ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.114.1
रक्षांसि चैतानि चरन्ति पुत्र ।
रूपेण तेनाद्भुतदर्शनेन।
अतुल्यवीर्याण्यभिरूपवन्ति ।
विघ्रं सदा तपसश्चिन्तयन्ति ॥ ३.११४.१ ॥
ಮಗನೇ, ಈ ರಾಕ್ಷಸರು ಅದ್ಭುತ ರೂಪದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಇವರು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ತರಲು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.114.2
सुरूपरूपाणि च तानि तात ।
प्रलोभयन्ते विविधैरुपायैः।
सुखाच्च लोकाच्च निपातयन्ति ।
तान्युग्ररूपाणि मुनीन्वनेषु ॥ ३.११४.२ ॥
ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ಸುಂದರ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಇವರು ನಾನಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಮೋಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉಗ್ರ ರೂಪದ ಇವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸುಖದಿಂದಲೂ ಲೋಕದಿಂದಲೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.114.3
न तानि सेवेत मुनिर्यतात्मा ।
सतां लोकान्प्रार्थयानः कथंचित्।
कृत्वा विघ्रनं तापसानां रमन्ते ।
पापाचारास्तापसस्तान्न पश्येत् ॥ ३.११४.३ ॥
ಸಂಯಮಿಯಾದ ಮುನಿ ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು; ಸಜ್ಜನರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು. ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನ ತಂದು ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳು ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಪಸ್ವಿ ಅವರನ್ನು ನೋಡಬಾರದು.
3.114.4
असज्जनेनाचरितानि पुत्र ।
पानान्यपेयानि मधूनि तानि।
माल्यानि चैतानि न वै मुनीनां ।
स्मृतानि चित्रोज्ज्वलगन्धवन्ति ॥ ३.११४.४ ॥
ಮಗನೇ, ದುಷ್ಟರು ಸೇವಿಸುವ ಆ ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಪಾನೀಯಗಳು, ಆ ಮಧುಗಳು; ಈ ಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಸುಗಂಧದ ವಸ್ತುಗಳು ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಲ್ಲ.
3.114.5
रक्षांसि तानीति निवार्य पुत्रं ।
विभाण्डकस्तां मृगयांबभूव।
नासादयामास यदा त्र्यहेण ।
तदा स पर्याववृते श्रमाय ॥ ३.११४.५ ॥
'ಅವರು ರಾಕ್ಷಸರು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಗನನ್ನು ತಡೆದು, ವಿಭಾಂಡಕನು ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟನು. ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ, ಆಯಾಸದಿಂದ ಅವನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
3.114.6
यदा पुन काश्यपो वै जगाम ।
फलान्याहर्तुं विधिनाश्रमेऽसौ।
तदा पुनर्लोभयितुं जगाम ।
सा वेशायोषा मुनिमृश्यशृह्गम् ॥ ३.११४.६ ॥
ಕಾಶ್ಯಪರು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರಲು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟಾಗ, ಆ ವೇಶ್ಯಾಸ್ತ್ರೀ ಮುನಿ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೋಹಿಸಲು ಹೋದಳು.
3.114.7
दृष्ट्वैव तामृश्यशृङ्गः प्रहृष्टः ।
संभ्रान्तरूपोऽभ्यपतत्तदानीम्।
प्रोवाच चैनां भवतः श्रमाय ।
गच्छाव यावन्न पिता ममैति ॥ ३.११४.७ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ರೂಪದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಆಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗೋಣ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಬರುವ ಮೊದಲು.'
3.114.8
ततो राजन्काश्यपस्यैकपुत्रं ।
प्रवेश्य वेगेन विमुच्य नावम्।
प्रलोभयन्त्यो विविधैरुपायै-
राजग्मुरङ्गाधिपतेः समीपम् ॥ ३.११४.८ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ಕಾಶ್ಯಪನ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಸಿ, ದೋಣಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಾನಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಮೋಹಿಸುತ್ತ ಅವರು ಅಂಗದೇಶದ ಅಧಿಪತಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
3.114.9
संस्थाप्यतामाश्रमदर्शने तु ।
संतारितां नावमथातिशुभ्राम्।
तीरादुपादाय तथैव चक्रे ।
राजाश्रमं नाम वनं विचित्रम् ॥ ३.११४.९ ॥
ಆಶ್ರಮ ತೋರಿಸಲು ದೋಣಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ. ಅತಿ ಶುಭ್ರವಾದ ದೋಣಿಯನ್ನು ದಡದಿಂದ ದಾಟಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರು ಆ ವಿಚಿತ್ರ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ 'ರಾಜಾಶ್ರಮ' ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.
3.114.10
अन्तःपुरे तं तु निवेश्य राजा ।
विभाण्डकस्यात्मजमेकपुत्रम्।
ददर्श मेघैः सहसा प्रवृष्ट-
मापूर्यणाणं च जगज्जलेन ॥ ३.११४.१० ॥
ರಾಜನು ವಿಭಾಂಡಕನ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು; ಮೇಘಗಳಿಂದ ಹಠಾತ್ ಮಳೆಯಾಗಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
3.114.11
स रोमपाद परिपूर्णकामः ।
सुतां ददावृश्यशृङ्गाय शान्ताम्।
क्रोधप्रतीकारकरं च चक्रे ।
गोभिश्च मार्गेष्वभिकर्षणं च ॥ ३.११४.११ ॥
ಪೂರ್ಣ ಕಾಮನೆಗಳುಳ್ಳ ರೋಮಪಾದನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಶಾಂತಾಳನ್ನು ಋಷ್ಯಶೃಂಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಕೋಪವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಏರ್ಪಾಡನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು.
3.114.12
विभाण्डकस्याव्रजतः स राजा ।
पशून्प्रभूतान्पशुपांश्च वीरान्।
समादिशत्पुत्रगृद्धी महर्षि-
र्विभाण्डकः परिपृच्छेद्यदा वः ॥ ३.११४.१२ ॥
ವಿಭಾಂಡಕನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ರಾಜನು ಅಪಾರ ಪಶುಗಳಿಗೂ ವೀರ ಗೋಪಾಲಕರಿಗೂ ಆಜ್ಞೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಪುತ್ರಕಾಮಿ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಭಾಂಡಕನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ...
3.114.13
स क्तव्यः प्राञ्जलिभिर्भवद्भिः ।
पुत्रस्य ते पशवः कर्षणं च।
किं ते प्रियं वै क्रियतां महर्षे ।
दासाः स्म सर्वे तव वाचि बद्धाः ॥ ३.११४.१३ ॥
ಅವರಿಗೆ ನೀವು ಕೈಮುಗಿದು ಹೇಳಬೇಕು: 'ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಪಶುಗಳೂ ಕೃಷಿಯೂ ನಿಮ್ಮದೇ. ಮಹರ್ಷೇ, ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಪ್ರಿಯವೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುವುದು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಬದ್ಧ ದಾಸರು.'
3.114.14
अथोपायात्स मुनिश्चण्डकोपः ।
स्वमाश्रमं मूलफलं गृहीत्वा।
अन्वेषमाणश्च न तत्र पुत्रं ।
ददर्श चुक्रोध ततो भृशं सः ॥ ३.११४.१४ ॥
ಆಗ ಆ ಕೋಪಿಷ್ಠ ಮುನಿ ಗೆಡ್ಡೆ-ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣದೆ ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
3.114.15
ततः स कोपेन विदीर्यमाण ।
आशङ्कमानो नृपतेर्विधानम्।
जगाम चम्पां प्रतिधक्ष्यमाण-
स्तमङ्गराजं सपुरं सराष्ट्रम् ॥ ३.११४.१५ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಸೀಳಿಹೋಗುವಂತಾಗಿ, ರಾಜನ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ಸಂದೇಹಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಚಂಪಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಂಗರಾಜನನ್ನು ಅವನ ನಗರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಸಹಿತ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸುಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗಿ.
3.114.16
स वै श्रान्तः क्षुधितः काश्यपस्ता-
न्घोषान्समासादितवान्समृद्धान्।
गोपैश्च तैर्विधिवत्पूज्यमानो ।
राजेव तां रात्रिमुवास तत्र ॥ ३.११४.१६ ॥
ದಣಿದು ಹಸಿವಿನಿಂದಿದ್ದ ಆ ಕಾಶ್ಯಪನ ಮಗನು ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆ ಗೊಲ್ಲರ ದೊಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆ ಗೊಲ್ಲರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನಂತೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದನು.
3.114.17
अवाप्य सत्कारमतीव हृष्टः ।
प्रोवाच कस्य प्रथिताः स्थ गोपाः।
ऊचुस्ततस्तेऽभ्युपगम्य सर्वे ।
धनं तवेदं विहितं सुतस्य ॥ ३.११४.१७ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಅವನು, "ಗೊಲ್ಲರೇ, ನೀವು ಯಾರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸೇವಕರು?" ಎಂದನು. ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, "ಈ ಧನವು ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ" ಎಂದರು.
3.114.18
देशेषु देशेषु स पूज्यमान-
स्तांश्चैव शृण्वन्मधुरान्प्रलापान्।
प्रशान्तभूयिष्ठरजाः प्रहृष्टः ।
समाससादाङ्गपतिं पुरस्थम् ॥ ३.११४.१८ ॥
ದೇಶದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಅವರ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ರಜಸ್ಸು ಬಹುತೇಕ ಶಾಂತವಾದ ಮನದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಂಗದೇಶಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
3.114.19
स पूजितस्तेन नरर्षभेण ।
ददर्श पुत्रं दिवि देवं यथेन्द्रम्।
शान्तां स्नुषां चैव ददर्श तत्र ।
सौदामनीमुच्चरन्तीं यथैव ॥ ३.११४.१९ ॥
ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ ತೋರಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಶಾಂತಳಾದ ಸೊಸೆಯನ್ನೂ ಕಂಡನು; ಮೇಲೇರುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅವಳಿದ್ದಳು.
3.114.20
ग्रामां श्च घोषांश्च सुतस्य दृष्ट्वा ।
शान्तां च शान्तोऽस्य परः स कोपः।
चकार तस्यैव परं प्रसादं ।
विभाण्डको भूमिपतेर्नरेद्र ॥ ३.११४.२० ॥
ಮಗನ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು, ಶಾಂತಳಾದ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನ ಮಹಾಕೋಪ ಶಾಂತವಾಯಿತು. ಓ ನರೇಂದ್ರ, ವಿಭಾಂಡಕನು ಆ ಭೂಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಕೃಪೆ ತೋರಿದನು.
3.114.21
स तत्रनिक्षिप्य सुतं महर्षि-
रुवाच सूर्याग्निसमप्रभावः।
जाते च पुत्रे वनमेवाव्रजेथा ।
राज्ञः प्रियाण्यस्य सर्वाणि कृत्वा ॥ ३.११४.२१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಮಹರ್ಷಿ ಹೇಳಿದರು: ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕಾಡಿಗೇ ಹಿಂತಿರುಗು; ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ.
3.114.22
स तद्वचः कृतवानृश्यशृङ्गो ।
ययौ च यत्रास्य पिता बभूव।
शान्ता चैनं पर्यचरन्नरेन्द्र ।
स्वे रोहिणी सोममिवानुकूला ॥ ३.११४.२२ ॥
ಋಶ್ಯಶೃಂಗನು ಆ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆದು ತನ್ನ ತಂದೆ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಓ ನರೇಂದ್ರ! ಶಾಂತಾಳೂ ಅವನನ್ನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅನುಕೂಲೆಯಾದ ರೋಹಿಣಿಯಂತೆ ಸೇವಿಸಿದಳು.
3.114.23
अरुन्धती वा सुभगा वसिष्ठं ।
लोपामुद्रा वा यथा ह्यगस्त्यम्।
नलस्य वै दमयन्ती यथा भू ।
द्यथा शची वज्रधरस्य चैव ॥ ३.११४.२३ ॥
ಅರುಂಧತಿ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ, ಲೋಪಾಮುದ್ರೆ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ, ದಮಯಂತಿ ನಳನಿಗೆ, ವಜ್ರಧರ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಶಚಿ ಹೇಗಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆ.
3.114.24
प्रीत्या युक्ता पर्यचरन्नरेन्द्र ॥ ३.११४.२४ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ ಅವಳು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು, ಓ ನರೇಂದ್ರ.
3.114.25
तस्याश्रमः पुण्य एषोऽवभाति ।
महाह्रदं शोभयन्पुण्यकीर्तिः।
अत्रस्नातः कृतकृत्यो विशुद्ध-
स्तीर्थान्यन्यान्यनुसंयाहि राजन् ॥ ३.११४.२५ ॥
ಅವಳ ಈ ಪುಣ್ಯ ಆಶ್ರಮ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿಯ ಈ ಮಹಾ ಸರೋವರವನ್ನು ಅದು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗು.