மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.115.1
ततः प्रयातः कौशिक्याः पाण्डवो जनमेजय ।
आनुपूर्व्येण सर्वाणि जगामायतनान्यथ ॥ ३.११५.१ ॥
பின்னர் கௌசிகியிலிருந்து புறப்பட்ட பாண்டவன், ஜனமேஜயா, வரிசையாக அனைத்து புனிதத் தலங்களுக்கும் சென்றான்.
3.115.2
स सागरं समासाद्य गङ्गायाः संगमे नृप ।
नदीशतानां पञ्चानां मध्ये चक्रे समाप्लवम् ॥ ३.११५.२ ॥
அவன் கடலை அடைந்து, அரசே, கங்கையின் சங்கமத்தில், நூறு ஆறுகளில் ஐந்தின் நடுவே முழுக் குளியல் செய்தான்.
3.115.3
ततः समुद्रतीरेण जगाम वसुधाधिपः ।
भ्रातृभिः सहितो वीरः कलिङ्गान्प्रति भारत ॥ ३.११५.३ ॥
பின்னர் கடற்கரை வழியாக, நிலத்தின் தலைவனாகிய வீரன், சகோதரர்களுடன், ஓ பாரதா, கலிங்கர்களை நோக்கிச் சென்றான்.
3.115.4
एते कलिङ्गाः कौन्तेय यत्र वैतरणी नदी ।
यत्रायजत धर्मोपि देवाञ्शरणमेत्य वै ॥ ३.११५.४ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே, இவை கலிங்கங்கள்; இங்கேதான் வைதரணி நதி உள்ளது, இங்கே தர்மனும் தேவர்களிடம் சரணடைந்து யாகம் செய்தான்.
3.115.5
ऋषिभिः समुपायुक्तं यज्ञियं गिरिशोभितम् ।
उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम् ॥ ३.११५.५ ॥
முனிவர்களால் முறையாக அமைக்கப்பட்டது, யாகத்திற்குத் தகுந்தது, மலைகளால் அழகுறுவது; இந்த வடக்குக் கரை எப்போதும் இருபிறப்பாளர்களால் சேவிக்கப்படுகிறது.
3.115.6
समेन देवयानेन पथा स्वर्गमुपेयुषः ।
अत्रवै ऋषयोऽन्येऽपि पुरा क्रतुभिरीजिरे ॥ ३.११५.६ ॥
தேவயானம் என்ற சமமான வழியால் சொர்க்கம் சென்றவர்கள்; இங்கே முன்பு மற்ற முனிவர்களும் யாகங்களால் வழிபட்டனர்.
3.115.7
अत्रैव रुद्रो राजेन्द्र पशुमादत्तवान्मखे ।
पशुमादाय राजेन्द्र भागोयमिति चाब्रवीत् ॥ ३.११५.७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, இங்கே யாகத்தில் ருத்திரன் பலிப்பசுவை எடுத்துக்கொண்டான். அந்தப் பசுவை எடுத்துக்கொண்டு, 'இது என் பங்கு' என்று அவன் கூறினான்.
3.115.8
हृते पशौ तदा देवास्तमूचुर्भरतर्षभ ।
मा परस्वमभिद्रोग्धा माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.११५.८ ॥
பரதர்களில் காளையே, பசு எடுக்கப்பட்டபோது தேவர்கள் அவனிடம் சொன்னார்கள்: 'பிறருடைய சொத்துக்குத் தீங்கிழைக்காதே; அதர்மத்தால் வழியை அழிக்காதே.'
3.115.9
स्वयं यज्ञेश्वरो भूत्वा कर्मणां फलदायकः ।
यज्ञं विहन्तुं भगवान्नार्हसे जगदीश्वर ॥ ३.११५.९ ॥
நீயே யாகங்களின் தலைவனாகி, கர்மங்களின் பலனை அளிப்பவனாக இருக்கிறாய். உலகின் தலைவனே, பகவானே, யாகத்தை அழிக்க நீ தகுதியற்றவன்.
3.115.10
इतिकल्याणरूपाभिर्वाग्भिस्ते रुद्रमस्तुवन् ।
इष्ट्या चैनं तर्पयित्वा मानयांचक्रिरे तदा ॥ ३.११५.१० ॥
இவ்வாறு அவர்கள் மங்கலமான சொற்களால் ருத்திரனைத் துதித்தார்கள்; யாகத்தால் அவனைத் திருப்திப்படுத்தி, அப்போது அவனை மதித்தார்கள்.
3.115.11
ततः स पशुमुत्सृज्य देवयानेन जग्मिवान् ।
तत्रानुवंशो रुद्रस्यतं निबोध युधिष्ठिर ॥ ३.११५.११ ॥
பின்னர் அவன் பசுவை விடுவித்து, தேவயானப் பாதையில் சென்றான். அங்கே ருத்திரனின் வம்சம் உள்ளது; யுதிஷ்டிரனே, அதைக் கேள்.
3.115.12
अयातयामं सर्वेभ्यो भागेभ्यो भागमुत्तमम् ।
देवाः संकल्पयामासुर्भयाद्रुद्रस्य शाश्वतम् ॥ ३.११५.१२ ॥
எல்லாப் பங்குகளிலும் சிறந்ததும், கெடாததுமான பங்கை, ருத்திரனின் பயத்தால் தேவர்கள் என்றென்றைக்குமாக நிர்ணயித்தார்கள்.
3.115.13
इमां गाथामत्र गायन्नपः स्पृशति यो नरः ।
देवयानोऽस्य पन्थाश्च चक्षुषाऽभिप्रकाशते ॥ ३.११५.१३ ॥
இங்கே இந்தக் கதையைப் பாடியவாறு நீரைத் தொடும் மனிதனுக்கு, அவனுடைய தேவயான வழி அவன் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தோன்றும்.
3.115.14
ततो वैतरणीं सर्वे पाण्डवा द्रौपदी तथा ।
अवतीर्य महाभागास्तर्पयांचक्रिरे पितृन् ॥ ३.११५.१४ ॥
பின்னர் அனைத்து பாண்டவர்களும் திரௌபதியும் வைதரணி நதியில் இறங்கி, அந்த மகாபாக்கியசாலிகள் முன்னோர்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தனர்.
3.115.15
उपस्पृश्येह विधिवदस्यां नद्यां तपोबलात् ।
मानुषादस्मि विषयादपेतः पश्य लोमश ॥ ३.११५.१५ ॥
இங்கு இந்த நதியில் விதிப்படி நீர் பருகி, தவத்தின் வலிமையால் நான் மனித உலகத்தின் எல்லையைக் கடந்துவிட்டேன். பார், லோமசரே.
3.115.16
सर्वाल्लोँकान्प्रपश्यामि प्रसादात्तव सुव्रत ।
वैखानसानां जपतामेष शब्दो महात्मनाम् ॥ ३.११५.१६ ॥
நல்ல விரதம் கொண்டவரே, உமது அருளால் நான் எல்லா உலகங்களையும் காண்கிறேன். வைகானச மகாத்மாக்கள் ஜபிக்கும் இந்த ஒலி இது.
3.115.17
त्रिशतं वै सहस्राणि योजनानां युधिष्ठिर ।
यत्रध्वनिं शृणोष्येनं तूष्णीमास्स्व विशांपते ॥ ३.११५.१७ ॥
யுதிஷ்டிரரே, முந்நூறாயிரம் யோஜனை தொலைவிலிருந்து இந்த ஒலியை நீ கேட்கிறாய். மன்னா, அமைதியாக அமர்.
3.115.18
एतत्स्वयंभुवो राजन्वनं दिव्यं प्रकाशते ।
यत्रायजत राजेन्द्र विश्वकर्मा प्रतापवान् ॥ ३.११५.१८ ॥
அரசே, இது சுயம்பூவின் தெய்வீக வனம் ஒளிர்கிறது; இங்கே வலிமைமிக்க விஸ்வகர்மா யாகம் செய்தார், மன்னர்களின் மன்னனே.
3.115.19
यस्मिन्यज्ञे हि भूर्दत्ता कश्यपाय महात्मने ।
सपर्वतवनोद्देशा दक्षिणार्थे स्वयंभुवा ॥ ३.११५.१९ ॥
எந்த யாகத்தில் சுயம்பூ மகாத்மா காஷ்யபருக்கு தக்ஷிணையாக மலைகளும் காடுகளும் கொண்ட இந்த பூமியைக் கொடுத்தாரோ.
3.115.20
अवासीदच्च कौन्तेय दत्तमात्रा मही तदा ।
उवाच चापि कुपिता लोकश्वरमिदं प्रभुम् ॥ ३.११५.२० ॥
குந்தியின் மகனே, கொடுக்கப்பட்டதும் அப்போது பூமி அமிழத் தொடங்கியது; கோபமுற்று அவள் உலகங்களின் இந்தத் தலைவனான பிரபுவிடம் பேசினாள்.
3.115.21
न मां मर्त्याय भगवन्कस्मैचिद्दातुमर्हसि ।
प्रदानं मोघमेतत्ते यास्याम्येषा रसातलम् ॥ ३.११५.२१ ॥
பகவானே, நீர் என்னை எந்த மனிதனுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது. உமது இந்தக் கொடை வீணானது; நான் ரசாதலத்துக்குச் செல்வேன்.
3.115.22
विषीदन्तीं तु तां दृष्ट्वा कश्यपो भगवानृषिः ।
प्रसादयांबभूवाथ ततो भूमिं विशांपते ॥ ३.११५.२२ ॥
மக்கள் தலைவனே, அவள் துயரத்தில் மூழ்குவதைக் கண்ட பகவான் ரிஷி காஷ்யபர், பின்னர் பூமியைச் சமாதானப்படுத்தினார்.
3.115.23
ततः प्रसन्ना पृथिवी तपसा तस्य पाण्डव ।
पुनरुन्नह्य सलिलाद्देदीरूपास्थिता बभौ ॥ ३.११५.२३ ॥
பாண்டவனே, அப்போது அவனுடைய தவத்தால் மகிழ்ந்த பூமி மீண்டும் நீரிலிருந்து எழுந்து, வேதியின் வடிவில் நின்று ஒளிர்ந்தது.
3.115.24
सैषा प्रकाशते राजन्वेदीसंस्थानलक्षणा ।
आरुह्यात्र महाराज वीर्यवान्वै भविष्यसि ॥ ३.११५.२४ ॥
அரசே, வேதியின் வடிவத்துடன் இந்த பூமி ஒளிர்கிறது. மகாராஜனே, இங்கு ஏறி நீ நிச்சயமாக வீரியவானாவாய்.
3.115.25
सैषा सागरमास्राद्य राजन्वेदी समाश्रिता ।
एतामारुह्य भद्रं ते त्वमेकस्तर सागरम् ॥ ३.११५.२५ ॥
ஓ அரசே, கடலை அடைந்து இந்த வேதி அமைந்துள்ளது. இதன் மீது ஏறி உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும்; நீ ஒருவனாகவே விரைவாகக் கடலைக் கடப்பாய்.
3.115.26
अहं च ते स्वस्त्ययनं प्रयोक्ष्ये ।
यथा त्वमेनामधिरोहसेऽद्य।
स्पृष्टा हि मर्त्येन ततः समुद्र-
मेषा वेदी प्रविशत्याजमीढ ॥ ३.११५.२६ ॥
நானும் உனக்காக சுவஸ்த்யயன சடங்கைச் செய்வேன்; இன்று நீ இதன் மீது ஏறுவாய். மனிதனால் தொடப்பட்டதும் இந்த வேதி கடலுக்குள் புகுகிறது, ஓ அஜமீடா.
3.115.27
ओंनमो विश्वगुप्ताय नमो विश्वपराय ते ।
सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि ॥ ३.११५.२७ ॥
ஓம், அனைத்தையும் காப்பவனுக்கு வணக்கம்; அனைத்திற்கும் மேலானவனுக்கு வணக்கம். தேவேசா, உப்புநீர்க் கடலில் உன் சான்னித்யத்தை அருள்வாயாக.
3.115.28
अग्निर्मित्रो योनिरापोऽथ देव्यो ।
विष्णो रेतस्त्वममृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
वेदीमिमां त्वं तरसाऽधिरोह ॥ ३.११५.२८ ॥
அக்னி, மித்ரன், யோனி, நீர், பின்னர் தேவியர்கள் — விஷ்ணுவின் விந்தும் அமிர்தத்தின் நாபியும் நீயே. ஓ பாண்டவா, இவ்வாறு சத்திய வாக்கைச் சொல்லி, இந்த வேதியின் மீது ஏறு.
3.115.29
अग्निश्च ते योनिरिडा च देहो ।
रेतोधा विष्णोरमृतस्य नाभिः।
एवं ब्रुवन्पाण्डव सत्यवाक्यं ।
ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम् ॥ ३.११५.२९ ॥
அக்னி உன் யோனி, இடா உன் உடல்; நீ விஷ்ணுவின் விந்தைத் தாங்குபவன், அமிர்தத்தின் நாபி. ஓ பாண்டவா, இவ்வாறு சத்திய வாக்கைச் சொல்லி, பின்னர் நதிகளின் தலைவனான கடலில் மூழ்குக.
3.115.30
अन्यथा हि कुरुश्रेष्ठ देवयोनिरपांपतिः ।
कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्प्रष्टव्यो महोदधिः ॥ ३.११५.३० ॥
இல்லையெனில், ஓ குருசிரேஷ்டா, தேவயோனியும் நீர்களின் தலைவனுமான இந்த மஹோததி, ஓ கௌந்தேயா, ஒரு குச புல்லின் நுனியால் கூடத் தொடப்படக்கூடாது.
3.115.31
ततः कृतस्वस्त्ययनो महात्मा ।
युधिष्ठिरः सागरमभ्यगच्छत्।
कृत्वा च तच्छासनमस्य सर्वं ।
महेन्द्रमासाद्य निशामुवास ॥ ३.११५.३१ ॥
பின்னர் சுவஸ்த்யயனச் சடங்குகளைச் செய்த மகாத்மா யுதிஷ்டிரர் கடலை நோக்கிச் சென்றார். அதன் கட்டளை முழுவதையும் நிறைவேற்றி, மகேந்திர மலையை அடைந்து இரவைக் கழித்தார்.