ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
ನಂತರ ಕೌಶಿಕಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಪಾಂಡವನು, ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದನು.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಗಂಗಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ನೂರಾರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಐದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
ಆಗ ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಆ ಭೂಪತಿ, ವೀರನು, ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಓ ಭಾರತ, ಕಳಿಂಗರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಇವೇ ಕಳಿಂಗಗಳು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ವೈತರಣೀ ನದಿ ಇದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದನು.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಂಡ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ ಈ ಉತ್ತರ ತೀರ ಸದಾ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದೆ.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
ದೇವಯಾನ ಎಂಬ ಸಮ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದವರು; ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಇತರ ಋಷಿಗಳೂ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರು.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಪಶುವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು. ಆ ಪಶುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, 'ಇದು ನನ್ನ ಭಾಗ' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
ಓ ಭರತರ್ಷಭ, ಪಶುವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಪರರ ಸ್ವತ್ತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬೇಡ; ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಡ.'
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
ನೀನೇ ಯಜ್ಞಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿ, ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಓ ಜಗದೀಶ್ವರ, ಭಗವಂತನೇ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
ಹೀಗೆ ಅವರು ಮಂಗಳಕರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಇಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆಗ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
ಆಗ ಅವನು ಪಶುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರನ ವಂಶವಿದೆ; ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದ, ಕೆಡದ ಭಾಗವನ್ನು ರುದ್ರನ ಭಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನ ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗವು ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿ ವೈತರಣೀ ನದಿಗೆ ಇಳಿದು, ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಅರ್ಪಿಸಿದರು.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ನದಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ತಪೋಬಲದಿಂದ ನಾನು ಮಾನವ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹೊರಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೋಡು, ಲೋಮಶ.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
ಸುವ್ರತನೇ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ವೈಖಾನಸ ಮಹಾತ್ಮರ ಜಪದ ಶಬ್ದ.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಮುನ್ನೂರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ದೂರದಿಂದ ಈ ಶಬ್ದವನ್ನು ನೀನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ರಾಜನೇ, ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೋ.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
ರಾಜನೇ, ಇದು ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ದಿವ್ಯ ವನ; ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಾಪವಂತ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದನು, ರಾಜೇಂದ್ರನೇ.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
ಯಾವ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವು ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ವನಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನೋ.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ಕೊಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ ಆಗ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗತೊಡಗಿತು; ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವಳು ಲೋಕೇಶ್ವರನಾದ ಈ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
ಭಗವನ್, ನನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮರ್ತ್ಯನಿಗೆ ನೀಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಈ ದಾನ ವ್ಯರ್ಥ; ನಾನು ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
ಪ್ರಜಾಧಿಪನೇ, ಅವಳು ವಿಷಾದದಿಂದ ಮುಳುಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ಕಶ್ಯಪನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ಆಗ ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನಳಾದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ವೇದಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೊಳೆಯಿತು.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
ರಾಜನೇ, ವೇದಿಯ ರೂಪದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಏರಿ ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾಗುವೆ.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಈ ವೇದಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮೇಲೇರಿ ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ವೇಗವಾಗಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟು.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಇಂದು ನೀನು ಇದನ್ನು ಏರಬಹುದು. ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದಾಗ ಈ ವೇದಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ, ಓ ಅಜಮೀಢ.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
ಓಂ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಪರಮನಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವೇಶ, ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡು.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಮಿತ್ರ, ಯೋನಿ, ಜಲಗಳು, ಮತ್ತು ದೇವಿಯರು — ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೇತಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಮೃತದ ನಾಭಿ ನೀನೇ. ಓ ಪಾಂಡವ, ಹೀಗೆ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಡಿದು, ಈ ವೇದಿಯನ್ನು ಏರು.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನ ಯೋನಿ, ಇಡಾ ನಿನ್ನ ದೇಹ; ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಅಮೃತದ ನಾಭಿ. ಓ ಪಾಂಡವ, ಹೀಗೆ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ನುಡಿದು, ನಂತರ ನದಿಗಳ ಪತಿಯಾದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗು.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ದೇವಯೋನಿಯೂ ಜಲಗಳ ಪತಿಯೂ ಆದ ಈ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು, ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಕುಶ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಿಂದಲೂ ಮುಟ್ಟಬಾರದು.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
ನಂತರ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಅದರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಪಾಲಿಸಿ, ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದನು.