुनर्लोभयितुं जगाम ।
सा वेशायोषा मुनिमृश्यशृह्गम् ॥ ३.११४.६ ॥
കശ്യപൻ ഫലങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ വിധിപ്രകാരം ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും പോയപ്പോൾ, ആ വേശ്യാസ്ത്രീ മുനി ഋഷ്യശൃംഗനെ വീണ്ടും വശീകരിക്കാൻ പോയി.
3.114.7
दृष्ट्वैव तामृश्यशृङ्गः प्रहृष्टः ।
संभ्रान्तरूपोऽभ्यपतत्तदानीम्।
प्रोवाच चैनां भवतः श्रमाय ।
गच्छाव यावन्न पिता ममैति ॥ ३.११४.७ ॥
അവളെ കണ്ടയുടൻ ഋഷ്യശൃംഗൻ സന്തോഷിച്ച്, പരിഭ്രമിച്ച രൂപത്തോടെ ഉടൻ അവളുടെ നേരെ ഓടി. അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ പോകാം, എന്റെ പിതാവ് വരുന്നതിനുമുമ്പ്.'
3.114.8
ततो राजन्काश्यपस्यैकपुत्रं ।
प्रवेश्य वेगेन विमुच्य नावम्।
प्रलोभयन्त्यो विविधैरुपायै-
राजग्मुरङ्गाधिपतेः समीपम् ॥ ३.११४.८ ॥
അനന്തരം, രാജാവേ, കശ്യപന്റെ ഏക പുത്രനെ വേഗത്തിൽ തോണിയിൽ കയറ്റി, തോണി വിട്ട്, പലവിധ ഉപായങ്ങളാൽ വശീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ അംഗരാജ്യാധിപന്റെ സമീപത്ത് എത്തി.
3.114.9
संस्थाप्यतामाश्रमदर्शने तु ।
संतारितां नावमथातिशुभ्राम्।
तीरादुपादाय तथैव चक्रे ।
राजाश्रमं नाम वनं विचित्रम् ॥ ३.११४.९ ॥
ആശ്രമം കാണിക്കാൻ തോണി നിർത്തട്ടെ. അതിവെളുത്ത തോണി കരയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് അവർ ആ വിചിത്ര വനത്തിന് 'രാജാശ്രമം' എന്ന് പേരിട്ടു.
3.114.10
अन्तःपुरे तं तु निवेश्य राजा ।
विभाण्डकस्यात्मजमेकपुत्रम्।
ददर्श मेघैः सहसा प्रवृष्ट-
मापूर्यणाणं च जगज्जलेन ॥ ३.११४.१० ॥
രാജാവ് വിഭാണ്ഡകന്റെ ഏക പുത്രനെ അന്തഃപുരത്തിൽ പാർപ്പിച്ചു; മേഘങ്ങളാൽ പെട്ടെന്ന് മഴ പെയ്ത്, വെള്ളത്താൽ ലോകം നിറയുന്നത് അവൻ കണ്ടു.
3.114.11
स रोमपाद परिपूर्णकामः ।
सुतां ददावृश्यशृङ्गाय शान्ताम्।
क्रोधप्रतीकारकरं च चक्रे ।
गोभिश्च मार्गेष्वभिकर्षणं च ॥ ३.११४.११ ॥
പൂർണ്ണകാമനായ രോമപാദൻ തന്റെ പുത്രി ശാന്തയെ ഋഷ്യശൃംഗന് നൽകി. കോപത്തിന് പ്രതിവിധി ചെയ്യുകയും വഴികളിൽ പശുക്കളാൽ അദ്ദേഹത്തെ ആകർഷിക്കാൻ ഏർപ്പാടാക്കുകയും ചെയ്തു.
3.114.12
विभाण्डकस्याव्रजतः स राजा ।
पशून्प्रभूतान्पशुपांश्च वीरान्।
समादिशत्पुत्रगृद्धी महर्षि-
र्विभाण्डकः परिपृच्छेद्यदा वः ॥ ३.११४.१२ ॥
വിഭാണ്ഡകൻ വരുമ്പോൾ ആ രാജാവ് ധാരാളം പശുക്കൾക്കും വീരരായ ഇടയന്മാർക്കും കല്പന നൽകി. പുത്രകാമിയായ മഹർഷി വിഭാണ്ഡകൻ നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ...
3.114.13
स क्तव्यः प्राञ्जलिभिर्भवद्भिः ।
पुत्रस्य ते पशवः कर्षणं च।
किं ते प्रियं वै क्रियतां महर्षे ।
दासाः स्म सर्वे तव वाचि बद्धाः ॥ ३.११४.१३ ॥
അദ്ദേഹത്തോട് നിങ്ങൾ കൈകൂപ്പി പറയണം: 'നിങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ പശുക്കളും കൃഷിയും നിങ്ങളുടേതാണ്. മഹർഷേ, നിങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായത് എന്തുവേണമെന്ന് ചെയ്യപ്പെടും. ഞങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങളുടെ വാക്കിൽ ബന്ധിതരായ ദാസന്മാരാണ്.'
3.114.14
अथोपायात्स मुनिश्चण्डकोपः ।
स्वमाश्रमं मूलफलं गृहीत्वा।
अन्वेषमाणश्च न तत्र पुत्रं ।
ददर्श चुक्रोध ततो भृशं सः ॥ ३.११४.१४ ॥
അപ്പോൾ ഉഗ്രകോപിയായ ആ മുനി കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും എടുത്ത് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് വന്നു. അവിടെ മകനെ തിരഞ്ഞിട്ടും കാണാതെ അദ്ദേഹം അതികഠിനമായി കോപിച്ചു.
3.114.15
ततः स कोपेन विदीर्यमाण ।
आशङ्कमानो नृपतेर्विधानम्।
जगाम चम्पां प्रतिधक्ष्यमाण-
स्तमङ्गराजं सपुरं सराष्ट्रम् ॥ ३.११४.१५ ॥
അപ്പോൾ കോപത്താൽ പിളരുന്നവനായി, രാജാവിന്റെ കുതന്ത്രം സംശയിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചമ്പാനഗരത്തിലേക്ക് പോയി. അംഗരാജാവിനെ തന്റെ പട്ടണത്തോടും രാജ്യത്തോടും കൂടി പകരം ദഹിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
3.114.16
स वै श्रान्तः क्षुधितः काश्यपस्ता-
न्घोषान्समासादितवान्समृद्धान्।
गोपैश्च तैर्विधिवत्पूज्यमानो ।
राजेव तां रात्रिमुवास तत्र ॥ ३.११४.१६ ॥
ക്ഷീണിതനും വിശന്നവനുമായ ആ കാശ്യപപുത്രൻ സമൃദ്ധമായ ആ ഗോശാലകളിലെത്തി. ആ ഇടയന്മാർ ചട്ടപ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു; രാജാവിനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം ആ രാത്രി അവിടെ താമസിച്ചു.
3.114.17
अवाप्य सत्कारमतीव हृष्टः ।
प्रोवाच कस्य प्रथिताः स्थ गोपाः।
ऊचुस्ततस्तेऽभ्युपगम्य सर्वे ।
धनं तवेदं विहितं सुतस्य ॥ ३.११४.१७ ॥
വളരെ സന്തോഷിച്ച് സത്കാരം ലഭിച്ച അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, "ഇടയന്മാരേ, നിങ്ങൾ ആരുടെ പ്രശസ്തരായ ദാസന്മാരാണ്?" അപ്പോൾ അവരെല്ലാം അടുത്തുചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഈ സമ്പത്ത് അങ്ങയുടെ പുത്രനുവേണ്ടി ഒരുക്കിയതാണ്."
3.114.18
देशेषु देशेषु स पूज्यमान-
स्तांश्चैव शृण्वन्मधुरान्प्रलापान्।
प्रशान्तभूयिष्ठरजाः प्रहृष्टः ।
समाससादाङ्गपतिं पुरस्थम् ॥ ३.११४.१८ ॥
ഓരോ ദേശത്തും ആദരിക്കപ്പെട്ട്, അവരുടെ മധുരവാക്കുകൾ കേട്ട്, രജസ്സ് മിക്കവാറും ശാന്തമായ മനസ്സോടെ അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ നഗരത്തിലുള്ള അംഗരാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
3.114.19
स पूजितस्तेन नरर्षभेण ।
ददर्श पुत्रं दिवि देवं यथेन्द्रम्।
शान्तां स्नुषां चैव ददर्श तत्र ।
सौदामनीमुच्चरन्तीं यथैव ॥ ३.११४.१९ ॥
ആ നരശ്രേഷ്ഠനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം പുത്രനെ കണ്ടു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ അവൻ തോന്നി. അവിടെ ശാന്തയായ മരുമകളെയും കണ്ടു; മുകളിലേക്കുയരുന്ന മിന്നൽപോലെ അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
3.114.20
ग्रामां श्च घोषांश्च सुतस्य दृष्ट्वा ।
शान्तां च शान्तोऽस्य परः स कोपः।
चकार तस्यैव परं प्रसादं ।
विभाण्डको भूमिपतेर्नरेद्र ॥ ३.११४.२० ॥
മകന്റെ ഗ്രാമങ്ങളും ഗോശാലകളും കണ്ട്, ശാന്തയായ മരുമകളെ കണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹാകോപം ശാന്തമായി. ഹേ നരേന്ദ്രാ, വിഭാണ്ഡകൻ ആ ഭൂപതിയോട് വലിയ കൃപ കാട്ടി.
3.114.21
स तत्रनिक्षिप्य सुतं महर्षि-
रुवाच सूर्याग्निसमप्रभावः।
जाते च पुत्रे वनमेवाव्रजेथा ।
राज्ञः प्रियाण्यस्य सर्वाणि कृत्वा ॥ ३.११४.२१ ॥
അവിടെ പുത്രനെ വെച്ചശേഷം സൂര്യാഗ്നികൾക്കു തുല്യ പ്രഭാവമുള്ള മഹർഷി പറഞ്ഞു: പുത്രൻ ജനിച്ചാൽ നീ വനത്തിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങിപ്പോകണം; രാജാവിന് പ്രിയമായതെല്ലാം ചെയ്ത ശേഷം.
3.114.22
स तद्वचः कृतवानृश्यशृङ्गो ।
ययौ च यत्रास्य पिता बभूव।
शान्ता चैनं पर्यचरन्नरेन्द्र ।
स्वे रोहिणी सोममिवानुकूला ॥ ३.११४.२२ ॥
ഋശ്യശൃംഗൻ ആ വാക്കു അനുസരിച്ചു, പിതാവ് ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്കു പോയി. നരേന്ദ്രാ! ശാന്തയും ചന്ദ്രനു അനുകൂലയായ രോഹിണിയെപ്പോലെ അവനെ പരിചരിച്ചു.
3.114.23
अरुन्धती वा सुभगा वसिष्ठं ।
लोपामुद्रा वा यथा ह्यगस्त्यम्।
नलस्य वै दमयन्ती यथा भू ।
द्यथा शची वज्रधरस्य चैव ॥ ३.११४.२३ ॥
വസിഷ്ഠനോട് അരുന്ധതിയും, അഗസ്ത്യനോട് ലോപാമുദ്രയും, നളനോട് ദമയന്തിയും, വജ്രധരനായ ഇന്ദ്രനോട് ശചിയും എങ്ങനെയായിരുന്നുവോ അതുപോലെ.
3.114.24
प्रीत्या युक्ता पर्यचरन्नरेन्द्र ॥ ३.११४.२४ ॥
സ്നേഹത്തോടെ അവൾ പരിചരിച്ചു, നരേന്ദ്രാ.
3.114.25
तस्याश्रमः पुण्य एषोऽवभाति ।
महाह्रदं शोभयन्पुण्यकीर्तिः।
अत्रस्नातः कृतकृत्यो विशुद्ध-
स्तीर्थान्यन्यान्यनुसंयाहि राजन् ॥ ३.११४.२५ ॥
അവളുടെ ഈ പുണ്യാശ്രമം തെളിഞ്ഞു കാണുന്നു; പുണ്യകീർത്തിയുള്ള ഈ മഹാ ജലാശയത്തെ അത് അലങ്കരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് കൃതകൃത്യനും വിശുദ്ധനും ആയി, രാജാവേ, മറ്റ് തീർത്ഥങ്ങളിലേക്കു പോകുക.