மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.119.1
गच्छन्स तीर्थानि महानुभावः ।
पुण्यानि रम्याणि ददर्श राजा।
सर्वाणि वैप्रैरुपशोभितानि ।
क्वचित्क्वचिद्भारत सागरम्य ॥ ३.११९.१ ॥
மகானுபாவனான அரசன் பயணம் செய்து, புனிதமும் அழகும் கொண்ட தீர்த்தங்களைக் கண்டான். அவை அனைத்தும் பிராமணர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. பாரதா, சில இடங்களில் அவை கடலோரத்தில் இருந்தன.
3.119.2
स वृत्तवांस्तेषु कृताभिषेकः ।
सहानुजः पार्थिवपुत्रपौत्रः।
समुद्रगां पुण्यतमां प्रशस्तां ।
जगाम पारिक्षित पाण्डुपुत्रः ॥ ३.११९.२ ॥
அங்கே நீராடிய அவன், தம்பியருடனும், அரசமகன்களும் பேரன்களும் உடன் வர, பரிக்ஷித்தின் வழியில் வந்த பாண்டுவின் மகன் மிகப் புனிதமும் புகழ்பெற்றதுமான கடல்நோக்கிய தீர்த்தத்திற்குச் சென்றான்.
3.119.3
तत्रापि चाप्लुत्य महानुभाव ।
संतर्पयामास पितृडन्सुरांश्च।
द्विजातिमुख्येषु धनं विसृज्य ।
गोदावरीं सागरगामगच्छत् ॥ ३.११९.३ ॥
அங்கும் நீராடி, அந்த மகானுபாவன் பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் திருப்திப்படுத்தினான். சிறந்த த்விஜர்களுக்குச் செல்வத்தை அளித்த பின், கடலுக்குச் செல்லும் கோதாவரிக்குச் சென்றான்.
3.119.4
ततो विपाप्मा द्रविडेषु राज-
न्समुद्रमासाद्य च लोकपुण्यम्।
अगस्त्यतीर्थं च महापवित्रं-
नारीतीर्थान्यथा वीरो ददर्श ॥ ३.११९.४ ॥
பின்னர் பாவமற்ற அந்த வீரன், அரசே, திராவிட நாடுகளில் கடலை அடைந்து, உலகைப் புனிதமாக்கும் அகஸ்திய தீர்த்தத்தையும், மிகப் புனிதமான நாரீ தீர்த்தங்களையும் கண்டான்.
3.119.5
तत्रार्जुनस्याग्र्यधनुर्धरस्य ।
निशम्य तत्कर्म परैरशक्यम्।
संपूज्यमानः परमर्षिसङ्घैः ।
परां मुदं पाणअडुसुतः स लेभे ॥ ३.११९.५ ॥
அங்கே, வில்லாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனனின் அந்தச் செயலைக் கேட்டு, பிறரால் இயலாததை, பெரும் முனிவர் கூட்டங்களால் போற்றப்பட்ட பாண்டுவின் மகன் பேரானந்தம் அடைந்தான்.
3.119.6
स तेषु तीर्थेष्वभिषिक्तगात्रः ।
कृष्णासहायः सहितोऽनुजैश्च।
संपूजयन्विक्रममर्जुनस्य ।
रमे महीपालपतिः पृथिव्याम् ॥ ३.११९.६ ॥
அந்தத் தீர்த்தங்களில் நீராடித் தூய்மையான உடலுடன், கிருஷ்ணையுடனும் தம்பியருடனும் கூடி, அர்ஜுனனின் வீரத்தைப் போற்றியவராய், பூமியின் மன்னர்களுக்குத் தலைவரான அவர் மகிழ்ந்தார்.
3.119.7
ततः सहस्राणि गवां प्रदाय ।
तीर्थेषु तेष्वम्बुधरोत्तमस्य।
हृष्टः सह भ्रातृभिरर्जुनस्य ।
संकीर्तयामास गवां प्रदानम् ॥ ३.११९.७ ॥
பின்னர் அந்தத் தீர்த்தங்களில், கடலின் அந்தச் சிறந்த இடத்தில், ஆயிரக்கணக்கான பசுக்களை தானமளித்து, மகிழ்ச்சியுடன் தம்பியருடன் சேர்ந்து அர்ஜுனனின் பசுதானத்தைப் புகழ்ந்தார்.
3.119.8
स तानि तीर्थानि च सागरस्य ।
पुण्यानि चान्यानि बहूनि राजन्।
क्रमेण गच्छन्परिपूर्णकामः ।
शूर्पारकं पुण्यतमं ददर्श ॥ ३.११९.८ ॥
அரசே, அவர் அந்தத் தீர்த்தங்களையும் கடலின் பிற பல புனித இடங்களையும் வரிசையாகச் சென்று, நிறைவேறிய விருப்பத்துடன் மிகப் புனிதமான சூர்பாரகத்தைக் கண்டார்.
3.119.9
तत्रोदधेः कंचिदतीत्य देशं ।
ख्यातं पृथिव्यां वनमाससाद।
तप्तं सुरैरत्र तपः पुरस्ता-
दिष्टुं कतथा पुण्यपरैर्नरेन्द्रैः ॥ ३.११९.९ ॥
அங்கே கடலின் ஒரு பகுதியைக் கடந்து, பூமியில் புகழ்பெற்ற ஒரு காட்டை அடைந்தார்; அங்கு முன்பு தேவர்கள் தவம் செய்தனர், புண்ணியம் நாடிய மன்னர்கள் யாகம் செய்ய விரும்பித் தவம் புரிந்தனர்.
3.119.10
स तत्र तामग्र्यधनुर्धरस्य ।
वेदीं ददर्शायतपीनबाहुः।
ऋचीकपुत्रस्य तपस्विसङ्घैः ।
समावृतां पुण्यकृदर्चनीयाम् ॥ ३.११९.१० ॥
அங்கு நீண்ட திண்ணிய தோள்களுடைய அந்தச் சிறந்த வில்லாளி, ரிசீகனின் மகனின் அந்த வேதியைக் கண்டார்; அது தவசிகளின் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது, புண்ணியம் செய்பவர்களால் வணங்கத் தக்கதாயிருந்தது.
3.119.11
ततो वसूनां वसुधाधिपः स ।
मरुद्गणानां च तथाश्विनोश्च।
वैवस्वतादित्यधनेश्वराणा-
मिन्द्रस्य विष्णोः सवितुर्विभोश्च ॥ ३.११९.११ ॥
பின்பு பூமியின் அரசன் அவன் வசுக்களின், மருத்கணங்களின், இரு அசுவினிகளின், வைவஸ்வதர், ஆதித்தியர்கள், செல்வத்தின் தலைவன் ஆகியோரின், இந்திரன், விஷ்ணு, சவிதா, வல்லமையுள்ள பிரபு ஆகியோரின் (தலங்களில்).
3.119.12
भगस्य चन्द्रस्य दिवाकरस्य ।
पतेरपां साध्यगणस्य चैव।
धातुः पितॄणां च तथा महात्मा ।
रुद्रस्य राजन्सगणस्य चैव ॥ ३.११९.१२ ॥
பகன், சந்திரன், சூரியன், நீர்களின் தலைவன், சாத்தியர் கணம், தாதா, பிதிரர்கள், மேலும் மகாத்மா ருத்திரர் அவர் கணங்களுடன், அரசே.
3.119.13
सरस्वत्याः सिद्धगणस्य चैव ।
पूष्णश्च ये चाप्यमरास्तथाऽन्ये।
पुण्यानि चाप्यायतनानि तेषां ।
ददर्श राजा सुमनोहराणि ॥ ३.११९.१३ ॥
சரஸ்வதியின், சித்தர் கணத்தின், பூஷனின், மற்றும் பிற அமரர்களின் புனிதமான, மிக அழகிய ஆலயங்களை அரசன் கண்டான்.
3.119.14
तेषूपवासान्विबुधानुपोष्य ।
दुत्त्वा च रत्नानि महान्ति राजा।
तीर्थेषु सर्वेषु परिप्लुताङ्गः ।
पुनः स शूर्पारकमाजगाम ॥ ३.११९.१४ ॥
அங்கு தேவர்களுக்காக விரதமிருந்து, மிகுந்த ரத்தினங்களை தானம் செய்து, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் உடல் முழுவதும் நீராடி, அரசன் மீண்டும் சூர்பாரகத்திற்கு வந்தான்.
3.119.15
स तेन तीरेण तु सागरस्य ।
पुनः प्रयातः सह सोदरीयैः।
द्विजैः पृथिव्यां प्रथितं महद्भि-
स्तीर्थं प्रभासं समुपाजगाम ॥ ३.११९.१५ ॥
அவன் கடற்கரை வழியாக மீண்டும் தன் சகோதரர்களுடன் புறப்பட்டு, பூமியில் பிராமணர்களால் புகழ்பெற்ற மகத்தான தீர்த்தமான பிரபாசத்தை அடைந்தான்.
3.119.16
तत्राभिषिक्तः पृथुलोहिताक्षः ।
सहानुजैर्देवगणान्पितॄंश्च।
संतर्पयामास तथैव कृष्णा ।
ते चापि विप्राः सह लोमशेन ॥ ३.११९.१६ ॥
அங்கே அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட, அகன்ற சிவந்த கண்களை உடையவன் தன் இளைய சகோதரர்களுடன் தேவர் கூட்டங்களுக்கும் பிதிருக்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தான்; அவ்வாறே கிருஷ்ணையும் செய்தாள். அந்த பிராமணர்களும் லோமசருடன் சேர்ந்தனர்.
3.119.17
कस द्वादशाहं जलवायुभक्षः ।
कुर्वन्क्षपाहःसु तदाऽभिषेकम्।
समन्ततोऽग्नीनुपदीपयित्वा ।
तेपे तपो धर्मभृतांवरिष्ठः ॥ ३.११९.१७ ॥
பன்னிரண்டு நாட்கள் நீரையும் காற்றையும் உணவாகக் கொண்டு, இரவும் பகலும் நீராடி, நான்கு பக்கமும் அக்கினிகளை மூட்டி, தர்மதாரிகளில் சிறந்தவன் தவம் செய்தான்.
3.119.18
तमुग्रमास्थाय तपश्चरन्तं ।
शुश्राव रामश्च जनार्दनश्च।
तौ सर्ववृष्णिप्रवरौ ससैन्यौ ।
युधिष्ठिरं जग्मतुराजमीढम् ॥ ३.११९.१८ ॥
கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் அவனைப் பற்றி ராமனும் ஜனார்த்தனனும் கேள்வியுற்றனர்; அவ்விருவரும் வ்ருஷ்ணி குலத்தின் சிறந்தோராய், படையுடன், அஜமீடரின் வழிவந்த அரசன் யுதிஷ்டிரனிடம் சென்றனர்.
3.119.19
ते वृष्णयः पाण्डुसुतान्समीक्ष्य ।
भूमौ शयानान्मलदिग्धगात्रान्।
अनर्हतीं द्रौपदीं चापि दृष्ट्वा ।
सुदुःखिताश्चुक्रुशुरार्तनादान् ॥ ३.११९.१९ ॥
பாண்டுவின் புதல்வர்கள் தரையில் படுத்திருப்பதையும், உடல்கள் அழுக்கு படிந்திருப்பதையும், அதற்குத் தகாதவளான திரௌபதியையும் அந்த வ்ருஷ்ணிகள் கண்டு, மிகவும் துயருற்று துன்பக் குரலில் கதறினர்.
3.119.20
ततः स रामं च जनार्दनं च ।
कार्ष्णि च साम्बं च शिनेश्च पौत्रम्।
अन्यांश्च वृष्णीनुपगम्य पूजां ।
चक्रे यथाधर्ममहीनसत्वः ॥ ३.११९.२० ॥
பின்னர் அவன், ராமனையும் ஜனார்த்தனனையும், கார்ஷ்ணி (பிரத்யும்னன்), சாம்பன், சினியின் பேரன் (சாத்யகி) மற்றும் பிற வ்ருஷ்ணிகளையும் அணுகி, தர்மப்படி உபசரித்தான்; அவன் ஆற்றல் குன்றாதவனாய் இருந்தான்.
3.119.21
ते चापि सर्वान्प्रतिपूज्य पार्थां-
स्तैः सत्कृताः पाण्डुसुतैस्तथैव।
युधिष्ठिरं संपरिवार्य राज-
न्नुपाविशन्देवगणा यथेन्द्रम् ॥ ३.११९.२१ ॥
அவர்களும் அனைவரையும் வணங்கி, பாண்டவர்களால் அவ்வாறே கௌரவிக்கப்பட்டு, ஓ அரசே, இந்திரனைச் சுற்றி தேவர்கள் அமர்வதுபோல் யுதிஷ்டிரனைச் சூழ்ந்து அமர்ந்தனர்.
3.119.22
तेषां स सर्वं चरितं परेषां ।
वने च वासं परमप्रतीतः।
अस्त्रार्थमिन्द्रस्य गतं च पार्थं ।
कृष्णे शशंसामरराजसूनुम् ॥ ३.११९.२२ ॥
அவர் மிகவும் மகிழ்ந்து, அவர்களின் மற்றும் மற்றவர்களின் அனைத்து நடத்தைகளையும், காட்டில் அவர்களின் வாசத்தையும், அஸ்திரங்களுக்காக இந்திரனிடம் சென்ற பார்த்தனைப் பற்றியும், கிருஷ்ணனிடம் தேவராஜனின் மகனைப் பற்றிச் சொன்னார்.
3.119.23
श्रुत्वा तु ते तस्य वचः प्रतीता-
स्तांश्चापि दृष्ट्वा सुकृशनतीव।
नेत्रोद्भवं संमुमुचुर्महार्हा ।
दुःखार्तिजं वारि महानुभावाः ॥ ३.११९.२३ ॥
அவருடைய வார்த்தையைக் கேட்டு அவர்கள் மகிழ்ந்தனர்; மிகவும் மெலிந்திருந்த அவர்களைக் கண்டு, மதிப்புக்குரிய அந்த மாபெரும் ஆற்றல் மிக்கவர்கள் துன்பத்தாலும் வேதனையாலும் பிறந்த கண்ணீரை வடித்தனர்.