Mahābhārata · Adhyāya 3.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.117.1
स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥
Dedicado ao estudo dos Vedas, o grande asceta Jamadagni praticou austeridades e, pela disciplina, trouxe os deuses sob seu controle.
3.117.2
स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥
Ó rei, ele se aproximou de Prasenajit, senhor dos homens, pediu Reṇukā em casamento, e o rei a deu a ele.
3.117.3
रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥
Tendo obtido Reṇukā como esposa, o filho da linhagem de Bhṛgu, morando no eremitério, praticou austeridades com ela, que lhe era favorável.
3.117.4
तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥
Nasceram-lhe quatro filhos, sendo Rāma o quinto; de todos eles, Rāma era o mais novo.
3.117.5
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥
Quando todos os filhos tinham saído à procura de alimento de frutos, Reṇukā, firme em seus votos, foi certa vez banhar-se.
3.117.6
सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥
Ó rei, enquanto Reṇukā voltava, ela viu por acaso o rei chamado Citraratha, de Mārtikāvata.
3.117.7
क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥
Vendo-o brincar na água com sua esposa, usando uma guirlanda de lótus, próspero, Reṇukā ansiou por ele.
3.117.8
व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥
Por causa daquele pensamento adúltero, perdeu os sentidos na água e caiu do céu no grande lago do Narmadā.
3.117.9
उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥
Tendo saído com esforço, ó touro dos Bharatas, ela foi; aterrorizada, entrou no eremitério, e seu marido a percebeu.
3.117.10
स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥
Vendo-a desprovida de firmeza e do esplendor brâmane, o poderoso de grande fulgor a repreendeu com a palavra 'Śrik'.
3.117.11
ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥
Então chegou o filho mais velho de Jamadagni, chamado Rumaṇvān, e também Suṣeṇa, Vasu e Viśvāvasu.
3.117.12
तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥
O venerável os instigou, um a um, a matar a mãe; mas eles, perplexos e confusos, nada disseram.
3.117.13
ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥
Então, com ira, ele os amaldiçoou; amaldiçoados, perderam a consciência e logo se tornaram semelhantes a cervos e pássaros na natureza, como massas inertes.
3.117.14
ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥
Então Rāma, matador de heróis inimigos, chegou depois ao eremitério; ali Jamadagni, muito irado e de grande austeridade, falou-lhe.
3.117.15
जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥
"Filho, mata esta mãe pecadora, e não te aflijas." Então Rāma pegou o machado e cortou a cabeça de sua mãe.
3.117.16
ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥
Então, grande rei, a ira atingiu de repente aquele Jamadagni de grande alma; mas, satisfeito, proferiu estas palavras.
3.117.17
ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥
"Pela minha palavra, querido filho, realizaste este feito difícil. Conhecedor do dharma, escolhe quantos desejos o teu coração quiser."
3.117.18
स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥
Escolheu a restauração de sua mãe, o esquecimento do assassinato, a ausência de contacto com aquele pecado e o antigo estado de seus irmãos.
3.117.19
अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥
Ó Bhārata, na batalha concedeu-lhe invencibilidade sem rival e longa vida, e Jamadagni, o grande asceta, concedeu-lhe todos os seus desejos.
3.117.20
कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥
Uma vez, ó senhor, seus filhos também tinham saído da mesma forma, e então Kārtavīrya, o herói, senhor de Anūpa, chegou.
3.117.21
तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥
O sábio honrou-o bem ao chegar ao eremitério, com uma oferenda de honra; mas ele, embriagado pelo orgulho da batalha, não aprovou aquela homenagem.
3.117.22
प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥
Daquele eremitério arrebatou à força a vaca sacrificial e, enquanto ela gritava, levou-lhe o bezerro, e quebrou as grandes árvores.
3.117.23
आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥
O próprio pai contou a Rāma, ao regressar, tudo o que havia acontecido; e ao ver a vaca chorando, a ira entrou em Rāma. Dominado pela cólera, lançou-se contra Kārtavīrya.
3.117.24
तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥
Então o Bhārgava, matador de heróis inimigos, atacou-o com bravura na batalha e cortou-lhe os braços, semelhantes a maças de ferro, com afiadas flechas bhalla.
3.117.25
सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥
Ó rei, tendo empunhado seu belo arco com suas milhares de flechas, foi vencido por Rāma e submetido à lei do tempo.
3.117.26
अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥
Então os herdeiros de Arjuna, cheios de ira contra Rāma, atacaram Jamadagni, que habitava o eremitério, deixando Rāma de lado.
3.117.27
ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥
Mataram aquele asceta de grande valor, que não lutava, enquanto ele clamava repetidamente «Rāma, Rāma», como alguém sem protetor.
3.117.28
कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, os filhos de Kārtavīrya, tendo matado Jamadagni com flechas, partiram como tinham vindo, aqueles subjugadores de inimigos.
3.117.29
अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥
Quando eles se haviam ido e Jamadagni assim encontrara a morte, o filho de Bhṛgu chegou ao eremitério com lenha na mão.
3.117.30
स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥
Aquele herói, vendo seu pai agora sob o poder da morte, alguém tão indigno de tal estado, lamentou-se com grande dor.