Mahābhārata · Adhyāya 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
Então, partindo do Kauśikī, ó Janamejaya, o Pāṇḍava foi, em ordem, a todos os lugares sagrados.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
Tendo alcançado o mar, ó rei, na confluência do Ganges, realizou uma ablução completa no meio de cinco dos cem rios.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
Então, pela costa do mar, o senhor da terra, o herói, acompanhado de seus irmãos, foi em direção aos Kaliṅgas, ó Bhārata.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
Estes são os Kaliṅgas, ó filho de Kuntī, onde corre o rio Vaitaraṇī, onde o próprio Dharma, tendo buscado refúgio nos deuses, ofereceu um sacrifício.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
Esta margem norte, preparada pelos sábios, apta para o sacrifício, adornada de montanhas, é constantemente frequentada pelos duas vezes nascidos.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
Aqueles que foram ao céu pelo caminho plano dos deuses; aqui, em tempos antigos, outros sábios também veneraram com sacrifícios.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
Aqui mesmo, ó rei dos reis, Rudra tomou o animal no sacrifício. Tendo tomado o animal, disse: «Esta é a minha parte.»
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
Quando o animal foi tomado, os deuses lhe disseram, ó touro dos bharatas: «Não prejudiques a propriedade alheia; não destruas o caminho pela injustiça.»
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
Tu mesmo, tornado senhor do sacrifício, és o dador dos frutos das ações. Ó senhor do mundo, venerável, não te convém destruir o sacrifício.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
Assim, com palavras de forma auspiciosa, louvaram Rudra, e tendo-o satisfeito com uma oferenda, honraram-no então.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
Então soltou o animal e partiu pelo caminho dos deuses. Ali está a linhagem de Rudra; ouve-a, ó Yudhiṣṭhira.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
De todas as partes, a melhor, aquela que não se estraga, os deuses resolveram estabelecê-la para sempre por medo de Rudra.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
O homem que, cantando aqui esta gāthā, toca as águas: seu caminho dos deuses (devayāna) se torna claramente visível aos seus olhos.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
Então todos os Pāṇḍavas e Draupadī, tendo descido ao rio Vaitaraṇī, aqueles muito afortunados ofereceram libações aos ancestrais.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
Aqui, neste rio, tendo bebido água segundo a regra, pelo poder da ascese me afastei do domínio humano. Veja, Lomaśa.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
Ó tu, de votos firmes, pela tua graça contemplo todos os mundos. Este som é o dos grandes sábios vaikhānasa recitando.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
Yudhiṣṭhira, de trezentos mil yojanas de distância ouves este som. Senhor dos homens, senta-te em silêncio.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
Esta floresta divina do Autoexistente resplandece, ó rei, onde o poderoso Viśvakarman ofereceu um sacrifício, ó rei dos reis.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
Naquele sacrifício, o Autoexistente deu a terra, com suas montanhas e florestas, ao grande Kaśyapa como dakṣiṇā.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
Ó filho de Kuntī, assim que foi dada, a terra começou a afundar; irada, falou a este senhor dos mundos.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
Ó bendito senhor, não deves dar-me a nenhum mortal. Este teu dom é vão; irei para o submundo.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
Vendo-a afundar em desespero, ó senhor dos povos, o bendito sábio Kaśyapa então apaziguou a terra.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
Então, ó filho de Pāṇḍu, a terra, satisfeita com a sua austeridade, ergueu-se de novo das águas e permaneceu em forma de altar, resplandecente.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
Esta terra brilha aqui, marcada na forma de um altar, ó rei. Tendo subido a ela, ó grande rei, certamente te tornarás poderoso.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
Ó rei, tendo chegado ao oceano, este altar está situado. Sobe nele, e que haja bem-estar para ti; sozinho, atravessa rapidamente o oceano.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
E eu realizarei um rito de bem-estar para ti, para que hoje subas a ele. Pois este altar, tocado por um mortal, então entra no oceano, ó Ajamīḍha.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
Om, homenagem ao protetor de tudo; homenagem ao supremo de tudo. Ó senhor dos deuses, concede tua presença no oceano de água salgada.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
Fogo, Mitra, o ventre, as águas e as deusas — tu és a semente de Viṣṇu e o umbigo do imortal. Ó Pāṇḍava, proferindo estas palavras verdadeiras, sobe a este altar.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
O fogo é o teu ventre e Iḍā o teu corpo; tu és o portador da semente de Viṣṇu e o umbigo do imortal. Ó Pāṇḍava, proferindo estas palavras verdadeiras, mergulha então no senhor dos rios, o oceano.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
Caso contrário, ó melhor dos Kuru, este grande oceano, origem divina e senhor das águas, não deve ser tocado, ó filho de Kuntī, nem mesmo com a ponta de uma folha de kuśa.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
Então Yudhiṣṭhira, o magnânimo, tendo realizado os ritos auspiciosos, dirigiu-se ao oceano. Tendo cumprido inteiramente a sua ordem, chegou ao Mahendra e passou ali a noite.