Mahābhārata · Adhyāya 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
Entonces, partiendo del Kauśikī, oh Janamejaya, el Pāṇḍava fue en orden a todos los lugares sagrados.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
Tras llegar al mar, oh rey, en la confluencia del Ganges, realizó una ablución completa en medio de cinco de los cien ríos.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
Entonces, por la orilla del mar, el señor de la tierra, el héroe, acompañado de sus hermanos, fue hacia los Kaliṅgas, oh Bhārata.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
Estos son los Kaliṅgas, oh hijo de Kuntī, donde fluye el río Vaitaraṇī, donde incluso Dharma, tras acogerse a los dioses, ofreció un sacrificio.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
Esta orilla norte, dispuesta por los sabios, apta para el sacrificio, adornada de montañas, es constantemente frecuentada por los dvija.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
Quienes llegaron al cielo por el camino llano de los dioses; aquí, en tiempos antiguos, también otros sabios veneraron con sacrificios.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
Aquí mismo, oh rey de reyes, Rudra tomó el animal en el sacrificio. Tomando el animal, dijo: «Esta es mi parte».
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
Cuando el animal fue tomado, los dioses le dijeron, oh toro de los bharatas: «No dañes la propiedad ajena; no destruyas el camino con la injusticia».
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
Tú mismo, convertido en señor del sacrificio, eres el dador de los frutos de las acciones. Oh señor del mundo, venerable, no te corresponde destruir el sacrificio.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
Así, con palabras de forma auspiciosa alabaron a Rudra, y habiéndolo satisfecho con una ofrenda, entonces lo honraron.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
Entonces soltó al animal y se fue por el camino de los dioses. Allí está el linaje de Rudra; escúchalo, oh Yudhiṣṭhira.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
De todas las porciones, la mejor, la que no se corrompe, los dioses resolvieron establecerla para siempre por temor a Rudra.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
El hombre que, cantando esta gāthā aquí, toca las aguas: su sendero de los dioses (devayāna) se le hace visible a sus ojos.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
Entonces todos los Pāṇḍavas y Draupadī, habiendo descendido al río Vaitaraṇī, aquellos muy afortunados ofrecieron libaciones a los antepasados.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
Aquí, en este río, habiendo bebido agua según la regla, por el poder de la austeridad me he apartado del ámbito humano. Mira, Lomaśa.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
Oh, de votos firmes, por tu gracia contemplo todos los mundos. Este sonido es el de los grandes almas vaikhānasa recitando.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
Yudhiṣṭhira, desde trescientos mil yojanas de distancia escuchas este sonido. Señor de los hombres, siéntate en silencio.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
Este bosque divino del Autoexistente resplandece, oh rey, donde el poderoso Viśvakarman ofreció un sacrificio, oh rey de reyes.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
En aquel sacrificio, el Autoexistente dio la tierra, con sus montañas y bosques, al gran Kaśyapa como honorario sacrificial.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
Oh hijo de Kuntī, en cuanto fue entregada, la tierra comenzó a hundirse; y airada habló así al Señor de los mundos.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
Oh señor bendito, no deberías entregarme a ningún mortal. Este tuyo don es vano; me iré al inframundo.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
Al verla hundirse en la desesperación, oh señor del pueblo, el bendito sabio Kaśyapa apaciguó entonces a la tierra.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
Entonces, oh hijo de Pāṇḍu, la tierra, complacida por su austeridad, volvió a emerger del agua y se mantuvo en forma de altar, resplandeciente.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
Esta tierra brilla aquí, marcada con la forma de un altar, oh rey. Habiéndola escalado, oh gran rey, ciertamente te volverás poderoso.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
Oh rey, habiendo llegado al océano, este altar se encuentra aquí. Súbete a él, y que haya bienestar para ti; tú solo, rápidamente, cruza el océano.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
Y yo realizaré un rito de bienestar para ti, para que hoy puedas subir a ella. Pues esta vedī, tocada por un mortal, entra entonces en el océano, oh Ajamīḍha.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
Om, homenaje al protector de todo; homenaje al supremo de todo. Oh señor de los dioses, concede tu presencia en el océano de agua salada.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
Fuego, Mitra, el vientre, las aguas y las diosas — tú eres la semilla de Viṣṇu y el ombligo de lo inmortal. Oh Pāṇḍava, pronunciando estas palabras verdaderas, sube a este altar.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
El fuego es tu vientre e Iḍā tu cuerpo; tú eres el portador de la semilla de Viṣṇu y el ombligo de lo inmortal. Oh Pāṇḍava, pronunciando estas palabras verdaderas, sumérgete entonces en el señor de los ríos, el océano.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
De lo contrario, oh mejor de los Kuru, este gran océano, origen divino y señor de las aguas, no debe ser tocado, oh hijo de Kuntī, ni siquiera con la punta de una brizna de kuśa.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, el magnánimo, tras realizar los ritos de bendición, se dirigió hacia el océano. Habiendo cumplido íntegramente su mandato, llegó al Mahendra y pasó allí la noche.