மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.116.1
स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ।
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भ्रातृभिः सह ॥ ३.११६.१ ॥
அந்த நிலத்தின் தலைவன் அங்கே அந்த ஓர் இரவு தங்கி, தன் சகோதரர்களுடன் சேர்ந்து தவசிகளுக்கு மிகுந்த மரியாதை செய்தான்.
3.116.2
लोमशस्तस्य तान्सर्वानाचख्यौ तत्र तापसान् ।
भृगूनङ्गिरसश्चैव वसिष्ठानथ काश्यपान् ॥ ३.११६.२ ॥
லோமசர் அங்கிருந்த அந்த தவசிகள் அனைவரையும் அவனுக்கு சுட்டிக்காட்டினார் — பிருகுக்கள், அங்கிரஸ்கள், வசிஷ்டர்கள், பின்னர் காசியபர்கள்.
3.116.3
तान्समेत्य सा राजर्षिरभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम् ॥ ३.११६.३ ॥
அவர்களை அணுகி, அந்த ராஜரிஷி கைகூப்பி வணங்கி, பரசுராமரின் வீரத் தொண்டனான அகிருதவிரணரிடம் கேட்டான்.
3.116.4
कदा नु रामो भगवांस्तापसो दर्शयिष्यति ।
तमहं तपसा युक्तं द्रष्टुमिच्छामि भार्गवम् ॥ ३.११६.४ ॥
பகவான் ராமர், அந்த தவசி, எப்போது காட்சி தருவார்? தவத்தில் நிறைந்த அந்த பார்கவரை நான் காண விரும்புகிறேன்.
3.116.5
आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मनः ।
प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति ॥ ३.११६.५ ॥
நீ வந்த உடனேயே தன்னை அறிந்த ராமருக்கு நீ அறியப்பட்டவனாகி விட்டாய். உன்மீது ராமருக்கு அன்பு உண்டு; ஆகையால் விரைவில் அவர் உனக்குக் காட்சி தருவார்.
3.116.6
चतुर्दशीमष्टमीं च रामं पश्यन्ति तापसाः ।
अस्यां रात्र्यां व्यतीतायां भवित्री श्वश्चतुर्दशी ॥ ३.११६.६ ॥
தவசிகள் சதுர்தசி, அஷ்டமி நாட்களில் ராமரைக் காண்கிறார்கள். இந்த இரவு கழிந்ததும் நாளை சதுர்தசி ஆகும்.
3.116.7
ततो द्रक्ष्यसि रामं त्वं कृष्णाजिनजटाधरम् ।
भवाननुगतो रामं जामदग्न्यं महाबलम्।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य पूर्ववृत्तस्य कर्मणः ॥ ३.११६.७ ॥
பின்னர் கறுப்பு மானுடைத் தோலும் சடைமுடியும் கொண்ட ராமனை நீங்கள் காண்பீர்கள். மிகுந்த வலிமையுடைய ஜாமதக்னி ராமனைப் பின்தொடர்ந்தவர் நீங்கள்; முன்பு நடந்த அனைத்துச் செயல்களுக்கும் நேரில் கண்டவர் நீங்கள்.
3.116.8
स भवान्कथयत्वद्य यथा रामेण निर्जिताः ।
आहवे क्षत्रियाः सर्वे कथं केन च हेतुना ॥ ३.११६.८ ॥
அவ்வாறாயின் நீங்கள் இப்பொழுது சொல்லுங்கள்: போரில் ராமனால் அனைத்து க்ஷத்திரியர்களும் எப்படி, எதன் காரணமாக வெல்லப்பட்டனர்?
3.116.9
हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
भृगूणां राजशार्दूल वंशे जातस्य भारत ॥ ३.११६.९ ॥
சரி, உனக்கு ஒரு பெரிய உயர்ந்த கதையைச் சொல்வேன், ஓ அரசர்களில் புலியே, பாரதரே; பிருகு வம்சத்தில் பிறந்தவரின் கதையை.
3.116.10
रामस्य जामदग्न्यस्य चरितं देवसंमितम् ।
हैहयाधिपतेश्चैव कार्तवीर्यस् भारत ॥ ३.११६.१० ॥
ஜாமதக்னி ராமனின் சரிதமும், தேவர்களுக்கு ஒப்பான அதுவும், ஹைஹய அரசன் கார்த்தவீரியனின் சரிதமும், ஓ பாரதரே.
3.116.11
रामेण चार्जुनो नाम हैहयाधिपतिर्हतिः ।
तस्य बाहुशतान्यासंस्त्रीणि सप्त च पाण्डव ॥ ३.११६.११ ॥
ராமனால் அர்ஜுனன் என்ற ஹைஹய அரசன் கொல்லப்பட்டான். ஓ பாண்டவரே, அவனுக்கு நூறு கைகள் இருந்தன, மூன்றும் ஏழும்.
3.116.12
दत्तात्रेयप्रसादेन विमानं काञ्चनं तथा ।
ऐश्वर्यं सर्वभूतेषु पृथिव्यां पृथिवीपते ॥ ३.११६.१२ ॥
தத்தாத்ரேயரின் அருளால் அவனுக்குப் பொன்னாலான விமானமும், பூமியில் எல்லா உயிர்களின் மீதும் ஆட்சி அதிகாரமும் கிடைத்தன. ஓ பூமியின் அரசே.
3.116.13
अव्घाहतगतिश्चैव रथस्तस्य महात्मनः ।
रथेन तेन तु सदावरदानेन वीर्यवान् ॥ ३.११६.१३ ॥
அவனுடைய தேர் தடையற்ற வேகம் கொண்டது; அந்த மகாத்மாவின் அந்தத் தேரால், எப்போதும் வரதானத்தால் கிடைத்த அதனால், அவன் வீரியவானாக இருந்தான்.
3.116.14
ममर्द देवान्यक्षांश्च ऋषींश्चैव समन्ततः ।
भूतांश्चैव स सर्वांस्तु पीडयामास सर्वतः ॥ ३.११६.१४ ॥
அவன் தேவர்களையும் யக்ஷர்களையும் ரிஷிகளையும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நசுக்கினான்; அவன் எல்லா உயிர்களையும் எங்கும் வருத்தினான்.
3.116.15
ततो देवाः समेत्याहुर्ऋषयश्च महाव्रताः ।
देवदेवं सुरारिघ्नं विष्णुं सत्यपराक्रमम्।
भगवन्भूतरार्थमर्जुनं जहि वै प्रभो ॥ ३.११६.१५ ॥
பின்னர் தேவர்களும் பெரிய விரதம் கொண்ட ரிஷிகளும் கூடி, தேவர்களின் தேவனும் தேவ-எதிரிகளை அழிப்பவனும் உண்மைப் பராக்ரமம் கொண்ட விஷ்ணுவிடம் கூறினர்: 'பகவானே, பிரபுவே, உயிர்களின் காவலரே, அந்த அர்ஜுனனை வதைத்தருளுங்கள்.'
3.116.16
विमानेन च दिव्येन हैहयाधिपतिः प्रभुः ।
शचीसहायं क्रीडन्तं धर्षयामास वासवम् ॥ ३.११६.१६ ॥
தெய்வீக விமானத்தில் ஹைஹயர்களின் அதிபதியான பிரபு, சசியுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த வாசவனை (இந்திரனை) தாக்கினான்.
3.116.17
ततस्तु भगवान्देवः शक्रेण सहितस्तदा ।
कार्तवीर्यविनाशार्थं मन्त्रयामास भारत ॥ ३.११६.१७ ॥
பின்னர் பகவான் தேவன் சக்ரனுடன் சேர்ந்து கார்த்தவீரியனின் அழிவுக்காக ஆலோசித்தார், பாரதரே.
3.116.18
यत्तद्भूतहितं कार्यं सुरेन्द्रेण निवेदितम् ।
संप्रतिश्रुत्य तत्सर्वं भगवाँल्लोकपूजितः।
जगाम बदरीं रम्यां स्वमेवाश्रममण्डलम् ॥ ३.११६.१८ ॥
தேவேந்திரன் உயிர்களின் நன்மைக்கான அந்தச் செயலைத் தெரிவித்தபோது, அதையெல்லாம் ஏற்றுக்கொண்டு, உலகால் போற்றப்படும் பகவான் அழகிய பதரிக்குச் சென்றார், தன் ஆசிரம மண்டலத்திற்கே.
3.116.19
एतस्मिन्नेव काले तु पृथिव्यां पृथिवीपतिः ।
कान्यकुब्जे महानासीत्पार्थिवः सुमहाबलः।
गाधीति विश्रुतो लोके वनवासं जगाम ह ॥ ३.११६.१९ ॥
அதே காலத்தில் பூமியில் பூமிபதியாக இருந்தவன், கான்யகுப்ஜத்தில் ஒரு பெரிய, மிகுந்த வலிமையுள்ள அரசன்; உலகில் காதி என்று புகழ்பெற்றவன், அவன் வனவாசம் சென்றான்.
3.116.20
वने तु तस्य वसतः कन्या जज्ञेऽप्सरःसमा ।
ऋचीको भार्गवस्तां च वरयामास भारत ॥ ३.११६.२० ॥
அவன் வனத்தில் வசிக்கையில் அவனுக்கு அப்சரஸுக்கு ஒத்த ஒரு மகள் பிறந்தாள்; பாரதா, பார்கவன் ருசீகன் அவளை மணம் கேட்டான்.
3.116.21
तमुवाच ततो गाधिर्ब्राह्मणं संशितव्रतम् ।
उचितं नः कुले किंचित्पूर्वैर्यत्संप्रवर्तितम् ॥ ३.११६.२१ ॥
அப்போது கடுமையான விரதம் கொண்ட அந்த பிராமணனிடம் காதி கூறினான்: 'எங்கள் குலத்தில் நம் முன்னோர்களால் நடத்தப்பட்ட ஒரு தகுந்த வழக்கம் உண்டு.'
3.116.22
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
सहस्रं वाजिनां शुक्लमिति विद्धि द्विजोत्तम ॥ ३.११६.२२ ॥
'த்விஜ உத்தமனே, ஒருபுறம் கரிய காதுகளும், வெளிறிய நிறமும், வேகமும் கொண்ட வெள்ளைக் குதிரைகள் ஆயிரம் உண்டு என்று அறிவாய்.'
3.116.23
न चापि भगवान्वाच्योदीयतामिति भार्गव ।
देया मे दुहिता चैव त्वद्विधाय महात्मने ॥ ३.११६.२३ ॥
'பகவானே, "இதைக் கொடு" என்று சொல்லாதீர். பார்கவனே, என் மகள் உம்மைப் போன்ற மகாத்மாவுக்கே கொடுக்கப்பட வேண்டும்.'
3.116.24
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम् ।
दास्याम्यश्वसहस्रं ते मम भार्या सुताऽस्तु ते ॥ ३.११६.२४ ॥
'ஒருபுறம் கரிய காதுகளும், வெளிறிய நிறமும், வேகமும் கொண்ட ஆயிரம் குதிரைகளை உனக்குத் தருவேன்; என் மனைவி உன் மகளாகட்டும்.'
3.116.25
ददास्यश्वसहस्रं मे तव भार्या सुताऽस्तु मे ॥ ३.११६.२५ ॥
நான் உனக்கு ஆயிரம் குதிரைகளைத் தருவேன்; உன் மனைவி என் மகளாக இருக்கட்டும்.
3.116.26
स तथेति प्रतिज्ञाय राजन्वरुणमब्रवीत् ।
एकतः श्यामकर्णानां पाण्डुराणां तरस्विनाम्।
सहस्रं वाजिनामेकं शुल्कार्थं प्रतिदीयताम् ॥ ३.११६.२६ ॥
அரசே, அவன் 'அப்படியே' என்று ஒப்புக்கொண்டு வருணனிடம் சொன்னான்: கருத்த காதுகளும், வெண்மையும், வேகமும் கொண்ட குதிரைகளில் ஒரு பக்கத்திலிருந்து ஆயிரம் குதிரைகள் சீதனமாகத் தரப்படட்டும்.
3.116.27
तस्मै प्रादात्सहस्रं वै वाजिनां वरुणस्तदा ।
तदश्वतीर्थं विख्यातमुत्थिता यत्र ते हयाः ॥ ३.११६.२७ ॥
அப்போது வருணன் அவனுக்கு உண்மையில் ஆயிரம் குதிரைகளைக் கொடுத்தான். குதிரைகள் எழுந்த அந்த இடம் 'அஷ்வதீர்த்தம்' என்று புகழ்பெற்றது.
3.116.28
गङ्गायां कान्यकुब्जे वै ददौ सत्यवतीं तदा ।
ततो गाधिः सुतां चास्मै जन्याश्चासन्सुरास्तदा ॥ ३.११६.२८ ॥
கங்கைக் கரையில், கான்யகுப்ஜத்தில், அப்போது காதி சத்யவதியை அவனுக்குக் கொடுத்தான். பின்னர் காதி தன் மகளையும் அவனுக்குக் கொடுத்தான்; தேவர்கள் திருமண விருந்தினர்களாக இருந்தனர்.
3.116.29
लब्धं हयसहस्रं तु तां च दृष्ट्वा दिवौकसः ।
विस्मयं परमं जग्मुस्तमेव दिवि संस्तुवन् ॥ ३.११६.२९ ॥
ஆயிரம் குதிரைகள் பெறப்பட்டதையும், அவளையும் கண்டு வானுலகவாசிகள் மிகுந்த வியப்படைந்தனர்; விண்ணில் அவனையே புகழ்ந்தனர்.
3.116.30
धर्मेण लब्ध्वा तां भार्यामृचीको द्विजसत्तमः ।
यथाकामं यथाजोषं तया रेमे सुमध्यया ॥ ३.११६.३० ॥
தர்மத்தின்படி அவளை மனைவியாகப் பெற்ற இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்த ருசீகன், நன்கு இடையுள்ள அவளுடன், விரும்பியவாறும் அவளுக்கு விருப்பமானவாறும் மகிழ்ந்தான்.
3.116.31
तं विवाहे कृतेराजन्सभार्यमवलोककः ।
आजगाम भृगुश्रेष्ठः पुत्रं दृष्ट्वा ननन्द च ॥ ३.११६.३१ ॥
அரசே, திருமணம் நிறைவடைந்ததும், பிருகு குலத்தின் சிறந்தவர் தம் மனைவியுடன் அங்கு வந்தார்; மகனைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்.
3.116.32
भार्यापती तमासीनं भृगुं सुरगणार्चितम् ।
अर्चित्वा पर्युपासीनौ प्राञ्जली तस्थतुस्तदा ॥ ३.११६.३२ ॥
தேவர்களால் பூஜிக்கப்பட்ட பிருகுவை அமர்ந்திருக்கக் கண்டு, கணவனும் மனைவியும் அவரை வணங்கி, கைகூப்பி நின்றனர்.
3.116.33
ततः स्नुषां स भगवान्प्रहृष्टो भृगुरब्रवीत् ।
वरं वृणीष्व सुभगे दाता ह्यस्मि तवेप्सितम् ॥ ३.११६.३३ ॥
பின்னர் பகவான் பிருகு மகிழ்ச்சியுடன் மருமகளிடம் கூறினார்: 'மங்களமானவளே, வரம் கேள்; உனக்கு விரும்பியதை நான் அளிப்பவன்.'
3.116.34
सा वै प्रसादयाभास तं गुरुं पुत्रकारणात् ।
आत्मनश्चैव मातुश्च प्रसादं च चकार सः ॥ ३.११६.३४ ॥
அவள் மகனுக்காக அந்த குருவை மகிழ்வித்தாள். அவரும் அவளுக்கும் அவளுடைய தாய்க்கும் அருள் புரிந்தார்.
3.116.35
ऋतौ त्वं चैव माता च स्नाते पुंसवनाय वै ।
आलिङ्गेतां पृथग्वृक्षौ साऽस्वत्थं त्वमुदुम्बरम् ॥ ३.११६.३५ ॥
கருவுறும் காலத்தில் நீயும் உன் தாயும் புத்திர பாக்கியச் சடங்குக்காக நீராடி, தனித்தனியாக மரங்களைத் தழுவ வேண்டும்: அவள் அரச மரத்தையும், நீ அத்திமரத்தையும்.
3.116.36
चरुद्वयमिदं भद्रे जनन्याश्च तवैव च ।
विश्वमावर्तयित्वा तु मया यत्नेन साधितम् ॥ ३.११६.३६ ॥
நல்லவளே, இந்த இரண்டு சரு உன் தாய்க்கும் உனக்கும் உரியது; நான் அனைத்தையும் கலக்கி முயற்சியுடன் தயாரித்தேன்.
3.116.37
प्राशितव्यं प्रयत्नेन तेत्युक्त्वाऽदर्शनं गतः ।
आलिङ्गने चरौ चैव चक्रतुस्ते विपर्ययम् ॥ ३.११६.३७ ॥
"இதை முயற்சியுடன் உண்ண வேண்டும்" என்று கூறி அவர் மறைந்தார். ஆலிங்கனத்திலும் இரண்டு சரு உணவிலும் அவர்கள் இருவரும் மாற்றம் செய்தனர்.
3.116.38
ततः पुन स भगवान्काले बहुतिथे गते ।
दिव्यज्ञानाद्विदित्वा तु भगवानागतः पुनः ॥ ३.११६.३८ ॥
பின்னர் பல நாட்கள் கழிந்த பின், தெய்வீக ஞானத்தால் அறிந்து அந்த பகவான் மீண்டும் வந்தார்.
3.116.39
अथोवाच महातेजा भृगुः सत्यवतीं श्नुषाम् ॥ ३.११६.३९ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியான பிருகு, மருமகள் சத்தியவதியிடம் பேசினார்.
3.116.40
उपयुक्तश्चरुर्भद्रे वृक्षे चालिङ्गनं कृतम् ।
विपरीतेन ते सुभ्रूर्मात्रा चैवासि वञ्चिता ॥ ३.११६.४० ॥
நற்குணவதியே, சரு உண்ணப்பட்டது; மரத்தின் மீது ஆலிங்கனமும் செய்யப்பட்டது. அழகிய புருவமுடையவளே, மாற்றத்தால் நீயும் உன் தாயும் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.
3.116.41
क्षत्रियो ब्राह्मणाचारो मातुस्तव सुतो महान् ।
भविष्यति महावीर्यः साधूनां मार्गमास्थितः ॥ ३.११६.४१ ॥
உன் தாயின் மகன் க்ஷத்திரியனாக இருந்தாலும் பிராமண ஒழுக்கமுடையவனாய் இருப்பான்; அவன் மிகுந்த வீரியமுடைய பெரியவனாகி, நல்லோரின் வழியில் நிற்பான்.
3.116.42
ततः प्रसादयामास श्वशुरं सा पुनःपुनः ।
न मे पुत्रो भवेदीदृक्कामं पौत्रो भवेदिति ॥ ३.११६.४२ ॥
பின்னர் அவள் தன் மாமனாரை மீண்டும் மீண்டும் சமாதானப்படுத்தினாள்: "என் மகன் இப்படி ஆகாதிருக்கட்டும்; விருப்பமிருந்தால் பேரன் இவ்வாறு ஆகட்டும்."
3.116.43
एवमस्त्विति सा तेन पाण्डव प्रतिनन्दिता ।
क्रालं प्रतीक्षती गर्भं धारयामास यत्नतः ॥ ३.११६.४३ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று, பாண்டவா, அவனால் மகிழ்ந்து வாழ்த்தப்பட்ட அவள், உரிய காலத்தை எதிர்பார்த்து கவனமாகக் கருவைத் தாங்கினாள்.
3.116.44
जमदग्निं ततः पुत्रं जज्ञे सा काल आगते ।
तेजसा वर्चसा चैव युक्तं भार्गवनन्दनम् ॥ ३.११६.४४ ॥
பின்னர் உரிய காலம் வந்ததும் அவள் ஜமதக்னி என்ற மகனைப் பெற்றாள்; அவன் ஒளியும் ஒளிர்வும் கொண்ட பார்கவ குலத்தின் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான்.
3.116.45
स वर्धमानस्तेजस्वी वेदस्याध्ययनेन च ।
बहूनृषीन्महातेजाः पाण्डवेयात्यवर्तत ॥ ३.११६.४५ ॥
அவன் வேத ஓதலால் வளர்ந்து, ஒளிமிக்கவனாக, பாண்டவா, பல ரிஷிகளையும் கடந்து சிறந்து விளங்கினான்.
3.116.46
तं तु कृत्स्नो धनुर्वेदः प्रत्यभाद्भरतर्षभ ।
चतुर्विधानि चास्त्राणि भास्करोपमवर्चसम् ॥ ३.११६.४६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவனுக்கு முழு தனுர்வேதமும் வெளிப்பட்டது; சூரியனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடையவனுக்கு நான்கு வகை ஆயுதங்களும் தோன்றின.