Mahābhārata · Adhyāya 3.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.116.1
स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह ॥ ३.११६.१ ॥
Nachdem er dort jene eine Nacht verweilt hatte, erwies der Herr der Erde zusammen mit seinen Brüdern den Asketen höchste Ehre.
3.116.2
लोमशस्तस्य तान्सर्वानाचख्यौ तत्र तापसान् ।
भृगूनङ्गिरसश्चैव वसिष्ठानथ काश्यपान् ॥ ३.११६.२ ॥
Lomaśa zeigte ihm alle dort anwesenden Asketen und nannte die Bhṛgus, die Aṅgirasas, die Vasiṣṭhas und dann die Kāśyapas.
3.116.3
तान्समेत्य सा राजर्षिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ३.११६.३ ॥
Er trat zu ihnen allen, grüßte sie mit gefalteten Händen und fragte den tapferen Gefährten Rāmas, Akṛtavraṇa.
3.116.4
कदा नु रामो भगवांस्तापसो दर्शयिष्यति ।
तमहं तपसा युक्तं द्रष्टुमिच्छामि भार्गवम् ॥ ३.११६.४ ॥
Wann wird sich der ehrwürdige Rāma, jener Asket, zeigen? Ich wünsche, jenen Bhārgava zu sehen, der mit Askese begabt ist.
3.116.5
आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मनः ।
प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति ॥ ३.११६.५ ॥
Du bist Rāma, dem Selbstbeherrschten, schon bei deiner Ankunft bekannt; Rāma hegt Zuneigung zu dir, und er wird sich dir bald zeigen.
3.116.6
चतुर्दशीमष्टमीं च रामं पश्यन्ति तापसाः ।
अस्यां रात्र्यां व्यतीतायां भवित्री श्वश्चतुर्दशी ॥ ३.११६.६ ॥
Die Asketen sehen Rāma am vierzehnten und achten Tag; wenn diese Nacht vorüber ist, wird morgen der vierzehnte Tag sein.
3.116.7
ततो द्रक्ष्यसि रामं त्वं कृष्णाजिनजटाधरम् ।
भवाननुगतो रामं जामदग्न्यं महाबलम्।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पूर्ववृत्तस्य कर्मणः ॥ ३.११६.७ ॥
Dann wirst du Rāma sehen, gekleidet in ein schwarzes Antilopenfell und mit verfilztem Haar. Du bist Rāma, dem Sohn des Jamadagni, dem Mächtigen, gefolgt, und du warst Augenzeuge aller vergangenen Taten.
3.116.8
स भवान्कथयत्वद्य यथा रामेण निर्जिताः ।
आहवे क्षत्रियाः सर्वे कथं केन च हेतुना ॥ ३.११६.८ ॥
So erzähle mir nun: Wie und aus welchem Grund wurden alle Kṣatriyas im Kampf von Rāma besiegt?
3.116.9
हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
भृगूणां राजशार्दूल वंशे जातस्य भारत ॥ ३.११६.९ ॥
Gut, ich will dir eine große und vortreffliche Erzählung berichten, o Tiger unter den Königen, Nachkomme Bharatas, von dem, der im Geschlecht der Bhṛgus geboren wurde.
3.116.10
रामस्य जामदग्न्यस्य चरितं देवसंमितम् ।
हैहयाधिपतेश्चैव कार्तवीर्यस् भारत ॥ ३.११६.१० ॥
Die Taten Rāmas, des Sohnes des Jamadagni, gottgleich, und auch die des Kārtavīrya, Herr der Haihayas, o Bhārata.
3.116.11
रामेण चार्जुनो नाम हैहयाधिपतिर्हतिः ।
तस्य बाहुशतान्यासंस्त्रीणि सप्त च पाण्डव ॥ ३.११६.११ ॥
Rāma erschlug den Herrn der Haihayas namens Arjuna. O Pāṇḍava, er hatte hundert Arme, drei und sieben.
3.116.12
दत्तात्रेयप्रसादेन विमानं काञ्चनं तथा ।
ऐश्वर्यं सर्वभूतेषु पृथिव्यां पृथिवीपते ॥ ३.११६.१२ ॥
Durch die Gnade Dattātreyas erlangte er einen goldenen Luftwagen und die Herrschaft über alle Wesen auf Erden, o Herr der Erde.
3.116.13
अव्घाहतगतिश्चैव रथस्तस्य महात्मनः ।
रथेन तेन तु सदावरदानेन वीर्यवान् ॥ ३.११६.१३ ॥
Sein Wagen bewegte sich ungehindert; und durch jenen Wagen, der ihm stets durch eine Gabe verliehen war, wurde der Hochherzige mächtig.
3.116.14
ममर्द देवान्यक्षांश्च ऋषींश्चैव समन्ततः ।
भूतांश्चैव स सर्वांस्तु पीडयामास सर्वतः ॥ ३.११६.१४ ॥
Er zermalmte ringsum die Götter, Yakṣas und Weisen und bedrängte alle Wesen überall.
3.116.15
ततो देवाः समेत्याहुर्ऋषयश्च महाव्रताः ।
देवदेवं सुरारिघ्नं विष्णुं सत्यपराक्रमम्।
भगवन्भूतरार्थमर्जुनं जहि वै प्रभो ॥ ३.११६.१५ ॥
Da versammelten sich die Götter und die Weisen mit großen Gelübden und sprachen zu Viṣṇu, dem Gott der Götter, dem Bezwinger der Feinde der Götter, dem Helden wahrer Tapferkeit: 'O Erhabener, o Herr, Beschützer der Wesen, erschlage Arjuna.'
3.116.16
विमानेन च दिव्येन हैहयाधिपतिः प्रभुः ।
शचीसहायं क्रीडन्तं धर्षयामास वासवम् ॥ ३.११६.१६ ॥
Und in einem göttlichen Luftwagen griff der Herr der Haihayas Vāsava (Indra) an, der mit Śacī an seiner Seite spielte.
3.116.17
ततस्तु भगवान्देवः शक्रेण सहितस्तदा ।
कार्तवीर्यविनाशार्थं मन्त्रयामास भारत ॥ ३.११६.१७ ॥
Da beriet sich der erhabene Gott mit Śakra (Indra) über die Vernichtung Kārtavīryas, o Bhārata.
3.116.18
यत्तद्भूतहितं कार्यं सुरेन्द्रेण निवेदितम् ।
संप्रतिश्रुत्य तत्सर्वं भगवाँल्लोकपूजितः।
जगाम बदरीं रम्यां स्वमेवाश्रममण्डलम् ॥ ३.११६.१८ ॥
Als der Herr der Götter die den Wesen dienliche Aufgabe vorlegte, nahm der von den Welten verehrte Erhabene alles an und ging zum lieblichen Badarī, zu seinem eigenen Kreis von Einsiedeleien.
3.116.19
एतस्मिन्नेव काले तु पृथिव्यां पृथिवीपतिः ।
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवः सुमहाबलः।
गाधीति विश्रुतो लोके वनवासं जगाम ह ॥ ३.११६.१९ ॥
Zu eben jener Zeit gab es auf der Erde in Kānyakubja einen großen König von gewaltiger Stärke, in der Welt als Gādhi bekannt; er zog in den Wald, um dort zu leben.
3.116.20
वने तु तस्य वसतः कन्या जज्ञेऽप्सरःसमा ।
ऋचीको भार्गवस्तां च वरयामास भारत ॥ ३.११६.२० ॥
Während er im Wald lebte, wurde ihm eine Tochter geboren, gleich einer Apsaras; o Bhārata, der Bhārgava Ṛcīka warb um sie.
3.116.21
तमुवाच ततो गाधिर्ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
उचितं नः कुले किंचित्पूर्वैर्यत्संप्रवर्तितम् ॥ ३.११६.२१ ॥
Da sprach Gādhi zu jenem Brahmanen von strengem Gelübde: 'In unserer Familie gibt es einen angemessenen Brauch, den unsere Vorfahren eingeführt haben.'
3.116.22
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनां शुक्लमिति विद्धि द्विजोत्तम ॥ ३.११६.२२ ॥
'O Bester der Zweimalgeborenen, wisse: auf der einen Seite sind tausend weiße Pferde, mit dunklen Ohren, blass und schnell.'
3.116.23
न चापि भगवान्वाच्योदीयतामिति भार्गव ।
देया मे दुहिता चैव त्वद्विधाय महात्मने ॥ ३.११६.२३ ॥
'Und, Verehrter, sprich nicht: "Sie soll gegeben werden". O Bhārgava, meine Tochter soll einem Großmütigen wie dir gegeben werden.'
3.116.24
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
दास्याम्यश्वसहस्रं ते मम भार्या सुताऽस्तु ते ॥ ३.११६.२४ ॥
'Auf der einen Seite gebe ich dir tausend Pferde, mit dunklen Ohren, blass und schnell; meine Frau soll deine Tochter sein.'
3.116.25
ददास्यश्वसहस्रं मे तव भार्या सुताऽस्तु मे ॥ ३.११६.२५ ॥
Ich werde dir tausend Pferde geben; deine Frau soll meine Tochter sein.
3.116.26
स तथेति प्रतिज्ञाय राजन्वरुणमब्रवीत् ।
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम्।
सहस्रं वाजिनामेकं शुल्कार्थं प्रतिदीयताम् ॥ ३.११६.२६ ॥
O König, er stimmte zu mit den Worten „So sei es“ und sprach zu Varuṇa: Man gebe tausend Pferde, von der einen Seite der schwarzohrigen, bleichen und schnellen, als Brautpreis.
3.116.27
तस्मै प्रादात्सहस्रं वै वाजिनां वरुणस्तदा ।
तदश्वतीर्थं विख्यातमुत्थिता यत्र ते हयाः ॥ ३.११६.२७ ॥
Da gab Varuṇa ihm tatsächlich tausend Pferde; jener Ort, wo jene Pferde emporstiegen, wurde als Pferdefurt berühmt.
3.116.28
गङ्गायां कान्यकुब्जे वै ददौ सत्यवतीं तदा ।
ततो गाधिः सुतां चास्मै जन्याश्चासन्सुरास्तदा ॥ ३.११६.२८ ॥
Am Gaṅgā, in Kānyakubja, gab er ihm damals Satyavatī; danach gab Gādhi ihm auch seine Tochter, und die Götter wurden zum Hochzeitsgefolge.
3.116.29
लब्धं हयसहस्रं तु तां च दृष्ट्वा दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुस्तमेव दिवि संस्तुवन् ॥ ३.११६.२९ ॥
Als sie die tausend Pferde erlangt und sie gesehen hatten, gerieten die Himmelsbewohner in große Verwunderung und begannen im Himmel ihn zu preisen.
3.116.30
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामृचीको द्विजसत्तमः ।
यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया ॥ ३.११६.३० ॥
Ṛcīka, der Beste der Zweimalgeborenen, hatte sie auf rechtmäßige Weise zur Frau gewonnen und erfreute sich an der schlanktaillierten Frau, wie er wollte und wie es ihr gefiel.
3.116.31
तं विवाहे कृतेराजन्सभार्यमवलोककः ।
आजगाम भृगुश्रेष्ठः पुत्रं दृष्ट्वा ननन्द च ॥ ३.११६.३१ ॥
O König, als die Hochzeit vollzogen war, kam der Beste der Bhṛgu mit seiner Gattin dorthin; als er seinen Sohn sah, freute er sich.
3.116.32
भार्यापती तमासीनं भृगुं सुरगणार्चितम् ।
अर्चित्वा पर्युपासीनौ प्राञ्जली तस्थतुस्तदा ॥ ३.११६.३२ ॥
Als sie Bhṛgu sahen, von den Scharen der Götter verehrt, dort sitzend, verehrten ihn Mann und Frau und standen dann mit gefalteten Händen da.
3.116.33
ततः स्नुषां स भगवान्प्रहृष्टो भृगुरब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व सुभगे दाता ह्यस्मि तवेप्सितम् ॥ ३.११६.३३ ॥
Da sprach der ehrwürdige Bhṛgu erfreut zu seiner Schwiegertochter: 'O Glückliche, wähle dir einen Segen; ich bin der Geber dessen, was du begehrst.'
3.116.34
सा वै प्रसादयाभास तं गुरुं पुत्रकारणात् ।
आत्मनश्चैव मातुश्च प्रसादं च चकार सः ॥ ३.११६.३४ ॥
Um eines Sohnes willen besänftigte sie jenen ehrwürdigen Ältesten, und er erwies sowohl ihr als auch ihrer Mutter seine Gunst.
3.116.35
ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै ।
आलिङ्गेतां पृथग्वृक्षौ साऽस्वत्थं त्वमुदुम्बरम् ॥ ३.११६.३५ ॥
In deiner fruchtbaren Zeit sollt du und deine Mutter nach dem Bad für das Puṃsavana-Ritual je einen eigenen Baum umarmen: sie den Aśvattha-Feigenbaum, du den Udumbara.
3.116.36
चरुद्वयमिदं भद्रे जनन्याश्च तवैव च ।
विश्वमावर्तयित्वा तु मया यत्नेन साधितम् ॥ ३.११६.३६ ॥
O Gesegnete, dies sind zwei Caru-Gerichte, eines für deine Mutter und eines für dich; ich habe sie sorgfältig bereitet, nachdem ich alles umgerührt hatte.
3.116.37
प्राशितव्यं प्रयत्नेन तेत्युक्त्वाऽदर्शनं गतः ।
आलिङ्गने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम् ॥ ३.११६.३७ ॥
"Dies soll mit Sorgfalt gegessen werden", sagte er und verschwand. Bei der Umarmung und in den beiden Opferspeisen vertauschten sie beide die Gaben.
3.116.38
ततः पुन स भगवान्काले बहुतिथे गते ।
दिव्यज्ञानाद्विदित्वा तु भगवानागतः पुनः ॥ ३.११६.३८ ॥
Als danach viele Tage vergangen waren, kam der Verehrungswürdige, der es durch göttliche Erkenntnis erfahren hatte, wieder.
3.116.39
अथोवाच महातेजा भृगुः सत्यवतीं श्नुषाम् ॥ ३.११६.३९ ॥
Da sprach Bhṛgu von großem Glanz zu seiner Schwiegertochter Satyavatī.
3.116.40
उपयुक्तश्चरुर्भद्रे वृक्षे चालिङ्गनं कृतम् ।
विपरीतेन ते सुभ्रूर्मात्रा चैवासि वञ्चिता ॥ ३.११६.४० ॥
O edle Frau, die Opferspeise wurde gegessen, und die Umarmung geschah am Baum. O Schönbrauige, durch die Vertauschung wurdest du und deine Mutter getäuscht.
3.116.41
क्षत्रियो ब्राह्मणाचारो मातुस्तव सुतो महान् ।
भविष्यति महावीर्यः साधूनां मार्गमास्थितः ॥ ३.११६.४१ ॥
Der Sohn deiner Mutter, obwohl ein Kṣatriya, wird das Verhalten eines Brahmanen haben; er wird groß sein, von gewaltiger Tapferkeit, und den Pfad der Rechtschaffenen gehen.
3.116.42
ततः प्रसादयामास श्वशुरं सा पुनःपुनः ।
न मे पुत्रो भवेदीदृक्कामं पौत्रो भवेदिति ॥ ३.११६.४२ ॥
Da besänftigte sie ihren Schwiegervater immer wieder: "Mein Sohn möge nicht so sein; wenn es dein Wille ist, möge der Enkel so sein."
3.116.43
एवमस्त्विति सा तेन पाण्डव प्रतिनन्दिता ।
क्रालं प्रतीक्षती गर्भं धारयामास यत्नतः ॥ ३.११६.४३ ॥
„So sei es“, sprach sie, von ihm erfreut, o Pāṇḍava; den rechten Zeitpunkt erwartend, trug sie den Keim sorgfältig in sich.
3.116.44
जमदग्निं ततः पुत्रं जज्ञे सा काल आगते ।
तेजसा वर्चसा चैव युक्तं भार्गवनन्दनम् ॥ ३.११६.४४ ॥
Als dann die rechte Zeit kam, gebar sie einen Sohn namens Jamadagni, mit Glanz und Herrlichkeit begabt, die Freude des Bhṛgu-Geschlechts.
3.116.45
स वर्धमानस्तेजस्वी वेदस्याध्ययनेन च ।
बहूनृषीन्महातेजाः पाण्डवेयात्यवर्तत ॥ ३.११६.४५ ॥
Durch das Studium des Veda wuchs er strahlend heran, o Sohn des Pāṇḍu, und übertraf viele Weise an großem Glanz.
3.116.46
तं तु कृत्स्नो धनुर्वेदः प्रत्यभाद्भरतर्षभ ।
चतुर्विधानि चास्त्राणि भास्करोपमवर्चसम् ॥ ३.११६.४६ ॥
Ihm, o Stier der Bharatas, offenbarte sich die gesamte Bogenwissenschaft, und es erschienen ihm die vier Arten von Waffen, er, dessen Glanz dem der Sonne glich.