Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.117

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

3.117.1

स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥

വേദാധ്യയനത്തിൽ മുഴുകിയ ആ മഹാതപസ്വിയായ ജമദഗ്നി തപസ്സു ചെയ്തു; പിന്നീട് നിയമത്താൽ ദേവന്മാരെ വശത്താക്കി.

3.117.2

स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥

ഹേ രാജാവേ, അദ്ദേഹം നരാധിപനായ പ്രസേനജിത്തിനെ സമീപിച്ച് രേണുകയെ വരിച്ചു; രാജാവ് അവൾക്കായി അവനു നൽകി.

3.117.3

रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥

രേണുകയെ ഭാര്യയായി നേടിയ ഭൃഗുവംശജനായ ആ പുത്രൻ, ആശ്രമത്തിൽ വസിച്ച് അനുകൂലയായ അവളോടൊപ്പം തപസ്സു ചെയ്തു.

3.117.4

तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥

അവൾക്കു നാലു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; രാമൻ അഞ്ചാമനായിരുന്നു. എല്ലാവരിലും ഇളയവനായത് രാമൻ തന്നെ.

3.117.5

फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥

മക്കളെല്ലാം ഫലാഹാരത്തിനു പോയപ്പോൾ, നിയമവ്രതയായ രേണുക ഒരിക്കൽ സ്നാനത്തിനു പോയി.

3.117.6

सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥

ഹേ രാജാവേ, വരുമ്പോൾ രേണുക യാദൃച്ഛികമായി മാർതികാവതകത്തിലെ ചിത്രരഥൻ എന്ന രാജാവിനെ കണ്ടു.

3.117.7

क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥

ജലത്തിൽ ഭാര്യയോടൊപ്പം കളിക്കുന്ന, താമരമാല ധരിച്ച, ഐശ്വര്യവാനായ അവനെ കണ്ട് രേണുക അവനെ ആഗ്രഹിച്ചു.

3.117.8

व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥

ആ വ്യഭിചാരചിന്തനിമിത്തം അവൾ നനഞ്ഞ ജലത്തിൽ ബോധരഹിതയായി, ആകാശത്തുനിന്ന് നർമദയുടെ മഹാതടാകത്തിൽ വീണു.

3.117.9

उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥

ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവൾ പ്രയത്നത്തോടെ കയറി ഭയന്ന് ആശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവളെ ഭർത്താവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

3.117.10

स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥

അവൾ ഉറപ്പ് നഷ്ടപ്പെട്ട്, ബ്രാഹ്മീയ ശോഭ വിട്ടുപോയവളായി കണ്ട മഹാതേജസ്വിയായ വീര്യവാൻ 'ശ്രിക്' എന്ന വാക്കാൽ അവളെ നിന്ദിച്ചു.

3.117.11

ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥

പിന്നെ ജമദഗ്നിയുടെ മൂത്തമകൻ രുമണ്വാൻ എന്ന പേരിൽ വന്നു; സുഷേണനും വസുവും വിശ്വാവസുവും വന്നു.

3.117.12

तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥

ഭഗവാൻ അവരോട് ക്രമത്തിൽ അമ്മയെ വധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ അവർ മോഹത്തിലാണ്ട് വിഭ്രമിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

3.117.13

ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം കോപത്താൽ അവരെ ശപിച്ചു; ശപിക്കപ്പെട്ടവർ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അവർ വേഗത്തിൽ മാനുകളുടെയും പക്ഷികളുടെയും സ്വഭാവമുള്ളവരായി, ജഡപിണ്ഡങ്ങൾ പോലെയായി.

3.117.14

ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥

പിന്നീട് ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന രാമൻ ആശ്രമത്തിലെത്തി. അവിടെ മഹാകോപിയും മഹാതപസ്വിയുമായ ജമദഗ്നി അവനോട് പറഞ്ഞു.

3.117.15

जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥

"മകനേ, ഈ പാപിനിയായ അമ്മയെ കൊല്ലുക; ദുഃഖിക്കരുത്." അപ്പോൾ രാമൻ മഴു എടുത്ത് അമ്മയുടെ തല വെട്ടി.

3.117.16

ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥

മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവായ ജമദഗ്നിക്ക് പെട്ടെന്ന് കോപം വന്നു; എന്നാൽ അദ്ദേഹം പ്രസന്നനായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

3.117.17

ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥

"എന്റെ ഈ വാക്കിനാൽ, പ്രിയ പുത്രാ, നീ ഈ ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്തു. ധർമ്മജ്ഞാ, നിന്റെ ഹൃദയം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്രയും വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക."

3.117.18

स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥

അമ്മയുടെ പുനരുജ്ജീവനം, വധത്തിന്റെ വിസ്മൃതി, ആ പാപത്താൽ സ്പർശിക്കപ്പെടാതിരിക്കൽ, സഹോദരന്മാരുടെ പൂർവ്വസ്ഥിതി എന്നിവ അവൻ വരമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.

3.117.19

अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥

ഭാരതാ, യുദ്ധത്തിൽ എതിരില്ലാത്ത മേന്മയും ദീർഘായുസ്സും അവനു നൽകി; മഹാതപസ്വിയായ ജമദഗ്നി എല്ലാ കാമനകളും നൽകി.

3.117.20

कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥

പ്രഭോ, ഒരിക്കൽ അവന്റെ പുത്രന്മാരും അതുപോലെ പുറത്തുപോയിരുന്നു; അപ്പോൾ അനൂപദേശത്തിന്റെ നാഥനായ വീരൻ കാർത്തവീര്യൻ എത്തി.

3.117.21

तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥

ആശ്രമത്തിൽ എത്തിയ അവനെ മുനി അർഘ്യം നൽകി നന്നായി പൂജിച്ചു; എന്നാൽ യുദ്ധമദത്താൽ മത്തനായ അവൻ ആ പൂജ അംഗീകരിച്ചില്ല.

3.117.22

प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥

ആ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് ഹോമധേനുവിനെ ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി; നിലവിളിച്ച അതിന്റെ കിടാവിനെയും എടുത്തു; വലിയ മരങ്ങളും ഒടിച്ചു.

3.117.23

आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥

മടങ്ങിയെത്തിയ രാമനോട് പിതാവ് തന്നെ എല്ലാം പറഞ്ഞു; കരയുന്ന പശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ രാമനിൽ കോപം കയറി. കോപത്തിന് അധീനനായി അവൻ കാർത്തവീര്യന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞു.

3.117.24

तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥

അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ വീര്യത്തോടെ ആക്രമിച്ച, ശത്രുവീരന്മാരെ കൊല്ലുന്ന ഭാർഗവൻ, മൂർച്ചയുള്ള ഭല്ലങ്ങൾ കൊണ്ട് അവന്റെ ഇരുമ്പുദണ്ഡുപോലുള്ള കൈകൾ മുറിച്ചു.

3.117.25

सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥

രാജാവേ, ആയിരം (ശരങ്ങളുള്ള) മനോഹര ധനുസ്സ് ഏന്തിയ അവൻ രാമനാൽ പരാജിതനായി കാലധർമ്മത്തിൽ ചേർന്നു.

3.117.26

अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥

അപ്പോൾ അർജ്ജുനന്റെ പിൻഗാമികൾ രാമനോടുള്ള കോപത്താൽ, രാമനല്ലാതെ ആശ്രമത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ജമദഗ്നിയെ ആക്രമിച്ചു.

3.117.27

ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥

അവർ മഹാവീര്യനും യുദ്ധം ചെയ്യാത്തവനുമായ ആ തപസ്വിയെ കൊന്നു; അനാഥനെപ്പോലെ 'രാമാ, രാമാ' എന്ന് ആവർത്തിച്ച് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവനെ.

3.117.28

कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥

യുധിഷ്ഠിരാ, കാർത്തവീര്യന്റെ പുത്രന്മാർ ജമദഗ്നിയെ ശരങ്ങളാൽ കൊന്ന് വന്ന വഴിയേ തിരിച്ചുപോയി; അവർ ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവരായിരുന്നു.

3.117.29

अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥

അവർ പോയ ശേഷം, ജമദഗ്നി ഇങ്ങനെ മരിച്ചപ്പോൾ, ഭൃഗുവംശജൻ കയ്യിൽ സമിധുകളുമായി ആശ്രമത്തിലേക്ക് വന്നു.

3.117.30

स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥

ആ വീരൻ അപ്പോൾ മരണത്തിന്റെ വശത്തിലായ പിതാവിനെ കണ്ടു; ആ നിലയ്ക്ക് അർഹനല്ലാത്ത അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി വിലപിച്ചു.