Mahābhārata · Adhyāya 3.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.119.1
गच्छन्स तीर्थानि महानुभावः ।
पुण्यानि रम्याणि ददर्श राजा।
सर्वाणि वैप्रैरुपशोभितानि ।
क्वचित्क्वचिद्भारत सागरम्य ॥ ३.११९.१ ॥
O rei, de grande poder, ao seguir viagem, viu os vaus sagrados e encantadores, todos adornados por brâmanes; aqui e ali, ó Bhārata, estavam junto ao mar.
3.119.2
स वृत्तवांस्तेषु कृताभिषेकः ।
सहानुजः पार्थिवपुत्रपौत्रः।
समुद्रगां पुण्यतमां प्रशस्तां ।
जगाम पारिक्षित पाण्डुपुत्रः ॥ ३.११९.२ ॥
Tendo feito ali o banho ritual, o filho de Pāṇḍu, descendente de Parikṣit, foi com seus irmãos mais novos, filhos e netos de reis, ao tīrtha marítimo, santíssimo e louvado.
3.119.3
तत्रापि चाप्लुत्य महानुभाव ।
संतर्पयामास पितृडन्सुरांश्च।
द्विजातिमुख्येषु धनं विसृज्य ।
गोदावरीं सागरगामगच्छत् ॥ ३.११९.३ ॥
Também ali, tendo se banhado, aquele de grande poder satisfez os ancestrais e os deuses; tendo dado riquezas aos principais dvijas, foi ao Godāvarī, que corre para o mar.
3.119.4
ततो विपाप्मा द्रविडेषु राज-
न्समुद्रमासाद्य च लोकपुण्यम्।
अगस्त्यतीर्थं च महापवित्रं-
नारीतीर्थान्यथा वीरो ददर्श ॥ ३.११९.४ ॥
Então aquele herói sem pecado, ó rei, tendo chegado ao mar nas terras dravidianas, viu o vau de Agastya, que purifica os mundos, e os santíssimos vaus das mulheres.
3.119.5
तत्रार्जुनस्याग्र्यधनुर्धरस्य ।
निशम्य तत्कर्म परैरशक्यम्।
संपूज्यमानः परमर्षिसङ्घैः ।
परां मुदं पाणअडुसुतः स लेभे ॥ ३.११९.५ ॥
Ali, tendo ouvido o feito de Arjuna, o primeiro dos arqueiros, feito impossível para outros, e sendo honrado pela multidão de grandes sábios, o filho de Pāṇḍu alcançou suprema alegria.
3.119.6
स तेषु तीर्थेष्वभिषिक्तगात्रः ।
कृष्णासहायः सहितोऽनुजैश्च।
संपूजयन्विक्रममर्जुनस्य ।
रमे महीपालपतिः पृथिव्याम् ॥ ३.११९.६ ॥
Com o corpo ungido naqueles vaus sagrados, acompanhado de Kṛṣṇā e de seus irmãos mais novos, honrando o valor de Arjuna, o senhor dos reis da terra alegrou-se.
3.119.7
ततः सहस्राणि गवां प्रदाय ।
तीर्थेषु तेष्वम्बुधरोत्तमस्य।
हृष्टः सह भ्रातृभिरर्जुनस्य ।
संकीर्तयामास गवां प्रदानम् ॥ ३.११९.७ ॥
Então, naqueles vaus sagrados, no melhor lugar do mar, tendo dado milhares de vacas, alegrou-se e, junto com os irmãos, proclamou a doação de vacas de Arjuna.
3.119.8
स तानि तीर्थानि च सागरस्य ।
पुण्यानि चान्यानि बहूनि राजन्।
क्रमेण गच्छन्परिपूर्णकामः ।
शूर्पारकं पुण्यतमं ददर्श ॥ ३.११९.८ ॥
Ó rei, percorrendo em ordem aqueles vaus e muitos outros lugares sagrados do oceano, com os desejos realizados, ele contemplou Śūrpāraka, o mais sagrado.
3.119.9
तत्रोदधेः कंचिदतीत्य देशं ।
ख्यातं पृथिव्यां वनमाससाद।
तप्तं सुरैरत्र तपः पुरस्ता-
दिष्टुं कतथा पुण्यपरैर्नरेन्द्रैः ॥ ३.११९.९ ॥
Ali, tendo atravessado certa região do oceano, alcançou uma floresta famosa na terra, onde outrora os deuses praticaram austeridades e reis dedicados ao mérito fizeram penitência com o desejo de sacrificar.
3.119.10
स तत्र तामग्र्यधनुर्धरस्य ।
वेदीं ददर्शायतपीनबाहुः।
ऋचीकपुत्रस्य तपस्विसङ्घैः ।
समावृतां पुण्यकृदर्चनीयाम् ॥ ३.११९.१० ॥
Ali contemplou aquele altar do filho de Ṛcīka, ele, de braços longos e robustos, o primeiro dos arqueiros, cercado de grupos de ascetas, digno de veneração por aqueles que praticam obras meritórias.
3.119.11
ततो वसूनां वसुधाधिपः स ।
मरुद्गणानां च तथाश्विनोश्च।
वैवस्वतादित्यधनेश्वराणा-
मिन्द्रस्य विष्णोः सवितुर्विभोश्च ॥ ३.११९.११ ॥
Então aquele senhor da terra (honrou) os Vasus, a hoste dos Maruts, os dois Aśvins, Vaivasvata, os Ādityas e o senhor da riqueza, e Indra, Viṣṇu, Savitṛ e o poderoso senhor.
3.119.12
भगस्य चन्द्रस्य दिवाकरस्य ।
पतेरपां साध्यगणस्य चैव।
धातुः पितॄणां च तथा महात्मा ।
रुद्रस्य राजन्सगणस्य चैव ॥ ३.११९.१२ ॥
De Bhaga, da Lua, do sol Divākara, do senhor das águas, da hoste dos Sādhyas, de Dhātṛ, dos ancestrais, e do magnânimo Rudra com sua hoste, ó rei.
3.119.13
सरस्वत्याः सिद्धगणस्य चैव ।
पूष्णश्च ये चाप्यमरास्तथाऽन्ये।
पुण्यानि चाप्यायतनानि तेषां ।
ददर्श राजा सुमनोहराणि ॥ ३.११९.१३ ॥
O rei viu os santuários sagrados e encantadores de Sarasvatī, da hoste dos Siddhas, de Pūṣan e dos outros imortais.
3.119.14
तेषूपवासान्विबुधानुपोष्य ।
दुत्त्वा च रत्नानि महान्ति राजा।
तीर्थेषु सर्वेषु परिप्लुताङ्गः ।
पुनः स शूर्पारकमाजगाम ॥ ३.११९.१४ ॥
Tendo jejuado ali pelos deuses, dado grandes joias e banhado todo o corpo em todos os vaus sagrados, o rei voltou novamente a Śūrpāraka.
3.119.15
स तेन तीरेण तु सागरस्य ।
पुनः प्रयातः सह सोदरीयैः।
द्विजैः पृथिव्यां प्रथितं महद्भि-
स्तीर्थं प्रभासं समुपाजगाम ॥ ३.११९.१५ ॥
Seguindo novamente por aquela margem do oceano com seus irmãos, chegou ao grande vau sagrado Prabhāsa, renomado na terra entre os duas vezes nascidos.
3.119.16
तत्राभिषिक्तः पृथुलोहिताक्षः ।
सहानुजैर्देवगणान्पितॄंश्च।
संतर्पयामास तथैव कृष्णा ।
ते चापि विप्राः सह लोमशेन ॥ ३.११९.१६ ॥
Ali, ungido, aquele de olhos largos e avermelhados, junto com seus irmãos mais novos, ofereceu libações às hostes dos deuses e aos ancestrais; Kṛṣṇā fez o mesmo. Também os brâmanes estavam ali com Lomaśa.
3.119.17
कस द्वादशाहं जलवायुभक्षः ।
कुर्वन्क्षपाहःसु तदाऽभिषेकम्।
समन्ततोऽग्नीनुपदीपयित्वा ।
तेपे तपो धर्मभृतांवरिष्ठः ॥ ३.११९.१७ ॥
Durante doze dias, alimentando-se somente de água e ar, fazendo abluções de dia e de noite e acendendo fogueiras ao redor, o melhor dos sustentadores do dharma praticou austeridades.
3.119.18
तमुग्रमास्थाय तपश्चरन्तं ।
शुश्राव रामश्च जनार्दनश्च।
तौ सर्ववृष्णिप्रवरौ ससैन्यौ ।
युधिष्ठिरं जग्मतुराजमीढम् ॥ ३.११९.१८ ॥
Rāma e Janārdana souberam dele, que praticava aquela austeridade feroz; os dois, os mais eminentes dos Vṛṣṇi, foram com seus exércitos ao rei Yudhiṣṭhira da linhagem de Ajamīḍha.
3.119.19
ते वृष्णयः पाण्डुसुतान्समीक्ष्य ।
भूमौ शयानान्मलदिग्धगात्रान्।
अनर्हतीं द्रौपदीं चापि दृष्ट्वा ।
सुदुःखिताश्चुक्रुशुरार्तनादान् ॥ ३.११९.१९ ॥
Aqueles vṛṣṇi, vendo os filhos de Pāṇḍu deitados no chão, com os corpos sujos de imundície, e vendo também Draupadī, que não merecia tal estado, ficaram profundamente aflitos e gritaram em lamentos de angústia.
3.119.20
ततः स रामं च जनार्दनं च ।
कार्ष्णि च साम्बं च शिनेश्च पौत्रम्।
अन्यांश्च वृष्णीनुपगम्य पूजां ।
चक्रे यथाधर्ममहीनसत्वः ॥ ३.११९.२० ॥
Então se aproximou de Rāma, Janārdana, o filho de Kṛṣṇa (Pradyumna), Sāmba, o neto de Śini, e os demais vṛṣṇi, e os honrou segundo o dharma; sua força de espírito estava intacta.
3.119.21
ते चापि सर्वान्प्रतिपूज्य पार्थां-
स्तैः सत्कृताः पाण्डुसुतैस्तथैव।
युधिष्ठिरं संपरिवार्य राज-
न्नुपाविशन्देवगणा यथेन्द्रम् ॥ ३.११९.२१ ॥
Eles também, tendo honrado todos os filhos de Pṛthā e sendo igualmente honrados pelos filhos de Pāṇḍu, ó rei, sentaram-se rodeando Yudhiṣṭhira, como as hostes dos deuses rodeiam Indra.
3.119.22
तेषां स सर्वं चरितं परेषां ।
वने च वासं परमप्रतीतः।
अस्त्रार्थमिन्द्रस्य गतं च पार्थं ।
कृष्णे शशंसामरराजसूनुम् ॥ ३.११९.२२ ॥
Muito satisfeito, relatou a Kṛṣṇa toda a conduta deles e dos outros, sua morada na floresta, e sobre Pārtha, que fora a Indra em busca de armas, o filho do rei dos imortais.
3.119.23
श्रुत्वा तु ते तस्य वचः प्रतीता-
स्तांश्चापि दृष्ट्वा सुकृशनतीव।
नेत्रोद्भवं संमुमुचुर्महार्हा ।
दुःखार्तिजं वारि महानुभावाः ॥ ३.११९.२३ ॥
Ao ouvir as palavras dele, ficaram satisfeitos; e, vendo-os extremamente magros, aqueles homens dignos de grande honra e de grande poder derramaram lágrimas nascidas da dor e da aflição.