มหาภารตะ · อัธยายะ 3.117
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.117.1
स वेदाध्ययने युक्तो जमदग्निर्महातपाः ।
तपस्तेपे ततो देवान्नियमाद्वशमानयत् ॥ ३.११७.१ ॥
ชมทัคนีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ผู้ขะมักเขม้นในการศึกษาพระเวท ได้บำเพ็ญตบะ และด้วยวินัยนั้นจึงทำให้เหล่าเทพอยู่ในอำนาจของตน
3.117.2
स प्रसेनजितं राजन्नधिगम्य नराधिपम् ।
रेणुकां वरयामास स च तस्मै ददौ नृपः ॥ ३.११७.२ ॥
โอ้พระราชา ชมทัคนีได้เข้าเฝ้าพระเจ้าประเสนชิต ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ และขอรระณุกาเป็นภริยา พระราชาก็ทรงยกนางให้แก่ท่าน
3.117.3
रेणुकां त्वथ संप्राप्य भार्यां भार्गवनन्दनः ।
आश्रमस्थस्तया सार्धं तपस्तेपेऽनुकूलया ॥ ३.११७.३ ॥
เมื่อได้รระณุกาเป็นภริยาแล้ว บุตรแห่งวงศ์ภฤคุผู้นั้นพำนักอยู่ในอาศรม บำเพ็ญตบะร่วมกับนาง ซึ่งเป็นผู้คล้อยตามท่านด้วยดี
3.117.4
तस्याः कुमाराश्चत्वारो जज्ञिरे रामपञ्चमाः ।
सर्वेषामजघन्यस्तु राम आसीञ्जघन्यजः ॥ ३.११७.४ ॥
ระหว่างท่านกับนาง มีบุตรชายสี่คนเกิดมา โดยมีพระรามเป็นคนที่ห้า ในบรรดาบุตรทั้งหมด พระรามเป็นคนเล็กที่สุด
3.117.5
फलाहारेषु सर्वेषु गतेष्वथ सुतेषु वै ।
रेणुका स्नातुमगमत्कदाचिन्नियतव्रता ॥ ३.११७.५ ॥
วันหนึ่ง เมื่อบรรดาบุตรทั้งหมดออกไปหาผลไม้เป็นอาหาร รระณุกาผู้รักษาวัตรอย่างมั่นคง ได้ไปอาบน้ำ
3.117.6
सा तु चित्ररथं नाम मार्तिकावतकं नृपम् ।
ददर्श रेणुका राजन्नागच्छन्ती यदृच्छया ॥ ३.११७.६ ॥
โอ้พระราชา ขณะรระณุกากำลังเดินกลับมา นางบังเอิญได้เห็นพระราชาพระนามจิตรรถแห่งมารติกาวัต
3.117.7
क्रीडन्तं सलिले दृष्ट्वा सभार्यं पद्ममालिनम् ।
ऋद्धिमन्तं ततस्तस्य स्पृहयामास रेणुका ॥ ३.११७.७ ॥
นางเห็นพระราชาทรงเล่นน้ำอยู่กับพระมเหสี ทรงสวมพวงมาลัยดอกบัว ทรงมั่งคั่งรุ่งเรือง รระณุกาจึงเกิดความปรารถนาในตัวพระองค์
3.117.8
व्यभिचाराच्च तस्मात्सा क्लिन्नाम्भसि विचेतना ।
अन्तरिक्षान्निपतिता नर्मदायां महाह्रदे ॥ ३.११७.८ ॥
เพราะความคิดนอกใจนั้น นางจึงหมดสติอยู่ในน้ำที่เปียกชุ่ม ร่วงลงมาจากท้องฟ้าสู่สระใหญ่แห่งแม่น้ำนรมทา
3.117.9
उतीर्य चापि सा यत्नाज्जगाम भरतर्षभ ।
प्रविवेशाश्रमं त्रस्ता तां वै भर्तान्वबुध्यत ॥ ३.११७.९ ॥
โอ้ผู้เป็นวัวแห่งภรตะ นางปีนขึ้นจากน้ำด้วยความพยายาม แล้วเดินกลับไป ด้วยความหวาดกลัว นางเข้าไปในอาศรม สามีของนางจึงรู้ตัวว่านางกลับมาแล้ว
3.117.10
स तां दृष्ट्वाच्युतांधैर्याद्ब्राह्म्या लक्ष्म्या विवर्जिताम् ।
श्रिक्शब्देन महातेजा गर्हयामास वीर्यवान् ॥ ३.११७.१० ॥
เมื่อเห็นนางหลุดจากความมั่นคง ปราศจากรัศมีแห่งพราหมณ์ ผู้มีพลังและมีเดชอันยิ่งใหญ่นั้นจึงตำหนินางด้วยถ้อยคำว่า “ศรีก” (ทรามเอ๋ย)
3.117.11
ततो ज्येष्ठो जामदग्न्यो रुमण्वान्नाम नामतः ।
आजगाम सुषेणश्च वसुर्विश्वावसुस्तथा ॥ ३.११७.११ ॥
จากนั้น บุตรคนโตของชมทัคนีผู้มีนามว่าරุมัณวาน และสุเษณะ วสุ กับวิศวาวสุ ก็มาถึงตามลำดับ
3.117.12
तानानुपूर्व्याद्भगवान्वधे मातुरचोदयत् ।
न च ते जातसंमोहाः किंचिदूचुर्विचेतसः ॥ ३.११७.१२ ॥
พระผู้ทรงฤทธิ์ได้สั่งให้บุตรเหล่านั้นฆ่ามารดาตามลำดับ แต่พวกเขาหลงงงงวยและสับสนจนไม่พูดอะไรเลย
3.117.13
ततः शशाप तान्क्रोधात्ते शप्ताश्चैतनां जहुः ।
मृगपक्षिसधर्माणः क्षिप्रमासञ्जडोपमाः ॥ ३.११७.१३ ॥
ท่านจึงโกรธและสาปแช่งพวกเขา เมื่อถูกสาป พวกเขาก็สูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายเป็นเหมือนสัตว์และนกโดยธรรมชาติ รวดเร็วราวกับก้อนดินที่ไร้ความรู้สึก
3.117.14
ततो रामोऽभ्ययात्पश्चादाश्रमं परवीरहा ।
तमुवाच महामन्युर्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१४ ॥
ต่อมา พระรามผู้สังหารวีรบุรุษของศัตรูได้กลับมายังอาศรมในภายหลัง ชมทัคนีผู้มีตบะยิ่งใหญ่และมีความโกรธอันมากได้กล่าวกับท่าน
3.117.15
जहीमां मातरं पापां मा च पुत्र व्यथां कृथाः ।
तत आदाय परशुं रामो मातु शिरोऽहरत् ॥ ३.११७.१५ ॥
“ลูกเอ๋ย จงฆ่ามารดาผู้บาปหนาคนนี้เสีย และอย่าเศร้าโศกเลย” แล้วพระรามจึงหยิบขวานขึ้นมาตัดศีรษะมารดา
3.117.16
ततस्तस्य महाराज जमदग्नेर्महात्मनः ।
कोपोऽभ्यगच्छत्सहसा प्रसन्नश्चाब्रवीदिदम् ॥ ३.११७.१६ ॥
โอ้มหาราชา ครั้งนั้นความโกรธอย่างกะทันหันได้เข้าครอบงำชมทัคนีผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ แต่เมื่อพอพระทัยแล้ว ท่านจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
3.117.17
ममेदं वचनात्तात कृतं ते कर्म दुष्करम् ।
वृणीष्व कामान्धर्मज्ञ यावतो वाञ्छसे हृदा ॥ ३.११७.१७ ॥
“ลูกรัก ด้วยถ้อยคำของพ่อ เจ้าได้กระทำการอันยากยิ่งนี้แล้ว โอ้ผู้รู้ธรรม จงเลือกความปรารถนาให้มากเท่าที่ใจของเจ้าต้องการเถิด”
3.117.18
स वव्रे मातुरुत्थानमस्मृतिं च वधस्य वै ।
पापेन तेन चास्पर्शं भ्रातॄणां प्रकृतिं तथा ॥ ३.११७.१८ ॥
พระรามทรงขอให้มารดาฟื้นคืนชีพ ขอให้ลืมเรื่องการฆ่า ขอให้พ้นจากการแปดเปื้อนด้วยบาปนั้น และขอให้พี่น้องกลับคืนสู่สภาพเดิม
3.117.19
अप्रतिद्वन्द्वतां युद्धे दीर्घमायुश्च भारत ।
ददौ च सर्वान्कामांस्ताञ्जमदग्निर्महातपाः ॥ ३.११७.१९ ॥
โอ้ภารตะ ในการรบ ท่านประทานให้พระรามไม่มีผู้ต่อกรได้ และประทานอายุยืนยาว ชมทัคนีผู้มีตบะยิ่งใหญ่จึงประทานความปรารถนาทั้งหมดนั้นแก่พระราม
3.117.20
कदाचित्तु तथैवास्य विनिष्क्रान्ताः सुताः प्रभो ।
अथानूपपतिर्वीरः कार्तवीर्योऽभ्यवर्तत ॥ ३.११७.२० ॥
ครั้งหนึ่ง โอ้พระผู้เป็นใหญ่ บุตรของท่านก็ได้ออกไปเช่นเดียวกัน แล้วกาตวีรยะ ผู้กล้าหาญ เจ้าเมืองอนูปะ ก็ได้มาถึง
3.117.21
तमाश्रमपदं प्राप्तमृषिरर्ध्यात्समार्चयत् ।
स युद्धमदसंमत्तो नाभ्यनन्दत्तथाऽर्चनम् ॥ ३.११७.२१ ॥
ฤๅษีได้ต้อนรับท่านอย่างดีเมื่อท่านมาถึงอาศรม ด้วยการถวายอรรฆ์และการบูชา แต่ท่านผู้เมามันด้วยความทะนงในการรบไม่ยินดีต่อการบูชานั้น
3.117.22
प्रमथ्य चाश्रमात्तस्माद्धोमधेनोस्ततोबलात् ।
जहार वत्सं क्रोशन्त्या बभञ्ज च महाद्रुमान् ॥ ३.११७.२२ ॥
ท่านได้ฉุดกระชากวัวบูชายัญไปจากอาศรมนั้นด้วยกำลัง และพรากลูกวัวไปขณะที่มันร้องคร่ำครวญ ทั้งยังหักต้นไม้ใหญ่ให้ล้มลง
3.117.23
आगताय च रामाय तदाचष्ट पिता स्वयम् ।
गां च रोरुदतीं दृष्ट्वा कोपो रामं समाविशत्।
स मन्युवशमापन्नः कार्तवीर्यमुपाद्रवत् ॥ ३.११७.२३ ॥
บิดาของพระรามได้เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้พระรามฟังด้วยตนเองเมื่อพระรามกลับมาถึง และเมื่อพระรามเห็นวัวกำลังร้องไห้ ความโกรธก็เข้าครอบงำพระราม พระรามตกอยู่ใต้อำนาจของความโกรธ จึงพุ่งเข้าใส่กรรตวีรยะ
3.117.24
तस्याथ युधि विक्रम्य भार्गवः परवीरहा ।
चिच्छेद निशितैर्भल्लैर्बाहून्परिघसंनिभान् ॥ ३.११७.२४ ॥
ภารควะผู้ปลิดชีพวีรบุรุษของศัตรู ได้ต่อสู้กับเขาอย่างกล้าหาญในการรบ และตัดแขนของเขาซึ่งเป็นดั่งกระบองเหล็กด้วยลูกศรภัลละที่คมกล้า
3.117.25
सहस्रसंमितान्राजन्प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
अभिभूतः स रामेण संयुक्तः कालधर्मणा ॥ ३.११७.२५ ॥
ข้าแต่พระราชา กรรตวีรยะถือคันธนูอันงดงามของตนพร้อมลูกศรนับพัน แต่ถูกพระรามเอาชนะ และต้องตกอยู่ใต้กฎแห่งกาลเวลา
3.117.26
अर्जुनस्याथ दायादा रामेण कृतमन्यवः ।
आश्रमस्थं विना रामं जमदग्निमुपाद्रवन् ॥ ३.११७.२६ ॥
บรรดาทายาทของอรชุนเต็มไปด้วยความแค้นต่อพระราม จึงเข้าโจมตีชมทัคนีผู้ประทับอยู่ในอาศรม โดยไม่มีพระรามอยู่ด้วย
3.117.27
ते तं जघ्नुर्महावीर्यमयुध्यन्तं तपस्विनम् ।
असकृद्रामरामेति विक्रोशन्तमनाथवत् ॥ ३.११७.२७ ॥
พวกเขาสังหารฤๅษีผู้ทรงพลังมหาศาลและไม่ได้ต่อสู้ตอบโต้ ขณะที่ท่านร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "ราม ราม" เหมือนผู้ไร้ที่พึ่ง
3.117.28
कार्तवीर्यस्य पुत्रास्तु जमदग्निं युधिष्ठिर ।
घातयित्वा शरैर्जग्मुर्यथागतमरिंदमाः ॥ ३.११७.२८ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ บุตรชายของกรรตวีรยะได้สังหารชมทัคนีด้วยลูกศร แล้วจากไปดังที่มาถึง ผู้ทำลายศัตรูเหล่านั้น
3.117.29
अपक्रान्तेषु वै तेषु जमदग्नौ तथा गते ।
समित्पाणिरुपागच्छदाश्रमं भृगुनन्दनः ॥ ३.११७.२९ ॥
เมื่อพวกเขาจากไปแล้ว และชมทัคนีสิ้นชีพไปเช่นนั้น บุตรของภฤคุก็เดินมายังอาศรมโดยถือฟืนไว้ในมือ
3.117.30
स दृष्ट्वा पितरं वीरस्तदा मृत्युवशं गतम् ।
अनर्हं तं तथाभूतं विललाप सुदुःखितः ॥ ३.११७.३० ॥
วีรบุรุษผู้นั้นเห็นบิดาของตนตกอยู่ใต้อำนาจของความตายแล้ว ผู้ที่ไม่สมควรได้รับสภาพเช่นนั้น จึงคร่ำครวญด้วยความโศกเศร้าอย่างยิ่ง