Mahābhārata · Adhyāya 3.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.12.1
भोजाः प्रव्रजिताञ्श्रुत्वा वृष्णयश्चान्धकैः सह ।
पाण्डवान्दुःखसंतप्तान्समाजग्मुर्महावने ॥ ३.१२.१ ॥
Ao saberem que os Pāṇḍavas tinham partido para o exílio e estavam atormentados pela dor, os Bhojas e os Vṛṣṇis, junto com os Andhakas, reuniram-se naquela grande floresta.
3.12.2
पाञ्चालस्य च दायादो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
केकयाश्च महावीर्या भ्रातरो लोकविश्रुताः ॥ ३.१२.२ ॥
Dhṛṣṭaketu, herdeiro do rei dos Pāñcāla, o senhor de Cedi e os irmãos Kekaya, de grande valor e renomados no mundo.
3.12.3
वने द्रष्टुं ययुः पार्थान्क्रोधामर्षसमन्विताः ।
गर्हयन्तो धार्तराष्ट्रान्किं कुर्म इति चाब्रुवन् ॥ ३.१२.३ ॥
Cheios de ira e indignação, foram ver os filhos de Pṛthā na floresta, censurando os filhos de Dhṛtarāṣṭra, e disseram: "O que faremos?"
3.12.4
वासुदेवं पुरस्कृत्य सर्वे ते क्षत्रियर्षभाः ।
परिवार्योपविविशुर्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
अभिवाद्य कुरुश्रेष्ठं विषण्णः केशवोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४ ॥
Colocando Vāsudeva à frente, todos aqueles touros entre os kṣatriya sentaram-se em volta de Yudhiṣṭhira, o rei do dharma. Tendo saudado o melhor dos Kuru, o aflito Keśava falou.
3.12.5
दुर्योधनस्य कर्णस् शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ३.१२.५ ॥
Duryodhana, Karṇa, o perverso Śakuni e Duḥśāsana como o quarto: a terra beberá o sangue deles.
3.12.6
एतान्निहत्य समरे ये च तेषां पदानुगाः ।
तांश्च सर्वान्विनिर्जित्य सहितान्स नराधिपान् ॥ ३.१२.६ ॥
Tendo abatido estes em batalha e conquistado por completo todos os seus seguidores, juntamente com aqueles reis, (os Pāṇḍava governarão).
3.12.7
ततः सर्वेऽभिषिञ्चामो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
निकृत्याऽभिचरन्वध्य एष धर्मः सनातनः ॥ ३.१२.७ ॥
Então todos ungiremos Yudhiṣṭhira, rei do dharma. Abater o agressor é este dever eterno.
3.12.8
पार्तानामभिषङ्गेण तथा क्रुद्धं जनार्दनम् ।
अर्जुनः शमयामास दिधक्षन्तमिव प्रजाः ॥ ३.१२.८ ॥
Arjuna acalmou Janārdana, enfurecido por seu apego aos filhos de Pṛthā, como se quisesse incendiar as criaturas.
3.12.9
संक्रुद्धं केशवं दृष्ट्वा पूर्वदेवेषु फल्गुनः ।
कीर्तयामास कर्माणि सत्यकीर्तेर्महात्मनः ॥ ३.१२.९ ॥
Vendo Keśava profundamente irado, Phalguna recordou entre os deuses antigos as façanhas daquele grande espírito de verdadeira fama.
3.12.10
पुरुषस्याप्रमेयस्य सत्यस्यामिततेजसः ।
प्रजापतिपतेर्विष्णोर्लोकनाथस्य धीमतः ॥ ३.१२.१० ॥
Da Pessoa imensurável, da Verdade de esplendor sem limites, senhor dos senhores das criaturas, Viṣṇu, senhor dos mundos, o sábio.
3.12.11
दशवर्षसहस्राणि यत्रसायंगृहो मुनिः ।
व्यचरस्त्वं पुरा कृष्ण पर्वते गन्धमादने ॥ ३.१२.११ ॥
Ó Kṛṣṇa, por dez mil anos vagaste pelo monte Gandhamādana como um asceta cujo lar era onde a noite o encontrava.
3.12.12
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
पुष्करेष्ववसः कृष्णं त्वमपो भक्षयन्पुरा ॥ ३.१२.१२ ॥
Por dez mil e cem anos, ó Kṛṣṇa, habitaste os lagos de Puṣkara, alimentando-te outrora apenas de água.
3.12.13
ऊर्ध्वबाहुर्विशालायां बदर्यां मधुसूदन ।
अतिष्ठ एकपादेन वायुभक्षः शतं समाः ॥ ३.१२.१३ ॥
Ó Madhusūdana, em Viśālā, em Badarī, com os braços erguidos, de pé sobre uma perna, vivendo só de ar, permaneceste cem anos.
3.12.14
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गः कृशो धमनिसंततः ।
आसीः कृष्ण सरस्वत्यां सत्रेद्वादशवार्षिके ॥ ३.१२.१४ ॥
Ó Kṛṣṇa, vestido com uma pele negra de antílope como manto, emagrecido, com as veias saltadas, estiveste no sacrifício de doze anos junto ao Sarasvatī.
3.12.15
प्रभासमप्यथासाद्य तीर्थं पुण्यजनार्चितम् ।
तत्र कृष्ण महातेजा दिव्यं वर्षसहस्रकम् ॥ ३.१२.१५ ॥
Ó Kṛṣṇa, tendo também chegado ao vau sagrado Prabhāsa, honrado pelas pessoas virtuosas, ali, ó tu de grande esplendor, durante mil anos divinos...
3.12.16
आतिष्ठस्त्वमथैकेन पादेन नियमस्थितः ।
लोकप्रवृत्तिहेतोस्त्वमिति व्यासो ममाब्रवीत् ॥ ३.१२.१६ ॥
Então permaneceste firme na disciplina, sobre um pé. Vyāsa me disse que o fizeste para sustentar o curso do mundo.
3.12.17
क्षेत्रज्ञः सर्वभूतानामादिरन्तश्च केशवं ।
निधानं तपसां कृष्ण यज्ञस्त्वं च सनातनः ॥ ३.१२.१७ ॥
Ó Keśava, tu és o conhecedor do campo, a origem e o fim de todos os seres. Ó Kṛṣṇa, és o tesouro das austeridades e o sacrifício eterno.
3.12.18
योगकर्ता हृषीकेशः सांख्यकर्ता सनातनः ।
शीलस्त्वं सर्वयोगानां करणं नियमस्य च ॥ ३.१२.१८ ॥
Tu és o autor do yoga, senhor dos sentidos, o eterno autor do Sāṅkhya. És o fundamento de todos os yogas e o meio da disciplina.
3.12.19
निहत्य नरकं भौममाहृत्य मणिकुण्डले ।
प्रथमोत्पादितं कृष्ण मेध्यमश्वमवासृजः ॥ ३.१२.१९ ॥
Tendo matado Naraka, o filho da terra, e trazido de volta os brincos de joias, ó Kṛṣṇa, libertaste o cavalo puro que foi produzido primeiro.
3.12.20
कृत्वातत्कर्म लोकानामृषभः सर्वलोकजित् ।
अवधीस्त्वं रणे सर्वान्समेतान्दैत्यदानवान् ॥ ३.१२.२० ॥
Tendo realizado aquele feito, tu, touro entre os mundos, conquistador de todos os mundos, abateste em batalha todos os daitya e dānava que se haviam reunido.
3.12.21
ततः सर्वेश्वरत्वं च संप्रदाय शचीपतेः ।
मानुषेषु महाबाहो प्रादुर्भूतोऽसि केशव ॥ ३.१२.२१ ॥
Depois, tendo recebido do senhor de Śacī a soberania sobre tudo, manifestaste-te entre os homens, ó Keśava de braços poderosos.
3.12.22
स त्वं नारायणो भूत्वा हरिरासीः परंतप ।
ब्रह्मा सोमश्च सूर्यश्च धर्मो धाता यमोऽनलः ॥ ३.१२.२२ ॥
Tu, ó abrasador de inimigos, tornado Nārāyaṇa, foste Hari; Brahmā, Soma, o Sol, Dharma, Dhātṛ, Yama e o Fogo também és tu.
3.12.23
वायुर्वैश्रवणो रुद्रः कालः खं पृथिवी दिशः ।
अजश्चराचरगुरुः स्रष्टा त्वं पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.२३ ॥
O vento, Vaiśravaṇa, Rudra, o Tempo, o espaço, a terra e as direções; tu és o não-nascido, mestre do que se move e do que não se move, e o criador, ó melhor dos seres.
3.12.24
तुरायणादिभिर्देव क्रतुभिर्भूरदक्षिणैः ।
अयजो भूरितेजा वै कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.२४ ॥
Ó deus, com o Tura-āyana e outros sacrifícios, com abundantes honorários, tu, ó Kṛṣṇa de grande esplendor, de fato ofereceste sacrifício na floresta de Caitraratha.
3.12.25
शतं शतसहस्राणि सुवर्णस्य जनार्दन ।
एकैकस्मिंस्तदा यज्ञे परिपूर्णानि दत्तवान् ॥ ३.१२.२५ ॥
Ó Janārdana, então, em cada um daqueles sacrifícios, deste cem vezes cem mil de ouro por completo.
3.12.26
अदितेरपि पुत्रत्वमेत्य यादवनन्दन ।
त्वं विष्णुरिति विख्यात इन्द्रादवरजो विभुः ॥ ३.१२.२६ ॥
Ó alegria dos Yādavas, tendo também se tornado filho de Aditi, foste renomado como Viṣṇu, o senhor onipresente, mais novo que Indra.
3.12.27
शिशुर्भूत्वा दिवं खं च पृथिवीं च परंतप ।
त्रिभिर्विक्रमणैः कृष्ण क्रान्तवानसि तेजसा । ॥ ३.१२.२७ ॥
Ó Kṛṣṇa, destruidor de inimigos, tornando-te criança, percorreste céu, ar e terra com três passos pelo teu esplendor.
3.12.28
संप्राप्य दिवमाकाशमादित्यस्यन्दने स्थितः ।
अत्यरोचश्च भूतात्मन्भास्करं स्वेन तेजसा ॥ ३.१२.२८ ॥
Ó alma dos seres, tendo alcançado o céu e o ar, de pé sobre o carro do sol, superaste em brilho o próprio sol com o teu esplendor.
3.12.29
प्रादुर्भावसहस्रेषु तेषुतेषु त्वया विभो ।
अधर्मरुचयः कृष्ण निहताः शतशोऽसुराः ॥ ३.१२.२९ ॥
Ó poderoso senhor, Ó Kṛṣṇa, nessas milhares de manifestações, centenas de demónios que se deleitavam na injustiça foram mortos por ti.
3.12.30
सादिता मौखाः पाशा निशुम्भनरकौ हतौ ।
कृतः क्षेमः पुनः पन्थाः पुरं प्राग्ज्योतिषं प्रति ॥ ३.१२.३० ॥
Os laços dos Maukha foram destruídos, Niśumbha e Naraka foram mortos, e o caminho para a cidade de Prāgjyotiṣa foi novamente tornado seguro.
3.12.31
जारूथ्यामाहुतिः क्राथः शिशुपालो नृपैः सह ।
जरासन्धश्च शैब्यश्च शतधन्वा च निर्जितः ॥ ३.१२.३१ ॥
Āhuti dos Jārūthyas, Krātha, Śiśupāla com os reis, Jarāsandha, Śaibya e Śatadhanvan foram todos derrotados.
3.12.32
तथा पर्जन्यघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ।
अहार्षी रुक्मिणीं भैष्मीं रणे निर्जित्य रुक्मिणे ॥ ३.१२.३२ ॥
Igualmente, com um carro que trovejava como nuvem e brilhava como o sol, após vencer Rukmin em batalha, levaste Rukmiṇī, a filha de Bhīṣmaka.
3.12.33
इन्द्रद्युम्नो हतः कोपाद्यवनश्च कशेरुमान् ।
हतः सौभपतिः साल्वस्त्वया सौभं च पातितम् ॥ ३.१२.३३ ॥
Indradyumna foi morto na ira; o Yavana e Kaśerumān também foram mortos. Sālva, senhor de Saubha, foi morto por ti, e Saubha foi derrubada.
3.12.34
एवमेते युधि हता भूयश्चान्याञ्शृमुष्व ह ।
इरावत्यां हतो भोजः कार्तवीर्यसमो युधि।
गोपतिस्तालकेतुश्च त्वया विनिहतावुभौ ॥ ३.१२.३४ ॥
Assim foram mortos em batalha estes. Ouve ainda sobre outros: no Irāvatī foi morto o Bhoja, igual a Kārtavīrya em combate; Gopati e Tālaketu, ambos, foram mortos por ti.
3.12.35
तां च भोगवतीं पुण्यामृषिकान्तां जनार्दन ।
द्वारकामात्मसात्कृत्वा समुद्रं गमयिष्यसि ॥ ३.१२.३५ ॥
Ó Janārdana, tomarás sob teu domínio aquela sagrada Bhogavatī, amada pelos sábios, juntamente com Dvārakā, e farás com que ela vá para o oceano.
3.12.36
न क्रोधो न च मात्सर्यं नानृतं मधुसूदन ।
त्वयि तिष्ठति दाशार्ह न नृशंस्यं कुतोऽनृजु ॥ ३.१२.३६ ॥
Ó Madhusūdana, em ti não há ira, nem inveja, nem falsidade; Ó Dāśārha, como poderia haver em ti a crueldade, que é torta e desonesta?
3.12.37
आसीनं चैत्यमध्ये त्वां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
आगम्य ऋषयः सर्वेऽयाचन्ताभयमच्युत ॥ ३.१२.३७ ॥
Ó Acyuta, enquanto estavas sentado no meio do santuário, resplandecendo com o teu próprio esplendor, todos os sábios vieram a ti e pediram a ausência de medo.
3.12.38
युगान्ते सर्वभूतानि संक्षिप्य मधुसूदन ।
आत्मनैवात्मसात्कृत्वा जगदासीः परंतप ॥ ३.१२.३८ ॥
Ó Madhusūdana, no fim de uma era recolheste todos os seres, absorveste-os em ti mesmo e guardaste o mundo dentro de ti, ó abrasador de inimigos.
3.12.39
युगादौ तव वार्ष्णेय नाभिपद्मादजायत ।
ब्रह्मा चराचरगुरुर्यस्येदं सकलं जगत्।
तं हन्तुमुद्यतौ घोरौ दानवौ मधुकैटभौ ॥ ३.१२.३९ ॥
Ó descendente de Vṛṣṇi, no início de uma era, Brahmā, mestre do móvel e do imóvel, nasceu do lótus do teu umbigo, e o mundo inteiro é dele. Contra ele se ergueram os dois ferozes demônios Madhu e Kaiṭabha, com intenção de matá-lo.
3.12.40
तयोर्व्यतिक्रमं दृष्ट्वा क्रुद्धस्य भवतो हरेः ।
ललाटाज्जातवाञ्शंभुः शूलपाणिस्त्रिलोचनः ॥ ३.१२.४० ॥
Ao ver a transgressão deles, da testa de ti, Hari, irado, nasceu Śambhu, portador do tridente e de três olhos.
3.12.41
इत्थं तावपि देवेशौ त्वच्छरीरसमुद्भवौ ।
त्वन्नियोगकरावेताविति मे नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.४१ ॥
Assim, também aqueles dois senhores dos deuses nasceram do teu corpo e cumprem o teu mandato; assim me disse Nārada.
3.12.42
तथा नारायण पुरा क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
इष्टवांस्त्वं महासत्रं कृष्ण चैत्ररथे वने ॥ ३.१२.४२ ॥
Igualmente, ó Nārāyaṇa, outrora realizaste um grande sacrifício com abundantes oferendas, ó Kṛṣṇa, na floresta de Caitraratha.
3.12.43
नैवं परे नापरे वा करिष्यन्ति कृतानि वा ।
यानि कर्माणि देव त्वं बाल एव महाबलः ॥ ३.१२.४३ ॥
Ó deus, os feitos que realizaste sendo criança, com grande poder, nem outros os fizeram nem os farão, nem os de antes nem os de depois.
3.12.44
कृतवान्पुण्डरीकाक्ष बलदेवसहायवान् ।
वैराजभवने चापि ब्रह्मणा न्यवसः सह ॥ ३.१२.४४ ॥
Ó de olhos de lótus, realizaste estas obras com a ajuda de Balarāma, e também habitaste com Brahmā na morada de Vairāja.
3.12.45
एवमुक्त्वा महात्मानमात्मा कृष्णस्य पाण्डवः ।
तूष्णीमासीत्ततः पार्थमित्युवाच जनार्दनः ॥ ३.१२.४५ ॥
Tendo falado assim ao magnânimo Kṛṣṇa, o Pāṇḍava, que era o próprio ser de Kṛṣṇa, sentou-se em silêncio; então Janārdana disse isto a Pārtha.
3.12.46
ममैव त्वं तवैवाहं ये मदीयास्तवैव ते ।
यस्त्वां द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्त्वामनु स मामनु ॥ ३.१२.४६ ॥
Tu és meu e eu sou teu; os que são meus são teus. Quem te odeia, odeia-me a mim; quem te segue, segue-me a mim.
3.12.47
नरस्त्वमसि दुर्धर्ष हरिर्नारायणो ह्यहम् ।
काले लोकमिमं प्राप्तौ नरनारायणावृषी ॥ ३.१२.४७ ॥
Tu és Nara, ó invencível, e eu sou Hari Nārāyaṇa; os dois sábios Nara e Nārāyaṇa vieram a este mundo no tempo devido.
3.12.48
अनन्यः पार्थ मत्तस्त्वं त्वत्तश्चाहं तथैव च ।
नावयोरन्तरं शक्यं वेदितुं भरतर्षभ ॥ ३.१२.४८ ॥
Tu não és outro que eu, ó Pārtha, e eu não sou outro que tu; ó touro dos Bharatas, a diferença entre nós dois não pode ser conhecida.
3.12.49
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्षः पाण्डवं सुप्रियं वचः ।
प्रीयमाणो हृषीकेशस्तूष्णीं तत्र बभूव सः ॥ ३.१२.४९ ॥
Assim falando, Hṛṣīkeśa de olhos de lótus, satisfeito, calou-se ali, após dizer palavras muito queridas ao Pāṇḍava.
3.12.50
एवमुक्ते तु वचने केशेवेन महात्मना ।
तस्मिन्वीरसमावाये संरब्धेष्वथ राजसु ॥ ३.१२.५० ॥
Quando essas palavras foram ditas pelo magnânimo Keśava, naquela assembleia de heróis, entre os reis enfurecidos...
3.12.51
धृष्टद्युम्नमुखैर्वीरैर्भ्रातृभिः परिवारिता ।
पाञ्चाली पुण्डरीकाक्षमासीनं यादवैः सह।
अभिगम्याब्रवीत्कृष्णा शरण्यं शरणैषिणी ॥ ३.१२.५१ ॥
Cercada pelos irmãos heroicos liderados por Dhṛṣṭadyumna, Draupadī aproximou-se do de olhos de lótus, sentado com os Yādavas, e Kṛṣṇā, buscando refúgio, falou àquele que concede abrigo.
3.12.52
वासुदेव हृषीकेश वासवावरजाच्युत ।
देवदेवोसि देवानामिति द्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५२ ॥
Ó Vāsudeva, Hṛṣīkeśa, irmão mais novo de Vāsava, ó Acyuta! Tu és o deus dos deuses, assim disse Dvaipāyana.
3.12.53
पूर्वे प्रजाभिसर्गे त्वामाहुरेकं प्रजापतिम् ।
स्रष्टारं सर्वलोकानामसितो देवलोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५३ ॥
Na antiga emissão das criaturas, chamam-te o único Senhor das criaturas, criador de todos os mundos, disse Asita Devala.
3.12.54
विष्णुस्त्वमसि दुर्धर्ष त्वं यज्ञो मधुसूदन ।
यष्टात्वमसि त्वमसि यष्टव्यो जामदग्न्यो यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५४ ॥
Tu és Viṣṇu, ó invencível; tu és o sacrifício, ó matador de Madhu. Tu és o sacrificador, tu és o adorável, como disse Jāmadagnya.
3.12.55
ऋषयस्त्वां क्षमामाहुः सत्यं च परुषोत्तम ।
सत्याद्यज्ञोसि संभूतः कश्यपस्त्वां यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५५ ॥
Os sábios te chamam de paciência e verdade, ó melhor dos homens. Da verdade nasceu o sacrifício; Kaśyapa falou de ti assim.
3.12.56
साध्यानामपि देवानां शिवानामीश्वरेश्वर ।
लोकभावन लोकेश यथा त्वां नारदोऽब्रवीत् ॥ ३.१२.५६ ॥
Mesmo acima dos deuses Sādhya e dos auspiciosos, ó senhor dos senhores, sustentador dos mundos, senhor dos mundos, como Nārada falou de ti.
3.12.57
ब्रह्मशंकरशक्राद्यैर्देववृन्दैः पुनः पुनः ।
क्रीडसे त्वं नरव्याघ्र बालः क्रीडनकैरिव ॥ ३.१२.५७ ॥
Com Brahmā, Śaṅkara, Indra e as demais hostes de deuses brincas repetidamente, ó tigre entre os homens, como uma criança brinca com brinquedos.
3.12.58
द्यौश्च ते शिरसा व्याप्ता पद्भ्यां च पृथिवीप्रभो ।
जठरे खमिमे लोकाः पुरुषोसि सनातनः ॥ ३.१२.५८ ॥
O céu é preenchido pela tua cabeça, e a terra pelos teus pés, ó senhor da terra. O espaço e estes mundos estão no teu ventre; tu és o Puruṣa eterno.
3.12.59
विद्यातपोभितप्तानां तपसा भावितात्मनाम् ।
आत्मदर्शनतृप्तानामृषीणामसि सत्तमः ॥ ३.१२.५९ ॥
Entre os sábios, que foram purificados pelo saber e pela austeridade, cujos eus foram purificados pelo ascetismo e que estão saciados com a visão do eu, tu és o melhor.
3.12.60
राजर्षीणां पुण्यकृतामाहवेष्वनिवर्तिनाम् ।
सर्वधर्मोपपन्नानां त्वं गतिः पुरुषर्षभ।
त्वं प्रभुस्त्वं विभुश्च त्वं भूतात्मा त्वं विचेष्टसे ॥ ३.१२.६० ॥
Para os reis sábios que praticaram o mérito, que jamais recuaram nas batalhas e estão dotados de todos os deveres, tu és o refúgio, ó touro entre os homens. Tu és o senhor, tu és onipresente, tu és a alma dos seres; és tu quem age.
3.12.61
लोकपालाश्च लोकाश्च नक्षत्राणि दिशे दश ।
नभश्चन्द्रश्च सूर्यश्च त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६१ ॥
Os guardiões dos mundos e os mundos, as constelações, as dez direções, o céu, a lua e o sol — tudo está estabelecido em ti.
3.12.62
मंर्त्यता चैव भूतानाममरत्वं दिवौकसाम् ।
त्वयि सर्वं महाबाहो लोककार्यं प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१२.६२ ॥
Ó de braços poderosos, a mortalidade dos seres e a imortalidade dos habitantes do céu, toda a obra dos mundos — tudo está estabelecido em ti.
3.12.63
सा तेऽहं दुःखमाख्यास्ये प्रणयान्मधुसूदन ।
ईशस्त्वं सर्वभूतानां ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ ३.१२.६३ ॥
Ó Madhusūdana, por afeto eu te direi a minha dor. Tu és o senhor de todos os seres, divinos ou humanos.
3.12.64
कथं नु भार्या पार्थानां तव कृष्ण सखी विभो ।
धृष्टद्युम्नस्य भगिनी सभां कृष्येत मादृशी ॥ ३.१२.६४ ॥
Ó Kṛṣṇa, ó poderoso, como pode uma mulher como eu — esposa dos Pārthas, tua amiga, irmã de Dhṛṣṭadyumna — ser arrastada para a assembleia?
3.12.65
स्त्रीधर्मिणी वेपमाना शोणितेन समुक्षिता ।
एकवस्त्रा विकृष्टाऽस्मि दुःखिता कुरुसंसदि ॥ ३.१२.६५ ॥
Eu, que observo o dever da mulher, tremendo, aspergida de sangue, com uma só veste, fui arrastada para a assembleia dos Kurus, e estou aflita.
3.12.66
राज्ञां मध्ये सभायां तु रजसाऽतिपरिप्लुता ।
दृष्ट्वा च मां धार्तराष्ट्राः प्राहसन्पापचेतसः ॥ ३.१२.६६ ॥
No meio dos reis, na assembleia, totalmente coberta de poeira, ao me ver, os filhos de Dhṛtarāṣṭra de mente perversa riram alto.
3.12.67
दासीभावेन मां भोक्तुमीष्सुते मधुसूदन ।
जीवत्सु पाण्डुपुत्रेषु पाञ्चालेषु च वृष्णिषु ॥ ३.१२.६७ ॥
Ó Madhusūdana, enquanto os filhos de Pāṇḍu, os Pāñcālas e os Vṛṣṇis ainda estão vivos, eles desejam fazer-me escrava e possuir-me.
3.12.68
नन्वहं कृष्ण भीष्मस्य धृतराष्ट्रस्य चोभयोः ।
स्नुषा भवामि धर्मेण साऽहं दासीकृता बलात् ॥ ३.१२.६८ ॥
Ó Kṛṣṇa, eu sou, por direito, nora de ambos, de Bhīṣma e de Dhṛtarāṣṭra, e, no entanto, fui feita escrava pela força.
3.12.69
गर्हयेपाण्डवांस्त्वेव युधि श्रेष्ठान्महाबलान् ।
यत्क्लिश्यमानां प्रेक्षन्ते धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ॥ ३.१२.६९ ॥
Sejam censurados os Pāṇḍavas, os melhores e poderosos na batalha, que observam a sua esposa legítima, a gloriosa, ser atormentada.
3.12.70
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस् च गाण्डिवम् ।
यौ मां विप्रकृतां क्षुद्रैर्मर्षयेतां जनार्दन ॥ ३.१२.७० ॥
Vergonha sobre a força de Bhīmasena, e vergonha sobre o arco Gāṇḍīva de Pārtha! Ó Janārdana, aqueles dois suportaram que eu, ultrajada por homens vis, fosse humilhada.
3.12.71
शाश्वतोऽयं धर्मपथः सद्भिराचरितः सदा ।
यद्भार्यां परिरक्षन्ति भर्तारोऽल्पबला अपि ॥ ३.१२.७१ ॥
Este é o caminho eterno do dharma, sempre seguido pelos bons: os maridos, mesmo os de pouca força, protegem as suas esposas.
3.12.72
भार्यायां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता ।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ ३.१२.७२ ॥
Quando a esposa é protegida, a descendência é protegida; quando a descendência é protegida, o eu (o marido) é protegido.
3.12.73
आत्मा हि जायेत तस्यां तस्मज्जाया भवत्युत ।
भर्ता च भार्यया रक्ष्यः कथं जायान्ममोदरे ॥ ३.१२.७३ ॥
Pois o eu nasce dela, e por isso ela se torna esposa; e o marido também deve ser protegido pela esposa. Como, então, do meu ventre…
3.12.74
नन्विमे शरणं प्राप्तं न त्यजन्ति कदाचन ।
ते मां शरणमापन्नां नान्वपद्यन्त पाण्डवाः ॥ ३.१२.७४ ॥
Certamente estes nunca abandonam quem busca refúgio? Mas os Pāṇḍavas não me acudiram, a mim que me abrigara sob sua proteção.
3.12.75
पञ्चभिः पतिभिर्जाताः कुमासरा मे महौजसः ।
एतेषामप्यवेक्षार्थं त्रातव्याऽस्मि जनार्दन ॥ ३.१२.७५ ॥
De meus cinco maridos nasceram meus filhos de grande vigor. Ó Janārdana, mesmo para cuidar deles devo ser protegida.
3.12.76
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात् ।
अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिश्च शतानीकस्तु नाकुलिः ॥ ३.१२.७६ ॥
De Yudhiṣṭhira, Prativindhya; de Vṛkodara, Sutasoma; de Arjuna, Śrutakīrti; e Śatānīka, filho de Nakula.
3.12.77
कनिष्ठाच्छ्रुतकर्मा च सर्वे सत्यपराक्रमा ।
प्रद्युम्नो यादृशः कृष्ण तादृशास्ते महारथाः ॥ ३.१२.७७ ॥
Do mais novo, Śrutakarman; e todos têm valor verdadeiro. Ó Kṛṣṇa, assim como é Pradyumna, assim são esses grandes guerreiros de carro.
3.12.78
नन्विमे धनुषि श्रेष्ठा अजेया युधि शात्रवैः ।
किमर्थं धार्तराष्ट्राणां सहन्ते दुर्बलीयसाम् ॥ ३.१२.७८ ॥
Não são estes os melhores com o arco, invencíveis em batalha para os inimigos? Por que então suportam os filhos de Dhṛtarāṣṭra, que são mais fracos?
3.12.79
अधर्मेण हृतं राज्यं सर्वे दासाः कृतास्तथा ।
सभायां परिकृष्टाऽहमेकवस्त्रा रजस्वला ॥ ३.१२.७९ ॥
Pela injustiça o reino foi tomado, e todos foram feitos escravos; e eu, com uma única veste e em meu estado menstrual, fui arrastada para a assembleia.
3.12.80
नाधिज्यमपि यच्छक्यं कर्तुमन्येन गाण्डिवम् ।
अन्यत्रार्जुनभीमाभ्यां त्वया वा मधुसूदन ॥ ३.१२.८० ॥
Exceto por Arjuna e Bhīma, ou por ti, ó Madhusūdana, ninguém mais pode sequer encordoar o arco Gāṇḍīva.
3.12.81
धिग्बलं भीमसेनस्य धिक्पार्थस्य च पौरुषम् ।
यत्र दुर्योधनः कृष्ण मुहूर्तमपि जीवति ॥ ३.१२.८१ ॥
Vergonha sobre a força de Bhīmasena, e vergonha sobre a virilidade de Pārtha, ó Kṛṣṇa, onde Duryodhana vive nem que seja um momento.
3.12.82
य एतानाक्षिपद्राष्टात्सह मात्राऽविहिंसकान् ।
अधीयानान्पुरा बालान्व्रतस्थान्मधुसूदन ॥ ३.१२.८२ ॥
Aquele que expulsou do reino estes rapazes inocentes, junto com a mãe deles, ó Madhusūdana, quando eram meninos que estudavam e guardavam seus votos.
3.12.83
भोजने भीमसेनस्य पापः प्राक्षिपयद्विषम् ।
कालकूटं नवं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ ३.१२.८३ ॥
Na refeição de Bhīmasena, aquele perverso lançou um veneno Kālakūṭa fresco, agudo, preparado, de arrepiar os cabelos.
3.12.84
तज्जीर्णमविकारेण सहान्नेन जनार्दन ।
सशेषत्वान्महाबाहो भीमस्य पुरुषोत्तम ॥ ३.१२.८४ ॥
Aquele veneno, junto com o alimento, foi digerido sem dano, ó Janārdana; porque permaneceu no corpo de Bhīma, ó de braços poderosos, ó melhor dos homens.
3.12.85
प्रमाणकोट्यां विश्वस्तं तथा सुप्तं वृकोदरम् ।
बद्ध्वैनं कृष्ण गङ्गायां प्रक्षिप्य पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२.८५ ॥
Tendo amarrado Vṛkodara (Bhīma), que dormia confiante na margem de Pramāṇakoṭi, ó Kṛṣṇa, atiraram-no no Gaṅgā e voltaram para a cidade.
3.12.86
यदा विबुद्धः कौन्तेयस्तदा संछिद्य बन्धनम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः ॥ ३.१२.८६ ॥
Quando o filho de Kuntī despertou, então, cortando as amarras, o de braços poderosos, de grande força, Bhīmasena levantou-se.
3.12.87
आशीविषैः कृष्णसर्पैः सुप्तंचैनमदंशयत् ।
सर्वेष्वेवाङ्गदेशेषु न ममार च शत्रुहा ॥ ३.१२.८७ ॥
Serpentes negras venenosas morderam o que dormia em todas as partes do corpo, mas o matador de inimigos não morreu.
3.12.88
प्रतिबुद्धस्तु कौन्तेयः सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ ३.१२.८८ ॥
Mas ao despertar, o filho de Kuntī esmagou todas as serpentes e golpeou com a mão o seu querido cocheiro.
3.12.89
पुनः सुप्तानुपाधाक्षीद्बालकान्वारणावते ।
शयानानार्यया सार्धं को नु तत्कर्तुमर्हति ॥ ३.१२.८९ ॥
Quem, então, queimou os meninos adormecidos em Vāraṇāvata, deitados junto com a nobre senhora (a mãe)? Quem poderia realizar tal ato?
3.12.90
यत्रार्या रुदती भीता पाण्डवानिदमब्रवीत् ।
महद्व्यसनमापन्ना शिखिना परिवारिता ॥ ३.१२.९० ॥
Ali, a nobre senhora, chorando e assustada, disse isto aos Pāṇḍava, caída em grande calamidade, cercada pelo fogo.
3.12.91
हा हतास्मि कुंतोन्वद्य भवेच्छान्तिरिहानलात् ।
अनाथा विनशिष्यामि बालकैः पुत्रकैः सह ॥ ३.१२.९१ ॥
Ai de mim, estou perdida! Kuntī, haverá aqui alívio deste fogo? Sem protetor, perecerei junto com as crianças e os filhos.
3.12.92
तत्र भीमो महाबाहुर्वायुवेगपराक्रमः ।
आर्यामाश्वासयामास भ्रातॄंश्चापि वृकोदरः ॥ ३.१२.९२ ॥
Ali Bhīma, o de grandes braços, cuja bravura é veloz como o vento, começou a consolar a nobre senhora e também os irmãos.
3.12.93
वैनतेयो यथा पक्षी गरुत्मान्पततांवरः ।
तथैवाभिपतिष्यामि भयंवो नेह विद्यते ॥ ३.१२.९३ ॥
Assim como Garuḍa, filho de Vinatā, o melhor dos pássaros, desce em voo, assim descerei eu; aqui não há temor para vós.
3.12.94
आर्यामङ्केन वामेन राजानं दक्षिणेन च ।
अंसयोश्च यमौ कृत्वा पृष्ठे बीभत्सुमेव च ॥ ३.१२.९४ ॥
Pondo a nobre senhora no colo esquerdo, o rei com o braço direito, os gêmeos sobre os ombros e Bībhatsu nas costas.
3.12.95
सहसोत्पत्य वेगेन सर्वानादाय वीर्यवान् ।
भ्रातॄनार्यां च बलवान्मोक्षयामास पावकात् ॥ ३.१२.९५ ॥
Saltando de repente com velocidade, o valente e forte tomou todos e libertou do fogo a nobre senhora e os irmãos.
3.12.96
ते रात्रौ प्रस्थितां सर्वे सह मात्रा यशस्विनः ।
अभ्यगच्छन्महारण्ये हिडिम्बवनमन्तिकात् ॥ ३.१२.९६ ॥
Todos aqueles gloriosos, tendo partido à noite junto com a mãe, chegaram à grande floresta, perto da floresta de Hiḍimba.
3.12.97
श्रान्ताः प्रसुप्तास्तत्रेमे मात्रा सह सुदुःखिताः ।
सुप्तांश्चैनानभ्यगच्छद्धिडिम्बा नाम राक्षसी ॥ ३.१२.९७ ॥
Exaustos e profundamente adormecidos, estavam ali com sua mãe, muito aflitos. E aos que dormiam aproximou-se a rākṣasī chamada Hiḍimbā.
3.12.98
सा दृष्ट्वा पाण्डवांस्तत्र सुप्तान्मात्रा सह क्षितौ ।
हृच्छयेनाभिभूतात्मा भीमसेनमकामयत् ॥ ३.१२.९८ ॥
Ao ver os Pāṇḍavas dormindo ali no chão com sua mãe, com a alma vencida pela flecha do desejo no coração, ela desejou Bhīmasena.
3.12.99
भीमस्य पादौ कृत्वा तु स्वउत्सङ्गे ततोऽबला ।
पर्यमर्दत संहृष्टा कल्याणी मृदुपाणिना ॥ ३.१२.९९ ॥
Então a frágil mulher pôs os pés de Bhīma em seu colo, e, alegre, a bela os pressionou com suas mãos macias.
3.12.100
तामबुद्ध्यदमेयात्मा बलवान्सत्यविक्रमः ।
पर्यपृच्छत तां भीमः किमिहेच्छस्यनिन्दिते ॥ ३.१२.१०० ॥
O poderoso Bhīma, de espírito imensurável e verdadeira bravura, percebeu-a; e Bhīma perguntou-lhe: "O que desejas aqui, ó irrepreensível?"
3.12.101
एवमुक्ता तु भीमेन राक्षसी कामरूपिणी ।
भीमसेनं महात्मानमाह चैवमनिन्दिता ॥ ३.१२.१०१ ॥
Assim interpelada por Bhīma, a rākṣasī capaz de tomar qualquer forma à vontade, a irrepreensível, falou desta maneira ao magnânimo Bhīmasena.
3.12.102
पलायध्वमितः क्षिप्रं मम भ्रातैष वीर्यवान् ।
आगमिष्यति वो हन्तुं तस्माद्गच्छत माचिरम् ॥ ३.१२.१०२ ॥
Fujam daqui depressa! Meu irmão poderoso virá matá-los; portanto, vão e não demorem.
3.12.103
अथ भीमोऽभ्युवाचैनां साभिमानमिदं वचः ।
नोद्विजेयमहं तस्मान्निहनिष्येऽहमागतम् ॥ ३.१२.१०३ ॥
Então Bhīma falou-lhe com orgulho: "Não devo temer; portanto matarei aquele que chegou."
3.12.104
तयोः श्रुत्वा तु संजल्पमागच्छद्राक्षसाधमः ।
भीमरूपो महानादान्विसृजन्भीमदर्शनः ॥ ३.१२.१०४ ॥
Ao ouvir a conversa deles, chegou o mais vil dos rākṣasas, de aspecto terrível, soltando grandes urros, espantoso de se ver.
3.12.105
केन सार्धं कथयसि आनयैनं ममान्तिकम् ।
हिडिम्बे भक्षयिष्यामो न चिरं कर्तुमर्हसि ॥ ३.१२.१०५ ॥
"Com quem falas? Traz-o para perto de mim, Hiḍimbā. Vamos devorá-lo; não deves demorar."
3.12.106
सा कृपासंगृहीतेन हृदयेन मनस्विनी ।
नैनमैच्छत्तदाकर्तुमनुक्रोशादनिन्दिता ॥ ३.१२.१०६ ॥
Aquela mulher nobre e irrepreensível, com o coração tomado pela compaixão, não quis fazer-lhe mal então, por piedade.
3.12.107
स नादान्विनदन्घोरान्राक्षसः पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत वेगेन भीमसेनं तदा किल ॥ ३.१२.१०७ ॥
Aquele rākṣasa devorador de homens, soltando terríveis urros, lançou-se então com rapidez sobre Bhīmasena.
3.12.108
तमभिद्रुत्य संक्रुद्धो वेगेन महता बली ।
अगृह्णात्पाणिना पाणिं भीमसेनस्य राक्षसः ॥ ३.१२.१०८ ॥
Lançando-se sobre ele, o rākṣasa enfurecido e poderoso agarrou com grande força a mão de Bhīmasena com a sua.
3.12.109
इन्द्राशनिसमस्पर्शं वज्रसंहननं दृढम् ।
संहत्य भीमसेनाय व्याक्षिपत्सहसा करम् ॥ ३.१२.१०९ ॥
De toque semelhante ao raio de Indra e corpo firme como o vajra, ele se recolheu e de repente lançou a mão contra Bhīmasena.
3.12.110
गृहीतं पाणिना पाणिं भीमसेनस्य रक्षसा ।
नामृष्यत महाबाहुस्तत्राक्रुद्ध्यद्वृकोदरः ॥ ३.१२.११० ॥
O rākṣasa segurou a mão de Bhīmasena com a sua. O de braços poderosos, Vṛkodara, não suportou e ali mesmo se enfureceu.
3.12.111
तदासीत्तुमुलं युद्धं भीमसेनहिडिम्बयोः ।
सर्वास्त्रविदुषोर्घोरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ३.१२.१११ ॥
Então travou-se entre Bhīmasena e Hiḍimba um combate tumultuoso e terrível, como o de Vṛtra e Vāsava, ambos versados em todas as armas.
3.12.112
विक्रीड्य सुचिरं भीमो राक्षसेन सहानघ ।
निजघान महावीर्यस्तं तदा निर्बलं बली ॥ ३.१२.११२ ॥
Ó sem mácula, depois de brincar com o rākṣasa por muito tempo, o forte Bhīma, de grande valor, matou-o quando ele já estava sem forças.
3.12.113
हत्वा हिडिम्बं भीमोऽथ प्रस्थितो भ्रातृभिः सह ।
हिडिम्बामग्रतः कृत्वा यस्यां जातो घटोत्कटः ॥ ३.१२.११३ ॥
Tendo matado Hiḍimba, Bhīma partiu com os irmãos, pondo Hiḍimbā à frente, aquela de quem nasceu Ghaṭotkaca.
3.12.114
ततः संप्राद्रवन्सर्वे सह मात्रा परंतपाः ।
एकचक्रामभिमुखाः संवृता ब्राह्मणव्रजैः ॥ ३.१२.११४ ॥
Então todos esses queimadores de inimigos fugiram com a mãe para Ekacakrā, cercados por multidões de brâmanes.
3.12.115
प्रस्थाने व्यास एषां च मन्त्री प्रियहिते रतः ।
ततोऽगच्छन्नेकचक्रां पाणअडवाः संशितव्रताः ॥ ३.१२.११५ ॥
Na partida, Vyāsa, dedicado ao bem-estar e ao benefício deles, era seu conselheiro. Então os Pāṇḍavas, firmes em seus votos, foram a Ekacakrā.
3.12.116
तत्राप्यासादयामासुर्बकं नाम महाबलम् ।
पुरुषादं प्रतिभयं हिडिम्बेनैव संमितम् ॥ ३.१२.११६ ॥
Ali também encontraram um devorador de homens chamado Baka, muito poderoso, aterrador, igual a Hiḍimba.
3.12.117
तं चापि विनिहत्योग्रं भीमः प्रहरतां वरः ।
सहितो भ्रातृभिः सर्वैर्द्रुपदस्य पुरं ययौ ॥ ३.१२.११७ ॥
Tendo também abatido aquele feroz, Bhīma, o melhor dos guerreiros, foi com todos os seus irmãos à cidade de Drupada.
3.12.118
लब्धाऽहमपि तत्रैव वसता सव्यसाचिना ।
यथा त्वया जिता कृष्णरुक्मिणी भीष्मकात्मजा ॥ ३.१२.११८ ॥
Eu também fui conquistada ali, por Arjuna, o arqueiro canhoto que lá habitava, assim como tu conquistaste Rukmiṇī, filha de Bhīṣmaka, ó Kṛṣṇa.
3.12.119
एवं सुयुद्धे पार्थेन जिताऽहं मधुसूदन ।
स्वयंवरे महत्कर्म कृत्वा न सुकरं परैः ॥ ३.१२.११९ ॥
Assim, numa boa batalha fui conquistada pelo filho de Pṛthā, ó Madhusūdana. Realizar um grande feito num svayaṃvara não é fácil para os outros.
3.12.120
एवं क्लेशैः सुबहुभिः क्लिश्यमाना सुदुःखिता ।
निवसाम्यार्यया हीना कृष्ण धौम्यपुरःसुरा ॥ ३.१२.१२० ॥
Assim atormentada por muitas provações, muito aflita, habito privada da nobre senhora, ó Kṛṣṇa, com Dhaumya à frente.
3.12.121
त इमे सिंहविक्रान्ता वीर्येणाभ्यधिकाः परैः ।
निहीनैः परिक्लिश्यन्ति समुपेक्षन्ति मां कथं। ॥ ३.१२.१२१ ॥
Estes homens, valentes como leões, superiores em valor a seus inimigos, são atormentados pelos vis; como podem olhar para mim com tal indiferença?
3.12.122
एतादृशानि दुःखानि महन्ती दुर्बलीयसाम् ।
दीर्घकालं प्रदीप्ताऽस्मि पापानां पापकर्मणाम् ॥ ३.१२.१२२ ॥
Há muito tempo ardo com tamanhas grandes dores, infligidas pelos fracos, pelos maus, pelos autores de ações perversas.
3.12.123
कुले महतिजाताऽस्मि दिव्येन विधिना किल ।
पाण्डवानां प्रिया भार्या स्नुषा पाण्डोर्महात्मनः ॥ ३.१२.१२३ ॥
Nasci em uma grande família, por decreto divino, de fato; sou a amada esposa dos Pāṇḍavas, a nora do magnânimo Pāṇḍu.
3.12.124
केशग्रहमनुप्राप्ता का नु जीवेत मादृशी ।
पञ्चानामिन्द्रकल्पानां प्रेक्षतां मधुसूदन ॥ ३.१२.१२४ ॥
Ó Madhusūdana, como poderia viver uma mulher como eu, arrastada pelos cabelos enquanto os cinco, semelhantes a Indra, olhavam?
3.12.125
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा मुखं प्रच्छाद्य पाणिना ।
पद्मकोशप्रकाशेन मृदुना मृदुभाषिणी ॥ ३.१२.१२५ ॥
Tendo dito isso, Kṛṣṇā chorou, cobrindo o rosto com a mão, que brilhava como um botão de lótus, suave, de fala suave como era.
3.12.126
स्तनावपतितौ पीनौ सुजातौ शुभलक्षणौ ।
अभ्यवर्षत पाञ्चाली दुःखजैरश्रुबिन्दुभिः ॥ ३.१२.१२६ ॥
Seus seios cheios, bem formados, de sinais auspiciosos, caídos, ficaram encharcados; Pāñcālī derramou uma chuva de lágrimas nascidas da dor.
3.12.127
चक्षुषी परिमार्जन्ती निःश्वसन्ती पुनःपुनः ।
बाष्पपूर्णेन कणअठेन क्रुद्धा वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२.१२७ ॥
Enxugando os olhos e suspirando repetidas vezes, com a voz cheia de lágrimas, ela falou estas palavras com raiva.
3.12.128
नैव मे पतयः सन्ति न पुत्रा न च बान्धवाः ।
न भ्रातरो न च पिता नैव त्वं मधुसूदन ॥ ३.१२.१२८ ॥
Ó Madhusūdana, não tenho maridos, nem filhos, nem parentes, nem irmãos, nem pai, nem mesmo tu.
3.12.129
ये मां विप्रकृतां क्षुद्रैरुपेक्षध्वं विशोकवत् ।
न च मे शाम्यते दुःखं कर्णो यत्प्राहसत्तदा ॥ ३.१२.१२९ ॥
Vós me olhastes, ultrajada por homens vis, como se eu não tivesse dor; e minha dor não se acalma com o riso que Karṇa então riu.
3.12.130
चतुर्भिः कारणैः कृष्ण त्वया रक्ष्याऽस्मि नित्यशः ।
संबन्धाद्गौरवात्सख्यात्प्रभुत्वेनैव केशव ॥ ३.१२.१३० ॥
Ó Kṛṣṇa, ó Keśava, por quatro razões deves sempre proteger-me: pelo parentesco, pelo respeito, pela amizade e pelo teu senhorio.
3.12.131
अथ तामब्रवीत्कृष्णस्तस्मिन्वीरसमागमे ।
रोदिष्यन्ति स्त्रियो ह्येवं येषां क्रुद्धासि नामिनि ॥ ३.१२.१३१ ॥
Então Kṛṣṇa lhe disse, naquela assembleia de heróis: Assim chorarão as mulheres daqueles contra quem estás irada.
3.12.132
बीभत्सुशरसंछन्नाञ्शोणितौघपरिप्लुतान् ।
निहतान्वल्लभान्वीक्ष्य शयानान्वसुधातले ॥ ३.१२.१३२ ॥
Ao ver os teus entes queridos mortos, cobertos pelas flechas de Bībhatsu, banhados em torrentes de sangue, estendidos no chão.
3.12.133
यत्समर्थं पाण्डवनां तत्करिष्यामि मा शुचः ।
सत्यं ते प्रतिजानामि राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ ३.१२.१३३ ॥
Farei tudo o que estiver no poder dos Pāṇḍavas; não te aflijas. Prometo-te em verdade: serás a rainha das rainhas.
3.12.134
पतेद्द्यौर्हिमवाञ्शीर्येत्पृथिवी शकली भवेत् ।
शुष्येत्तोयनिधिः कृष्णे न मे मोघं वचो भवेत् ॥ ३.१२.१३४ ॥
Que caia o céu, que o Himālaya desmorone, que a terra se despedace, que o oceano seque; ó Kṛṣṇā, ainda assim minha palavra não será em vão.
3.12.135
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी वाक्यं प्रतिवाक्यमथाच्युतात् ।
साचीकृतमवैक्षत्सा पाञ्चाली मध्यमं पतिम् ॥ ३.१२.१३५ ॥
Ao ouvir isso, Draupadī, após a resposta de Acyuta, lançou um olhar de lado ao seu marido do meio.
3.12.136
आबभाषे महाराज द्रौपदीमर्जुनस्तदा ।
मा रोदीः शुभताम्राक्षि यदाह मधुसूदनः।
तथा तद्भविता देवि नान्यथा वरवर्णिनि ॥ ३.१२.१३६ ॥
Ó grande rei, então Arjuna falou a Draupadī: Não chores, ó bela de olhos avermelhados. O que disse Madhusūdana assim acontecerá, não de outro modo, ó deusa, ó de bela tez.
3.12.137
अहं द्रोणं हनिष्यामि शिखण्डी तु पितामहम् ।
दुर्योधनं भीमसेनः कर्णं हन्ता धनिजयः ॥ ३.१२.१३७ ॥
Eu matarei Droṇa; Śikhaṇḍin matará o avô (Bhīṣma); Bhīmasena matará Duryodhana, e Dhanañjaya (Arjuna) matará Karṇa.
3.12.138
रामकृष्णौ व्यपाश्रित्य अजेयाः स्म रणए स्वसः ।
अपि वृत्रहणा युद्धे किं पुनर्धृतराष्ट्रजैः ॥ ३.१२.१३८ ॥
Tendo nos refugiado em Rāma e Kṛṣṇa, somos invencíveis na batalha, irmã. Se nem Indra, matador de Vṛtra, poderia vencer na guerra, o que farão os filhos de Dhṛtarāṣṭra?
3.12.139
इत्युक्तेऽभिमुखा वीरा वासुदेवमुपास्थितः ।
तेषां मध्ये महाबाहुः केशवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१२.१३९ ॥
Assim dito, os heróis que estavam diante dele aproximaram-se de Vāsudeva. No meio deles, Keśava, de braços poderosos, proferiu estas palavras.