Mahābhārata · Adhyāya 3.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.116.1
स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह ॥ ३.११६.१ ॥
Tendo permanecido ali aquela única noite, o senhor da terra, junto com seus irmãos, prestou a maior honra aos ascetas.
3.116.2
लोमशस्तस्य तान्सर्वानाचख्यौ तत्र तापसान् ।
भृगूनङ्गिरसश्चैव वसिष्ठानथ काश्यपान् ॥ ३.११६.२ ॥
Lomaśa lhe apontou todos aqueles ascetas ali presentes, nomeando os Bhṛgus, os Aṅgirasas, os Vasiṣṭhas e depois os Kāśyapas.
3.116.3
तान्समेत्य सा राजर्षिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ३.११६.३ ॥
Aproximando-se de todos eles, o rei-sábio saudou-os com as mãos juntas e perguntou ao valente seguidor de Rāma, Akṛtavraṇa.
3.116.4
कदा नु रामो भगवांस्तापसो दर्शयिष्यति ।
तमहं तपसा युक्तं द्रष्टुमिच्छामि भार्गवम् ॥ ३.११६.४ ॥
Quando o venerável Rāma, aquele asceta, se mostrará? Desejo ver aquele Bhārgava, dotado de austeridade.
3.116.5
आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मनः ।
प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति ॥ ३.११६.५ ॥
Já és conhecido de Rāma, o de alma dominada, desde a tua chegada; Rāma tem afeição por ti e logo se mostrará a ti.
3.116.6
चतुर्दशीमष्टमीं च रामं पश्यन्ति तापसाः ।
अस्यां रात्र्यां व्यतीतायां भवित्री श्वश्चतुर्दशी ॥ ३.११६.६ ॥
Os ascetas veem Rāma no décimo quarto e no oitavo dia; passada esta noite, amanhã será o décimo quarto dia.
3.116.7
ततो द्रक्ष्यसि रामं त्वं कृष्णाजिनजटाधरम् ।
भवाननुगतो रामं जामदग्न्यं महाबलम्।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पूर्ववृत्तस्य कर्मणः ॥ ३.११६.७ ॥
Então verás Rāma, vestido com pele de antílope negra e cabelos emaranhados. Tu seguiste Rāma, filho de Jamadagni, o de grande força, e foste testemunha ocular de todos os feitos passados.
3.116.8
स भवान्कथयत्वद्य यथा रामेण निर्जिताः ।
आहवे क्षत्रियाः सर्वे कथं केन च हेतुना ॥ ३.११६.८ ॥
Então conta-me agora: como e por que causa todos os kṣatriyas foram vencidos em batalha por Rāma?
3.116.9
हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
भृगूणां राजशार्दूल वंशे जातस्य भारत ॥ ३.११६.९ ॥
Muito bem, contar-te-ei um relato grande e excelente, ó tigre entre os reis, descendente de Bharata, sobre aquele nascido na linhagem dos Bhṛgus.
3.116.10
रामस्य जामदग्न्यस्य चरितं देवसंमितम् ।
हैहयाधिपतेश्चैव कार्तवीर्यस् भारत ॥ ३.११६.१० ॥
A conduta de Rāma, filho de Jamadagni, semelhante aos deuses, e também a de Kārtavīrya, senhor dos Haihayas, ó Bhārata.
3.116.11
रामेण चार्जुनो नाम हैहयाधिपतिर्हतिः ।
तस्य बाहुशतान्यासंस्त्रीणि सप्त च पाण्डव ॥ ३.११६.११ ॥
Rāma matou o senhor dos Haihayas chamado Arjuna. Ó Pāṇḍava, ele tinha cem braços, três e sete.
3.116.12
दत्तात्रेयप्रसादेन विमानं काञ्चनं तथा ।
ऐश्वर्यं सर्वभूतेषु पृथिव्यां पृथिवीपते ॥ ३.११६.१२ ॥
Pela graça de Dattātreya obteve um carro aéreo de ouro e o domínio sobre todos os seres da terra, ó senhor da terra.
3.116.13
अव्घाहतगतिश्चैव रथस्तस्य महात्मनः ।
रथेन तेन तु सदावरदानेन वीर्यवान् ॥ ३.११६.१३ ॥
Seu carro avançava sem obstáculos; e com aquele carro, que sempre lhe foi concedido por dádiva, o magnânimo tornou-se poderoso.
3.116.14
ममर्द देवान्यक्षांश्च ऋषींश्चैव समन्ततः ।
भूतांश्चैव स सर्वांस्तु पीडयामास सर्वतः ॥ ३.११६.१४ ॥
Ele esmagou os deuses, os yakṣas e os sábios por todos os lados, e afligiu todos os seres em toda parte.
3.116.15
ततो देवाः समेत्याहुर्ऋषयश्च महाव्रताः ।
देवदेवं सुरारिघ्नं विष्णुं सत्यपराक्रमम्।
भगवन्भूतरार्थमर्जुनं जहि वै प्रभो ॥ ३.११६.१५ ॥
Então os deuses e os sábios de grandes votos se reuniram e disseram a Viṣṇu, deus dos deuses, matador dos inimigos dos deuses, de verdadeiro valor: 'Ó bem-aventurado senhor, ó senhor, protetor dos seres, mata Arjuna.'
3.116.16
विमानेन च दिव्येन हैहयाधिपतिः प्रभुः ।
शचीसहायं क्रीडन्तं धर्षयामास वासवम् ॥ ३.११६.१६ ॥
E num carro celeste, o senhor dos Haihayas atacou Vāsava (Indra), que brincava com Śacī ao seu lado.
3.116.17
ततस्तु भगवान्देवः शक्रेण सहितस्तदा ।
कार्तवीर्यविनाशार्थं मन्त्रयामास भारत ॥ ३.११६.१७ ॥
Então o bem-aventurado deus, unido a Śakra (Indra), deliberou sobre a destruição de Kārtavīrya, ó Bhārata.
3.116.18
यत्तद्भूतहितं कार्यं सुरेन्द्रेण निवेदितम् ।
संप्रतिश्रुत्य तत्सर्वं भगवाँल्लोकपूजितः।
जगाम बदरीं रम्यां स्वमेवाश्रममण्डलम् ॥ ३.११६.१८ ॥
Quando o senhor dos deuses apresentou a tarefa benéfica aos seres, o bem-aventurado, venerado nos mundos, aceitou tudo e foi para a agradável Badarī, para o seu próprio círculo de eremitérios.
3.116.19
एतस्मिन्नेव काले तु पृथिव्यां पृथिवीपतिः ।
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवः सुमहाबलः।
गाधीति विश्रुतो लोके वनवासं जगाम ह ॥ ३.११६.१९ ॥
Naquele mesmo tempo, na terra, houve em Kānyakubja um grande rei de imensa força, conhecido no mundo como Gādhi; ele partiu para viver na floresta.
3.116.20
वने तु तस्य वसतः कन्या जज्ञेऽप्सरःसमा ।
ऋचीको भार्गवस्तां च वरयामास भारत ॥ ३.११६.२० ॥
Enquanto vivia na floresta, nasceu-lhe uma filha semelhante a uma apsaras; ó Bhārata, o Bhārgava Ṛcīka pediu-a em casamento.
3.116.21
तमुवाच ततो गाधिर्ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
उचितं नः कुले किंचित्पूर्वैर्यत्संप्रवर्तितम् ॥ ३.११६.२१ ॥
Então Gādhi disse àquele brâmane de votos severos: 'Em nossa família há um costume adequado, estabelecido por nossos antepassados.'
3.116.22
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनां शुक्लमिति विद्धि द्विजोत्तम ॥ ३.११६.२२ ॥
'Ó melhor dos duas vezes nascidos, saiba que de um lado há mil cavalos brancos, de orelhas escuras, pálidos e velozes.'
3.116.23
न चापि भगवान्वाच्योदीयतामिति भार्गव ।
देया मे दुहिता चैव त्वद्विधाय महात्मने ॥ ३.११६.२३ ॥
'E, venerável, não digas "que seja dada". Ó Bhārgava, minha filha deve ser dada a um magnânimo como tu.'
3.116.24
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
दास्याम्यश्वसहस्रं ते मम भार्या सुताऽस्तु ते ॥ ३.११६.२४ ॥
'De um lado te darei mil cavalos, de orelhas escuras, pálidos e velozes; que minha esposa seja tua filha.'
3.116.25
ददास्यश्वसहस्रं मे तव भार्या सुताऽस्तु मे ॥ ३.११६.२५ ॥
Eu te darei mil cavalos; que a tua esposa seja minha filha.
3.116.26
स तथेति प्रतिज्ञाय राजन्वरुणमब्रवीत् ।
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम्।
सहस्रं वाजिनामेकं शुल्कार्थं प्रतिदीयताम् ॥ ३.११६.२६ ॥
Ó rei, ele concordou dizendo «assim seja» e disse a Varuṇa: que se deem mil cavalos, de um lado dos de orelhas escuras, pálidos e velozes, como preço da noiva.
3.116.27
तस्मै प्रादात्सहस्रं वै वाजिनां वरुणस्तदा ।
तदश्वतीर्थं विख्यातमुत्थिता यत्र ते हयाः ॥ ३.११६.२७ ॥
Então Varuṇa de fato lhe deu mil cavalos; aquele lugar, onde esses cavalos surgiram, tornou-se célebre como o Vau dos Cavalos.
3.116.28
गङ्गायां कान्यकुब्जे वै ददौ सत्यवतीं तदा ।
ततो गाधिः सुतां चास्मै जन्याश्चासन्सुरास्तदा ॥ ३.११६.२८ ॥
Em Kānyakubja, às margens do Gaṅgā, ele então deu Satyavatī a ele; depois Gādhi também lhe deu sua filha, e os deuses tornaram-se o séquito nupcial.
3.116.29
लब्धं हयसहस्रं तु तां च दृष्ट्वा दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुस्तमेव दिवि संस्तुवन् ॥ ३.११६.२९ ॥
Ao verem os mil cavalos obtidos e a ela, os habitantes do céu ficaram cheios de grande espanto, e no céu começaram a louvá-lo.
3.116.30
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामृचीको द्विजसत्तमः ।
यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया ॥ ३.११६.३० ॥
Tendo-a obtido legitimamente como esposa, Ṛcīka, o melhor dos duas-vezes-nascidos, deleitou-se com aquela de cintura esbelta como desejava e como a ela agradava.
3.116.31
तं विवाहे कृतेराजन्सभार्यमवलोककः ।
आजगाम भृगुश्रेष्ठः पुत्रं दृष्ट्वा ननन्द च ॥ ३.११६.३१ ॥
Ó rei, concluído o casamento, o melhor dos Bhṛgu chegou ali com a sua esposa; ao ver o filho, alegrou-se.
3.116.32
भार्यापती तमासीनं भृगुं सुरगणार्चितम् ।
अर्चित्वा पर्युपासीनौ प्राञ्जली तस्थतुस्तदा ॥ ३.११६.३२ ॥
Vendo Bhṛgu, honrado pelas hostes dos deuses, sentado ali, o marido e a esposa o veneraram e ficaram de pé com as palmas unidas.
3.116.33
ततः स्नुषां स भगवान्प्रहृष्टो भृगुरब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व सुभगे दाता ह्यस्मि तवेप्सितम् ॥ ३.११६.३३ ॥
Então o venerável Bhṛgu, alegre, disse à nora: 'Ó afortunada, escolhe uma dádiva; sou eu quem concede o que desejas.'
3.116.34
सा वै प्रसादयाभास तं गुरुं पुत्रकारणात् ।
आत्मनश्चैव मातुश्च प्रसादं च चकार सः ॥ ३.११६.३४ ॥
Por causa de um filho, ela aplacou aquele venerável ancião, e ele mostrou favor tanto a ela quanto à sua mãe.
3.116.35
ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै ।
आलिङ्गेतां पृथग्वृक्षौ साऽस्वत्थं त्वमुदुम्बरम् ॥ ३.११६.३५ ॥
Na tua época fértil, depois de te banhares para o rito puṃsavana, tu e a tua mãe devem abraçar, cada uma, uma árvore diferente: ela o aśvattha, e tu o udumbara.
3.116.36
चरुद्वयमिदं भद्रे जनन्याश्च तवैव च ।
विश्वमावर्तयित्वा तु मया यत्नेन साधितम् ॥ ३.११६.३६ ॥
Ó bendita, estes são dois caru: um para a tua mãe e outro para ti; preparei-os com cuidado, depois de mexer tudo.
3.116.37
प्राशितव्यं प्रयत्नेन तेत्युक्त्वाऽदर्शनं गतः ।
आलिङ्गने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम् ॥ ३.११६.३७ ॥
Dizendo: "Isto deve ser comido com cuidado", ele desapareceu de vista. No abraço e nas duas oferendas, as duas fizeram uma troca.
3.116.38
ततः पुन स भगवान्काले बहुतिथे गते ।
दिव्यज्ञानाद्विदित्वा तु भगवानागतः पुनः ॥ ३.११६.३८ ॥
Então, depois de muitos dias terem passado, o venerável, sabendo-o pelo conhecimento divino, voltou.
3.116.39
अथोवाच महातेजा भृगुः सत्यवतीं श्नुषाम् ॥ ३.११६.३९ ॥
Então Bhṛgu, de grande esplendor, falou à sua nora Satyavatī.
3.116.40
उपयुक्तश्चरुर्भद्रे वृक्षे चालिङ्गनं कृतम् ।
विपरीतेन ते सुभ्रूर्मात्रा चैवासि वञ्चिता ॥ ३.११६.४० ॥
Ó nobre senhora, o carū foi comido, e o abraço foi feito junto à árvore. Ó de belas sobrancelhas, pela inversão você e sua mãe foram enganadas.
3.116.41
क्षत्रियो ब्राह्मणाचारो मातुस्तव सुतो महान् ।
भविष्यति महावीर्यः साधूनां मार्गमास्थितः ॥ ३.११६.४१ ॥
O filho de tua mãe, embora kṣatriya, terá a conduta de um brâmane; será grande, de grande valor, e seguirá o caminho dos virtuosos.
3.116.42
ततः प्रसादयामास श्वशुरं सा पुनःपुनः ।
न मे पुत्रो भवेदीदृक्कामं पौत्रो भवेदिति ॥ ३.११६.४२ ॥
Então ela apaziguou repetidamente seu sogro: "Que meu filho não seja assim; se for tua vontade, que o neto seja assim."
3.116.43
एवमस्त्विति सा तेन पाण्डव प्रतिनन्दिता ।
क्रालं प्रतीक्षती गर्भं धारयामास यत्नतः ॥ ३.११६.४३ ॥
"Assim seja", disse ela, alegrada por ele, ó Pāṇḍava; aguardando o tempo devido, carregou o embrião com cuidado.
3.116.44
जमदग्निं ततः पुत्रं जज्ञे सा काल आगते ।
तेजसा वर्चसा चैव युक्तं भार्गवनन्दनम् ॥ ३.११६.४४ ॥
Então, quando chegou o tempo devido, deu à luz um filho chamado Jamadagni, dotado de brilho e esplendor, alegria da linhagem de Bhṛgu.
3.116.45
स वर्धमानस्तेजस्वी वेदस्याध्ययनेन च ।
बहूनृषीन्महातेजाः पाण्डवेयात्यवर्तत ॥ ३.११६.४५ ॥
Crescendo radiante pelo estudo do Veda, ó filho de Pāṇḍu, superou muitos sábios em seu grande brilho.
3.116.46
तं तु कृत्स्नो धनुर्वेदः प्रत्यभाद्भरतर्षभ ।
चतुर्विधानि चास्त्राणि भास्करोपमवर्चसम् ॥ ३.११६.४६ ॥
A ele, ó touro dos Bharatas, revelou-se toda a ciência do arco, e apareceram as quatro espécies de armas, àquele cujo esplendor era como o do sol.