Mahābhārata · Adhyāya 3.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.120.1
प्रभासतीर्थमासाद्यपाण्डवा वृष्णयस्तथा ।
किमकुर्वन्कथाश्चैषां कास्तत्रासंस्तपोधन ॥ ३.१२०.१ ॥
Ao chegar ao vau sagrado de Prabhāsa, o que fizeram ali os Pāṇḍavas e os Vṛṣṇis, e quais eram as suas conversas, ó tesouro de ascetismo?
3.120.2
ते हि सर्वे महात्मानः सर्वशास्त्रविशारदाः ।
वृष्णयः पाण्डवाश्चैव सुहृदश्चपरस्परम् ॥ ३.१२०.२ ॥
Todos eles eram magnânimos e versados em todas as escrituras: os Vṛṣṇis e os Pāṇḍavas, amigos uns dos outros.
3.120.3
प्रभासतीर्थं संप्राप्य पुण्यं तीर्थं महोदधेः ।
वृष्णयः पाण्डवान्वीराः परिवार्योपतस्थिरे ॥ ३.१२०.३ ॥
Tendo alcançado o vau sagrado de Prabhāsa, junto ao grande oceano, os heroicos Vṛṣṇis cercaram os Pāṇḍavas e se puseram ao seu serviço.
3.120.4
ततो गोक्षीरकुन्देन्दुमृणआलरजतप्रभः ।
वनमाली हली रामो बभाषे पुष्करेक्षणम् ॥ ३.१२०.४ ॥
Então Rāma, o portador do arado, resplandecente como leite de vaca, jasmim, lua, haste de lótus e prata, adornado com guirlanda de flores silvestres, falou ao de olhos de lótus.
3.120.5
न कृष्ण धर्मश्चरितो भवाय ।
जन्तोरधर्मश्च पराभवाय।
युधिष्ठिरो यत्रजटी महात्मा ।
वनाश्रयः क्लिश्यति चीरवासाः ॥ ३.१२०.५ ॥
Kṛṣṇa, o dharma praticado não traz prosperidade a um ser vivo, e o adharma traz a ruína. Ali, o magnânimo Yudhiṣṭhira, de cabelos emaranhados e morando na floresta, vestido de cascas de árvore, sofre.
3.120.6
दुर्योधनश्चापि महीं प्रशास्ति ।
न चास्य भूमिर्विवरं ददाति।
धर्मादधर्मश्चरितो वरीया-
नितीव मन्येत नरोऽल्पबुद्धिः ॥ ३.१२०.६ ॥
Duryodhana também governa a terra, e a terra não lhe abre uma fenda. Um homem de pouco entendimento poderia pensar que praticar o adharma é melhor que o dharma.
3.120.7
शङ्का मिथः संजनिता नराणाम् ॥ ३.१२०.७ ॥
Entre os homens surgiu a desconfiança mútua.
3.120.8
अयं स धर्मप्रभवो नरेन्द्रो ।
धर्मे धृतः सत्यधृतिः प्रदाता।
चलेद्धि राज्याच्च सुखाच्च पार्थो ।
धर्मादपेतस्तु कथं विवर्धेत् ॥ ३.१२०.८ ॥
Este senhor dos homens nasceu do dharma, está firme no dharma, é constante na verdade e é generoso. Pārtha pode de fato ser afastado do reino e da felicidade, mas como prosperaria quem se afastou do dharma?
3.120.9
कथं नु भीष्मश्च कृपश्च विप्रो ।
द्रोणश्च राजा च कुलस्य वृद्धः।
प्रव्राज्य पार्थान्सुमाप्नुवन्ति ।
धिक्पापबुद्धीन्भरतप्रधानान् ॥ ३.१२०.९ ॥
Como poderiam Bhīṣma, o brâmane Kṛpa, Droṇa, o rei e os anciãos da família alcançar o bem-estar depois de banir os filhos de Pṛthā? Vergonha sobre vós, chefes dos Bharatas de mente perversa!
3.120.10
किंनाम वक्ष्यत्यवनिप्रधानः ।
पितृडन्समागम्य परत्र पापः।
पुत्रेषु सम्यक्वरितं मयेति ।
पुत्रानपापान्व्यपरोप्य राज्यात् ॥ ३.१२०.१० ॥
O que dirá o senhor da terra ao encontrar seus antepassados no outro mundo — «Agi corretamente com meus filhos»? Tendo afastado do reino os filhos sem pecado, o que dirá aquele pecador?
3.120.11
नासौ धिया संप्रति पश्यति स्म ।
किंनाम कृत्वाऽहमचक्षुरेवम्।
जातः पृथिव्यामिति पार्थिवेषु ।
प्रव्राज्यकौन्तेयमिति स्म राज्यात् ॥ ३.१२०.११ ॥
Ele já não pondera com discernimento: «O que fiz para nascer assim cego sobre a terra entre os reis?». Tendo expulsado do reino o filho de Kuntī, foi isso que pensou.
3.120.12
नूनं समृद्धान्पितृलोकभूमौ ।
चामीकराभान्क्षितिजान्प्रफुल्लान्।
विचित्रवीर्यस्य सुतः सपुत्रः ।
कृत्वा नृशंसं वत पश्यति स्म ॥ ३.१२०.१२ ॥
Certamente, no solo do mundo dos ancestrais, o filho de Vicitravīrya, junto com seus filhos, tendo cometido um ato cruel, ai, contemplava as prósperas, de brilho dourado, surgidas do horizonte e em flor.
3.120.13
व्यूढोत्तरांसान्पृथुलोहिताक्षा-
निमाम्स्म पृच्छन्स शृणोति नूनम्।
प्रास्थापयद्यत्स वनं सशङ्को ।
युधिष्ठिरं सानुजमात्तशस्त्रम् ॥ ३.१२०.१३ ॥
Certamente ele perguntava e ouvia sobre aqueles de ombros largos e olhos grandes e vermelhos; temeroso, havia enviado Yudhiṣṭhira, com seus irmãos mais novos e armado, para a floresta.
3.120.14
योऽयं परषां पृतनां समृद्धां ।
निरायुधो दीर्घभुजो निहन्यात्।
श्रुत्वैव शब्दं हि वृकोदरस्य ।
मुञ्चन्ति सैन्यानि शकृत्समूत्रम् ॥ ३.१२०.१४ ॥
Este, de braços longos, mesmo desarmado, poderia abater o poderoso exército dos inimigos; ao ouvir apenas o som de Vṛkodara (Bhīma), os exércitos se esvaziam de excrementos e urina.
3.120.15
स क्षुत्पिपासाध्वकृशस्तरस्वी ।
समेत्य नानायुधबाणपाणिः।
वने स्मरन्वासमिमं सुघोरं ।
शेषं न कुर्यादिति निश्चितं मे ॥ ३.१२०.१५ ॥
Aquele veloz, consumido pela fome, pela sede e pelo caminho, tendo voltado com armas e flechas na mão, lembrando-se deste terrível exílio na floresta, certamente não deixará vivo o resto de nós; esta é a minha firme convicção.
3.120.16
न ह्यस् वीर्येण बलेन कश्चि-
त्समः पृथिव्यामपि विद्यतेऽन्यः।
स शीतवातातपकर्शिताङ्गो ।
न शेषमाजावसुहृत्सु कुर्यात् ॥ ३.१२०.१६ ॥
Pois na terra não há outro igual a ele em valor e força; mesmo com o corpo consumido pelo frio, pelo vento e pelo sol, não deixaria nada dos inimigos na batalha.
3.120.17
प्राच्यां नृपानेकरथेन जित्वा ।
वृकोदरः सानुचरान्रणेषु।
स्वस्त्यागमद्योऽतिरथस्तरस्वी ।
सोयं वने क्लिश्यति चीरवासाः ॥ ३.१२०.१७ ॥
Tendo conquistado muitos reis do leste com um único carro e regressado são e salvo das batalhas com os seus seguidores, aquele grande auriga, veloz e poderoso Vṛkodara, sofre agora na floresta, vestido com roupas de casca de árvore.
3.120.18
यः सिन्धुकूले व्यजयन्नृदेवा-
न्समागतान्दाक्षिणात्यान्महीपान्।
तं पश्यतेमं सहदेवमद्य ।
तरस्विनं तापसवेषरूपम् ॥ ३.१२०.१८ ॥
Vede hoje este poderoso Sahadeva com aparência de asceta, aquele que venceu os senhores do sul, os reis que se haviam reunido na margem do Sindhu.
3.120.19
यः पार्थिवानेकरथेन वीरो ।
दिशं प्रतीचीं प्रत्नियुद्धशौण्डः।
जिग्ये रणे तं नकुलं वनेऽस्मि-
न्संपश्यतैनं मलदिग्धगात्रम् ॥ ३.१२०.१९ ॥
Vede nesta floresta Nakula, aquele herói que, com um único carro, venceu em batalha os reis do ocidente, perito nas antigas artes da guerra; seu corpo está coberto de sujeira.
3.120.20
सत्रे समृद्धेऽतिरथस्य राज्ञो ।
वेदीतलादुत्पतिता सुता या।
सेयं वने वासमिमं सुदुःखं ।
कथं सहत्यद्य सती सुखार्हा ॥ ३.१२०.२० ॥
Aquela filha que surgiu do chão do altar no sacrifício próspero do rei grande auriga, aquela mulher virtuosa digna de felicidade, como suporta hoje esta morada tão dolorosa na floresta?
3.120.21
त्रिवर्गमुख्यस् समीरणस्य ।
देवेश्वरस्याप्यथवाऽश्विनोश्च।
एषां सुराणां तनयाः कथंनु ।
वने चरन्त्यस्तसुखाः सुखार्हाः ॥ ३.१२०.२१ ॥
Filhos de Vāyu, chefe das três metas, ou do senhor dos deuses, ou dos Aśvins: estes filhos dos deuses, dignos de felicidade, privados de alegria, como vagueiam eles na floresta?
3.120.22
जिते हि धर्मस्य सुते सभार्ये ।
सभ्रातृके सानुचरे निरस्ते।
दुर्योधने चापि विवर्धमाने ।
कथं न सीदत्यवनिः सशैला ॥ ३.१२०.२२ ॥
Visto que o filho de Dharma foi vencido e expulso com sua esposa, seus irmãos e seguidores, enquanto Duryodhana prospera, por que a terra com suas montanhas não afunda?