مهابهاراتا · أدهيايا 3.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.117.1
स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥
كان جامادَجني، العابد العظيم، منكبًّا على دراسة الفيدا، فتعبّد وأخضع الآلهة بالنظام والانضباط.
3.117.2
स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥
يا ملك، ذهب إلى برسينجيت سيّد البشر وطلب يد رينوكا، فأعطاه الملك إياها.
3.117.3
रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥
لما نال رينوكا زوجةً، كان ابن سلالة بهرغو مقيمًا في الخلوة، فتعبّد معها وهي موافقة له.
3.117.4
तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥
ولدت له أربعة أبناء، وكان راما الخامس؛ ومن بينهم جميعًا كان راما أصغرهم.
3.117.5
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥
لما خرج جميع الأبناء يطلبون طعام الثمار، ذهبت رينوكا، الثابتة على نذورها، ذات مرة لتغتسل.
3.117.6
सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥
يا ملك، بينما كانت رينوكا عائدةً، رأت مصادفةً الملك المسمّى تشيتراراثا من مارتيكافاتا.
3.117.7
क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥
لما رأت رينوكا يلعب في الماء مع زوجته، يرتدي إكليلاً من اللوتس، مزدهراً، اشتاقت إليه.
3.117.8
व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥
بسبب ذلك الخاطر الزاني، فقدت وعيها في الماء المبلول وسقطت من السماء إلى البحيرة الكبيرة لنرمدا.
3.117.9
उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥
يا ثور البهاراتا، خرجت بجهد ومضت، ودخلت الصومعة مرتاعة، فأدرك زوجها أمرها.
3.117.10
स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥
لما رآها قد فقدت ثباتها وخلت من البهاء البراهمي، وبخها ذو الجلال العظيم والبأس بكلمة «شريك».
3.117.11
ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥
ثم جاء الابن الأكبر لجامادغني واسمه رومانفان، وجاء سوشينا وفاسو وفيشفاوسو كذلك.
3.117.12
तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥
حثهم الجليل بالترتيب على قتل أمهم، لكنهم لم ينطقوا بشيء، إذ اعتراهم الحيرة والاضطراب.
3.117.13
ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥
فلعنهم بغضب، فلما لُعنوا فقدوا وعيهم، وسرعان ما صاروا على طبع الغزلان والطيور، كالكتل الجامدة.
3.117.14
ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥
ثم أتى راما، قاهر أبطال الأعداء، إلى الصومعة لاحقاً؛ هناك كلّمه جمادغني، شديد الغضب، عظيم التقشف.
3.117.15
जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥
«يا بُني، اقتل هذه الأم الآثمة، ولا تحزن.» فأخذ راما الفأس وقطع رأس أمه.
3.117.16
ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، ألمّ الغضب فجأة بجمادغني العظيم النفس؛ لكنه، إذ رضي، قال هذه الكلمات.
3.117.17
ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥
«بكلمتي هذه، يا بُني الحبيب، أتممتَ هذا الفعل العسير. يا عارف الدهرما، اختر من الأماني بقدر ما يشتهيه قلبك.»
3.117.18
स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥
فاختار إحياء أمه، ونسيان القتل، والبراءة من ذلك الإثم، وعودة إخوته إلى حالهم السابقة.
3.117.19
अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥
يا بهارتا، منحه في الحرب عدم وجود منافس وطول العمر، ومنحه جامادغني، الزاهد العظيم، جميع رغباته.
3.117.20
कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥
ذات مرة، أيها السيد، خرج أبناؤه بالمثل، ثم جاء كارتافيريا البطل، سيد أنوبا.
3.117.21
तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥
أكرمه الحكيم حين وصل إلى الصومعة بقربان الإجلال، لكنه، وقد أسكره كبرياء القتال، لم يستحسن ذلك الإكرام.
3.117.22
प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥
من ذلك الصومعة انتزع بالقوة بقرة القربان، وأخذ عجلها بينما كانت تصرخ، وكسر الأشجار الكبيرة.
3.117.23
आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥
أخبر أبوه راما نفسه، عند عودته، بكل ما جرى؛ ولما رأى البقرة تبكي دخل الغضب في راما. فوقع تحت سلطان السخط، وانقض على كارتافيريا.
3.117.24
तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥
ثم هاجمه البهارغافا، قاتل الأبطال الأعداء، بشجاعة في المعركة، وقطع ذراعيه، وكانتا كالعمد الحديدية، بسهام بهالا الحادة.
3.117.25
सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥
أيها الملك، لقد رفع قوسه الجميل ذا الألف سهم، فغلبه راما وقُرن بقانون الزمن.
3.117.26
अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥
فهاجم ورثة أرجونا، المملوؤون غضباً على راما، جامادغني المقيم في الصومعة، متجاوزين راما.
3.117.27
ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥
قتلوا ذلك الزاهد عظيم البأس، الذي لم يكن يقاتل، وهو يصرخ مراراً «راما، راما»، كمن لا ولي له.
3.117.28
कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥
يا يوديشثيرا، لقد قتل أبناء كارتافيريا جامادغني بالسهام ثم انصرفوا كما جاءوا، أولئك المخضعون للأعداء.
3.117.29
अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥
لما انصرفوا ومات جامادغني على هذا النحو، جاء ابن بهريغو إلى الصومعة وفي يده حطب القربان.
3.117.30
स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥
ذلك البطل، لما رأى أباه قد صار في قبضة الموت، وهو أحق بألا يبلغ مثل هذه الحال، ناح في حزن شديد.