Mahābhārata · Adhyāya 3.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.117.1
स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥
Dedicado al estudio de los Vedas, el gran asceta Jamadagni practicó austeridades y luego, mediante la disciplina, sometió a los dioses a su control.
3.117.2
स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥
Oh rey, él se acercó a Prasenajit, señor de los hombres, y pidió a Reṇukā en matrimonio; el rey se la concedió.
3.117.3
रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥
Habiendo obtenido a Reṇukā como esposa, el hijo de la estirpe de Bhṛgu, morando en el ermitaño, practicó austeridades junto a ella, que le era propicia.
3.117.4
तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥
Le nacieron cuatro hijos, siendo Rāma el quinto; de todos ellos, Rāma era el menor.
3.117.5
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥
Cuando todos los hijos habían ido a buscar alimento de frutos, Reṇukā, firme en sus votos, fue un día a bañarse.
3.117.6
सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥
Oh rey, mientras regresaba, Reṇukā vio por casualidad al rey llamado Citraratha, de Mārtikāvata.
3.117.7
क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥
Al verlo jugar en el agua con su esposa, con una guirnalda de loto, próspero, Reṇukā ansió por él.
3.117.8
व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥
Por aquel pensamiento adúltero, quedó inconsciente en el agua y cayó del cielo al gran estanque del Narmadā.
3.117.9
उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥
Tras salir a duras penas, oh toro de los Bharatas, se fue; aterrorizada, entró en el ermitaño y su esposo la percibió.
3.117.10
स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥
Al verla caída de su firmeza y privada de la esplendor brahmánica, el poderoso de gran resplandor la reprendió con la palabra 'Śrik'.
3.117.11
ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥
Entonces llegó el hijo mayor de Jamadagni, llamado Rumaṇvān, y también Suṣeṇa, Vasu y Viśvāvasu.
3.117.12
तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥
El venerable los instó en orden a matar a su madre; pero ellos, desconcertados y confundidos, no dijeron nada.
3.117.13
ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥
Entonces, con ira, los maldijo; malditos, perdieron la conciencia y pronto se volvieron como ciervos y pájaros por naturaleza, como masas insensibles.
3.117.14
ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥
Entonces Rāma, matador de héroes enemigos, llegó después al ermitaño; allí Jamadagni, muy iracundo y de gran austeridad, le habló.
3.117.15
जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥
"Hijo, mata a esta madre pecadora, y no te aflijas." Entonces Rāma tomó el hacha y le cortó la cabeza a su madre.
3.117.16
ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥
Entonces, gran rey, la ira asaltó de repente a aquel Jamadagni de gran alma; pero, complacido, pronunció estas palabras.
3.117.17
ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥
"Por mi palabra, querido hijo, has hecho esta acción difícil. Conocedor del dharma, elige cuantos deseos desee tu corazón."
3.117.18
स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥
Eligió la restauración de su madre, el olvido del asesinato, quedar libre del contacto con aquel pecado y el antiguo estado de sus hermanos.
3.117.19
अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥
Oh Bhārata, en la batalla le concedió invencibilidad sin rival y larga vida, y Jamadagni, de gran austeridad, le otorgó todos sus deseos.
3.117.20
कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥
Una vez, oh señor, sus hijos también habían salido de la misma manera, y entonces Kārtavīrya, el héroe, señor de Anūpa, llegó.
3.117.21
तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥
El sabio lo honró bien al llegar al ermitaño con una ofrenda de honor; pero él, embriagado por el orgullo de la batalla, no aprobó aquel homenaje.
3.117.22
प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥
De aquel ermitaño arrebató por la fuerza a la vaca del sacrificio y luego, mientras ella gritaba, se llevó a su ternero, y destrozó los grandes árboles.
3.117.23
आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥
Su padre mismo le contó a Rāma, al regresar, todo lo sucedido; y al ver a la vaca llorando, la ira entró en Rāma. Dominado por la cólera, se lanzó contra Kārtavīrya.
3.117.24
तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥
Entonces el Bhārgava, matador de héroes enemigos, lo atacó con valor en la batalla y cortó sus brazos, semejantes a mazas de hierro, con afiladas flechas bhalla.
3.117.25
सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥
Oh rey, habiendo tomado su hermoso arco con sus miles de flechas, fue vencido por Rāma y unido a la ley del tiempo.
3.117.26
अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥
Entonces los herederos de Arjuna, llenos de ira contra Rāma, atacaron a Jamadagni, que habitaba en el ermitaño, dejando a Rāma aparte.
3.117.27
ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥
Mataron a aquel asceta de gran valor, que no combatía, mientras clamaba una y otra vez «¡Rāma, Rāma!», como quien no tiene protector.
3.117.28
कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥
Yudhiṣṭhira, los hijos de Kārtavīrya, habiendo dado muerte a Jamadagni con flechas, se marcharon tal como habían venido, aquellos domadores de enemigos.
3.117.29
अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥
Cuando ellos se hubieron marchado y Jamadagni había hallado así la muerte, el hijo de Bhṛgu llegó al ermitaño con leña en la mano.
3.117.30
स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥
Aquel héroe, al ver a su padre ya bajo el poder de la muerte, uno tan indigno de semejante estado, se lamentó con gran dolor.