Mahābhārata · Adhyāya 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
भोजाः प्रव्रजिताञ्श्रुत्वा वृष्णयश्चान्धकैः सह ।
पाण्डवान्दुःखसंतप्तान्समाजग्मुर्महावने ॥ ३.१२.१ ॥
Als die Bhojas und Vṛṣṇis zusammen mit den Andhakas hörten, dass die Pāṇḍavas verbannt und von Kummer gequält waren, kamen sie im großen Wald zusammen.
3.12.2
पाञ्चालस्य च दायादो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
केकयाश्च महावीर्या भ्रातरो लोकविश्रुताः ॥ ३.१२.२ ॥
Dhṛṣṭaketu, der Erbe des Pāñcāla-Königs, der Herr von Cedi und die Kekaya-Brüder von großer Tapferkeit, in der Welt berühmt.
3.12.3
वने द्रष्टुं ययुः पार्थान्क्रोधामर्षसमन्विताः ।
गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रान्किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ ३.१२.३ ॥
Voller Zorn und Empörung gingen sie, um die Söhne der Pṛthā im Wald zu besuchen, tadelten die Söhne Dhṛtarāṣṭras und sprachen: „Was sollen wir tun?“
3.12.4
वासुदेवं पुरस्कृत्य सर्वे ते क्षत्रियर्षभाः ।
परिवार्योपविविशुर्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
अभिवाद्य कुरुश्रेष्ठं विषण्णः केशवोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४ ॥
Vāsudeva voranstellend, setzten sich alle diese Stiere unter den Kṣatriyas um Yudhiṣṭhira, den König des Dharma. Nachdem er den Besten der Kurus gegrüßt hatte, sprach der betrübte Keśava.
3.12.5
दुर्योधनस्य कर्णस् शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.१२.५ ॥
Duryodhana, Karṇa, der böse Śakuni und Duḥśāsana als Vierter – die Erde wird ihr Blut trinken.
3.12.6
एतान्निहत्य समरे ये च तेषां पदानुगाः ।
तांश्च सर्वान्विनिर्जित्य सहितान्स नराधिपान् ॥ ३.१२.६ ॥
Nachdem sie diese im Kampf erschlagen und alle ihre Gefolgsleute zusammen mit jenen Königen völlig besiegt haben, (werden die Pāṇḍavas herrschen).
3.12.7
ततः सर्वेऽभिषिञ्चामो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
निकृत्याऽभिचरन्वध्य एष धर्मः सनातनः ॥ ३.१२.७ ॥
Dann wollen wir alle Yudhiṣṭhira, den König des Dharma, salben. Den Angreifer niederzuschlagen ist diese ewige Pflicht.
3.12.8
पार्तानामभिषङ्गेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम् ।
अर्जुनः शमयामास दिधक्षन्तमिव प्रजाः ॥ ३.१२.८ ॥
Arjuna besänftigte Janārdana, der aus Zuneigung zu den Söhnen Pṛthās zornig war, als wollte er die Geschöpfe verbrennen.
3.12.9
संक्रुद्धं केशवं दृष्ट्वा पूर्वदेवेषु फल्गुनः ।
कीर्तयामास कर्माणि सत्यकीर्तेर्महात्मनः ॥ ३.१२.९ ॥
Als er Keśava tief erzürnt sah, rühmte Phalguna unter den Urgöttern die Taten jenes großmütigen Mannes von wahrem Ruhm.
3.12.10
पुरुषस्याप्रमेयस्य सत्यस्यामिततेजसः ।
प्रजापतिपतेर्विष्णोर्लोकनाथस्य धीमतः ॥ ३.१२.१० ॥
Des unermesslichen Wesens, der Wahrheit von grenzenloser Strahlkraft, des Herrn der Herren der Geschöpfe, Viṣṇus, des Herrn der Welten, des Weisen.
3.12.11
दशवर्षसहस्राणि यत्रसायंगृहो मुनिः ।
व्यचरस्त्वं पुरा कृष्ण पर्वते गन्धमादने ॥ ३.१२.११ ॥
O Kṛṣṇa, zehntausend Jahre lang wandertest du auf dem Berg Gandhamādana als Weiser, dessen Heim dort war, wo der Abend ihn fand.
3.12.12
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
पुष्करेष्ववसः कृष्णं त्वमपो भक्षयन्पुरा ॥ ३.१२.१२ ॥
Zehntausend und hundert Jahre, o Kṛṣṇa, wohntest du an den Puṣkara-Seen und nährtest dich in der Vergangenheit nur von Wasser.
3.12.13
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां मधुसूदन ।
अतिष्ठ एकपादेन वायुभक्षः शतं समाः ॥ ३.१२.१३ ॥
O Madhusūdana, in Viśālā, in Badarī, mit erhobenen Armen, auf einem Bein stehend, nur von Luft lebend, verweiltest du hundert Jahre.
3.12.14
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गः कृशो धमनिसंततः ।
आसीः कृष्ण सरस्वत्यां सत्रेद्वादशवार्षिके ॥ ३.१२.१४ ॥
O Kṛṣṇa, mit einem schwarzen Antilopenfell als Obergewand, abgemagert, mit überall hervortretenden Adern, warst du bei dem zwölfjährigen Opfer am Sarasvatī.
3.12.15
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थं पुण्यजनार्चितम् ।
तत्र कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षसहस्रकम् ॥ ३.१२.१५ ॥
O Kṛṣṇa, nachdem du auch die heilige Furt Prabhāsa erreicht hattest, von den Tugendhaften verehrt, dort, o du von großem Glanz, tausend göttliche Jahre lang...
3.12.16
आतिष्ठस्त्वमथैकेन पादेन नियमस्थितः ।
लोकप्रवृत्तिहेतोस्त्वमिति व्यासो ममाब्रवीत् ॥ ३.१२.१६ ॥
Dann standest du fest in der Askese auf einem Bein. Vyāsa sagte mir, dass du dies um des Fortbestands des Weltlaufs willen tatest.
3.12.17
क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामादिरन्तश्च केशवं ।
निधानं तपसां कृष्ण यज्ञस्त्वं च सनातनः ॥ ३.१२.१७ ॥
O Keśava, du bist der Kenner des Feldes, der Ursprung und das Ende aller Wesen. O Kṛṣṇa, du bist der Schatz der Askese und das ewige Opfer.
3.12.18
योगकर्ता हृषीकेशः सांख्यकर्ता सनातनः ।
शीलस्त्वं सर्वयोगानां करणं नियमस्य च ॥ ३.१२.१८ ॥
Du bist der Urheber des Yoga, der Herr der Sinne, der ewige Urheber des Sāṅkhya. Du bist das Fundament aller Yogas und das Mittel der Askese.
3.12.19
निहत्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।
प्रथमोत्पादितं कृष्ण मेध्यमश्वमवासृजः ॥ ३.१२.१९ ॥
Nachdem du Naraka, den Sohn der Erde, erschlagen und die juwelengeschmückten Ohrringe zurückgebracht hast, o Kṛṣṇa, hast du das reine Pferd freigelassen, das zuerst hervorgebracht wurde.
3.12.20
कृत्वातत्कर्म लोकानामृषभः सर्वलोकजित् ।
अवधीस्त्वं रणे सर्वान्समेतान्दैत्यदानवान् ॥ ३.१२.२० ॥
Nachdem du jene Tat vollbracht hast, du Stier unter den Welten, Eroberer aller Welten, hast du im Kampf alle versammelten Daityas und Dānavas erschlagen.
3.12.21
ततः सर्वेश्वरत्वं च संप्रदाय शचीपतेः ।
मानुषेषु महाबाहो प्रादुर्भूतोऽसि केशव ॥ ३.१२.२१ ॥
Dann, nachdem du von Śacīs Gemahl die Herrschaft über alles empfangen hast, bist du unter den Menschen erschienen, o Keśava mit den mächtigen Armen.
3.12.22
स त्वं नारायणो भूत्वा हरिरासीः परंतप ।
ब्रह्मा सोमश्च सूर्यश्च धर्मो धाता यमोऽनलः ॥ ३.१२.२२ ॥
Du, o Verbrenner der Feinde, bist als Nārāyaṇa Hari gewesen; Brahmā, Soma, die Sonne, Dharma, Dhātṛ, Yama und das Feuer bist ebenfalls du.
3.12.23
वायुर्वैश्रवणो रुद्रः कालः खं पृथिवी दिशः ।
अजश्चराचरगुरुः स्रष्टा त्वं पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.२३ ॥
Wind, Vaiśravaṇa, Rudra, Zeit, Raum, Erde und die Richtungen — du bist der ungeborene Lehrer des Beweglichen und des Unbeweglichen, und der Schöpfer, o Bester der Wesen.
3.12.24
तुरायणादिभिर्देव क्रतुभिर्भूरदक्षिणैः ।
अयजो भूरितेजा वै कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.२४ ॥
O Gott, mit dem Tura-āyana und anderen Opfern, mit reichen Gaben, hast du, o Kṛṣṇa von großem Glanz, fürwahr im Caitraratha-Wald geopfert.
3.12.25
शतं शतसहस्राणि सुवर्णस्य जनार्दन ।
एकैकस्मिंस्तदा यज्ञे परिपूर्णानि दत्तवान् ॥ ३.१२.२५ ॥
O Janārdana, damals gabst du bei jedem jenem Opfer hundert mal hunderttausend Gold vollständig.
3.12.26
अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दन ।
त्वं विष्णुरिति विख्यात इन्द्रादवरजो विभुः ॥ ३.१२.२६ ॥
O Freude der Yādavas, nachdem du auch Sohn der Aditi geworden bist, wurdest du als Viṣṇu berühmt, der allgegenwärtige Herr, jünger als Indra.
3.12.27
शिशुर्भूत्वा दिवं खं च पृथिवीं च परंतप ।
त्रिभिर्विक्रमणैः कृष्ण क्रान्तवानसि तेजसा । ॥ ३.१२.२७ ॥
O Kṛṣṇa, Verbrenner der Feinde, als Kind geworden, durchschrittest du mit deinem Glanz Himmel, Luft und Erde in drei Schritten.
3.12.28
संप्राप्य दिवमाकाशमादित्यस्यन्दने स्थितः ।
अत्यरोचश्च भूतात्मन्भास्करं स्वेन तेजसा ॥ ३.१२.२८ ॥
O Seele der Wesen, nachdem du Himmel und Luft erreicht hast und auf dem Wagen der Sonne stehst, überstrahltest du mit deinem eigenen Glanz die Sonne selbst.
3.12.29
प्रादुर्भावसहस्रेषु तेषुतेषु त्वया विभो ।
अधर्मरुचयः कृष्ण निहताः शतशोऽसुराः ॥ ३.१२.२९ ॥
O mächtiger Herr, o Kṛṣṇa, in jenen tausend Erscheinungen wurden von dir Hunderte Dämonen erschlagen, die Gefallen am Unrecht fanden.
3.12.30
सादिता मौखाः पाशा निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतः क्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ ३.१२.३० ॥
Die Fesseln der Maukhas wurden zerstört, Niśumbha und Naraka wurden erschlagen, und der Weg zur Stadt Prāgjyotiṣa wurde wieder sicher gemacht.
3.12.31
जारूथ्यामाहुतिः क्राथः शिशुपालो नृपैः सह ।
जरासन्धश्च शैब्यश्च शतधन्वा च निर्जितः ॥ ३.१२.३१ ॥
Āhuti der Jārūthyas, Krātha, Śiśupāla mit den Königen, Jarāsandha, Śaibya und Śatadhanvan wurden alle besiegt.
3.12.32
तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
अहार्षी रुक्मिणीं भैष्मीं रणे निर्जित्य रुक्मिणे ॥ ३.१२.३२ ॥
Ebenso hast du mit einem Wagen, dessen Donnern dem Wolkengrollen gleicht und dessen Glanz dem der Sonne, Rukmin im Kampf besiegt und Rukmiṇī, die Tochter Bhīṣmakas, entführt.
3.12.33
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुमान् ।
हतः सौभपतिः साल्वस्त्वया सौभं च पातितम् ॥ ३.१२.३३ ॥
Indradyumna wurde im Zorn erschlagen; der Yavana und Kaśerumān wurden ebenfalls erschlagen. Sālva, der Herr von Saubha, wurde von dir erschlagen, und Saubha wurde niedergeworfen.
3.12.34
एवमेते युधि हता भूयश्चान्याञ्शृमुष्व ह ।
इरावत्यां हतो भोजः कार्तवीर्यसमो युधि।
गोपतिस्तालकेतुश्च त्वया विनिहतावुभौ ॥ ३.१२.३४ ॥
So wurden diese im Kampf erschlagen. Höre noch von anderen: Am Irāvatī wurde der Bhoja, Kārtavīrya gleich im Kampf, erschlagen; Gopati und Tālaketu, beide, wurden von dir erschlagen.
3.12.35
तां च भोगवतीं पुण्यामृषिकान्तां जनार्दन ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयिष्यसि ॥ ३.१२.३५ ॥
O Janārdana, du wirst jenes heilige Bhogavatī, das den Weisen lieb ist, samt Dvārakā in deinen Besitz nehmen und es zum Ozean gelangen lassen.
3.12.36
न क्रोधो न च मात्सर्यं नानृतं मधुसूदन ।
त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतोऽनृजु ॥ ३.१२.३६ ॥
O Madhusūdana, in dir wohnt weder Zorn noch Neid noch Lüge; O Dāśārha, wie könnte in dir Grausamkeit sein, die krumm und unredlich ist?
3.12.37
आसीनं चैत्यमध्ये त्वां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
आगम्य ऋषयः सर्वेऽयाचन्ताभयमच्युत ॥ ३.१२.३७ ॥
O Acyuta, als du inmitten des Heiligtums saßest, leuchtend in deinem eigenen Glanz, kamen alle Weisen zu dir und baten um Furchtlosigkeit.
3.12.38
युगान्ते सर्वभूतानि संक्षिप्य मधुसूदन ।
आत्मनैवात्मसात्कृत्वा जगदासीः परंतप ॥ ३.१२.३८ ॥
O Madhusūdana, am Ende eines Zeitalters hast du alle Wesen eingesammelt, allein in dich aufgenommen und die Welt in dir bewahrt, o Versenger der Feinde.
3.12.39
युगादौ तव वार्ष्णेय नाभिपद्मादजायत ।
ब्रह्मा चराचरगुरुर्यस्येदं सकलं जगत्।
तं हन्तुमुद्यतौ घोरौ दानवौ मधुकैटभौ ॥ ३.१२.३९ ॥
O Nachkomme der Vṛṣṇi, zu Beginn eines Zeitalters wurde Brahmā, der Lehrer des Bewegten und Unbewegten, aus dem Lotos deines Nabels geboren; ihm gehört diese ganze Welt. Gegen ihn erhoben sich die beiden grimmigen Dämonen Madhu und Kaiṭabha, um ihn zu töten.
3.12.40
तयोर्व्यतिक्रमं दृष्ट्वा क्रुद्धस्य भवतो हरेः ।
ललाटाज्जातवाञ्शंभुः शूलपाणिस्त्रिलोचनः ॥ ३.१२.४० ॥
Als du, Hari, ihre Übertretung sahst und zornig wurdest, wurde von deiner Stirn Śambhu geboren, der Dreizackträger mit den drei Augen.
3.12.41
इत्थं तावपि देवेशौ त्वच्छरीरसमुद्भवौ ।
त्वन्नियोगकरावेताविति मे नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४१ ॥
So sind auch diese beiden Herren der Götter aus deinem Körper geboren und führen deinen Auftrag aus; so sagte es mir Nārada.
3.12.42
तथा नारायण पुरा क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
इष्टवांस्त्वं महासत्रं कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.४२ ॥
Ebenso, o Nārāyaṇa, hast du in alter Zeit ein großes Opfer mit reichen Gaben vollzogen, o Kṛṣṇa, im Caitraratha-Wald.
3.12.43
नैवं परे नापरे वा करिष्यन्ति कृतानि वा ।
यानि कर्माणि देव त्वं बाल एव महाबलः ॥ ३.१२.४३ ॥
O Gott, die Taten, die du als Knabe mit großer Macht vollbracht hast, haben andere weder getan noch werden sie tun, weder die früheren noch die späteren.
3.12.44
कृतवान्पुण्डरीकाक्ष बलदेवसहायवान् ।
वैराजभवने चापि ब्रह्मणा न्यवसः सह ॥ ३.१२.४४ ॥
O Lotusäugiger, du hast dies mit Balarāmas Hilfe vollbracht, und du hast auch mit Brahmā im Palast des Vairāja gewohnt.
3.12.45
एवमुक्त्वा महात्मानमात्मा कृष्णस्य पाण्डवः ।
तूष्णीमासीत्ततः पार्थमित्युवाच जनार्दनः ॥ ३.१२.४५ ॥
Nachdem er so zum großherzigen Kṛṣṇa gesprochen hatte, saß der Pāṇḍava, der Kṛṣṇas eigenes Selbst war, schweigend da; da sprach Janārdana zu Pārtha so.
3.12.46
ममैव त्वं तवैवाहं ये मदीयास्तवैव ते ।
यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु ॥ ३.१२.४६ ॥
Du bist mein und ich bin dein; was mein ist, ist dein. Wer dich hasst, hasst mich; wer dir folgt, folgt mir.
3.12.47
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष हरिर्नारायणो ह्यहम् ।
काले लोकमिमं प्राप्तौ नरनारायणावृषी ॥ ३.१२.४७ ॥
Du bist Nara, o Unbezwingbarer, und ich bin Hari Nārāyaṇa; die beiden Weisen Nara und Nārāyaṇa sind zur rechten Zeit in diese Welt gekommen.
3.12.48
अनन्यः पार्थ मत्तस्त्वं त्वत्तश्चाहं तथैव च ।
नावयोरन्तरं शक्यं वेदितुं भरतर्षभ ॥ ३.१२.४८ ॥
Du bist nicht anders als ich, o Pārtha, und ich bin nicht anders als du; o Stier der Bharatas, der Unterschied zwischen uns beiden kann nicht erkannt werden.
3.12.49
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्षः पाण्डवं सुप्रियं वचः ।
प्रीयमाणो हृषीकेशस्तूष्णीं तत्र बभूव सः ॥ ३.१२.४९ ॥
So gesprochen, schwieg der lotusäugige Hṛṣīkeśa dort, erfreut, nachdem er dem Pāṇḍava sehr liebe Worte gesagt hatte.
3.12.50
एवमुक्ते तु वचने केशेवेन महात्मना ।
तस्मिन्वीरसमावाये संरब्धेष्वथ राजसु ॥ ३.१२.५० ॥
Als der großherzige Keśava diese Worte gesprochen hatte, in jener Versammlung der Helden, unter den erzürnten Königen...
3.12.51
धृष्टद्युम्नमुखैर्वीरैर्भ्रातृभिः परिवारिता ।
पाञ्चाली पुण्डरीकाक्षमासीनं यादवैः सह।
अभिगम्याब्रवीत्कृष्णा शरण्यं शरणैषिणी ॥ ३.१२.५१ ॥
Von den heldenhaften Brüdern um Dhṛṣṭadyumna umringt, trat Draupadī zu dem lotusäugigen, bei den Yādava sitzenden Herrn, und die Zuflucht suchende Kṛṣṇā sprach zu dem Zufluchtgeber.
3.12.52
वासुदेव हृषीकेश वासवावरजाच्युत ।
देवदेवोसि देवानामिति द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५२ ॥
O Vāsudeva, Hṛṣīkeśa, jüngerer Bruder Vāsavas, o Acyuta! Du bist der Gott der Götter, so hat Dvaipāyana gesagt.
3.12.53
पूर्वे प्रजाभिसर्गे त्वामाहुरेकं प्रजापतिम् ।
स्रष्टारं सर्वलोकानामसितो देवलोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५३ ॥
Bei der früheren Hervorbringung der Geschöpfe nennt man dich den einzigen Herrn der Geschöpfe, den Schöpfer aller Welten, sagte Asita Devala.
3.12.54
विष्णुस्त्वमसि दुर्धर्ष त्वं यज्ञो मधुसूदन ।
यष्टात्वमसि त्वमसि यष्टव्यो जामदग्न्यो यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५४ ॥
Du bist Viṣṇu, o Unbezwingbarer; du bist das Opfer, o Töter des Madhu. Du bist der Opferer, du bist der zu Verehrende, wie Jāmadagnya sagte.
3.12.55
ऋषयस्त्वां क्षमामाहुः सत्यं च परुषोत्तम ।
सत्याद्यज्ञोसि संभूतः कश्यपस्त्वां यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५५ ॥
Die Weisen nennen dich Geduld und Wahrheit, o Bester der Menschen. Aus der Wahrheit wurde das Opfer geboren; so sprach Kaśyapa von dir.
3.12.56
साध्यानामपि देवानां शिवानामीश्वरेश्वर ।
लोकभावन लोकेश यथा त्वां नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५६ ॥
Selbst über den Sādhya-Göttern und den Heiligen, o Herr der Herren, Erhalter der Welten, Herr der Welten, wie Nārada von dir sprach.
3.12.57
ब्रह्मशंकरशक्राद्यैर्देववृन्दैः पुनः पुनः ।
क्रीडसे त्वं नरव्याघ्र बालः क्रीडनकैरिव ॥ ३.१२.५७ ॥
Mit Brahmā, Śaṅkara, Indra und den übrigen Göttern spielst du immer wieder, o Tiger unter den Menschen, wie ein Kind mit Spielzeug spielt.
3.12.58
द्यौश्च ते शिरसा व्याप्ता पद्भ्यां च पृथिवीप्रभो ।
जठरे खमिमे लोकाः पुरुषोसि सनातनः ॥ ३.१२.५८ ॥
Der Himmel ist von deinem Haupt durchdrungen und die Erde von deinen Füßen, o Herr der Erde. Der Raum und diese Welten sind in deinem Bauch; du bist der ewige Puruṣa.
3.12.59
विद्यातपोभितप्तानां तपसा भावितात्मनाम् ।
आत्मदर्शनतृप्तानामृषीणामसि सत्तमः ॥ ३.१२.५९ ॥
Unter den Weisen, die durch Wissen und Askese geläutert sind, deren Selbst durch Askese gereinigt ist und die am Schauen des Selbst gesättigt sind, bist du der Beste.
3.12.60
राजर्षीणां पुण्यकृतामाहवेष्वनिवर्तिनाम् ।
सर्वधर्मोपपन्नानां त्वं गतिः पुरुषर्षभ।
त्वं प्रभुस्त्वं विभुश्च त्वं भूतात्मा त्वं विचेष्टसे ॥ ३.१२.६० ॥
Für die königlichen Weisen, die Verdienste erworben haben, die in Schlachten nie zurückwichen und mit allen Pflichten ausgestattet sind, bist du die Zuflucht, o Stier unter den Menschen. Du bist der Herr, du bist allgegenwärtig, du bist die Seele der Wesen; du bist es, der handelt.
3.12.61
लोकपालाश्च लोकाश्च नक्षत्राणि दिशे दश ।
नभश्चन्द्रश्च सूर्यश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६१ ॥
Die Weltenhüter und die Welten, die Sternbilder, die zehn Himmelsrichtungen, der Himmel, der Mond und die Sonne – alles ist in dir gegründet.
3.12.62
मंर्त्यता चैव भूतानाममरत्वं दिवौकसाम् ।
त्वयि सर्वं महाबाहो लोककार्यं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६२ ॥
O Starkarmiger, die Sterblichkeit der Wesen und die Unsterblichkeit der Himmelsbewohner, das ganze Werk der Welten – alles ist in dir gegründet.
3.12.63
सा तेऽहं दुःखमाख्यास्ये प्रणयान्मधुसूदन ।
ईशस्त्वं सर्वभूतानां ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ ३.१२.६३ ॥
O Madhusūdana, aus Zuneigung will ich dir meinen Kummer sagen. Du bist der Herr aller Wesen, der göttlichen wie der menschlichen.
3.12.64
कथं नु भार्या पार्थानां तव कृष्ण सखी विभो ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनी सभां कृष्येत मादृशी ॥ ३.१२.६४ ॥
O Kṛṣṇa, o Mächtiger, wie könnte eine Frau wie ich – Gattin der Pārthas, deine Freundin, Schwester Dhṛṣṭadyumnas – in die Versammlung geschleift werden?
3.12.65
स्त्रीधर्मिणी वेपमाना शोणितेन समुक्षिता ।
एकवस्त्रा विकृष्टाऽस्मि दुःखिता कुरुसंसदि ॥ ३.१२.६५ ॥
Ich, die ich der Frauenpflicht folge, zitternd, mit Blut besprengt, nur ein einziges Gewand tragend, wurde in die Versammlung der Kurus geschleift und bin betrübt.
3.12.66
राज्ञां मध्ये सभायां तु रजसाऽतिपरिप्लुता ।
दृष्ट्वा च मां धार्तराष्ट्राः प्राहसन्पापचेतसः ॥ ३.१२.६६ ॥
Inmitten der Könige in der Versammlung, ganz mit Staub beschmutzt, lachten die bösgesinnten Söhne Dhṛtarāṣṭras laut auf, als sie mich sahen.
3.12.67
दासीभावेन मां भोक्तुमीष्सुते मधुसूदन ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु पाञ्चालेषु च वृष्णिषु ॥ ३.१२.६७ ॥
O Madhusūdana, obwohl die Söhne Pāṇḍus, die Pāñcālas und die Vṛṣṇis noch leben, wollen sie mich als Sklavin machen und genießen.
3.12.68
नन्वहं कृष्ण भीष्मस्य धृतराष्ट्रस्य चोभयोः ।
स्नुषा भवामि धर्मेण साऽहं दासीकृता बलात् ॥ ३.१२.६८ ॥
O Kṛṣṇa, ich bin rechtmäßig die Schwiegertochter sowohl Bhīṣmas als auch Dhṛtarāṣṭras, doch wurde ich mit Gewalt zur Sklavin gemacht.
3.12.69
गर्हयेपाण्डवांस्त्वेव युधि श्रेष्ठान्महाबलान् ।
यत्क्लिश्यमानां प्रेक्षन्ते धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ॥ ३.१२.६९ ॥
Mögen die Pāṇḍavas, die besten und mächtigsten im Kampf, getadelt werden, die zusehen, wie ihre rechtmäßige Gattin, die Ruhmreiche, gequält wird.
3.12.70
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस् च गाण्डिवम् ।
यौ मां विप्रकृतां क्षुद्रैर्मर्षयेतां जनार्दन ॥ ३.१२.७० ॥
Schande über die Stärke Bhīmasenas und Schande über den Gāṇḍīva-Bogen Pārthas! O Janārdana, diese beiden ertrugen, dass ich von niederen Männern geschändet wurde.
3.12.71
शाश्वतोऽयं धर्मपथः सद्भिराचरितः सदा ।
यद्भार्यां परिरक्षन्ति भर्तारोऽल्पबला अपि ॥ ३.१२.७१ ॥
Dies ist der ewige Pfad des Dharma, stets von den Guten beschritten: Ehemänner, auch wenn sie wenig Kraft haben, beschützen ihre Frauen.
3.12.72
भार्यायां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता ।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ ३.१२.७२ ॥
Wird die Gattin beschützt, so ist der Nachwuchs beschützt; wird der Nachwuchs beschützt, so ist das Selbst (der Ehemann) beschützt.
3.12.73
आत्मा हि जायेत तस्यां तस्मज्जाया भवत्युत ।
भर्ता च भार्यया रक्ष्यः कथं जायान्ममोदरे ॥ ३.१२.७३ ॥
Denn das Selbst wird aus ihr geboren, und darum wird sie Gattin; und auch der Gatte muss von der Gattin beschützt werden. Wie also aus meinem Schoß…
3.12.74
नन्विमे शरणं प्राप्तं न त्यजन्ति कदाचन ।
ते मां शरणमापन्नां नान्वपद्यन्त पाण्डवाः ॥ ३.१२.७४ ॥
Sie verlassen doch niemals jemanden, der Zuflucht gesucht hat? Doch die Pāṇḍavas sind mir, der Zuflucht Suchenden, nicht gefolgt.
3.12.75
पञ्चभिः पतिभिर्जाताः कुमासरा मे महौजसः ।
एतेषामप्यवेक्षार्थं त्रातव्याऽस्मि जनार्दन ॥ ३.१२.७५ ॥
Von meinen fünf Gatten wurden meine Söhne von großer Kraft geboren. O Janārdana, schon um ihrer Sorge willen muss ich beschützt werden.
3.12.76
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिश्च शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ ३.१२.७६ ॥
Von Yudhiṣṭhira Prativindhya, von Vṛkodara Sutasoma, von Arjuna Śrutakīrti, und Śatānīka, der Sohn des Nakula.
3.12.77
कनिष्ठाच्छ्रुतकर्मा च सर्वे सत्यपराक्रमा ।
प्रद्युम्नो यादृशः कृष्ण तादृशास्ते महारथाः ॥ ३.१२.७७ ॥
Vom Jüngsten Śrutakarman; und alle sind von wahrhaft kriegerischer Tapferkeit. O Kṛṣṇa, wie Pradyumna, so sind jene großen Wagenkämpfer.
3.12.78
नन्विमे धनुषि श्रेष्ठा अजेया युधि शात्रवैः ।
किमर्थं धार्तराष्ट्राणां सहन्ते दुर्बलीयसाम् ॥ ३.१२.७८ ॥
Sind diese nicht die Besten im Bogenschießen, im Kampf unbesiegbar für ihre Feinde? Warum ertragen sie dann die Söhne Dhṛtarāṣṭras, diese Schwächeren?
3.12.79
अधर्मेण हृतं राज्यं सर्वे दासाः कृतास्तथा ।
सभायां परिकृष्टाऽहमेकवस्त्रा रजस्वला ॥ ३.१२.७९ ॥
Durch Unrecht wurde das Reich genommen, und alle wurden zu Sklaven gemacht; und ich, nur in einem Gewand und in meiner Menstruation, wurde in die Versammlung geschleift.
3.12.80
नाधिज्यमपि यच्छक्यं कर्तुमन्येन गाण्डिवम् ।
अन्यत्रार्जुनभीमाभ्यां त्वया वा मधुसूदन ॥ ३.१२.८० ॥
Außer von Arjuna und Bhīma oder von dir, o Madhusūdana, kann der Bogen Gāṇḍīva von niemand anderem auch nur bespannt werden.
3.12.81
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस्य च पौरुषम् ।
यत्र दुर्योधनः कृष्ण मुहूर्तमपि जीवति ॥ ३.१२.८१ ॥
Schande über die Stärke Bhīmasenas und Schande über die Manneskraft Pārthas, o Kṛṣṇa, wo Duryodhana auch nur einen Augenblick lebt.
3.12.82
य एतानाक्षिपद्राष्टात्सह मात्राऽविहिंसकान् ।
अधीयानान्पुरा बालान्व्रतस्थान्मधुसूदन ॥ ३.१२.८२ ॥
Der diese unschuldigen Knaben samt ihrer Mutter aus dem Reich vertrieb, o Madhusūdana, als sie noch Knaben waren, die lernten und ihre Gelübde hielten.
3.12.83
भोजने भीमसेनस्य पापः प्राक्षिपयद्विषम् ।
कालकूटं नवं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१२.८३ ॥
Bei Bhīmasenas Mahl warf dieser Frevler ein frisches, scharfes, bereitetes Kālakūṭa-Gift hinein, haarsträubend.
3.12.84
तज्जीर्णमविकारेण सहान्नेन जनार्दन ।
सशेषत्वान्महाबाहो भीमस्य पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.८४ ॥
Jenes Gift wurde zusammen mit der Speise ohne Schaden verdaut, o Janārdana; weil es im Körper Bhīmas verblieb, o Starkarmiger, o bester der Männer.
3.12.85
प्रमाणकोट्यां विश्वस्तं तथा सुप्तं वृकोदरम् ।
बद्ध्वैनं कृष्ण गङ्गायां प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२.८५ ॥
Nachdem sie Vṛkodara (Bhīma), der vertrauensvoll am Ufer von Pramāṇakoṭi schlief, gefesselt hatten, o Kṛṣṇa, warfen sie ihn in den Gaṅgā und kehrten in die Stadt zurück.
3.12.86
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१२.८६ ॥
Als der Sohn der Kuntī erwachte, da erhob sich, nachdem er die Fesseln zerrissen hatte, der starkarmige, gewaltige Bhīmasena.
3.12.87
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तंचैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार च शत्रुहा ॥ ३.१२.८७ ॥
Giftige schwarze Schlangen bissen den Schlafenden an allen Körperteilen, doch der Feindeswürger starb nicht.
3.12.88
प्रतिबुद्धस्तु कौन्तेयः सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ ३.१२.८८ ॥
Als er erwachte, zermalmte der Sohn der Kuntī alle Schlangen und schlug mit der Hand seinen geliebten Wagenlenker nieder.
3.12.89
पुनः सुप्तानुपाधाक्षीद्बालकान्वारणावते ।
शयानानार्यया सार्धं को नु तत्कर्तुमर्हति ॥ ३.१२.८९ ॥
Wer hat denn die schlafenden Knaben in Vāraṇāvata verbrannt, die mit der edlen Frau (ihrer Mutter) lagen? Wer könnte eine solche Tat vollbringen?
3.12.90
यत्रार्या रुदती भीता पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
महद्व्यसनमापन्ना शिखिना परिवारिता ॥ ३.१२.९० ॥
Dort sprach die edle Frau, weinend und verängstigt, zu den Pāṇḍava dies, in großes Unheil geraten, vom Feuer umringt.
3.12.91
हा हतास्मि कुंतोन्वद्य भवेच्छान्तिरिहानलात् ।
अनाथा विनशिष्यामि बालकैः पुत्रकैः सह ॥ ३.१२.९१ ॥
Wehe, ich bin verloren! Kuntī, wird es hier Linderung geben vor diesem Feuer? Ohne Beschützer werde ich mit den Kindern und Söhnen zugrunde gehen.
3.12.92
तत्र भीमो महाबाहुर्वायुवेगपराक्रमः ।
आर्यामाश्वासयामास भ्रातॄंश्चापि वृकोदरः ॥ ३.१२.९२ ॥
Dort begann Bhīma, der Starkarmige, dessen Mut so schnell ist wie der Wind, die edle Frau und auch die Brüder zu trösten.
3.12.93
वैनतेयो यथा पक्षी गरुत्मान्पततांवरः ।
तथैवाभिपतिष्यामि भयंवो नेह विद्यते ॥ ३.१२.९३ ॥
Wie Garuḍa, der Sohn der Vinatā, der beste der Vögel, herabstößt, so werde auch ich herabstoßen; hier gibt es keine Furcht für euch.
3.12.94
आर्यामङ्केन वामेन राजानं दक्षिणेन च ।
अंसयोश्च यमौ कृत्वा पृष्ठे बीभत्सुमेव च ॥ ३.१२.९४ ॥
Die edle Frau setzte er auf den linken Schoß, den König nahm er mit dem rechten Arm, die Zwillinge trug er auf den Schultern und Bībhatsu auf dem Rücken.
3.12.95
सहसोत्पत्य वेगेन सर्वानादाय वीर्यवान् ।
भ्रातॄनार्यां च बलवान्मोक्षयामास पावकात् ॥ ३.१२.९५ ॥
Plötzlich mit Schwung emporspringend, nahm der tapfere und starke sie alle auf und befreite die edle Frau und die Brüder aus dem Feuer.
3.12.96
ते रात्रौ प्रस्थितां सर्वे सह मात्रा यशस्विनः ।
अभ्यगच्छन्महारण्ये हिडिम्बवनमन्तिकात् ॥ ३.१२.९६ ॥
Alle diese Ruhmreichen brachen in der Nacht zusammen mit ihrer Mutter auf und gelangten in den großen Wald, nahe dem Wald des Hiḍimba.
3.12.97
श्रान्ताः प्रसुप्तास्तत्रेमे मात्रा सह सुदुःखिताः ।
सुप्तांश्चैनानभ्यगच्छद्धिडिम्बा नाम राक्षसी ॥ ३.१२.९७ ॥
Erschöpft und tief schlafend lagen sie dort mit ihrer Mutter, zutiefst betrübt. Und zu den Schlafenden kam die Rākṣasī namens Hiḍimbā.
3.12.98
सा दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सुप्तान्मात्रा सह क्षितौ ।
हृच्छयेनाभिभूतात्मा भीमसेनमकामयत् ॥ ३.१२.९८ ॥
Als sie die Pāṇḍavas dort auf dem Boden schlafend mit ihrer Mutter sah, überwältigt von dem Pfeil der Begierde im Herzen, begehrte sie Bhīmasena.
3.12.99
भीमस्य पादौ कृत्वा तु स्वउत्सङ्गे ततोऽबला ।
पर्यमर्दत संहृष्टा कल्याणी मृदुपाणिना ॥ ३.१२.९९ ॥
Dann legte die schwache Frau Bhīmas Füße in ihren Schoß, und, erfreut, massierte die Schöne sie mit ihren weichen Händen.
3.12.100
तामबुद्ध्यदमेयात्मा बलवान्सत्यविक्रमः ।
पर्यपृच्छत तां भीमः किमिहेच्छस्यनिन्दिते ॥ ३.१२.१०० ॥
Bhīma, der Mächtige von unermesslichem Geist und wahrer Tapferkeit, bemerkte sie; und Bhīma fragte sie: »Was wünschst du hier, o Makellose?«
3.12.101
एवमुक्ता तु भीमेन राक्षसी कामरूपिणी ।
भीमसेनं महात्मानमाह चैवमनिन्दिता ॥ ३.१२.१०१ ॥
So angesprochen von Bhīma, sprach die Rākṣasī, die jede Gestalt nach Belieben annehmen konnte, die Makellose, so zum großmütigen Bhīmasena.
3.12.102
पलायध्वमितः क्षिप्रं मम भ्रातैष वीर्यवान् ।
आगमिष्यति वो हन्तुं तस्माद्गच्छत माचिरम् ॥ ३.१२.१०२ ॥
Flieht schnell von hier! Mein mächtiger Bruder wird kommen, um euch zu töten; also geht und zögert nicht.
3.12.103
अथ भीमोऽभ्युवाचैनां साभिमानमिदं वचः ।
नोद्विजेयमहं तस्मान्निहनिष्येऽहमागतम् ॥ ३.१२.१०३ ॥
Da sprach Bhīma stolz zu ihr: "Ich darf mich nicht fürchten; darum werde ich den Herankommenden erschlagen."
3.12.104
तयोः श्रुत्वा तु संजल्पमागच्छद्राक्षसाधमः ।
भीमरूपो महानादान्विसृजन्भीमदर्शनः ॥ ३.१२.१०४ ॥
Als er ihr Gespräch hörte, kam der niederste der Rākṣasas, schrecklich von Gestalt, große Brüllaute ausstoßend, furchtbar anzusehen.
3.12.105
केन सार्धं कथयसि आनयैनं ममान्तिकम् ।
हिडिम्बे भक्षयिष्यामो न चिरं कर्तुमर्हसि ॥ ३.१२.१०५ ॥
"Mit wem sprichst du? Bring ihn her zu mir, Hiḍimbā. Wir werden ihn verschlingen; du solltest nicht lange zögern."
3.12.106
सा कृपासंगृहीतेन हृदयेन मनस्विनी ।
नैनमैच्छत्तदाकर्तुमनुक्रोशादनिन्दिता ॥ ३.१२.१०६ ॥
Jene edle, makellose Frau, das Herz von Mitleid ergriffen, wollte ihm damals aus Erbarmen kein Leid zufügen.
3.12.107
स नादान्विनदन्घोरान्राक्षसः पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत वेगेन भीमसेनं तदा किल ॥ ३.१२.१०७ ॥
Jener menschenfressende Rākṣasa, schreckliche Brüllaute ausstoßend, stürzte sich da schnell auf Bhīmasena.
3.12.108
तमभिद्रुत्य संक्रुद्धो वेगेन महता बली ।
अगृह्णात्पाणिना पाणिं भीमसेनस्य राक्षसः ॥ ३.१२.१०८ ॥
Auf ihn losstürzend, ergriff der erzürnte und mächtige Rākṣasa mit großer Kraft Bhīmasenas Hand mit seiner eigenen.
3.12.109
इन्द्राशनिसमस्पर्शं वज्रसंहननं दृढम् ।
संहत्य भीमसेनाय व्याक्षिपत्सहसा करम् ॥ ३.१२.१०९ ॥
Von der Berührung wie Indras Donnerkeil, mit einem Körper hart wie der Vajra, sammelte er sich und warf plötzlich die Hand gegen Bhīmasena.
3.12.110
गृहीतं पाणिना पाणिं भीमसेनस्य रक्षसा ।
नामृष्यत महाबाहुस्तत्राक्रुद्ध्यद्वृकोदरः ॥ ३.१२.११० ॥
Der Rākṣasa packte Bhīmasenas Hand mit seiner Hand. Der starkarmige Vṛkodara ertrug es nicht und entbrannte sogleich vor Zorn.
3.12.111
तदासीत्तुमुलं युद्धं भीमसेनहिडिम्बयोः ।
सर्वास्त्रविदुषोर्घोरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ३.१२.१११ ॥
Da entbrannte zwischen Bhīmasena und Hiḍimba ein gewaltiger, tosender Kampf, wie der zwischen Vṛtra und Vāsava – beide kundig aller Waffen.
3.12.112
विक्रीड्य सुचिरं भीमो राक्षसेन सहानघ ।
निजघान महावीर्यस्तं तदा निर्बलं बली ॥ ३.१२.११२ ॥
O Makelloser, nachdem er lange mit dem Rākṣasa gespielt hatte, erschlug ihn der starke Bhīma von großer Tapferkeit, als jener kraftlos war.
3.12.113
हत्वा हिडिम्बं भीमोऽथ प्रस्थितो भ्रातृभिः सह ।
हिडिम्बामग्रतः कृत्वा यस्यां जातो घटोत्कटः ॥ ३.१२.११३ ॥
Nachdem er Hiḍimba erschlagen hatte, brach Bhīma mit seinen Brüdern auf und stellte Hiḍimbā voran, von der Ghaṭotkaca geboren war.
3.12.114
ततः संप्राद्रवन्सर्वे सह मात्रा परंतपाः ।
एकचक्रामभिमुखाः संवृता ब्राह्मणव्रजैः ॥ ३.१२.११४ ॥
Da flohen alle diese Feindesverbrenner mit ihrer Mutter nach Ekacakrā, von Scharen von Brahmanen umgeben.
3.12.115
प्रस्थाने व्यास एषां च मन्त्री प्रियहिते रतः ।
ततोऽगच्छन्नेकचक्रां पाणअडवाः संशितव्रताः ॥ ३.१२.११५ ॥
Bei ihrem Aufbruch war Vyāsa, dem ihr Wohl und Heil am Herzen lag, ihr Berater. Dann zogen die Pāṇḍavas, fest in ihren Gelübden, nach Ekacakrā.
3.12.116
तत्राप्यासादयामासुर्बकं नाम महाबलम् ।
पुरुषादं प्रतिभयं हिडिम्बेनैव संमितम् ॥ ३.१२.११६ ॥
Auch dort trafen sie auf einen Menschenfresser namens Baka, sehr mächtig, furchterregend, Hiḍimba gleich.
3.12.117
तं चापि विनिहत्योग्रं भीमः प्रहरतां वरः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्द्रुपदस्य पुरं ययौ ॥ ३.१२.११७ ॥
Nachdem auch er den Wilden erschlagen hatte, zog Bhīma, der Beste der Krieger, mit allen seinen Brüdern zur Stadt Drupadas.
3.12.118
लब्धाऽहमपि तत्रैव वसता सव्यसाचिना ।
यथा त्वया जिता कृष्णरुक्मिणी भीष्मकात्मजा ॥ ३.१२.११८ ॥
Auch ich wurde dort gewonnen, von Arjuna, dem Linkshänder-Bogenschützen, der dort wohnte, so wie du Rukmiṇī, die Tochter Bhīṣmakas, gewonnen hast, o Kṛṣṇa.
3.12.119
एवं सुयुद्धे पार्थेन जिताऽहं मधुसूदन ।
स्वयंवरे महत्कर्म कृत्वा न सुकरं परैः ॥ ३.१२.११९ ॥
So wurde ich in einem guten Kampf vom Sohn Pṛthās gewonnen, o Madhusūdana. Eine große Tat beim Svayaṃvara zu vollbringen ist für andere nicht leicht.
3.12.120
एवं क्लेशैः सुबहुभिः क्लिश्यमाना सुदुःखिता ।
निवसाम्यार्यया हीना कृष्ण धौम्यपुरःसुरा ॥ ३.१२.१२० ॥
So von vielen Mühsalen gequält, sehr betrübt, wohne ich, o Kṛṣṇa, ohne die edle Frau, mit Dhaumya an der Spitze.
3.12.121
त इमे सिंहविक्रान्ता वीर्येणाभ्यधिकाः परैः ।
निहीनैः परिक्लिश्यन्ति समुपेक्षन्ति मां कथं। ॥ ३.१२.१२१ ॥
Diese Männer, löwengleich tapfer und ihren Feinden an Kraft überlegen, werden von den Niederen gequält; wie können sie mich so gleichgültig ansehen?
3.12.122
एतादृशानि दुःखानि महन्ती दुर्बलीयसाम् ।
दीर्घकालं प्रदीप्ताऽस्मि पापानां पापकर्मणाम् ॥ ३.१२.१२२ ॥
Lange schon brenne ich unter solch großen Leiden, zugefügt von den Schwachen, den Bösen, den Tätern böser Taten.
3.12.123
कुले महतिजाताऽस्मि दिव्येन विधिना किल ।
पाण्डवानां प्रिया भार्या स्नुषा पाण्डोर्महात्मनः ॥ ३.१२.१२३ ॥
Ich wurde in eine große Familie geboren, wahrlich durch göttliche Fügung; ich bin die geliebte Gattin der Pāṇḍavas, die Schwiegertochter des großherzigen Pāṇḍu.
3.12.124
केशग्रहमनुप्राप्ता का नु जीवेत मादृशी ।
पञ्चानामिन्द्रकल्पानां प्रेक्षतां मधुसूदन ॥ ३.१२.१२४ ॥
O Madhusūdana, wie könnte eine Frau wie ich weiterleben, an den Haaren geschleift, während die fünf, Indra gleich, zusahen?
3.12.125
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा मुखं प्रच्छाद्य पाणिना ।
पद्मकोशप्रकाशेन मृदुना मृदुभाषिणी ॥ ३.१२.१२५ ॥
So gesprochen, weinte Kṛṣṇā und bedeckte ihr Gesicht mit der Hand, die wie eine Lotusknospe leuchtete, sanft und sanftmütig in ihrer Rede.
3.12.126
स्तनावपतितौ पीनौ सुजातौ शुभलक्षणौ ।
अभ्यवर्षत पाञ्चाली दुःखजैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ३.१२.१२६ ॥
Ihre vollen, wohlgeformten, glückverheißenden Brüste, herabgefallen, wurden durchnässt; Pāñcālī ließ einen Regen von Tränen fallen, geboren aus Leid.
3.12.127
चक्षुषी परिमार्जन्ती निःश्वसन्ती पुनःपुनः ।
बाष्पपूर्णेन कणअठेन क्रुद्धा वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२.१२७ ॥
Sich die Augen wischend und immer wieder seufzend, mit tränenerstickter Stimme, sprach sie zornig diese Worte.
3.12.128
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा न च बान्धवाः ।
न भ्रातरो न च पिता नैव त्वं मधुसूदन ॥ ३.१२.१२८ ॥
O Madhusūdana, ich habe keine Ehemänner, keine Söhne, keine Verwandten, keine Brüder, keinen Vater, nicht einmal dich.
3.12.129
ये मां विप्रकृतां क्षुद्रैरुपेक्षध्वं विशोकवत् ।
न च मे शाम्यते दुःखं कर्णो यत्प्राहसत्तदा ॥ ३.१२.१२९ ॥
Ihr habt mich, von niederträchtigen Männern geschmäht, gleichgültig betrachtet, als hätte ich keinen Kummer; und mein Schmerz wird nicht gestillt durch das Lachen, das Karṇa damals lachte.
3.12.130
चतुर्भिः कारणैः कृष्ण त्वया रक्ष्याऽस्मि नित्यशः ।
संबन्धाद्गौरवात्सख्यात्प्रभुत्वेनैव केशव ॥ ३.१२.१३० ॥
O Kṛṣṇa, O Keśava, aus vier Gründen musst du mich stets beschützen: wegen der Verwandtschaft, der Achtung, der Freundschaft und deiner Herrschaft.
3.12.131
अथ तामब्रवीत्कृष्णस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
रोदिष्यन्ति स्त्रियो ह्येवं येषां क्रुद्धासि नामिनि ॥ ३.१२.१३१ ॥
Da sprach Kṛṣṇa zu ihr in jener Versammlung der Helden: So werden die Frauen derer weinen, auf die du zornig bist.
3.12.132
बीभत्सुशरसंछन्नाञ्शोणितौघपरिप्लुतान् ।
निहतान्वल्लभान्वीक्ष्य शयानान्वसुधातले ॥ ३.१२.१३२ ॥
Als sie ihre Liebsten erschlagen sah, von Bībhatsus Pfeilen bedeckt, in Blutströmen getränkt, auf der Erde liegend.
3.12.133
यत्समर्थं पाण्डवनां तत्करिष्यामि मा शुचः ।
सत्यं ते प्रतिजानामि राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ ३.१२.१३३ ॥
Ich werde alles tun, was in der Macht der Pāṇḍavas steht; sei nicht betrübt. Ich gelobe dir wahrhaftig: Du wirst die Königin der Königinnen sein.
3.12.134
पतेद्द्यौर्हिमवाञ्शीर्येत्पृथिवी शकली भवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधिः कृष्णे न मे मोघं वचो भवेत् ॥ ३.१२.१३४ ॥
Der Himmel möge fallen, der Himālaya zerbrechen, die Erde in Stücke gehen, das Meer versiegen; o Kṛṣṇā, dennoch wird mein Wort nicht vergeblich sein.
3.12.135
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी वाक्यं प्रतिवाक्यमथाच्युतात् ।
साचीकृतमवैक्षत्सा पाञ्चाली मध्यमं पतिम् ॥ ३.१२.१३५ ॥
Als Draupadī das hörte, blickte sie nach Achyutas Erwiderung seitwärts auf ihren mittleren Gemahl.
3.12.136
आबभाषे महाराज द्रौपदीमर्जुनस्तदा ।
मा रोदीः शुभताम्राक्षि यदाह मधुसूदनः।
तथा तद्भविता देवि नान्यथा वरवर्णिनि ॥ ३.१२.१३६ ॥
O großer König, da sprach Arjuna zu Draupadī: Weine nicht, du Schöne mit den rötlichen Augen. Was Madhusūdana gesagt hat, wird so geschehen, nicht anders, o Göttin, o Schöne von lieblicher Farbe.
3.12.137
अहं द्रोणं हनिष्यामि शिखण्डी तु पितामहम् ।
दुर्योधनं भीमसेनः कर्णं हन्ता धनिजयः ॥ ३.१२.१३७ ॥
Ich werde Droṇa töten; Śikhaṇḍin wird den Großvater (Bhīṣma) töten; Bhīmasena wird Duryodhana töten, und Dhanañjaya (Arjuna) wird Karṇa töten.
3.12.138
रामकृष्णौ व्यपाश्रित्य अजेयाः स्म रणए स्वसः ।
अपि वृत्रहणा युद्धे किं पुनर्धृतराष्ट्रजैः ॥ ३.१२.१३८ ॥
Da wir bei Rāma und Kṛṣṇa Zuflucht gefunden haben, sind wir im Kampf unbesiegbar, Schwester. Wenn selbst Indra, der Vṛtra-Töter, im Krieg nicht siegen könnte, was werden dann die Söhne Dhṛtarāṣṭras vermögen?
3.12.139
इत्युक्तेऽभिमुखा वीरा वासुदेवमुपास्थितः ।
तेषां मध्ये महाबाहुः केशवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३९ ॥
So angesprochen, traten die Helden, die ihm gegenüberstanden, zu Vāsudeva. Inmitten von ihnen sprach Keśava, der Mächtigarmige, diese Worte.