ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.120.1
प्रभासतीर्थमासाद्यपाण्डवा वृष्णयस्तथा ।
किमकुर्वन्कथाश्चैषां कास्तत्रासंस्तपोधन ॥ ३.१२०.१ ॥
ಪ್ರಭಾಸ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಅವರ ಕಥೆಗಳು ಯಾವುವು, ಓ ತಪೋಧನನೇ?
3.120.2
ते हि सर्वे महात्मानः सर्वशास्त्रविशारदाः ।
वृष्णयः पाण्डवाश्चैव सुहृदश्चपरस्परम् ॥ ३.१२०.२ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಪಾರಂಗತರು; ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹಿತರು.
3.120.3
प्रभासतीर्थं संप्राप्य पुण्यं तीर्थं महोदधेः ।
वृष्णयः पाण्डवान्वीराः परिवार्योपतस्थिरे ॥ ३.१२०.३ ॥
ಮಹಾಸಾಗರದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವಾದ ಪ್ರಭಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವೀರ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವರ ಬಳಿ ನಿಂತರು.
3.120.4
ततो गोक्षीरकुन्देन्दुमृणआलरजतप्रभः ।
वनमाली हली रामो बभाषे पुष्करेक्षणम् ॥ ३.१२०.४ ॥
ಆಗ ಹಸುವಿನ ಹಾಲು, ಕುಂದ ಹೂವು, ಚಂದ್ರ, ತಾವರೆ ನಾಳ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ವನಮಾಲೆಧರಿಸಿದ ಹಲಧಾರಿ ರಾಮನು ಕಮಲನೇತ್ರನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.120.5
न कृष्ण धर्मश्चरितो भवाय ।
जन्तोरधर्मश्च पराभवाय।
युधिष्ठिरो यत्रजटी महात्मा ।
वनाश्रयः क्लिश्यति चीरवासाः ॥ ३.१२०.५ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ ಜೀವಿಗೆ ಒಳಿತಾಗದು; ಅಧರ್ಮವು ಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಜಟಾಧಾರಿ ಮಹಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ನಾರುಮಡಿ ಧರಿಸಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.120.6
दुर्योधनश्चापि महीं प्रशास्ति ।
न चास्य भूमिर्विवरं ददाति।
धर्मादधर्मश्चरितो वरीया-
नितीव मन्येत नरोऽल्पबुद्धिः ॥ ३.१२०.६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಭೂಮಿ ಅವನನ್ನು ನುಂಗಲು ಬಿರುಕು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಅಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.120.7
शङ्का मिथः संजनिता नराणाम् ॥ ३.१२०.७ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.120.8
अयं स धर्मप्रभवो नरेन्द्रो ।
धर्मे धृतः सत्यधृतिः प्रदाता।
चलेद्धि राज्याच्च सुखाच्च पार्थो ।
धर्मादपेतस्तु कथं विवर्धेत् ॥ ३.१२०.८ ॥
ಈ ರಾಜನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವನು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನು, ದಾನಿ. ಪಾರ್ಥನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ಸುಖದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗಬಹುದು; ಆದರೆ ಧರ್ಮದಿಂದ ತೊಲಗಿದವನು ಹೇಗೆ ಏಳಿಗೆ ಹೊಂದಬಲ್ಲನು?
3.120.9
कथं नु भीष्मश्च कृपश्च विप्रो ।
द्रोणश्च राजा च कुलस्य वृद्धः।
प्रव्राज्य पार्थान्सुमाप्नुवन्ति ।
धिक्पापबुद्धीन्भरतप्रधानान् ॥ ३.१२०.९ ॥
ಭೀಷ್ಮ, ವಿಪ್ರ ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ರಾಜ, ಕುಲದ ಹಿರಿಯರು ಪಾರ್ಥರನ್ನು ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಿ ಹೇಗೆ ಸುಖ ಪಡೆಯಬಲ್ಲರು? ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಭರತಪ್ರಧಾನರೇ, ನಿಮಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ!
3.120.10
किंनाम वक्ष्यत्यवनिप्रधानः ।
पितृडन्समागम्य परत्र पापः।
पुत्रेषु सम्यक्वरितं मयेति ।
पुत्रानपापान्व्यपरोप्य राज्यात् ॥ ३.१२०.१० ॥
ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಧಾನ ರಾಜನು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳುವನು—'ನಾನು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ' ಎಂದೋ? ನಿರ್ದೋಷಿ ಪುತ್ರರನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ತೆಗೆದ ಪಾಪಿ ಏನು ಹೇಳುವನು?
3.120.11
नासौ धिया संप्रति पश्यति स्म ।
किंनाम कृत्वाऽहमचक्षुरेवम्।
जातः पृथिव्यामिति पार्थिवेषु ।
प्रव्राज्यकौन्तेयमिति स्म राज्यात् ॥ ३.१२०.११ ॥
ಅವನು ಈಗ ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ—'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ, ಹೀಗೆ ಕುರುಡನಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿದೆನಲ್ಲ?' ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಓಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ.
3.120.12
नूनं समृद्धान्पितृलोकभूमौ ।
चामीकराभान्क्षितिजान्प्रफुल्लान्।
विचित्रवीर्यस्य सुतः सपुत्रः ।
कृत्वा नृशंसं वत पश्यति स्म ॥ ३.१२०.१२ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಿತೃಲೋಕದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ, ದಿಗಂತದಿಂದ ಏರಿ ಅರಳಿದ (ಮರಗಳನ್ನು) ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗ ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ, ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಯ್ಯೋ, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
3.120.13
व्यूढोत्तरांसान्पृथुलोहिताक्षा-
निमाम्स्म पृच्छन्स शृणोति नूनम्।
प्रास्थापयद्यत्स वनं सशङ्को ।
युधिष्ठिरं सानुजमात्तशस्त्रम् ॥ ३.१२०.१३ ॥
ಅಗಲ ಹೆಗಲು, ದೊಡ್ಡ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳ ವೀರರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಭಯದಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಮ್ಮಂದಿರು ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದನು.
3.120.14
योऽयं परषां पृतनां समृद्धां ।
निरायुधो दीर्घभुजो निहन्यात्।
श्रुत्वैव शब्दं हि वृकोदरस्य ।
मुञ्चन्ति सैन्यानि शकृत्समूत्रम् ॥ ३.१२०.१४ ॥
ಶತ್ರುಗಳ ಸಮೃದ್ಧ ಸೇನೆಯನ್ನು ಆಯುಧವಿಲ್ಲದೆಯೂ, ದೀರ್ಘ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ ಇವನು ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲನು; ವೃಕೋದರನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸೇನೆಗಳು ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ.
3.120.15
स क्षुत्पिपासाध्वकृशस्तरस्वी ।
समेत्य नानायुधबाणपाणिः।
वने स्मरन्वासमिमं सुघोरं ।
शेषं न कुर्यादिति निश्चितं मे ॥ ३.१२०.१५ ॥
ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ದಾರಿಯಿಂದ ಕೃಶನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ, ನಾನಾ ಆಯುಧ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಭಯಂಕರ ವನವಾಸವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ, ಉಳಿದವರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ.
3.120.16
न ह्यस् वीर्येण बलेन कश्चि-
त्समः पृथिव्यामपि विद्यतेऽन्यः।
स शीतवातातपकर्शिताङ्गो ।
न शेषमाजावसुहृत्सु कुर्यात् ॥ ३.१२०.१६ ॥
ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ; ಚಳಿ, ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ದೇಹ ಕೃಶವಾದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಉಳಿಸಲಾರನು.
3.120.17
प्राच्यां नृपानेकरथेन जित्वा ।
वृकोदरः सानुचरान्रणेषु।
स्वस्त्यागमद्योऽतिरथस्तरस्वी ।
सोयं वने क्लिश्यति चीरवासाः ॥ ३.१२०.१७ ॥
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ಅನೇಕ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ರಣಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಡನೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಮರಳಿದ ಆ ಅತಿರಥನೂ ವೇಗಶಾಲಿಯೂ ಆದ ವೃಕೋದರನು ಈಗ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾರುಮಡಿ ಧರಿಸಿ ಕ್ಲೇಶಪಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.120.18
यः सिन्धुकूले व्यजयन्नृदेवा-
न्समागतान्दाक्षिणात्यान्महीपान्।
तं पश्यतेमं सहदेवमद्य ।
तरस्विनं तापसवेषरूपम् ॥ ३.१२०.१८ ॥
ಸಿಂಧು ತೀರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ನರದೇವರಾದ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಹದೇವನನ್ನು ಇಂದು ತಾಪಸ ವೇಷದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ.
3.120.19
यः पार्थिवानेकरथेन वीरो ।
दिशं प्रतीचीं प्रत्नियुद्धशौण्डः।
जिग्ये रणे तं नकुलं वनेऽस्मि-
न्संपश्यतैनं मलदिग्धगात्रम् ॥ ३.१२०.१९ ॥
ಒಂದೇ ರಥದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನ ರಾಜರನ್ನು ರಣದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ, ಪುರಾತನ ಯುದ್ಧರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣನಾದ ಆ ವೀರ ನಕುಲನನ್ನು ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ; ಅವನ ದೇಹ ಮಲಿನವಾಗಿದೆ.
3.120.20
सत्रे समृद्धेऽतिरथस्य राज्ञो ।
वेदीतलादुत्पतिता सुता या।
सेयं वने वासमिमं सुदुःखं ।
कथं सहत्यद्य सती सुखार्हा ॥ ३.१२०.२० ॥
ಸಮೃದ್ಧ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅತಿರಥ ರಾಜನ (ದ್ರುಪದನ) ವೇದಿಕೆಯ ತಳದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗಳು, ಸತಿ, ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾದ ಅವಳು, ಈ ಕಾಡಿನ ಅತಿದುಃಖದ ವಾಸವನ್ನು ಇಂದು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ?
3.120.21
त्रिवर्गमुख्यस् समीरणस्य ।
देवेश्वरस्याप्यथवाऽश्विनोश्च।
एषां सुराणां तनयाः कथंनु ।
वने चरन्त्यस्तसुखाः सुखार्हाः ॥ ३.१२०.२१ ॥
ತ್ರಿವರ್ಗ ಪ್ರಧಾನನಾದ ವಾಯುವಿನ, ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಇಂದ್ರನ, ಅಥವಾ ಅಶ್ವಿನಿಗಳ — ಈ ದೇವತೆಗಳ ಮಕ್ಕಳು ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದರೂ ಸುಖರಹಿತರಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ?
3.120.22
जिते हि धर्मस्य सुते सभार्ये ।
सभ्रातृके सानुचरे निरस्ते।
दुर्योधने चापि विवर्धमाने ।
कथं न सीदत्यवनिः सशैला ॥ ३.१२०.२२ ॥
ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪತ್ನಿ ಸಹೋದರರು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಾಗ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪರ್ವತಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿ ಏಕೆ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ?