Mahābhārata · Adhyāya 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
Dann brach der Pāṇḍava von der Kauśikī auf, o Janamejaya, und zog der Reihe nach zu allen heiligen Stätten.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
Als er das Meer erreicht hatte, o König, am Zusammenfluss des Ganges, vollzog er inmitten von fünf der hundert Flüsse ein vollständiges Bad.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
Dann zog der Herr der Erde am Meeresufer entlang, der Held, mit seinen Brüdern, o Bhārata, zu den Kaliṅgas.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
Dies sind die Kaliṅgas, o Sohn der Kuntī, wo der Fluss Vaitaraṇī fließt, wo selbst Dharma, Zuflucht bei den Göttern suchend, ein Opfer darbrachte.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
Dieses nördliche Ufer, von den Weisen hergerichtet, zum Opfer geeignet, von Bergen geschmückt, wird beständig von den Zweimalgeborenen aufgesucht.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
Diejenigen, die auf dem ebenen Weg der Götter in den Himmel gelangten; hier verehrten in alter Zeit auch andere Weise mit Opfern.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
Hier, o Herrscher der Könige, nahm Rudra das Opfertier beim Opfer. Das Tier genommen, sprach er: »Dies ist mein Anteil.«
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
Als das Tier genommen war, sprachen die Götter zu ihm, o Stier der Bharatas: »Schädige nicht fremdes Eigentum; zerstöre den Pfad nicht durch Unrecht.«
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
Du selbst, zum Herrn des Opfers geworden, gibst den Lohn der Handlungen. O Herr der Welt, Erhabener, es ziemt dir nicht, das Opfer zu zerstören.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
So priesen sie Rudra mit heilvollen Worten, und nachdem sie ihn mit einem Opfer zufriedengestellt hatten, ehrten sie ihn da.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
Dann ließ er das Tier frei und ging den Weg der Götter davon. Dort ist die Abstammung Rudras; höre sie, o Yudhiṣṭhira.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
Von allen Anteilen, den besten, der nicht verdirbt, bestimmten die Götter aus Furcht vor Rudra für immer.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
Der Mensch, der hier diese Gāthā singend das Wasser berührt, dem wird sein Pfad der Götter (devayāna) mit den Augen deutlich sichtbar.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
Dann stiegen alle Pāṇḍavas und Draupadī in den Fluss Vaitaraṇī hinab, und jene hochbeglückten brachten den Ahnen Spenden dar.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
Hier in diesem Fluss, nachdem ich gemäß der Vorschrift Wasser geschlürft habe, bin ich durch die Kraft der Askese dem menschlichen Bereich entrückt. Sieh, Lomaśa.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
O du von guten Gelübden, durch deine Gnade schaue ich alle Welten. Dieser Klang ist der der großseelenden Vaikhānasa-Weisen, die rezitieren.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
Yudhiṣṭhira, aus dreihunderttausend Yojana Entfernung hörst du diesen Klang. Herr der Menschen, setze dich schweigend nieder.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
Dieser göttliche Wald des Selbstexistenten leuchtet, o König, dort, wo der mächtige Viśvakarman ein Opfer vollzog, o König der Könige.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
In jenem Opfer gab der Selbstgeborene dem großherzigen Kaśyapa die Erde mit ihren Bergen und Wäldern als Opferlohn.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
O Sohn der Kuntī, kaum war sie gegeben, begann die Erde zu versinken; zornig sprach sie zu jenem Herrn der Welten.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
O Gesegneter, du solltest mich keinem Sterblichen geben. Deine Gabe ist vergeblich; ich werde in die Unterwelt hinabsteigen.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
Als er sie in Verzweiflung versinken sah, o Herr der Völker, besänftigte der gesegnete Weise Kaśyapa daraufhin die Erde.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
Da erhob sich, o Sohn des Pāṇḍu, die Erde, durch seine Askese erfreut, wieder aus dem Wasser und stand in Gestalt eines Altars, leuchtend.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
Diese Erde leuchtet hier, geprägt in der Gestalt eines Altars, o König. Wenn du hinaufsteigst, o großer König, wirst du gewiss mächtig werden.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
O König, am Ozean angelangt, steht dieser Altar. Besteige ihn, und möge dir Wohlergehen zuteil werden; allein überquere schnell den Ozean.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
Und ich werde dir ein Heilsritual vollziehen, damit du heute diesen Altar besteigen kannst. Denn dieser Altar, von einem Sterblichen berührt, tritt dann in den Ozean ein, o Ajamīḍha.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
Om, Verehrung dem Beschützer aller; Verehrung dem Höchsten aller. O Herr der Götter, gewähre deine Gegenwart im Ozean des Salzwassers.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
Feuer, Mitra, der Schoß, die Wasser und die Göttinnen — du bist der Same Viṣṇus und der Nabel des Unsterblichen. O Pāṇḍava, sprich diese wahren Worte und besteige diesen Altar.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
Das Feuer ist dein Schoß und Iḍā dein Leib; du bist der Träger des Samens Viṣṇus und der Nabel des Unsterblichen. O Pāṇḍava, sprich diese wahren Worte und tauche dann ein in den Herrn der Flüsse, den Ozean.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
Andernfalls, o Bester der Kuru, darf dieser große Ozean, der göttliche Ursprung und Herr der Gewässer, o Sohn der Kuntī, nicht berührt werden, selbst nicht mit der Spitze eines Kuśa-Halmes.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
Dann ging der großmütige Yudhiṣṭhira, nachdem er die Segensriten vollzogen hatte, zum Ozean. Nachdem er seinen Befehl vollständig befolgt hatte, erreichte er den Mahendra und verbrachte dort die Nacht.