మహాభారతం · అధ్యాయం 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
అప్పుడు కౌశికి నది నుండి బయలుదేరిన పాండవుడు, ఓ జనమేజయా, క్రమంగా అన్ని పవిత్ర స్థలాలకు వెళ్ళాడు.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
అతడు సముద్రాన్ని చేరి, ఓ రాజా, గంగా సంగమంలో, నూరు నదులలో ఐదింటి మధ్య పూర్తి స్నానం చేశాడు.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
అప్పుడు సముద్ర తీరం వెంట ఆ భూపతి, వీరుడు, సోదరులతో కలిసి, ఓ భారతా, కళింగుల వైపు వెళ్ళాడు.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
ఓ కౌంతేయా, ఇవే కళింగాలు; ఇక్కడ వైతరణీ నది ఉంది, ఇక్కడ ధర్ముడు కూడా దేవతలను శరణు పొంది యజ్ఞం చేశాడు.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
ఋషులచే సమకూర్చబడినది, యజ్ఞార్హమైనది, పర్వతాలతో శోభిల్లేది; ఈ ఉత్తర తీరం ఎల్లప్పుడూ ద్విజులచే సేవించబడుతుంది.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
దేవయానమనే సమమైన మార్గం ద్వారా స్వర్గాన్ని చేరినవారు; ఇక్కడ పూర్వం ఇతర ఋషులు కూడా యజ్ఞాలతో ఆరాధించారు.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ఇక్కడే యజ్ఞంలో రుద్రుడు పశువును తీసుకున్నాడు. ఆ పశువును తీసుకుని, 'ఇది నా భాగం' అని అతడు అన్నాడు.
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
ఓ భరతర్షభా, పశువు తీసుకోబడినప్పుడు దేవతలు అతనితో ఇలా అన్నారు: 'పరుల సొత్తును హింసించకు; అధర్మంతో మార్గాన్ని నాశనం చేయకు.'
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
నీవే యజ్ఞాలకు అధిపతివై, కర్మల ఫలాన్ని ప్రసాదించేవాడివి. ఓ జగదీశ్వరా, భగవంతుడా, యజ్ఞాన్ని నాశనం చేయడం నీకు తగదు.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
ఈ విధంగా వారు శుభకరమైన మాటలతో రుద్రుని స్తుతించారు; ఇష్టితో అతన్ని తృప్తిపరచి, అప్పుడు సత్కరించారు.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
అప్పుడు అతడు పశువును విడిచిపెట్టి దేవయాన మార్గంలో వెళ్ళాడు. అక్కడ రుద్రుని వంశం ఉంది; ఓ యుధిష్ఠిరా, దాన్ని విను.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
అన్ని భాగాలలో ఉత్తమమైన, చెడిపోని భాగాన్ని, రుద్రుని భయంతో దేవతలు శాశ్వతంగా నిశ్చయించారు.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
ఇక్కడ ఈ గాథను పాడుతూ నీటిని తాకే మనిషికి, అతని దేవయాన మార్గం అతని కళ్ళకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
తరువాత పాండవులందరూ, ద్రౌపదీ వైతరణీ నదిలో దిగి, ఆ మహాభాగ్యులు పితృదేవతలకు తర్పణం చేశారు.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
ఇక్కడ ఈ నదిలో విధిప్రకారం ఆచమనం చేసి, తపోబలం చేత నేను మానవ విషయాల నుండి వేరయ్యాను. చూడు, లోమశా.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
సుబ్రతా, నీ అనుగ్రహం వల్ల నేను సకల లోకాలను చూస్తున్నాను. ఇది వైఖానస మహాత్ముల జపధ్వని.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
యుధిష్ఠిరా, మూడు వందల వేల యోజనాల దూరం నుండి ఈ ధ్వనిని నీవు వింటున్నావు. ఓ రాజా, మౌనంగా కూర్చో.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
రాజా, ఇది స్వయంభువుడి దివ్యవనం ప్రకాశిస్తోంది; ఇక్కడ ప్రతాపవంతుడైన విశ్వకర్మ యజ్ఞం చేశాడు, రాజేంద్రా.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
ఏ యజ్ఞంలో స్వయంభువుడు మహాత్ముడైన కశ్యపునికి దక్షిణగా పర్వతాలు, వనాలతో కూడిన భూమిని ఇచ్చాడో.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
కౌంతేయా, ఇచ్చిన వెంటనే ఆ సమయంలో భూమి మునిగిపోయింది; కోపించి ఆమె ఈ లోకేశ్వరుడైన ప్రభువుతో ఇలా అన్నది.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
భగవంతుడా, నన్ను ఏ మర్త్యునికీ ఇవ్వడం నీకు తగదు. నీ ఈ దానం వ్యర్థం; నేను రసాతలానికి వెళ్తాను.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
ప్రజాపతీ, ఆమె విషాదంతో మునిగిపోవడం చూసి భగవాన్ ఋషి కశ్యపుడు భూమిని శాంతింపజేశాడు.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
పాండవా, అప్పుడు అతని తపస్సుతో ప్రసన్నమైన భూమి మళ్లీ నీటి నుండి పైకి లేచి వేది రూపంలో నిలిచి ప్రకాశించింది.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
రాజా, వేది రూపంలో ఈ భూమి ప్రకాశిస్తోంది. మహారాజా, ఇక్కడ ఎక్కి నీవు నిశ్చయంగా పరాక్రమవంతుడవు అవుతావు.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
ఓ రాజా, సముద్రాన్ని చేరి ఈ వేది ఉంది. దీనిపై ఎక్కి నీకు శుభం కలుగుగాక; నీవు ఒంటరిగానే వేగంగా సముద్రాన్ని దాటు.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
నేను నీ కోసం స్వస్త్యయన కర్మను చేస్తాను; ఈ రోజు నీవు దీనిపై ఎక్కగలవు. మనిషి తాకినప్పుడు ఈ వేది సముద్రంలోకి ప్రవేశిస్తుంది, ఓ అజమీఢా.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
ఓం, విశ్వాన్ని రక్షించువానికి నమస్కారం; విశ్వానికి పరమమైనవానికి నమస్కారం. దేవేశా, ఉప్పునీటి సముద్రంలో నీ సన్నిధిని కలిగించు.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
అగ్ని, మిత్రుడు, యోని, జలాలు, తరువాత దేవతలు — విష్ణువు బీజం, అమృతానికి నాభివి నీవే. ఓ పాండవా, ఈ విధంగా సత్యవాక్యం పలికి, ఈ వేదిపై ఎక్కు.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
అగ్ని నీ యోని, ఇడ నీ దేహం; నీవు విష్ణువు బీజాన్ని ధరించేవాడవు, అమృతానికి నాభివి. ఓ పాండవా, ఈ విధంగా సత్యవాక్యం పలికి, తరువాత నదులకు అధిపతియైన సముద్రంలో స్నానం చేయి.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
లేకపోతే, ఓ కురుశ్రేష్ఠా, దైవ యోని, జలాల అధిపతి అయిన ఈ మహాసముద్రాన్ని, ఓ కౌంతేయా, దర్భ కొన చేత కూడా తాకకూడదు.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
అప్పుడు స్వస్త్యయన కర్మలు చేసిన మహాత్ముడు యుధిష్ఠిరుడు సముద్రం వైపు వెళ్ళాడు. దాని ఆజ్ఞనంతటినీ నెరవేర్చి, మహేంద్ర పర్వతాన్ని చేరి రాత్రి గడిపాడు.