ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.116.1
स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह ॥ ३.११६.१ ॥
ସେ ପୃଥିବୀପତି ସେଠାରେ ସେହି ଗୋଟିଏ ରାତ୍ରି ରହି, ଭ୍ରାତାମାନଙ୍କ ସହିତ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ପରମ ସତ୍କାର କଲେ ।
3.116.2
लोमशस्तस्य तान्सर्वानाचख्यौ तत्र तापसान् ।
भृगूनङ्गिरसश्चैव वसिष्ठानथ काश्यपान् ॥ ३.११६.२ ॥
ଲୋମଶ ସେଠାରେ ଥିବା ସେହି ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ନାମ କହିଲେ — ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ବସିଷ୍ଠ ଓ କଶ୍ୟପମାନେ ।
3.116.3
तान्समेत्य सा राजर्षिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ३.११६.३ ॥
ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେ ରାଜର୍ଷି କୃତାଞ୍ଜଳି ହୋଇ ଅଭିବାଦନ କରି, ରାମଙ୍କ ବୀର ଅନୁଚର ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।
3.116.4
कदा नु रामो भगवांस्तापसो दर्शयिष्यति ।
तमहं तपसा युक्तं द्रष्टुमिच्छामि भार्गवम् ॥ ३.११६.४ ॥
ଭଗବାନ ରାମ, ସେ ତପସ୍ୱୀ, କେବେ ଦର୍ଶନ ଦେବେ ? ତପସ୍ୟାରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ।
3.116.5
आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मनः ।
प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति ॥ ३.११६.५ ॥
ତୁମେ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ରାମଙ୍କ ନିକଟରେ ତୁମେ ପରିଚିତ ହୋଇଗଲ । ତୁମ ପ୍ରତି ରାମଙ୍କର ପ୍ରୀତି ଅଛି, ସେ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ ଦେବେ ।
3.116.6
चतुर्दशीमष्टमीं च रामं पश्यन्ति तापसाः ।
अस्यां रात्र्यां व्यतीतायां भवित्री श्वश्चतुर्दशी ॥ ३.११६.६ ॥
ତପସ୍ୱୀମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି । ଏହି ରାତ୍ରି ଗଲେ ଆସନ୍ତାକାଲି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ହେବ ।
3.116.7
ततो द्रक्ष्यसि रामं त्वं कृष्णाजिनजटाधरम् ।
भवाननुगतो रामं जामदग्न्यं महाबलम्।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पूर्ववृत्तस्य कर्मणः ॥ ३.११६.७ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଜଟାଧାରୀ ରାମଙ୍କୁ ତୁମେ ଦେଖିବ। ମହାବଳୀ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ଆପଣ, ପୂର୍ବରେ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ କର୍ମର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ।
3.116.8
स भवान्कथयत्वद्य यथा रामेण निर्जिताः ।
आहवे क्षत्रियाः सर्वे कथं केन च हेतुना ॥ ३.११६.८ ॥
ତେବେ ଆପଣ ବର୍ତ୍ତମାନ କୁହନ୍ତୁ: ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ କିପରି ଓ କେଉଁ କାରଣରୁ ପରାଜିତ ହେଲେ।
3.116.9
हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
भृगूणां राजशार्दूल वंशे जातस्य भारत ॥ ३.११६.९ ॥
ଭଲ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମହାନ ଓ ଉତ୍ତମ ଆଖ୍ୟାନ କହିବି, ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ ଭାରତ, ଭୃଗୁ ବଂଶରେ ଜାତଙ୍କ ବିଷୟରେ।
3.116.10
रामस्य जामदग्न्यस्य चरितं देवसंमितम् ।
हैहयाधिपतेश्चैव कार्तवीर्यस् भारत ॥ ३.११६.१० ॥
ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ରାମଙ୍କର ଦେବତୁଲ୍ୟ ଚରିତ୍ର, ଏବଂ ହୈହୟାଧିପତି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚରିତ୍ର ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତ।
3.116.11
रामेण चार्जुनो नाम हैहयाधिपतिर्हतिः ।
तस्य बाहुशतान्यासंस्त्रीणि सप्त च पाण्डव ॥ ३.११६.११ ॥
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜୁନ ନାମକ ହୈହୟାଧିପତି ହତ ହେଲା। ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତାର ଶହ ଶହ ବାହୁ ଥିଲା, ତିନି ଓ ସାତ।
3.116.12
दत्तात्रेयप्रसादेन विमानं काञ्चनं तथा ।
ऐश्वर्यं सर्वभूतेषु पृथिव्यां पृथिवीपते ॥ ३.११६.१२ ॥
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ କୃପାରେ ତାଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିମାନ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳିଲା। ହେ ପୃଥିବୀପତି।
3.116.13
अव्घाहतगतिश्चैव रथस्तस्य महात्मनः ।
रथेन तेन तु सदावरदानेन वीर्यवान् ॥ ३.११६.१३ ॥
ତାଙ୍କ ରଥର ଗତି ଅବାଧ ଥିଲା; ସେହି ମହାତ୍ମା ସେହି ରଥରେ, ସଦା ବରଦାନରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ସେହି ରଥରେ, ପରାକ୍ରମୀ ହେଲେ।
3.116.14
ममर्द देवान्यक्षांश्च ऋषींश्चैव समन्ततः ।
भूतांश्चैव स सर्वांस्तु पीडयामास सर्वतः ॥ ३.११६.१४ ॥
ସେ ଦେବତା, ଯକ୍ଷ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଦଳିଲେ; ଏବଂ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସର୍ବତ୍ର ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
3.116.15
ततो देवाः समेत्याहुर्ऋषयश्च महाव्रताः ।
देवदेवं सुरारिघ्नं विष्णुं सत्यपराक्रमम्।
भगवन्भूतरार्थमर्जुनं जहि वै प्रभो ॥ ३.११६.१५ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତା ଓ ମହାବ୍ରତୀ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଦେବଦେବ, ସୁରଶତ୍ରୁ ସଂହାରକ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଭଗବାନ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ସେହି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତୁ।'
3.116.16
विमानेन च दिव्येन हैहयाधिपतिः प्रभुः ।
शचीसहायं क्रीडन्तं धर्षयामास वासवम् ॥ ३.११६.१६ ॥
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ହୈହୟାଧିପତି ପ୍ରଭୁ, ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ାରତ ବାସବଙ୍କୁ (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
3.116.17
ततस्तु भगवान्देवः शक्रेण सहितस्तदा ।
कार्तवीर्यविनाशार्थं मन्त्रयामास भारत ॥ ३.११६.१७ ॥
ତା'ପରେ ଭଗବାନ ଦେବ ଶକ୍ର ସହିତ ମିଶି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ, ହେ ଭରତ।
3.116.18
यत्तद्भूतहितं कार्यं सुरेन्द्रेण निवेदितम् ।
संप्रतिश्रुत्य तत्सर्वं भगवाँल्लोकपूजितः।
जगाम बदरीं रम्यां स्वमेवाश्रममण्डलम् ॥ ३.११६.१८ ॥
ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତକର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ, ତାହା ସବୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ଲୋକପୂଜିତ ଭଗବାନ ରମଣୀୟ ବଦରୀକୁ, ନିଜ ଆଶ୍ରମ-ମଣ୍ଡଳକୁ ଗଲେ।
3.116.19
एतस्मिन्नेव काले तु पृथिव्यां पृथिवीपतिः ।
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवः सुमहाबलः।
गाधीति विश्रुतो लोके वनवासं जगाम ह ॥ ३.११६.१९ ॥
ସେହି ସମୟରେ ପୃଥିବୀରେ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜରେ ଜଣେ ମହାନ ଓ ଅତି ବଳବାନ ପୃଥିବୀପତି ରାଜା ଥିଲେ; ଜଗତରେ ଗାଧି ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ସେ ବନବାସକୁ ଗଲେ।
3.116.20
वने तु तस्य वसतः कन्या जज्ञेऽप्सरःसमा ।
ऋचीको भार्गवस्तां च वरयामास भारत ॥ ३.११६.२० ॥
ସେ ବନରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅପ୍ସରା ସମାନ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲା; ହେ ଭାରତ, ଭାର୍ଗବ ଋଚୀକ ତାଙ୍କୁ ବରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
3.116.21
तमुवाच ततो गाधिर्ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
उचितं नः कुले किंचित्पूर्वैर्यत्संप्रवर्तितम् ॥ ३.११६.२१ ॥
ତେବେ କଠୋର ବ୍ରତଧାରୀ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଧି କହିଲେ: 'ଆମ ବଂଶରେ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରଚଳିତ କରିଥିବା ଏକ ଉଚିତ ପ୍ରଥା ଅଛି।'
3.116.22
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनां शुक्लमिति विद्धि द्विजोत्तम ॥ ३.११६.२२ ॥
'ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କଳା କାନ ବିଶିଷ୍ଟ, ଫିକା, ବେଗବାନ ଧଳା ଏକ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଅଛି, ଏହା ଜାଣ।'
3.116.23
न चापि भगवान्वाच्योदीयतामिति भार्गव ।
देया मे दुहिता चैव त्वद्विधाय महात्मने ॥ ३.११६.२३ ॥
'ହେ ଭଗବାନ, "ଏହା ଦିଅ" ବୋଲି କୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ। ହେ ଭାର୍ଗବ, ମୋ କନ୍ୟା ଆପଣଙ୍କ ପରି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ହିଁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।'
3.116.24
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
दास्याम्यश्वसहस्रं ते मम भार्या सुताऽस्तु ते ॥ ३.११६.२४ ॥
'ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କଳା କାନ ବିଶିଷ୍ଟ, ଫିକା, ବେଗବାନ ଏକ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି; ମୋ ପତ୍ନୀ ତୁମର କନ୍ୟା ହେଉ।'
3.116.25
ददास्यश्वसहस्रं मे तव भार्या सुताऽस्तु मे ॥ ३.११६.२५ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଦେବି; ତୁମ ପତ୍ନୀ ମୋ କନ୍ୟା ହେଉ।
3.116.26
स तथेति प्रतिज्ञाय राजन्वरुणमब्रवीत् ।
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम्।
सहस्रं वाजिनामेकं शुल्कार्थं प्रतिदीयताम् ॥ ३.११६.२६ ॥
ହେ ରାଜା, ସେ 'ଠିକ୍' ବୋଲି ସମ୍ମତ ହୋଇ ବରୁଣଙ୍କୁ କହିଲେ: କଳା କାନ, ଧଳା ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଶୁଳ୍କ ଭାବେ ଦିଆଯାଉ।
3.116.27
तस्मै प्रादात्सहस्रं वै वाजिनां वरुणस्तदा ।
तदश्वतीर्थं विख्यातमुत्थिता यत्र ते हयाः ॥ ३.११६.२७ ॥
ସେତେବେଳେ ବରୁଣ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ। ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉଠିଲେ, ତାହା 'ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥ' ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲା।
3.116.28
गङ्गायां कान्यकुब्जे वै ददौ सत्यवतीं तदा ।
ततो गाधिः सुतां चास्मै जन्याश्चासन्सुरास्तदा ॥ ३.११६.२८ ॥
ଗଙ୍ଗା ତଟରେ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜରେ ଗାଧି ସେତେବେଳେ ସତ୍ୟବତୀକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତା'ପରେ ଗାଧି ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଦେବତାମାନେ ବରଯାତ୍ରୀ ହେଲେ।
3.116.29
लब्धं हयसहस्रं तु तां च दृष्ट्वा दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुस्तमेव दिवि संस्तुवन् ॥ ३.११६.२९ ॥
ହଜାର ଘୋଡ଼ା ମିଳିଥିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ହିଁ ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
3.116.30
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामृचीको द्विजसत्तमः ।
यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया ॥ ३.११६.३० ॥
ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ପାଇ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଚୀକ, ସେହି ସୁମଧ୍ୟମା ସହିତ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଓ ତାଙ୍କ ପସନ୍ଦ ଅନୁସାରେ ରମଣ କଲେ।
3.116.31
तं विवाहे कृतेराजन्सभार्यमवलोककः ।
आजगाम भृगुश्रेष्ठः पुत्रं दृष्ट्वा ननन्द च ॥ ३.११६.३१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା ପରେ ଭୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତ୍ନୀ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
3.116.32
भार्यापती तमासीनं भृगुं सुरगणार्चितम् ।
अर्चित्वा पर्युपासीनौ प्राञ्जली तस्थतुस्तदा ॥ ३.११६.३२ ॥
ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଭୃଗୁ ଆସନରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କରଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହେଲେ।
3.116.33
ततः स्नुषां स भगवान्प्रहृष्टो भृगुरब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व सुभगे दाता ह्यस्मि तवेप्सितम् ॥ ३.११६.३३ ॥
ତେବେ ଭଗବାନ ଭୃଗୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପୁତ୍ରବଧୂଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ, ବର ମାଗ; ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବାକୁ ମୁଁ ଦାତା।'
3.116.34
सा वै प्रसादयाभास तं गुरुं पुत्रकारणात् ।
आत्मनश्चैव मातुश्च प्रसादं च चकार सः ॥ ३.११६.३४ ॥
ପୁତ୍ର ପାଇଁ ସେ ସେହି ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପାଇଁ ଓ ନିଜ ମାତା ପାଇଁ ଅନୁଗ୍ରହ କଲେ।
3.116.35
ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै ।
आलिङ्गेतां पृथग्वृक्षौ साऽस्वत्थं त्वमुदुम्बरम् ॥ ३.११६.३५ ॥
ଋତୁକାଳରେ ତୁମେ ଓ ତୁମ ମାତା ପୁଂସବନ ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବୃକ୍ଷକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବ: ସେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥକୁ ଓ ତୁମେ ଉଦୁମ୍ବରକୁ।
3.116.36
चरुद्वयमिदं भद्रे जनन्याश्च तवैव च ।
विश्वमावर्तयित्वा तु मया यत्नेन साधितम् ॥ ३.११६.३६ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଏହି ଦୁଇ ଚରୁ — ଗୋଟିଏ ତୁମ ମାତା ପାଇଁ ଓ ଗୋଟିଏ ତୁମ ପାଇଁ; ସବୁ ମିଶାଇ ମୁଁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି।
3.116.37
प्राशितव्यं प्रयत्नेन तेत्युक्त्वाऽदर्शनं गतः ।
आलिङ्गने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम् ॥ ३.११६.३७ ॥
"ଏହା ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଖାଇବା ଉଚିତ" ଏହା କହି ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଆଲିଙ୍ଗନରେ ଓ ଦୁଇ ଚରୁରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ।
3.116.38
ततः पुन स भगवान्काले बहुतिथे गते ।
दिव्यज्ञानाद्विदित्वा तु भगवानागतः पुनः ॥ ३.११६.३८ ॥
ତା'ପରେ ବହୁ ଦିନ ବିତିଗଲେ, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଜାଣି ସେହି ଭଗବାନ ପୁଣି ଆସିଲେ।
3.116.39
अथोवाच महातेजा भृगुः सत्यवतीं श्नुषाम् ॥ ३.११६.३९ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଭୃଗୁ ପୁତ୍ରବଧୂ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.116.40
उपयुक्तश्चरुर्भद्रे वृक्षे चालिङ्गनं कृतम् ।
विपरीतेन ते सुभ्रूर्मात्रा चैवासि वञ्चिता ॥ ३.११६.४० ॥
ହେ ଶୁଭେ, ଚରୁ ଭୋଜନ କରାଗଲା; ଗଛ ନିକଟରେ ଆଲିଙ୍ଗନ ମଧ୍ୟ ହେଲା। ହେ ସୁଭ୍ରୁ, ବିପରୀତ ହେତୁ ତୁମେ ଓ ତୁମ ମାତା ପ୍ରବଞ୍ଚିତ ହୋଇଛ।
3.116.41
क्षत्रियो ब्राह्मणाचारो मातुस्तव सुतो महान् ।
भविष्यति महावीर्यः साधूनां मार्गमास्थितः ॥ ३.११६.४१ ॥
ତୁମ ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣାଚାରୀ, ମହାନ ଓ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ହେବ ଏବଂ ସାଧୁମାନଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲିବ।
3.116.42
ततः प्रसादयामास श्वशुरं सा पुनःपुनः ।
न मे पुत्रो भवेदीदृक्कामं पौत्रो भवेदिति ॥ ३.११६.४२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ — "ମୋ ପୁତ୍ର ଏପରି ନ ହେଉ; ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ନାତି ଏପରି ହେଉ।"
3.116.43
एवमस्त्विति सा तेन पाण्डव प्रतिनन्दिता ।
क्रालं प्रतीक्षती गर्भं धारयामास यत्नतः ॥ ३.११६.४३ ॥
"ସେହିପରି ହେଉ" — ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟର ଅପେକ୍ଷାରେ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲା।
3.116.44
जमदग्निं ततः पुत्रं जज्ञे सा काल आगते ।
तेजसा वर्चसा चैव युक्तं भार्गवनन्दनम् ॥ ३.११६.४४ ॥
ଏହାପରେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ଆସିଲେ ସେ ଜମଦଗ୍ନି ନାମକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା; ସେ ତେଜ ଓ ବର୍ଚସ୍ ଯୁକ୍ତ ଭାର୍ଗବ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଥିଲା।
3.116.45
स वर्धमानस्तेजस्वी वेदस्याध्ययनेन च ।
बहूनृषीन्महातेजाः पाण्डवेयात्यवर्तत ॥ ३.११६.४५ ॥
ସେ ବେଦାଧ୍ୟୟନରେ ବଢ଼ି, ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଅନେକ ଋଷିଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା।
3.116.46
तं तु कृत्स्नो धनुर्वेदः प्रत्यभाद्भरतर्षभ ।
चतुर्विधानि चास्त्राणि भास्करोपमवर्चसम् ॥ ३.११६.४६ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ବେଦ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟସମ ତେଜସ୍ୱୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ରଓ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।