മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
അപ്പോൾ കൗശികിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട പാണ്ഡവൻ, ജനമേജയാ, ക്രമമായി എല്ലാ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോയി.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
അവൻ സമുദ്രത്തിലെത്തി, രാജാവേ, ഗംഗാസംഗമത്തിൽ, നൂറു നദികളിൽ അഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിൽ പൂർണ സ്നാനം ചെയ്തു.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
പിന്നെ കടൽത്തീരത്തുകൂടി ഭൂപാലനായ വീരൻ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം, ഭാരതാ, കലിംഗരുടെ ദിശയിലേക്ക് പോയി.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
കൗന്തേയാ, ഇവയാണ് കലിംഗങ്ങൾ; ഇവിടെയാണ് വൈതരണീ നദി; ഇവിടെ ധർമ്മനും ദേവന്മാരെ ശരണം പ്രാപിച്ച് യജ്ഞം ചെയ്തു.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
ഋഷിമാർ ഒരുക്കിയതും യജ്ഞയോഗ്യവും പർവതങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്നതുമായ ഈ വടക്കൻ തീരം സദാ ദ്വിജന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
ദേവയാനമെന്ന സമമായ വഴിയിലൂടെ സ്വർഗത്തിലെത്തിയവർ; ഇവിടെ പണ്ട് മറ്റു ഋഷിമാരും യജ്ഞങ്ങളാൽ ആരാധിച്ചു.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
രാജേന്ദ്ര, ഇവിടെത്തന്നെ യാഗത്തിൽവച്ച് രുദ്രൻ പശുവിനെ എടുത്തു. ആ പശുവിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇത് എന്റെ ഭാഗം.'
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പശുവിനെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയപ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: 'പരന്റെ സ്വത്ത് ഹനിക്കരുത്; അധർമ്മത്താൽ വഴി നശിപ്പിക്കരുത്.'
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
നീ തന്നെ യജ്ഞേശ്വരനായി കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം നൽകുന്നവനാണ്. ജഗദീശ്വരാ, ഭഗവാനേ, യജ്ഞത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
ഇങ്ങനെ അവർ മംഗളകരമായ വാക്കുകളാൽ രുദ്രനെ സ്തുതിച്ചു; ഇഷ്ടിയാൽ അവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, അപ്പോൾ അവനെ ആദരിച്ചു.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
പിന്നെ അവൻ പശുവിനെ വിട്ട് ദേവയാന മാർഗ്ഗത്തിൽ പോയി. അവിടെ രുദ്രന്റെ വംശമുണ്ട്; യുധിഷ്ഠിരാ, അത് കേൾക്കുക.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും ഉത്തമവും കേടാകാത്തതുമായ ഭാഗം, രുദ്രന്റെ ഭയത്താൽ ദേവന്മാർ എന്നെന്നേക്കുമായി നിശ്ചയിച്ചു.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
ഇവിടെ ഈ ഗാഥ പാടിക്കൊണ്ട് ജലത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ദേവയാന മാർഗം അവന്റെ കണ്ണിന് വ്യക്തമായി തെളിയുന്നു.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
പിന്നെ എല്ലാ പാണ്ഡവരും ദ്രൗപദിയും വൈതരണി നദിയിൽ ഇറങ്ങി, ആ മഹാഭാഗ്യവാന്മാർ പിതൃക്കൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്തു.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
ഇവിടെ ഈ നദിയിൽ വിധിപ്രകാരം ആചമനം ചെയ്ത്, തപോബലത്താൽ ഞാൻ മനുഷ്യവിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു. കാണൂ, ലോമശാ.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
സുവ്രതാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളും കാണുന്നു. ഇത് വൈഖാനസ മഹാത്മാക്കൾ ജപിക്കുന്ന ശബ്ദമാണ്.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, മുന്നൂറായിരം യോജന ദൂരത്തുനിന്ന് ഈ ശബ്ദം നീ കേൾക്കുന്നു. ഭൂപതേ, മൗനമായി ഇരിക്കൂ.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
രാജാവേ, ഇതാ സ്വയംഭുവിന്റെ ദിവ്യവനം പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇവിടെ പ്രതാപശാലിയായ വിശ്വകർമ്മാവ് യജ്ഞം ചെയ്തു, രാജേന്ദ്രാ.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
ഏത് യജ്ഞത്തിൽ സ്വയംഭൂ മഹാത്മാവായ കശ്യപന് ദക്ഷിണയായി പർവതങ്ങളും വനങ്ങളുമുള്ള ഈ ഭൂമി നൽകിയോ.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
കൗന്തേയാ, നൽകിയ ഉടനെ അപ്പോൾ ഭൂമി താഴ്ന്നുപോയി; കോപിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ലോകേശ്വരനായ ഈ പ്രഭുവിനോട് പറഞ്ഞു.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
ഭഗവാനേ, എന്നെ ഏതെങ്കിലും മർത്യന് നൽകുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമല്ല. അങ്ങയുടെ ഈ ദാനം വ്യർഥമാണ്; ഞാൻ രസാതലത്തിലേക്ക് പോകും.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
ജനാധിപാ, അവൾ വിഷാദത്തിൽ മുങ്ങുന്നത് കണ്ട് ഭഗവാനായ ഋഷി കശ്യപൻ ഭൂമിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
പാണ്ഡവാ, അപ്പോൾ അവന്റെ തപസ്സിനാൽ പ്രസന്നയായ ഭൂമി വീണ്ടും ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന് വേദിയുടെ രൂപത്തിൽ നിന്ന് പ്രകാശിച്ചു.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
രാജാവേ, വേദിയുടെ രൂപത്തിൽ ഈ ഭൂമി പ്രകാശിക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, ഇവിടെ കയറി നീ തീർച്ചയായും വീര്യവാനാകും.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
ഹേ രാജാവേ, സമുദ്രത്തിലെത്തി ഈ വേദി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇതിൽ കയറി നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; നീ ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ വേഗത്തിൽ സമുദ്രം കടക്കുക.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി സ്വസ്ത്യയന കർമ്മം ചെയ്യാം; ഇന്ന് നീ ഇതിൽ കയറട്ടെ. മനുഷ്യൻ സ്പർശിച്ചാൽ ഈ വേദി സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, ഹേ അജമീഢാ.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
ഓം, വിശ്വത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവന് നമസ്കാരം; വിശ്വത്തിന് പരമനായവന് നമസ്കാരം. ദേവേശാ, ഉപ്പുവെള്ളമുള്ള സമുദ്രത്തിൽ നിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
അഗ്നി, മിത്രൻ, യോനി, ജലങ്ങൾ, പിന്നെ ദേവിമാർ — വിഷ്ണുവിന്റെ ബീജവും അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയും നീ തന്നെ. ഹേ പാണ്ഡവാ, ഇപ്രകാരം സത്യവാക്യം പറഞ്ഞ് ഈ വേദിയിൽ കയറുക.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
അഗ്നി നിന്റെ യോനി, ഇഡ നിന്റെ ദേഹം; നീ വിഷ്ണുവിന്റെ ബീജം ധരിക്കുന്നവൻ, അമൃതത്തിന്റെ നാഭി. ഹേ പാണ്ഡവാ, ഇപ്രകാരം സത്യവാക്യം പറഞ്ഞ് പിന്നെ നദികളുടെ പതിയായ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുക.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
അല്ലെങ്കിൽ, ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ദേവയോനിയും ജലങ്ങളുടെ പതിയുമായ ഈ മഹാസമുദ്രത്തെ, ഹേ കൗന്തേയാ, ദർഭപ്പുല്ലിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ടുപോലും തൊടരുത്.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
പിന്നീട് സ്വസ്ത്യയനകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി. അതിന്റെ കല്പന മുഴുവൻ പാലിച്ച്, മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലെത്തി രാത്രി കഴിച്ചു.