Mahābhārata · Adhyāya 3.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.119.1
गच्छन्स तीर्थानि महानुभावः ।
पुण्यानि रम्याणि ददर्श राजा।
सर्वाणि वैप्रैरुपशोभितानि ।
क्वचित्क्वचिद्भारत सागरम्य ॥ ३.११९.१ ॥
El rey, de gran poder, mientras viajaba, vio los tīrthas sagrados y deliciosos, todos adornados por brahmanes; aquí y allá, oh Bhārata, estaban junto al mar.
3.119.2
स वृत्तवांस्तेषु कृताभिषेकः ।
सहानुजः पार्थिवपुत्रपौत्रः।
समुद्रगां पुण्यतमां प्रशस्तां ।
जगाम पारिक्षित पाण्डुपुत्रः ॥ ३.११९.२ ॥
Habiéndose bañado allí, el hijo de Pāṇḍu, descendiente de Parikṣit, fue con sus hermanos menores, hijos y nietos de reyes, al tīrtha marino, purísimo y alabado.
3.119.3
तत्रापि चाप्लुत्य महानुभाव ।
संतर्पयामास पितृडन्सुरांश्च।
द्विजातिमुख्येषु धनं विसृज्य ।
गोदावरीं सागरगामगच्छत् ॥ ३.११९.३ ॥
Allí también, tras bañarse, aquel de gran poder satisfizo a los antepasados y a los dioses; habiendo dado riquezas a los más eminentes dvijas, fue a la Godāvarī, que va hacia el mar.
3.119.4
ततो विपाप्मा द्रविडेषु राज-
न्समुद्रमासाद्य च लोकपुण्यम्।
अगस्त्यतीर्थं च महापवित्रं-
नारीतीर्थान्यथा वीरो ददर्श ॥ ३.११९.४ ॥
Entonces aquel héroe sin pecado, oh rey, habiendo llegado al mar en las tierras dravidianas, vio el tīrtha de Agastya, que purifica los mundos, y los sacratísimos tīrthas de las mujeres.
3.119.5
तत्रार्जुनस्याग्र्यधनुर्धरस्य ।
निशम्य तत्कर्म परैरशक्यम्।
संपूज्यमानः परमर्षिसङ्घैः ।
परां मुदं पाणअडुसुतः स लेभे ॥ ३.११९.५ ॥
Allí, habiendo oído la hazaña de Arjuna, el primero de los arqueros, hazaña imposible para otros, y siendo honrado por la multitud de grandes sabios, el hijo de Pāṇḍu obtuvo suprema alegría.
3.119.6
स तेषु तीर्थेष्वभिषिक्तगात्रः ।
कृष्णासहायः सहितोऽनुजैश्च।
संपूजयन्विक्रममर्जुनस्य ।
रमे महीपालपतिः पृथिव्याम् ॥ ३.११९.६ ॥
Ungido en el cuerpo en aquellos vados sagrados, acompañado de Kṛṣṇā y de sus hermanos menores, honrando el valor de Arjuna, el señor de los reyes de la tierra se regocijó.
3.119.7
ततः सहस्राणि गवां प्रदाय ।
तीर्थेषु तेष्वम्बुधरोत्तमस्य।
हृष्टः सह भ्रातृभिरर्जुनस्य ।
संकीर्तयामास गवां प्रदानम् ॥ ३.११९.७ ॥
Luego, en aquellos vados sagrados, en el mejor lugar del mar, habiendo dado miles de vacas, se alegró y, junto con sus hermanos, proclamó la donación de vacas de Arjuna.
3.119.8
स तानि तीर्थानि च सागरस्य ।
पुण्यानि चान्यानि बहूनि राजन्।
क्रमेण गच्छन्परिपूर्णकामः ।
शूर्पारकं पुण्यतमं ददर्श ॥ ३.११९.८ ॥
Oh rey, recorriendo en orden aquellos vados y muchos otros lugares sagrados del océano, con sus deseos cumplidos, contempló Śūrpāraka, el más sagrado.
3.119.9
तत्रोदधेः कंचिदतीत्य देशं ।
ख्यातं पृथिव्यां वनमाससाद।
तप्तं सुरैरत्र तपः पुरस्ता-
दिष्टुं कतथा पुण्यपरैर्नरेन्द्रैः ॥ ३.११९.९ ॥
Allí, tras cruzar cierta región del océano, llegó a un bosque famoso en la tierra, donde antaño los dioses practicaron austeridades, y reyes dedicados al mérito hicieron penitencia con deseo de sacrificar.
3.119.10
स तत्र तामग्र्यधनुर्धरस्य ।
वेदीं ददर्शायतपीनबाहुः।
ऋचीकपुत्रस्य तपस्विसङ्घैः ।
समावृतां पुण्यकृदर्चनीयाम् ॥ ३.११९.१० ॥
Allí contempló aquel altar del hijo de Ṛcīka, él, de brazos largos y robustos, el mejor arquero, rodeado de grupos de ascetas, digno de veneración por quienes hacen obras meritorias.
3.119.11
ततो वसूनां वसुधाधिपः स ।
मरुद्गणानां च तथाश्विनोश्च।
वैवस्वतादित्यधनेश्वराणा-
मिन्द्रस्य विष्णोः सवितुर्विभोश्च ॥ ३.११९.११ ॥
Entonces aquel señor de la tierra (honró) a los Vasus, a la hueste de los Marutas, a los dos Aśvins, a Vaivasvata, a los Ādityas y al señor de la riqueza, y a Indra, Viṣṇu, Savitṛ y el poderoso señor.
3.119.12
भगस्य चन्द्रस्य दिवाकरस्य ।
पतेरपां साध्यगणस्य चैव।
धातुः पितॄणां च तथा महात्मा ।
रुद्रस्य राजन्सगणस्य चैव ॥ ३.११९.१२ ॥
De Bhaga, de la Luna, del sol Divākara, del señor de las aguas, de la hueste de los Sādhyas, de Dhātṛ, de los ancestros, y del magnánimo Rudra con sus huestes, oh rey.
3.119.13
सरस्वत्याः सिद्धगणस्य चैव ।
पूष्णश्च ये चाप्यमरास्तथाऽन्ये।
पुण्यानि चाप्यायतनानि तेषां ।
ददर्श राजा सुमनोहराणि ॥ ३.११९.१३ ॥
El rey vio los santuarios sagrados y encantadores de Sarasvatī, de la hueste de los Siddhas, de Pūṣan y de los demás inmortales.
3.119.14
तेषूपवासान्विबुधानुपोष्य ।
दुत्त्वा च रत्नानि महान्ति राजा।
तीर्थेषु सर्वेषु परिप्लुताङ्गः ।
पुनः स शूर्पारकमाजगाम ॥ ३.११९.१४ ॥
Tras ayunar allí por los dioses, dar grandes joyas y bañar todo su cuerpo en todos los vados sagrados, el rey volvió de nuevo a Śūrpāraka.
3.119.15
स तेन तीरेण तु सागरस्य ।
पुनः प्रयातः सह सोदरीयैः।
द्विजैः पृथिव्यां प्रथितं महद्भि-
स्तीर्थं प्रभासं समुपाजगाम ॥ ३.११९.१५ ॥
Avanzando de nuevo por aquella orilla del océano con sus hermanos, llegó al gran vado sagrado Prabhāsa, famoso en la tierra entre los dos veces nacidos.
3.119.16
तत्राभिषिक्तः पृथुलोहिताक्षः ।
सहानुजैर्देवगणान्पितॄंश्च।
संतर्पयामास तथैव कृष्णा ।
ते चापि विप्राः सह लोमशेन ॥ ३.११९.१६ ॥
Allí, ungido, el de anchos ojos rojizos, junto con sus hermanos menores, ofreció libaciones a las huestes de dioses y a los antepasados; Kṛṣṇā hizo lo mismo. Y aquellos brahmanes estaban también con Lomaśa.
3.119.17
कस द्वादशाहं जलवायुभक्षः ।
कुर्वन्क्षपाहःसु तदाऽभिषेकम्।
समन्ततोऽग्नीनुपदीपयित्वा ।
तेपे तपो धर्मभृतांवरिष्ठः ॥ ३.११९.१७ ॥
Durante doce días, alimentándose solo de agua y aire, realizando abluciones de día y de noche y encendiendo fuegos en torno, el mejor de los portadores del dharma practicó austeridades.
3.119.18
तमुग्रमास्थाय तपश्चरन्तं ।
शुश्राव रामश्च जनार्दनश्च।
तौ सर्ववृष्णिप्रवरौ ससैन्यौ ।
युधिष्ठिरं जग्मतुराजमीढम् ॥ ३.११९.१८ ॥
Rāma y Janārdana oyeron de él, que practicaba aquella feroz austeridad; aquellos dos, los mejores de todos los Vṛṣṇi, fueron con sus ejércitos al rey Yudhiṣṭhira, de la estirpe de Ajamīḍha.
3.119.19
ते वृष्णयः पाण्डुसुतान्समीक्ष्य ।
भूमौ शयानान्मलदिग्धगात्रान्।
अनर्हतीं द्रौपदीं चापि दृष्ट्वा ।
सुदुःखिताश्चुक्रुशुरार्तनादान् ॥ ३.११९.१९ ॥
Aquellos vṛṣṇi, al ver a los hijos de Pāṇḍu tendidos en el suelo con los cuerpos cubiertos de suciedad, y al ver también a Draupadī, que no merecía tal estado, se afligieron profundamente y lanzaron gritos de angustia.
3.119.20
ततः स रामं च जनार्दनं च ।
कार्ष्णि च साम्बं च शिनेश्च पौत्रम्।
अन्यांश्च वृष्णीनुपगम्य पूजां ।
चक्रे यथाधर्ममहीनसत्वः ॥ ३.११९.२० ॥
Entonces se acercó a Rāma, Janārdana, el hijo de Kṛṣṇa (Pradyumna), Sāmba, el nieto de Śini y los demás vṛṣṇi, y les rindió honores conforme al dharma; su fortaleza de ánimo no había disminuido.
3.119.21
ते चापि सर्वान्प्रतिपूज्य पार्थां-
स्तैः सत्कृताः पाण्डुसुतैस्तथैव।
युधिष्ठिरं संपरिवार्य राज-
न्नुपाविशन्देवगणा यथेन्द्रम् ॥ ३.११९.२१ ॥
Ellos también, habiendo honrado a todos los hijos de Pṛthā, y habiendo sido igualmente honrados por los hijos de Pāṇḍu, oh rey, se sentaron rodeando a Yudhiṣṭhira, como las huestes de los dioses rodean a Indra.
3.119.22
तेषां स सर्वं चरितं परेषां ।
वने च वासं परमप्रतीतः।
अस्त्रार्थमिन्द्रस्य गतं च पार्थं ।
कृष्णे शशंसामरराजसूनुम् ॥ ३.११९.२२ ॥
Muy complacido, relató a Kṛṣṇa toda la conducta de ellos y de los demás, su morada en el bosque, y lo referente a Pārtha, que había ido a Indra en busca de armas, el hijo del rey de los inmortales.
3.119.23
श्रुत्वा तु ते तस्य वचः प्रतीता-
स्तांश्चापि दृष्ट्वा सुकृशनतीव।
नेत्रोद्भवं संमुमुचुर्महार्हा ।
दुःखार्तिजं वारि महानुभावाः ॥ ३.११९.२३ ॥
Al oír sus palabras se alegraron, y al ver a aquellos, sumamente demacrados, aquellos hombres dignos de honor y de gran poder derramaron lágrimas nacidas del dolor y la aflicción.