மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
भोजाः प्रव्रजिताञ्श्रुत्वा वृष्णयश्चान्धकैः सह ।
पाण्डवान्दुःखसंतप्तान्समाजग्मुर्महावने ॥ ३.१२.१ ॥
போஜர்களும் விருஷ்ணிகளும் அந்தகர்களுடன் சேர்ந்து, பாண்டவர்கள் நாடு துறந்து துயரால் வாடுகிறார்கள் என்று கேட்டு, அந்த பெரிய காட்டில் ஒன்றுகூடி வந்தனர்.
3.12.2
पाञ्चालस्य च दायादो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
केकयाश्च महावीर्या भ्रातरो लोकविश्रुताः ॥ ३.१२.२ ॥
பாஞ்சால அரசின் வாரிசான திருஷ்டகேது, சேதி மன்னன், மற்றும் உலகப் புகழ்பெற்ற பெரும் வீரர்களான கைகேய சகோதரர்களும் (வந்தனர்).
3.12.3
वने द्रष्टुं ययुः पार्थान्क्रोधामर्षसमन्विताः ।
गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रान्किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ ३.१२.३ ॥
கோபமும் அமர்ஷமும் நிறைந்தவர்களாக அவர்கள் காட்டில் பார்த்தர்களை காண சென்றனர்; திருதராஷ்டிரரின் மக்களை நிந்தித்து, 'நாம் என்ன செய்வது?' என்று சொன்னார்கள்.
3.12.4
वासुदेवं पुरस्कृत्य सर्वे ते क्षत्रियर्षभाः ।
परिवार्योपविविशुर्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
अभिवाद्य कुरुश्रेष्ठं विषण्णः केशवोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४ ॥
வாசுதேவரை முன்னிறுத்தி அந்த க்ஷத்திரிய சிறந்தோர் அனைவரும் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரரைச் சுற்றி அமர்ந்தனர். குருக்களில் சிறந்தவரை வணங்கி, துயருற்ற கேசவன் பேசினார்.
3.12.5
दुर्योधनस्य कर्णस् शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.१२.५ ॥
துரியோதனன், கர்ணன், தீய மனம் கொண்ட சகுனி, நான்காவதாக துச்சாசனன் ஆகியோரின் இரத்தத்தை பூமி குடிக்கும்.
3.12.6
एतान्निहत्य समरे ये च तेषां पदानुगाः ।
तांश्च सर्वान्विनिर्जित्य सहितान्स नराधिपान् ॥ ३.१२.६ ॥
போரில் இவர்களைக் கொன்று, இவர்களைப் பின்தொடரும் அனைவரையும், அந்த அரசர்களுடன் சேர்த்து அனைவரையும் முழுவதுமாக வென்று (ஆள்வார்கள்).
3.12.7
ततः सर्वेऽभिषिञ्चामो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
निकृत्याऽभिचरन्वध्य एष धर्मः सनातनः ॥ ३.१२.७ ॥
அப்போது நாம் அனைவரும் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரனுக்கு அபிஷேகம் செய்வோம். அழித்து வீழ்த்தி, அக்கிரமக்காரன் கொல்லப்படவேண்டும் — இதுவே சனாதன தர்மம்.
3.12.8
पार्तानामभिषङ्गेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम् ।
अर्जुनः शमयामास दिधक्षन्तमिव प्रजाः ॥ ३.१२.८ ॥
பிருதையின் மக்களின்மீதான பற்றால் சினமுற்ற ஜனார்த்தனனை அர்ஜுனன் சமாதானப்படுத்தினான்; அவர் உயிர்களை எரித்துவிட விரும்புபவரைப்போல் இருந்தார்.
3.12.9
संक्रुद्धं केशवं दृष्ट्वा पूर्वदेवेषु फल्गुनः ।
कीर्तयामास कर्माणि सत्यकीर्तेर्महात्मनः ॥ ३.१२.९ ॥
மிகவும் சினந்த கேசவனைக் கண்டு, பார்த்தன் பண்டைய தேவர்களிடையே உண்மைப் புகழ்பெற்ற அந்த மகாத்மாவின் செயல்களை எடுத்துரைத்தான்.
3.12.10
पुरुषस्याप्रमेयस्य सत्यस्यामिततेजसः ।
प्रजापतिपतेर्विष्णोर्लोकनाथस्य धीमतः ॥ ३.१२.१० ॥
அளவிடமுடியாத புருஷனும், உண்மையும், அளவற்ற ஒளியுமுடையவனும், உயிரினங்களின் தலைவர்களின் தலைவனும், விஷ்ணுவும், உலகங்களின் நாதனும், அறிவுடையவனுமான அவனுடைய (செயல்கள்).
3.12.11
दशवर्षसहस्राणि यत्रसायंगृहो मुनिः ।
व्यचरस्त्वं पुरा कृष्ण पर्वते गन्धमादने ॥ ३.१२.११ ॥
கிருஷ்ணா! பத்தாயிரம் ஆண்டுகள், மாலை எங்கு வந்ததோ அதுவே இல்லமான முனிவனாக, முன்பு நீ கந்தமாதன மலையில் சஞ்சரித்தாய்.
3.12.12
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
पुष्करेष्ववसः कृष्णं त्वमपो भक्षयन्पुरा ॥ ३.१२.१२ ॥
பத்தாயிரமும், நூறு ஆண்டுகளும்; கிருஷ்ணா, புஷ்கரத் தடாகங்களில் நீ தங்கியிருந்தாய்; முன்பு நீ நீரையே அருந்தி வாழ்ந்தாய்.
3.12.13
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां मधुसूदन ।
अतिष्ठ एकपादेन वायुभक्षः शतं समाः ॥ ३.१२.१३ ॥
ஓ மதுசூதனா! விசாலையில், பதரியில், இரு கைகளையும் உயர்த்தி, ஒரு காலில் நின்று, காற்றை மட்டும் உண்டு நூறு ஆண்டுகள் இருந்தாய்.
3.12.14
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गः कृशो धमनिसंततः ।
आसीः कृष्ण सरस्वत्यां सत्रेद्वादशवार्षिके ॥ ३.१२.१४ ॥
ஓ கிருஷ்ணா! கருப்பு மான்தோலை மேலாடையாக அணிந்து, மெலிந்து, நரம்புகள் புடைத்த உடலுடன், சரஸ்வதி கரையில் பன்னிரண்டு ஆண்டு யாகசத்திரத்தில் இருந்தாய்.
3.12.15
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थं पुण्यजनार्चितम् ।
तत्र कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षसहस्रकम् ॥ ३.१२.१५ ॥
ஓ கிருஷ்ணா! புண்ணியர்களால் வணங்கப்பட்ட பிரபாச தீர்த்தத்தை அடைந்து, அங்கே மகாதேஜஸ்வியாக, தெய்வீகமாக ஆயிரம் ஆண்டுகள் இருந்தாய்.
3.12.16
आतिष्ठस्त्वमथैकेन पादेन नियमस्थितः ।
लोकप्रवृत्तिहेतोस्त्वमिति व्यासो ममाब्रवीत् ॥ ३.१२.१६ ॥
நீ அப்போது நியமத்தில் நிலைத்து ஒரு காலில் நின்றாய். உலகின் நடப்புக்காக நீ அவ்வாறு செய்தாய் என்று வியாசர் எனக்குச் சொன்னார்.
3.12.17
क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामादिरन्तश्च केशवं ।
निधानं तपसां कृष्ण यज्ञस्त्वं च सनातनः ॥ ३.१२.१७ ॥
ஓ கேசவா! நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் க்ஷேத்திரஜ்ஞன், ஆதியும் அந்தமும் ஆவாய். ஓ கிருஷ்ணா! நீ தவங்களின் பொக்கிஷம், நித்திய யாகம்.
3.12.18
योगकर्ता हृषीकेशः सांख्यकर्ता सनातनः ।
शीलस्त्वं सर्वयोगानां करणं नियमस्य च ॥ ३.१२.१८ ॥
யோகத்தின் கர்த்தாவும், புலன்களின் தலைவனும், சாங்கியத்தின் கர்த்தாவுமான நித்தியனாகிய நீ. நீயே எல்லா யோகங்களுக்கும் அடித்தளம், நியமத்தின் சாதனம்.
3.12.19
निहत्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।
प्रथमोत्पादितं कृष्ण मेध्यमश्वमवासृजः ॥ ३.१२.१९ ॥
நரகனை வதைத்து, மணிக்குண்டலங்களைக் கொண்டுவந்து, கிருஷ்ணா, முதலில் தோன்றிய தூய குதிரையை நீ விடுவித்தாய்.
3.12.20
कृत्वातत्कर्म लोकानामृषभः सर्वलोकजित् ।
अवधीस्त्वं रणे सर्वान्समेतान्दैत्यदानवान् ॥ ३.१२.२० ॥
அந்தச் செயலைச் செய்து, உலகங்களில் காளையாகிய நீ அனைத்து உலகங்களையும் வென்றவன்; போரில் ஒன்றுகூடிய தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் நீ வதைத்தாய்.
3.12.21
ततः सर्वेश्वरत्वं च संप्रदाय शचीपतेः ।
मानुषेषु महाबाहो प्रादुर्भूतोऽसि केशव ॥ ३.१२.२१ ॥
பின்னர், சசியின் கணவனிடமிருந்து எல்லாவற்றின் ஈஸ்வரத்துவத்தைப் பெற்று, மகாபாகுவே கேசவா, நீ மனிதர்களிடையே தோன்றியிருக்கிறாய்.
3.12.22
स त्वं नारायणो भूत्वा हरिरासीः परंतप ।
ब्रह्मा सोमश्च सूर्यश्च धर्मो धाता यमोऽनलः ॥ ३.१२.२२ ॥
நீ, பகைவரைத் தகிப்பவனே, நாராயணனாகி ஹரியாக இருந்தாய்; பிரம்மா, சோமன், சூரியன், தர்மம், தாதா, யமன், அக்னி ஆகியவையும் நீயே.
3.12.23
वायुर्वैश्रवणो रुद्रः कालः खं पृथिवी दिशः ।
अजश्चराचरगुरुः स्रष्टा त्वं पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.२३ ॥
காற்று, வைசிரவணன், ருத்ரன், காலம், ஆகாயம், பூமி, திசைகள்; புருஷோத்தமா, அசையும் அசையாதவற்றின் குருவாகிய பிறப்பற்றவனும் படைப்பவனும் நீயே.
3.12.24
तुरायणादिभिर्देव क्रतुभिर्भूरदक्षिणैः ।
अयजो भूरितेजा वै कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.२४ ॥
தேவனே, துராயணம் முதலிய யாகங்களால், மிகுந்த தட்சிணைகளுடன், கிருஷ்ணா, மிக்க ஒளியுடையவனே, சைத்ரரத வனத்தில் நீ யாகம் செய்தாய்.
3.12.25
शतं शतसहस्राणि सुवर्णस्य जनार्दन ।
एकैकस्मिंस्तदा यज्ञे परिपूर्णानि दत्तवान् ॥ ३.१२.२५ ॥
ஜனார்தனா, அப்போது அந்த யாகத்தில் ஒவ்வொன்றிலும் நூறு நூறு லட்சம் தங்கத்தை நிறைவாக நீ தானம் செய்தாய்.
3.12.26
अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दन ।
त्वं विष्णुरिति विख्यात इन्द्रादवरजो विभुः ॥ ३.१२.२६ ॥
யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியே, நீ அதிதியின் மகனாகவும் பிறந்து, இந்திரனுக்குப் பின் பிறந்த வியாபகனான விஷ்ணு என்று புகழ் பெற்றாய்.
3.12.27
शिशुर्भूत्वा दिवं खं च पृथिवीं च परंतप ।
त्रिभिर्विक्रमणैः कृष्ण क्रान्तवानसि तेजसा । ॥ ३.१२.२७ ॥
பரந்தபனே கிருஷ்ணா, குழந்தையாகி, உன் தேஜஸால் மூன்று அடிகளில் சொர்க்கம், ஆகாயம், பூமி ஆகியவற்றை நீ கடந்தாய்.
3.12.28
संप्राप्य दिवमाकाशमादित्यस्यन्दने स्थितः ।
अत्यरोचश्च भूतात्मन्भास्करं स्वेन तेजसा ॥ ३.१२.२८ ॥
உயிர்களின் ஆத்மாவே, சொர்க்கத்தையும் ஆகாயத்தையும் அடைந்து, ஆதித்தியனின் தேரில் நின்று, உன் சொந்த தேஜஸால் சூரியனையும் மிஞ்சி ஒளிர்ந்தாய்.
3.12.29
प्रादुर्भावसहस्रेषु तेषुतेषु त्वया विभो ।
अधर्मरुचयः कृष्ण निहताः शतशोऽसुराः ॥ ३.१२.२९ ॥
வீபுவே, கிருஷ்ணா, பல்லாயிரம் அவதாரங்களில், அந்த அந்த வடிவங்களில், நீ அதர்மத்தில் விருப்பமுள்ள நூற்றுக்கணக்கான அசுரர்களைக் கொன்றாய்.
3.12.30
सादिता मौखाः पाशा निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतः क्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ ३.१२.३० ॥
மௌகர்களின் பாசங்கள் அழிக்கப்பட்டன, நிசும்பனும் நரகனும் கொல்லப்பட்டனர், பிராக்ஜ்யோதிஷ நகரத்தை நோக்கிய பாதை மீண்டும் பாதுகாப்பானது.
3.12.31
जारूथ्यामाहुतिः क्राथः शिशुपालो नृपैः सह ।
जरासन्धश्च शैब्यश्च शतधन्वा च निर्जितः ॥ ३.१२.३१ ॥
ஜாரூத்யாவின் ஆஹுதி, க்ராதன், சிசுபாலன், அரசர்களுடன், ஜராசந்தன், சைப்யன் மற்றும் சததன்வா ஆகியோரும் வெல்லப்பட்டனர்.
3.12.32
तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
अहार्षी रुक्मिणीं भैष्मीं रणे निर्जित्य रुक्मिणे ॥ ३.१२.३२ ॥
அதுபோல இடியோசை போன்ற முழக்கமுள்ள, சூரியனின் ஒளியுள்ள தேரால், போரில் ருக்மியை வென்று பீஷ்மகனின் மகள் ருக்மிணியை நீ கவர்ந்து சென்றாய்.
3.12.33
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुमान् ।
हतः सौभपतिः साल्वस्त्वया सौभं च पातितम् ॥ ३.१२.३३ ॥
கோபத்தால் இந்த்ரத்யும்னன் கொல்லப்பட்டான், யவனனும் கசேருமானும் கொல்லப்பட்டனர்; சௌபத்தின் தலைவன் சால்வனும் உன்னால் கொல்லப்பட்டான், சௌபமும் வீழ்த்தப்பட்டது.
3.12.34
एवमेते युधि हता भूयश्चान्याञ्शृमुष्व ह ।
इरावत्यां हतो भोजः कार्तवीर्यसमो युधि।
गोपतिस्तालकेतुश्च त्वया विनिहतावुभौ ॥ ३.१२.३४ ॥
இவ்வாறு இவர்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர்; மேலும் பிறரையும் கேள். இராவதியில் கார்த்தவீர்யனுக்கு இணையான போஜன் கொல்லப்பட்டான்; கோபதியும் தாலகேதுவும் இருவரும் உன்னால் கொல்லப்பட்டனர்.
3.12.35
तां च भोगवतीं पुण्यामृषिकान्तां जनार्दन ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयिष्यसि ॥ ३.१२.३५ ॥
ஜனார்தனா! அந்தப் புனிதமான, ரிஷிகளுக்குப் பிரியமான போகவதியையும், துவாரகையையும் உன் சொந்தமாக்கிக் கொண்டு, கடலுக்குக் கொண்டு செல்வாய்.
3.12.36
न क्रोधो न च मात्सर्यं नानृतं मधुसूदन ।
त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतोऽनृजु ॥ ३.१२.३६ ॥
மதுசூதனா! உன்னில் கோபமும் இல்லை, பொறாமையும் இல்லை, பொய்யும் இல்லை; தாசார்ஹா! கொடுமையுள்ள, நேர்மையற்றவன் உன்னில் எங்கிருந்து வரும்?
3.12.37
आसीनं चैत्यमध्ये त्वां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
आगम्य ऋषयः सर्वेऽयाचन्ताभयमच्युत ॥ ३.१२.३७ ॥
அச்யுதா, சைத்தியத்தின் நடுவில் அமர்ந்து தம் சொந்த ஒளியால் ஒளிரும் உம்மிடம் வந்த அனைத்து முனிவர்களும் அபயத்தை வேண்டினர்.
3.12.38
युगान्ते सर्वभूतानि संक्षिप्य मधुसूदन ।
आत्मनैवात्मसात्कृत्वा जगदासीः परंतप ॥ ३.१२.३८ ॥
மதுசூதனா, யுகத்தின் முடிவில் அனைத்து உயிரினங்களையும் ஒடுக்கி, உம்மிலேயே உள்ளடக்கி உலகை உம்முள் ஆக்கிக்கொண்டீர், பரந்தபா.
3.12.39
युगादौ तव वार्ष्णेय नाभिपद्मादजायत ।
ब्रह्मा चराचरगुरुर्यस्येदं सकलं जगत्।
तं हन्तुमुद्यतौ घोरौ दानवौ मधुकैटभौ ॥ ३.१२.३९ ॥
வார்ஷ்ணேயா, யுகத்தின் தொடக்கத்தில் உம் தொப்புள் தாமரையிலிருந்து அசையும் அசையாதவற்றின் குருவான பிரம்மா பிறந்தார்; அவரால் இந்த முழு உலகமும் உண்டானது. அவரைக் கொல்ல கொடிய அரக்கர்களான மதுவும் கைடபனும் முனைந்தனர்.
3.12.40
तयोर्व्यतिक्रमं दृष्ट्वा क्रुद्धस्य भवतो हरेः ।
ललाटाज्जातवाञ्शंभुः शूलपाणिस्त्रिलोचनः ॥ ३.१२.४० ॥
அவர்களின் அத்துமீறலைக் கண்டு கோபமுற்ற உம் நெற்றியிலிருந்து, சூலபாணியும் முக்கண்ணனுமான சம்பு பிறந்தார்.
3.12.41
इत्थं तावपि देवेशौ त्वच्छरीरसमुद्भवौ ।
त्वन्नियोगकरावेताविति मे नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४१ ॥
இவ்வாறு அந்த இரண்டு தேவேசர்களும் உம் உடலிலிருந்து தோன்றி, உம் கட்டளையை நிறைவேற்றுபவர்கள் என்று நாரதர் எனக்குச் சொன்னார்.
3.12.42
तथा नारायण पुरा क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
इष्टवांस्त्वं महासत्रं कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.४२ ॥
அவ்வாறே, நாராயணா, முற்காலத்தில் மிகுந்த தட்சிணையுள்ள யாகங்களால், கிருஷ்ணா, சைத்ரரத வனத்தில் மகாசத்திரத்தை நீர் நடத்தினீர்.
3.12.43
नैवं परे नापरे वा करिष्यन्ति कृतानि वा ।
यानि कर्माणि देव त्वं बाल एव महाबलः ॥ ३.१२.४३ ॥
தேவா, நீர் சிறுவனாக இருந்தபோதே மகாபலத்துடன் செய்த இத்தகைய செயல்களை, பிறரோ, பின்வருவோரோ, அல்லது முன்பிருந்தவர்களோ செய்ததும் இல்லை, செய்யப்போவதும் இல்லை.
3.12.44
कृतवान्पुण्डरीकाक्ष बलदेवसहायवान् ।
वैराजभवने चापि ब्रह्मणा न्यवसः सह ॥ ३.१२.४४ ॥
தாமரைக்கண்ணா, நீர் பலதேவருடன் துணையாக இருந்து இவற்றைச் செய்தீர்; வைராஜ மாளிகையில் பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து வாழ்ந்தீரும்.
3.12.45
एवमुक्त्वा महात्मानमात्मा कृष्णस्य पाण्डवः ।
तूष्णीमासीत्ततः पार्थमित्युवाच जनार्दनः ॥ ३.१२.४५ ॥
மகாத்மா கிருஷ்ணரிடம் இவ்வாறு கூறிய பாண்டவன், கிருஷ்ணரின் ஆன்மாவாகிய அவன், மௌனமாக அமர்ந்தான்; அப்போது ஜனார்த்தனன் பார்த்தனிடம் கூறினார்.
3.12.46
ममैव त्वं तवैवाहं ये मदीयास्तवैव ते ।
यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु ॥ ३.१२.४६ ॥
நீ என்னுடையவன்; நான் உன்னுடையவன்; என்னுடையவர்கள் உன்னுடையவர்களே. உன்னை வெறுப்பவன் என்னை வெறுக்கிறான்; உன்னைப் பின்பற்றுபவன் என்னைப் பின்பற்றுகிறான்.
3.12.47
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष हरिर्नारायणो ह्यहम् ।
काले लोकमिमं प्राप्तौ नरनारायणावृषी ॥ ३.१२.४७ ॥
ஓ, அசைக்க முடியாதவனே, நீ நரன்; நான் ஹரி நாராயணன். காலம் வந்தபோது இவ்வுலகில் வந்த நரநாராயண ரிஷிகள் நாங்களே.
3.12.48
अनन्यः पार्थ मत्तस्त्वं त्वत्तश्चाहं तथैव च ।
नावयोरन्तरं शक्यं वेदितुं भरतर्षभ ॥ ३.१२.४८ ॥
பார்த்தா, நீ என்னிடமிருந்து வேறல்லாதவன்; நானும் உன்னிடமிருந்து வேறல்லேன். பரதர்களில் சிறந்தவனே, நம் இருவருக்கிடையே உள்ள வேறுபாட்டை அறிய முடியாது.
3.12.49
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्षः पाण्डवं सुप्रियं वचः ।
प्रीयमाणो हृषीकेशस्तूष्णीं तत्र बभूव सः ॥ ३.१२.४९ ॥
இவ்வாறு கூறி, தாமரைக்கண்ணன் ஹ்ருஷீகேசன், பாண்டவனுக்கு இனிய சொற்களைச் சொல்லி, மகிழ்ச்சியுடன் அங்கே மௌனமாக இருந்தான்।
3.12.50
एवमुक्ते तु वचने केशेवेन महात्मना ।
तस्मिन्वीरसमावाये संरब्धेष्वथ राजसु ॥ ३.१२.५० ॥
மஹாத்மா கேசவன் இவ்வாறு சொன்னபோது, அந்த வீரர்கள் கூடிய சபையில், கோபமுற்ற அரசர்களிடையே...
3.12.51
धृष्टद्युम्नमुखैर्वीरैर्भ्रातृभिः परिवारिता ।
पाञ्चाली पुण्डरीकाक्षमासीनं यादवैः सह।
अभिगम्याब्रवीत्कृष्णा शरण्यं शरणैषिणी ॥ ३.१२.५१ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் முதலிய வீரச் சகோதரர்களால் சூழப்பட்ட பாஞ்சாலி, யாதவர்களுடன் அமர்ந்திருந்த தாமரைக்கண்ணனை அணுகி, சரணம் தேடும் கிருஷ்ணை, அடைக்கலம் தருபவனிடம் சொன்னாள்.
3.12.52
वासुदेव हृषीकेश वासवावरजाच्युत ।
देवदेवोसि देवानामिति द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५२ ॥
ஓ வாசுதேவா, ஹ்ருஷீகேசா, வாசவனின் இளவலே, அச்யுதா! நீயே தேவர்களுக்குத் தேவன் என்று த்வைபாயனர் சொன்னார்.
3.12.53
पूर्वे प्रजाभिसर्गे त्वामाहुरेकं प्रजापतिम् ।
स्रष्टारं सर्वलोकानामसितो देवलोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५३ ॥
முன்பு உயிர்களைப் படைக்கும் காலத்தில் உன்னை அனைத்துலகங்களையும் படைத்த ஒரே பிரஜாபதி என்று சொல்கிறார்கள் என்று அசிதன் தேவலர் கூறினார்.
3.12.54
विष्णुस्त्वमसि दुर्धर्ष त्वं यज्ञो मधुसूदन ।
यष्टात्वमसि त्वमसि यष्टव्यो जामदग्न्यो यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५४ ॥
நீ விஷ்ணு, தாக்குதற்கரியவனே; நீ யஜ்ஞம், மதுசூதனா. நீ யஜமானன், நீயே வழிபடத்தக்கவன் என்று ஜாமதக்னியர் சொன்னார்.
3.12.55
ऋषयस्त्वां क्षमामाहुः सत्यं च परुषोत्तम ।
सत्याद्यज्ञोसि संभूतः कश्यपस्त्वां यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५५ ॥
ரிஷிகள் உன்னைப் பொறுமை என்றும், உண்மை என்றும், ஓ புருஷோத்தமா, அழைக்கிறார்கள். உண்மையிலிருந்து யஜ்ஞம் பிறந்தது; காஸ்யபர் உன்னைப் பற்றி அவ்வாறு கூறினார்.
3.12.56
साध्यानामपि देवानां शिवानामीश्वरेश्वर ।
लोकभावन लोकेश यथा त्वां नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५६ ॥
சாத்யர்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், சிவர்களுக்கும் மேலானவனே, ஈசுவரர்களின் ஈசுவரனே, உலகங்களைக் காப்பவனே, உலகநாதனே, நாரதர் உன்னைப் பற்றிக் கூறியது போல்.
3.12.57
ब्रह्मशंकरशक्राद्यैर्देववृन्दैः पुनः पुनः ।
क्रीडसे त्वं नरव्याघ्र बालः क्रीडनकैरिव ॥ ३.१२.५७ ॥
பிரம்மா, சங்கரன், இந்திரன் முதலிய தேவக்கூட்டங்களுடன் நீ மீண்டும் மீண்டும் விளையாடுகிறாய், ஓ நரவியாக்ரா, குழந்தை விளையாட்டுப் பொருட்களுடன் விளையாடுவது போல்.
3.12.58
द्यौश्च ते शिरसा व्याप्ता पद्भ्यां च पृथिवीप्रभो ।
जठरे खमिमे लोकाः पुरुषोसि सनातनः ॥ ३.१२.५८ ॥
வானம் உன் தலையால் நிறைந்துள்ளது, பூமி உன் பாதங்களால், ஓ பூமியின் தலைவா. ஆகாயமும் இந்த உலகங்களும் உன் வயிற்றில் உள்ளன; நீ சனாதன புருஷன்.
3.12.59
विद्यातपोभितप्तानां तपसा भावितात्मनाम् ।
आत्मदर्शनतृप्तानामृषीणामसि सत्तमः ॥ ३.१२.५९ ॥
கல்வி மற்றும் தவத்தால் தூய்மைப்பட்டவர்களும், தவத்தால் தூய ஆத்மா கொண்டவர்களும், ஆத்மதரிசனத்தால் திருப்தியடைந்தவர்களுமான ரிஷிகளில் நீயே சிறந்தவன்.
3.12.60
राजर्षीणां पुण्यकृतामाहवेष्वनिवर्तिनाम् ।
सर्वधर्मोपपन्नानां त्वं गतिः पुरुषर्षभ।
त्वं प्रभुस्त्वं विभुश्च त्वं भूतात्मा त्वं विचेष्टसे ॥ ३.१२.६० ॥
போர்களில் பின்வாங்காத, புண்ணியம் செய்த, எல்லா தர்மங்களும் நிறைந்த ராஜரிஷிகளுக்கு நீயே கதி, ஓ புருஷரிஷபா. நீ பிரபு, நீ விபு, நீ உயிர்களின் ஆத்மா; நீயே செயல்படுகிறாய்.
3.12.61
लोकपालाश्च लोकाश्च नक्षत्राणि दिशे दश ।
नभश्चन्द्रश्च सूर्यश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६१ ॥
லோகபாலர்களும் உலகங்களும், நட்சத்திரங்களும், பத்துத் திசைகளும், ஆகாயமும், சந்திரனும், சூரியனும் — அனைத்தும் உம்மிடத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
3.12.62
मंर्त्यता चैव भूतानाममरत्वं दिवौकसाम् ।
त्वयि सर्वं महाबाहो लोककार्यं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६२ ॥
ஓ மகாபாகு, உயிரினங்களின் மரணமும் தேவர்களின் அமரத்துவமும், உலகின் அனைத்துச் செயல்களும் உம்மிடத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
3.12.63
सा तेऽहं दुःखमाख्यास्ये प्रणयान्मधुसूदन ।
ईशस्त्वं सर्वभूतानां ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ ३.१२.६३ ॥
ஓ மதுசூதனா, அன்பினால் நான் உம்மிடம் என் துயரத்தைச் சொல்லப்போகிறேன். நீர் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவர் — தேவரானாலும் மனிதரானாலும்.
3.12.64
कथं नु भार्या पार्थानां तव कृष्ण सखी विभो ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनी सभां कृष्येत मादृशी ॥ ३.१२.६४ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, ஓ விபுவே, பாண்டவர்களின் மனைவியும், உமது தோழியும், திருஷ்டத்யும்னனின் சகோதரியுமான என்னைப் போன்றவள் எப்படி சபைக்கு இழுத்துச் செல்லப்படலாம்?
3.12.65
स्त्रीधर्मिणी वेपमाना शोणितेन समुक्षिता ।
एकवस्त्रा विकृष्टाऽस्मि दुःखिता कुरुसंसदि ॥ ३.१२.६५ ॥
பெண்தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் நான், நடுங்கியவளாய், இரத்தத்தால் நனைந்தவளாய், ஒரே ஆடையுடன், குருக்களின் சபையில் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு துயருற்றேன்.
3.12.66
राज्ञां मध्ये सभायां तु रजसाऽतिपरिप्लुता ।
दृष्ट्वा च मां धार्तराष्ट्राः प्राहसन्पापचेतसः ॥ ३.१२.६६ ॥
அரசர்களின் நடுவே சபையில் தூசியால் முற்றிலும் மூடப்பட்டிருந்த என்னைக் கண்டு, பாவ எண்ணம் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் சிரித்தனர்.
3.12.67
दासीभावेन मां भोक्तुमीष्सुते मधुसूदन ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु पाञ्चालेषु च वृष्णिषु ॥ ३.१२.६७ ॥
மதுசூதனா, பாண்டுவின் மகன்களும் பாஞ்சாலர்களும் விருஷ்ணிகளும் உயிருடன் இருக்கையில், அவர்கள் என்னை அடிமையாக்கித் துய்க்க விரும்புகின்றனர்.
3.12.68
नन्वहं कृष्ण भीष्मस्य धृतराष्ट्रस्य चोभयोः ।
स्नुषा भवामि धर्मेण साऽहं दासीकृता बलात् ॥ ३.१२.६८ ॥
கிருஷ்ணா, நான் முறைப்படி பீஷ்மருக்கும் திருதராஷ்டிரருக்கும் மருமகள் ஆவேன்; ஆனால் வலுக்கட்டாயமாக நான் அடிமையாக்கப்பட்டேன்.
3.12.69
गर्हयेपाण्डवांस्त्वेव युधि श्रेष्ठान्महाबलान् ।
यत्क्लिश्यमानां प्रेक्षन्ते धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ॥ ३.१२.६९ ॥
போரில் சிறந்தவர்களும் பெருவலிமை கொண்டவர்களுமான பாண்டவர்கள் பழியுறட்டும்; தர்மபத்தினியும் புகழ்மிக்கவளுமான என்னை துன்புறுத்தப்படுவதை அவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
3.12.70
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस् च गाण्डिवम् ।
यौ मां विप्रकृतां क्षुद्रैर्मर्षयेतां जनार्दन ॥ ३.१२.७० ॥
பீமசேனனின் வலிமைக்குச் சீற்றம்; அர்ஜுனனின் காண்டீவத்துக்கும் சீற்றம். ஜனார்தனா, இழிந்தவர்களால் அவமதிக்கப்பட்ட என்னை அவர்கள் இருவரும் பொறுத்துக்கொண்டனர்.
3.12.71
शाश्वतोऽयं धर्मपथः सद्भिराचरितः सदा ।
यद्भार्यां परिरक्षन्ति भर्तारोऽल्पबला अपि ॥ ३.१२.७१ ॥
இது நிலையான தர்மநெறி; நல்லோர் எப்போதும் கடைப்பிடித்து வந்தது: கணவர்கள், வலிமை குறைந்தவர்களாயினும், தங்கள் மனைவியைக் காக்கின்றனர்.
3.12.72
भार्यायां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता ।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ ३.१२.७२ ॥
மனைவி காக்கப்படுகையில் மக்கள் காக்கப்படுகின்றனர்; மக்கள் காக்கப்படுகையில் தன்னுடைய ஆன்மாவும் காக்கப்படுகிறது.
3.12.73
आत्मा हि जायेत तस्यां तस्मज्जाया भवत्युत ।
भर्ता च भार्यया रक्ष्यः कथं जायान्ममोदरे ॥ ३.१२.७३ ॥
ஆன்மா அவளிடமிருந்தே பிறக்கிறது; ஆகையால் அவள் மனைவியாகிறாள். கணவனும் மனைவியால் காக்கப்பட வேண்டியவனே. அப்படியிருக்க, என் வயிற்றிலிருந்து…
3.12.74
नन्विमे शरणं प्राप्तं न त्यजन्ति कदाचन ।
ते मां शरणमापन्नां नान्वपद्यन्त पाण्डवाः ॥ ३.१२.७४ ॥
அடைக்கலம் வந்தவர்களை இவர்கள் ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லையே? ஆனால் அடைக்கலம் புகுந்த என்னை பாண்டவர்கள் பின்தொடரவில்லையே.
3.12.75
पञ्चभिः पतिभिर्जाताः कुमासरा मे महौजसः ।
एतेषामप्यवेक्षार्थं त्रातव्याऽस्मि जनार्दन ॥ ३.१२.७५ ॥
ஐந்து கணவர்கள் மூலம் என் மகா ஆற்றல்மிக்க புதல்வர்கள் பிறந்தனர். ஜனார்தனா, அவர்களைக் கவனிப்பதற்காகவாவது நான் காக்கப்பட வேண்டியவள்.
3.12.76
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिश्च शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ ३.१२.७६ ॥
யுதிஷ்டிரரிடமிருந்து பிரதிவிந்தியன், வ்ருகோதரனிடமிருந்து சுதசோமன், அர்ஜுனனிடமிருந்து ஸ்ருதகீர்த்தி, நகுலனிடமிருந்து சதாநீகன்.
3.12.77
कनिष्ठाच्छ्रुतकर्मा च सर्वे सत्यपराक्रमा ।
प्रद्युम्नो यादृशः कृष्ण तादृशास्ते महारथाः ॥ ३.१२.७७ ॥
இளையவனிடமிருந்து ஸ்ருதகர்மன். அனைவரும் உண்மையான வீரம் கொண்டவர்கள். கிருஷ்ணா, பிரத்யும்னனைப் போலவே அந்த மகாரதர்களும் இருக்கின்றனர்.
3.12.78
नन्विमे धनुषि श्रेष्ठा अजेया युधि शात्रवैः ।
किमर्थं धार्तराष्ट्राणां सहन्ते दुर्बलीयसाम् ॥ ३.१२.७८ ॥
இவர்கள் வில்வித்தையில் சிறந்தவர்களும் போரில் பகைவரால் வெல்ல முடியாதவர்களும் அல்லவா? அப்படியிருக்க, பலமற்ற தார்தராஷ்டிரர்களின் (அவமானங்களை) ஏன் பொறுத்துக்கொள்கிறார்கள்?
3.12.79
अधर्मेण हृतं राज्यं सर्वे दासाः कृतास्तथा ।
सभायां परिकृष्टाऽहमेकवस्त्रा रजस्वला ॥ ३.१२.७९ ॥
அதர்மத்தால் அரசு பறிக்கப்பட்டது, அனைவரும் அடிமைகளாக்கப்பட்டனர்; நான் ஒரே ஆடையுடன், மாதவிடாய் நிலையில் சபையில் இழுத்துவரப்பட்டேன்.
3.12.80
नाधिज्यमपि यच्छक्यं कर्तुमन्येन गाण्डिवम् ।
अन्यत्रार्जुनभीमाभ्यां त्वया वा मधुसूदन ॥ ३.१२.८० ॥
அர்ஜுனன், பீமன் தவிர, அல்லது உங்களைத் தவிர, வேறு எவராலும் காண்டீவ வில்லின் நாணை ஏற்றுவது இயலாது, மதுசூதனா.
3.12.81
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस्य च पौरुषम् ।
यत्र दुर्योधनः कृष्ण मुहूर्तमपि जीवति ॥ ३.१२.८१ ॥
பீமசேனனின் வலிமைக்குச் சீ, பார்த்தனின் வீரத்துக்கும் சீ; கிருஷ்ணா, துரியோதனன் ஒரு கணமேனும் உயிருடன் இருக்கும் இடத்தில்.
3.12.82
य एतानाक्षिपद्राष्टात्सह मात्राऽविहिंसकान् ।
अधीयानान्पुरा बालान्व्रतस्थान्मधुसूदन ॥ ३.१२.८२ ॥
இவர்களை, தங்கள் தாயுடன் சேர்த்து, நாட்டிலிருந்து துரத்தியவன்; இவர்கள் முன்பு கற்று, விரதம் காத்த சிறுவர்களாக இருந்தபோது, மதுசூதனா.
3.12.83
भोजने भीमसेनस्य पापः प्राक्षिपयद्विषम् ।
कालकूटं नवं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१२.८३ ॥
பீமசேனனின் உணவில் அந்தப் பாவி புதிய, கூர்மையான, சேகரிக்கப்பட்ட, மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் காலகூட விஷத்தைக் கலந்தான்.
3.12.84
तज्जीर्णमविकारेण सहान्नेन जनार्दन ।
सशेषत्वान्महाबाहो भीमस्य पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.८४ ॥
அந்த விஷம் உணவுடன் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் செரிந்துவிட்டது, ஜனார்தனா; மிக்க பலம் படைத்தவனே, புருஷோத்தமா, பீமனின் உடலில் எஞ்சியதால்.
3.12.85
प्रमाणकोट्यां विश्वस्तं तथा सुप्तं वृकोदरम् ।
बद्ध्वैनं कृष्ण गङ्गायां प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२.८५ ॥
அளவுக்கரையில் நம்பிக்கையுடன் உறங்கிய வ்ருகோதரனை (பீமனை) கட்டி, கிருஷ்ணா, கங்கையில் எறிந்துவிட்டு நகரத்திற்குத் திரும்பினர்.
3.12.86
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१२.८६ ॥
குந்தியின் மகன் விழித்தபோது, கட்டுகளை அறுத்து, பெரும்புயன் மகாபலனான பீமசேனன் எழுந்தான்.
3.12.87
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तंचैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार च शत्रुहा ॥ ३.१२.८७ ॥
நச்சுப் பாம்புகள் உறங்கியவனை உடலின் எல்லா உறுப்புகளிலும் கடித்தன; ஆனாலும் பகைவர்களைக் கொல்பவன் இறக்கவில்லை.
3.12.88
प्रतिबुद्धस्तु कौन्तेयः सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ ३.१२.८८ ॥
விழித்தெழுந்த குந்தியின் மகன் எல்லாப் பாம்புகளையும் நசுக்கினான்; அவனுடைய அன்புக்குரிய தேரோட்டியையும் கையால் அடித்தான்.
3.12.89
पुनः सुप्तानुपाधाक्षीद्बालकान्वारणावते ।
शयानानार्यया सार्धं को नु तत्कर्तुमर्हति ॥ ३.१२.८९ ॥
மீண்டும் வாரணாவதத்தில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்களை, தாயுடன் படுத்திருந்தவர்களை, யார் எரித்தான்? அதைச் செய்யக்கூடியவன் யார்?
3.12.90
यत्रार्या रुदती भीता पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
महद्व्यसनमापन्ना शिखिना परिवारिता ॥ ३.१२.९० ॥
அங்கே அந்த உயர்ந்த தாய் அழுது அஞ்சியபடி பாண்டவர்களிடம் இதைச் சொன்னாள்; பெரும் துன்பத்தில் விழுந்து, நெருப்பால் சூழப்பட்டவளாக.
3.12.91
हा हतास्मि कुंतोन्वद्य भवेच्छान्तिरिहानलात् ।
अनाथा विनशिष्यामि बालकैः पुत्रकैः सह ॥ ३.१२.९१ ॥
ஐயோ, நான் அழிந்தேன்! குந்தியே, இப்போது இந்த நெருப்பிலிருந்து இங்கே எனக்கு நிம்மதி கிடைக்குமா? பாதுகாவலற்றவளாய் குழந்தைகளோடும் புதல்வர்களோடும் நான் அழிந்துபோவேன்.
3.12.92
तत्र भीमो महाबाहुर्वायुवेगपराक्रमः ।
आर्यामाश्वासयामास भ्रातॄंश्चापि वृकोदरः ॥ ३.१२.९२ ॥
அங்கே காற்றின் வேகம் போன்ற வீரம் கொண்ட பெரும் புஜபலம் பொருந்திய பீமன், ஆர்யையையும் சகோதரர்களையும் தேற்றினான்.
3.12.93
वैनतेयो यथा पक्षी गरुत्मान्पततांवरः ।
तथैवाभिपतिष्यामि भयंवो नेह विद्यते ॥ ३.१२.९३ ॥
வினதையின் மகனான கருடன், பறவைகளில் சிறந்தவன், எவ்வாறு பாய்வானோ அவ்வாறே நான் பாய்வேன்; இங்கு உங்களுக்கு எந்த பயமும் இல்லை.
3.12.94
आर्यामङ्केन वामेन राजानं दक्षिणेन च ।
अंसयोश्च यमौ कृत्वा पृष्ठे बीभत्सुमेव च ॥ ३.१२.९४ ॥
இடது மடியில் ஆர்யையையும், வலது கையால் அரசனையும், தோள்களில் இரட்டையர்களையும், முதுகில் பீபத்ஸுவையுமே ஏற்றிக்கொண்டு.
3.12.95
सहसोत्पत्य वेगेन सर्वानादाय वीर्यवान् ।
भ्रातॄनार्यां च बलवान्मोक्षयामास पावकात् ॥ ३.१२.९५ ॥
வீரனும் பலவானுமான அவன் திடீரென்று வேகமாக எழுந்து அனைவரையும் தூக்கி, ஆர்யையையும் சகோதரர்களையும் நெருப்பிலிருந்து விடுவித்தான்.
3.12.96
ते रात्रौ प्रस्थितां सर्वे सह मात्रा यशस्विनः ।
अभ्यगच्छन्महारण्ये हिडिम्बवनमन्तिकात् ॥ ३.१२.९६ ॥
அந்த புகழ்பெற்றவர்கள் அனைவரும் இரவில் தாயுடன் புறப்பட்டு, பெரிய காட்டில், ஹிடிம்பனின் வனத்தின் அருகே வந்தடைந்தனர்.
3.12.97
श्रान्ताः प्रसुप्तास्तत्रेमे मात्रा सह सुदुःखिताः ।
सुप्तांश्चैनानभ्यगच्छद्धिडिम्बा नाम राक्षसी ॥ ३.१२.९७ ॥
களைத்து ஆழ்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த அவர்கள் அனைவரும் அங்கு தாயுடன் மிகவும் துயருற்றிருந்தனர். உறங்கிக் கொண்டிருந்த அவர்களை ஹிடிம்பா என்ற பெயருடைய ராட்சசி அணுகினாள்.
3.12.98
सा दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सुप्तान्मात्रा सह क्षितौ ।
हृच्छयेनाभिभूतात्मा भीमसेनमकामयत् ॥ ३.१२.९८ ॥
அங்கே தரையில் தாயுடன் உறங்கிக் கொண்டிருந்த பாண்டவர்களைக் கண்டு, இதயத்தில் மன்மதனின் அம்பால் மனம் வென்றவளாய் அவள் பீமசேனனை விரும்பினாள்.
3.12.99
भीमस्य पादौ कृत्वा तु स्वउत्सङ्गे ततोऽबला ।
पर्यमर्दत संहृष्टा कल्याणी मृदुपाणिना ॥ ३.१२.९९ ॥
பின்னர் அந்த பலவீனமான பெண் பீமனின் பாதங்களைத் தன் மடியில் வைத்து, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த அழகி மென்மையான கைகளால் அவற்றை அழுத்தினாள்.
3.12.100
तामबुद्ध्यदमेयात्मा बलवान्सत्यविक्रमः ।
पर्यपृच्छत तां भीमः किमिहेच्छस्यनिन्दिते ॥ ३.१२.१०० ॥
அளவற்ற ஆன்மாவும் உண்மையான வீரமும் கொண்ட வலிமைமிக்க பீமன் அவளை உணர்ந்தான்; பீமன் அவளிடம் கேட்டான்: 'குற்றமற்றவளே, இங்கு நீ எதை விரும்புகிறாய்?'
3.12.101
एवमुक्ता तु भीमेन राक्षसी कामरूपिणी ।
भीमसेनं महात्मानमाह चैवमनिन्दिता ॥ ३.१२.१०१ ॥
பீமனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்ட, விரும்பிய வடிவம் எடுக்கவல்ல ராட்சசி, குற்றமற்ற அவள், மகாத்மாவான பீமசேனனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
3.12.102
पलायध्वमितः क्षिप्रं मम भ्रातैष वीर्यवान् ।
आगमिष्यति वो हन्तुं तस्माद्गच्छत माचिरम् ॥ ३.१२.१०२ ॥
இங்கிருந்து விரைவில் ஓடுங்கள்! என் வலிமைமிக்க சகோதரன் உங்களைக் கொல்ல வருவான்; ஆகவே தாமதிக்காமல் செல்லுங்கள்.
3.12.103
अथ भीमोऽभ्युवाचैनां साभिमानमिदं वचः ।
नोद्विजेयमहं तस्मान्निहनिष्येऽहमागतम् ॥ ३.१२.१०३ ॥
அப்போது பீமன் பெருமிதத்துடன் அவளிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: நான் அஞ்ச வேண்டியதில்லை; ஆகவே வந்தவனை நான் கொன்றுவிடுவேன்.
3.12.104
तयोः श्रुत्वा तु संजल्पमागच्छद्राक्षसाधमः ।
भीमरूपो महानादान्विसृजन्भीमदर्शनः ॥ ३.१२.१०४ ॥
அவர்கள் இருவரின் உரையாடலைக் கேட்ட ராட்சசர்களில் கீழ்மையானவன் வந்தான்; பயங்கர உருவம் கொண்டு, பெரிய கர்ஜனைகளை எழுப்பியபடி, காண்பதற்கு பயங்கரமாக.
3.12.105
केन सार्धं कथयसि आनयैनं ममान्तिकम् ।
हिडिम्बे भक्षयिष्यामो न चिरं कर्तुमर्हसि ॥ ३.१२.१०५ ॥
யாருடன் பேசுகிறாய்? இவனை என் அருகில் கொண்டு வா. ஹிடிம்பே, நாம் இவனைத் தின்போம்; நீ தாமதிக்கக் கூடாது.
3.12.106
सा कृपासंगृहीतेन हृदयेन मनस्विनी ।
नैनमैच्छत्तदाकर्तुमनुक्रोशादनिन्दिता ॥ ३.१२.१०६ ॥
அந்த மனத்திண்மையுள்ள, குற்றமற்ற பெண் கருணை நிரம்பிய இதயத்துடன், அப்போது அவனுக்குத் தீங்கு செய்ய விரும்பவில்லை; இரக்கத்தினால்.
3.12.107
स नादान्विनदन्घोरान्राक्षसः पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत वेगेन भीमसेनं तदा किल ॥ ३.१२.१०७ ॥
அந்த மனிதர்களை உண்ணும் ராட்சசன் பயங்கர கர்ஜனைகளை எழுப்பியபடி, அப்போது வேகமாக பீமசேனனின் மீது பாய்ந்தான்.
3.12.108
तमभिद्रुत्य संक्रुद्धो वेगेन महता बली ।
अगृह्णात्पाणिना पाणिं भीमसेनस्य राक्षसः ॥ ३.१२.१०८ ॥
அவனை நோக்கி விரைந்து, மிகவும் சினமுற்ற வலிமையுள்ள அந்த ராட்சசன் பெரும் வேகத்துடன் தன் கையால் பீமசேனனின் கையைப் பற்றினான்.
3.12.109
इन्द्राशनिसमस्पर्शं वज्रसंहननं दृढम् ।
संहत्य भीमसेनाय व्याक्षिपत्सहसा करम् ॥ ३.१२.१०९ ॥
இந்திரனின் இடி போன்ற தொடுதலும், வஜ்ரம் போன்ற உறுதியான உடலும் கொண்ட அவன், தன்னை ஒருங்கிணைத்து திடீரென பீமசேனனை நோக்கி தன் கையை வீசினான்.
3.12.110
गृहीतं पाणिना पाणिं भीमसेनस्य रक्षसा ।
नामृष्यत महाबाहुस्तत्राक्रुद्ध्यद्वृकोदरः ॥ ३.१२.११० ॥
ராட்சசன் பீமசேனனின் கையைத் தன் கையால் பிடித்தான். மகாபாகுவான வ்ருகோதரன் அதைப் பொறுக்க முடியாமல் அங்கேயே கோபமடைந்தான்.
3.12.111
तदासीत्तुमुलं युद्धं भीमसेनहिडिम्बयोः ।
सर्वास्त्रविदुषोर्घोरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ३.१२.१११ ॥
அப்போது பீமசேனனுக்கும் ஹிடிம்பனுக்கும் இடையே கடும் பெரும் போர் நடந்தது; எல்லா ஆயுதங்களிலும் வல்லவர்களான அவர்களிடையே வ்ருத்திரனுக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்த போர் போல அது இருந்தது.
3.12.112
विक्रीड्य सुचिरं भीमो राक्षसेन सहानघ ।
निजघान महावीर्यस्तं तदा निर्बलं बली ॥ ३.१२.११२ ॥
பாவமற்றவனே! நீண்ட நேரம் அரக்கனுடன் விளையாடிய பின், மகாவீரியனான பலசாலி பீமன் அப்போது பலமிழந்த அவனைக் கொன்றான்.
3.12.113
हत्वा हिडिम्बं भीमोऽथ प्रस्थितो भ्रातृभिः सह ।
हिडिम्बामग्रतः कृत्वा यस्यां जातो घटोत्कटः ॥ ३.१२.११३ ॥
ஹிடிம்பனைக் கொன்ற பின் பீமன் சகோதரர்களுடன் புறப்பட்டான்; ஹிடிம்பையை முன்னிறுத்தி—அவளிடமிருந்தே கடோத்கசன் பிறந்தான்.
3.12.114
ततः संप्राद्रवन्सर्वे सह मात्रा परंतपाः ।
एकचक्रामभिमुखाः संवृता ब्राह्मणव्रजैः ॥ ३.१२.११४ ॥
அப்போது பகைவரைத் தகிப்பவர்களான அவர்கள் அனைவரும் தாயுடன் ஏகசக்ரா நகரை நோக்கி விரைந்தனர்; பிராமணர் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டவர்களாக.
3.12.115
प्रस्थाने व्यास एषां च मन्त्री प्रियहिते रतः ।
ततोऽगच्छन्नेकचक्रां पाणअडवाः संशितव्रताः ॥ ३.१२.११५ ॥
புறப்படும்போது வ்யாசர் அவர்களின் ஆலோசகராக இருந்தார், அவர்களின் நலனிலும் நன்மையிலும் ஈடுபட்டவர். பின்னர் உறுதியான விரதமுடைய பாண்டவர்கள் ஏகசக்ரைக்குச் சென்றனர்.
3.12.116
तत्राप्यासादयामासुर्बकं नाम महाबलम् ।
पुरुषादं प्रतिभयं हिडिम्बेनैव संमितम् ॥ ३.१२.११६ ॥
அங்கும் அவர்கள் பகன் என்ற பெரும் வலிமையுடைய நரமாமிச உண்ணியை எதிர்கொண்டனர்; அவன் பயங்கரமானவன், ஹிடிம்பனுக்கு இணையானவன்.
3.12.117
तं चापि विनिहत्योग्रं भीमः प्रहरतां वरः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्द्रुपदस्य पुरं ययौ ॥ ३.१२.११७ ॥
அந்த கொடியவனையும் கொன்று, போர்வீரர்களில் சிறந்தவனான பீமன், தன் அனைத்து சகோதரர்களுடன் துருபதனின் நகருக்குச் சென்றான்.
3.12.118
लब्धाऽहमपि तत्रैव वसता सव्यसाचिना ।
यथा त्वया जिता कृष्णरुक्मिणी भीष्मकात्मजा ॥ ३.१२.११८ ॥
நானும் அங்கேயே, அங்கு வசித்த சவ்யசாசி அர்ஜுனனால் வென்றெடுக்கப்பட்டேன்; நீ பீஷ்மகனின் மகள் ருக்மிணியை வென்றது போல, கிருஷ்ணா.
3.12.119
एवं सुयुद्धे पार्थेन जिताऽहं मधुसूदन ।
स्वयंवरे महत्कर्म कृत्वा न सुकरं परैः ॥ ३.१२.११९ ॥
இவ்வாறு நல்ல போரில் பார்த்தன் என்னை வென்றான், ஓ மதுசூதனா. சுயம்வரத்தில் பெரிய செயலைச் செய்வது மற்றவர்களுக்கு எளிதல்ல.
3.12.120
एवं क्लेशैः सुबहुभिः क्लिश्यमाना सुदुःखिता ।
निवसाम्यार्यया हीना कृष्ण धौम्यपुरःसुरा ॥ ३.१२.१२० ॥
இவ்வாறு பல துன்பங்களால் வேதனையுற்றவளாய், மிகவும் துயருற்று, ஆர்யையை இழந்தவளாய் நான் வாழ்கிறேன், ஓ கிருஷ்ணா, தௌம்யரை முன்னிட்டு.
3.12.121
त इमे सिंहविक्रान्ता वीर्येणाभ्यधिकाः परैः ।
निहीनैः परिक्लिश्यन्ति समुपेक्षन्ति मां कथं। ॥ ३.१२.१२१ ॥
இவர்கள் சிங்கத்தைப் போன்ற வீரமுடையவர்கள்; வீரியத்தில் பகைவர்களை விட மேலானவர்கள். அப்படியிருந்தும் கீழ்மக்களால் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள்; என்னை எப்படி இவ்வாறு அலட்சியமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்?
3.12.122
एतादृशानि दुःखानि महन्ती दुर्बलीयसाम् ।
दीर्घकालं प्रदीप्ताऽस्मि पापानां पापकर्मणाम् ॥ ३.१२.१२२ ॥
பலவீனமான பாவிகளும் பாவச்செயல் செய்பவர்களும் அளித்த இத்தகைய பெரும் துன்பங்களால் நெடுங்காலமாக நான் எரிந்துகொண்டிருக்கிறேன்.
3.12.123
कुले महतिजाताऽस्मि दिव्येन विधिना किल ।
पाण्डवानां प्रिया भार्या स्नुषा पाण्डोर्महात्मनः ॥ ३.१२.१२३ ॥
பெருங்குலத்தில் பிறந்தேன்; தெய்வ விதியின்படியே. பாண்டவர்களின் அன்பு மனைவி; மகாத்மா பாண்டுவின் மருமகள்.
3.12.124
केशग्रहमनुप्राप्ता का नु जीवेत मादृशी ।
पञ्चानामिन्द्रकल्पानां प्रेक्षतां मधुसूदन ॥ ३.१२.१२४ ॥
மதுசூதனா, இந்திரனுக்கு நிகரான ஐவர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, முடியைப் பிடித்து இழுக்கப்பட்ட என்னைப் போன்ற பெண் எவ்வாறு உயிர்வாழ முடியும்?
3.12.125
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा मुखं प्रच्छाद्य पाणिना ।
पद्मकोशप्रकाशेन मृदुना मृदुभाषिणी ॥ ३.१२.१२५ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, கிருஷ்ணை தன் முகத்தை கையால் மூடிக்கொண்டு அழுதாள்; தாமரை மொட்டைப் போல ஒளிவீசிய மென்மையான கையால், மென்மையாகப் பேசும் அவள்.
3.12.126
स्तनावपतितौ पीनौ सुजातौ शुभलक्षणौ ।
अभ्यवर्षत पाञ्चाली दुःखजैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ३.१२.१२६ ॥
கீழே விழுந்த அவளுடைய பருத்த, அழகிய, நல்ல அடையாளங்கள் கொண்ட மார்பகங்கள் துன்பத்தால் உண்டான கண்ணீர்த்துளிகளால் நனைந்தன; பாஞ்சாலி கண்ணீர் மழை பொழிந்தாள்.
3.12.127
चक्षुषी परिमार्जन्ती निःश्वसन्ती पुनःपुनः ।
बाष्पपूर्णेन कणअठेन क्रुद्धा वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२.१२७ ॥
கண்களைத் துடைத்தவளாய், மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டவளாய், கண்ணீரால் நிறைந்த குரலில் கோபத்துடன் அவள் சொன்னாள்.
3.12.128
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा न च बान्धवाः ।
न भ्रातरो न च पिता नैव त्वं मधुसूदन ॥ ३.१२.१२८ ॥
ஓ மதுசூதனா, எனக்கு கணவர்களும் இல்லை, மகன்களும் இல்லை, உறவினர்களும் இல்லை, சகோதரர்களும் இல்லை, தந்தையும் இல்லை, நீயும் இல்லை.
3.12.129
ये मां विप्रकृतां क्षुद्रैरुपेक्षध्वं विशोकवत् ।
न च मे शाम्यते दुःखं कर्णो यत्प्राहसत्तदा ॥ ३.१२.१२९ ॥
கீழ்மக்களால் அவமதிக்கப்பட்ட என்னை துக்கமற்றவர்களைப் போல நீங்கள் கவனிக்காமல் இருந்தீர்கள்; அன்று கர்ணன் சிரித்ததால் என் துயரம் தணியவில்லை.
3.12.130
चतुर्भिः कारणैः कृष्ण त्वया रक्ष्याऽस्मि नित्यशः ।
संबन्धाद्गौरवात्सख्यात्प्रभुत्वेनैव केशव ॥ ३.१२.१३० ॥
ஓ கிருஷ்ணா, ஓ கேசவா, நான்கு காரணங்களால் நீ எப்போதும் என்னைக் காக்க வேண்டும்: உறவினால், மரியாதையால், நட்பினால், உன் அதிகாரத்தினால்.
3.12.131
अथ तामब्रवीत्कृष्णस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
रोदिष्यन्ति स्त्रियो ह्येवं येषां क्रुद्धासि नामिनि ॥ ३.१२.१३१ ॥
அப்போது அந்த வீரர்கள் கூடிய இடத்தில் கிருஷ்ணன் அவளிடம் சொன்னான்: நீ கோபம் கொண்டிருப்பவர்களின் பெண்கள் இவ்வாறே அழுவார்கள்.
3.12.132
बीभत्सुशरसंछन्नाञ्शोणितौघपरिप्लुतान् ।
निहतान्वल्लभान्वीक्ष्य शयानान्वसुधातले ॥ ३.१२.१३२ ॥
பீபத்ஸுவின் (அர்ஜுனனின்) அம்புகளால் மூடப்பட்டு, இரத்த வெள்ளத்தில் தோய்ந்து, மண்ணில் கிடக்கும் கொல்லப்பட்ட அன்பர்களைக் கண்டு.
3.12.133
यत्समर्थं पाण्डवनां तत्करिष्यामि मा शुचः ।
सत्यं ते प्रतिजानामि राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ ३.१२.१३३ ॥
பாண்டவர்களுக்கு எது சாத்தியமோ அதை நான் செய்வேன்; வருந்தாதே. உறுதியாக உனக்கு வாக்களிக்கிறேன், நீ அரசிகளுக்கெல்லாம் அரசியாவாய்.
3.12.134
पतेद्द्यौर्हिमवाञ्शीर्येत्पृथिवी शकली भवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधिः कृष्णे न मे मोघं वचो भवेत् ॥ ३.१२.१३४ ॥
வானம் விழட்டும், இமயம் சிதறட்டும், பூமி துண்டுகளாகட்டும், கடல் வற்றட்டும்; கிருஷ்ணையே, என் சொல் வீணாகாது.
3.12.135
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी वाक्यं प्रतिवाक्यमथाच्युतात् ।
साचीकृतमवैक्षत्सा पाञ्चाली मध्यमं पतिम् ॥ ३.१२.१३५ ॥
அதைக் கேட்ட திரௌபதி, அச்யுதனின் மறு மொழிக்குப் பின், நடுப் கணவனான அர்ஜுனனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்.
3.12.136
आबभाषे महाराज द्रौपदीमर्जुनस्तदा ।
मा रोदीः शुभताम्राक्षि यदाह मधुसूदनः।
तथा तद्भविता देवि नान्यथा वरवर्णिनि ॥ ३.१२.१३६ ॥
மகாராஜாவே! அப்போது அர்ஜுனன் திரௌபதியிடம் கூறினான்: அழகிய சிவந்த கண்களை உடையவளே, அழாதே. மதுசூதனன் சொன்னது அவ்வாறே நடக்கும்; வேறுவிதமாக இல்லை, தேவியே, அழகிய நிறத்தவளே.
3.12.137
अहं द्रोणं हनिष्यामि शिखण्डी तु पितामहम् ।
दुर्योधनं भीमसेनः कर्णं हन्ता धनिजयः ॥ ३.१२.१३७ ॥
நான் துரோணரைக் கொல்வேன்; சிகண்டியோ பிதாமகரை (பீஷ்மரை)க் கொல்வான்; பீமசேனன் துரியோதனனைக் கொல்வான், தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) கர்ணனைக் கொல்வான்.
3.12.138
रामकृष्णौ व्यपाश्रित्य अजेयाः स्म रणए स्वसः ।
अपि वृत्रहणा युद्धे किं पुनर्धृतराष्ट्रजैः ॥ ३.१२.१३८ ॥
ராம கிருஷ்ணர்களைச் சார்ந்திருப்பதால் நாம் போரில் வெல்ல முடியாதவர்கள், சகோதரியே. வ்ருத்ரனைக் கொன்ற இந்திரனாலும் போரில் வெல்ல முடியாதபோது, த்ருதராஷ்டிரன் மக்களால் என்ன செய்ய முடியும்?
3.12.139
इत्युक्तेऽभिमुखा वीरा वासुदेवमुपास्थितः ।
तेषां मध्ये महाबाहुः केशवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, எதிரில் நின்ற வீரர்கள் வாசுதேவரிடம் அணுகினர். அவர்களின் நடுவில் மகாபாகு கேசவன் இந்த சொல்லைச் சொன்னார்.