ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.117.1
स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಜಮದಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅನಂತರ ನಿಯಮದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು.
3.117.2
स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ನರಾಧಿಪ ಪ್ರಸೇನಜಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ರೇಣುಕೆಯನ್ನು ವರಿಸಲು ಕೇಳಿದನು; ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
3.117.3
रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥
ರೇಣುಕೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದ ಭೃಗುವಂಶದ ಮಗ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅನುಕೂಲವಾದ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
3.117.4
तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥
ಅವಳಿಗೆ ನಾಲ್ವರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು; ರಾಮನು ಐದನೆಯವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವನು ರಾಮನೇ ಆಗಿದ್ದನು.
3.117.5
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥
ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಹಣ್ಣಿನ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದಾಗ, ನಿಯಮವ್ರತೆಯಾದ ರೇಣುಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
3.117.6
सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬರುತ್ತಿದ್ದ ರೇಣುಕೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮಾರ್ತಿಕಾವತದ ಚಿತ್ರರಥ ಎಂಬ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡಳು.
3.117.7
क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ, ಕಮಲಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ, ಸಮೃದ್ಧನಾದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ರೇಣುಕೆ ಅವನನ್ನು ಬಯಸಿದಳು.
3.117.8
व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥
ಆ ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ನರ್ಮದೆಯ ಮಹಾಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಳು.
3.117.9
उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವಳು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಭಯಭೀತಳಾಗಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು; ಅವಳ ಪತಿ ಅವಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
3.117.10
स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥
ಅವಳು ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವಂಚಿತಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅವನು 'ಶ್ರಿಕ್' ಶಬ್ದದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
3.117.11
ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥
ನಂತರ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಹಿರಿಯ ಮಗ ರುಮಣ್ವಾನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು ಬಂದನು; ಸುಷೇಣ, ವಸು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾವಸು ಕೂಡ ಬಂದರು.
3.117.12
तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥
ಭಗವಂತನು ಅವರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ಪ್ರೇರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವರು ಮೋಹಗೊಂಡು ವಿಚಲಿತರಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ.
3.117.13
ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು; ಶಪಿತರಾದ ಅವರು ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸ್ವಭಾವದವರಾಗಿ, ಜಡ ಮುದ್ದೆಗಳಂತಾದರು.
3.117.14
ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥
ನಂತರ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರಾಮನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಕೋಪಿಯೂ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಜಮದಗ್ನಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.117.15
जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥
"ಮಗನೇ, ಈ ಪಾಪಿನಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲು; ದುಃಖಿಸಬೇಡ." ಆಗ ರಾಮನು ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಾಯಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
3.117.16
ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಜಮದಗ್ನಿಗೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಕೋಪ ಬಂದಿತು; ಆದರೆ ಅವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.117.17
ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥
"ನನ್ನ ಈ ಮಾತಿನಿಂದ, ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಈ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಬಯಸುವಷ್ಟು ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ."
3.117.18
स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥
ಅವನು ತಾಯಿಯ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ, ವಧೆಯ ಮರೆವು, ಆ ಪಾಪದಿಂದ ಅಸ್ಪರ್ಶತೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವರವಾಗಿ ಬೇಡಿದನು.
3.117.19
अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಜಮದಗ್ನಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
3.117.20
कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ಮಕ್ಕಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹೊರಹೋಗಿದ್ದರು; ಆಗ ಅನೂಪ ದೇಶದ ಅಧಿಪತಿ ವೀರ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಬಂದನು.
3.117.21
तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥
ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅವನನ್ನು ಋಷಿಯು ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಆ ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ.
3.117.22
प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥
ಆ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಯಜ್ಞಧೇನುವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು, ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಅದರ ಕರುವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದನು; ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳನ್ನೂ ಮುರಿದನು.
3.117.23
आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥
ಹಿಂತಿರುಗಿದ ರಾಮನಿಗೆ ತಂದೆಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು; ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಸುವನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಮನಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿತು. ಅವನು ಕೋಪದ ವಶನಾಗಿ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
3.117.24
तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಎರಗಿದ ಭಾರ್ಗವನು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಹರಿತವಾದ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಅವನ ಪರಿಘದಂತಿದ್ದ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
3.117.25
सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳ ಸುಂದರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅವನು ರಾಮನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾಲಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
3.117.26
अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನ ವಂಶಜರು, ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, ರಾಮನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
3.117.27
ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥
ಅವರು ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ, ಯುದ್ಧ ಮಾಡದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಕೊಂದರು; ಅವನು ಅನಾಥನಂತೆ 'ರಾಮ, ರಾಮ' ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು.
3.117.28
कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಪುತ್ರರು ಜಮದಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಂದು, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು; ಅವರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರು.
3.117.29
अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥
ಅವರು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಜಮದಗ್ನಿ ಹೀಗೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಬಳಿಕ, ಭೃಗುನಂದನನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.117.30
स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥
ಆ ವೀರನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಮೃತ್ಯುವಶವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನರ್ಹನಾದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.