ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.121.1
न राम कालः परिदेवनाय ।
यदुत्तरं त्वत्र तदेव सर्वे।
समाचरामो ह्यनतीतकालं ।
युधिष्ठिरो यद्यपि नाह किंचित् ॥ ३.१२१.१ ॥
ರಾಮ, ಅಳುವ ಸಮಯವಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ಸಮಯ ಮೀರುವ ಮೊದಲು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾಡೋಣ. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಏನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ.
3.121.2
ये नाथवन्तोऽद्य भवन्ति लोके ।
ते नात्मना कर्म समारन्ते।
तेषां तु कार्येषु भवन्ति नाथाः ।
शैब्यादयो राम यथा ययातेः ॥ ३.१२१.२ ॥
ಇಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕರಿರುವವರು ತಾವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಕರೇ ಇರುತ್ತಾರೆ, ರಾಮ, ಯಯಾತಿಯ ಶೈಬ್ಯನಂತೆ.
3.121.3
येषां तथा राम समारभन्ते ।
कार्याणि नाथाः स्वमतेन लोके।
रते नाथवन्तः पुरुषप्रवीरा ।
नानाथवत्कृच्छ्रमवाप्नुवन्ति ॥ ३.१२१.३ ॥
ರಾಮ, ಯಾರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಕರು ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೋ, ರಕ್ಷಕರಿರುವ ವೀರಪುರುಷರು ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಕಷ್ಟ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.121.4
कस्मादिमौ रामजनार्दनौ च ।
प्रद्युम्नसाम्बौ च मया समेतौ।
वसन्त्यरण्ये सह सोदरीयै-
स्त्रैलोक्यनाथानभिगम्य पार्थाः ॥ ३.१२१.४ ॥
ರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನರು, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಸಾಂಬರು, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರೂ, ಪಾರ್ಥರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಏಕೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
3.121.5
निर्यातु साध्यद्य दशार्हसेना ।
प्रभूतनानायुधचित्रवर्मा।
यमक्षयं गच्छतु धार्तराष्ट्रः ।
सबान्धवो वृष्णिबलाभिभूतः ॥ ३.१२१.५ ॥
ಇಂದು ದಶಾರ್ಹರ ಸೇನೆ ಅನೇಕ ಆಯುಧ, ಚಿತ್ರಿತ ಕವಚಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲಿ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ತನ್ನ ಬಾಂಧವರೊಂದಿಗೆ ವೃಷ್ಣಿ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.
3.121.6
त्वं ह्येव कोपात्पृथिवीमपीमां ।
संवेष्टयेस्तिष्ठतु शार्ह्गधन्वा।
स धार्तराष्ट्रं जहि सानुबन्धं ।
वृत्रं यथा देवपतिर्महेन्द्रः ॥ ३.१२१.६ ॥
ನೀನೇ ಕೋಪದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಸುತ್ತಿಬಿಡಬಲ್ಲೆ; ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವ (ಕೃಷ್ಣ) ಇರಲಿ. ಅವನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಡನೆ ಸಂಹರಿಸಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಮಹೇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಂತೆ.
3.121.7
भ्राता च मे यः स सखा गुरुश्च ।
जनार्दनस्यात्मसमश्च पार्थः।
तदर्थमेको हि य उद्यमन्वै ।
करोति कर्णोऽस्त्रमवारणीयम् ॥ ३.१२१.७ ॥
ನನ್ನ ಸಹೋದರ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಗುರುವಾದವನು, ಜನಾರ್ದನನ ಆತ್ಮಸಮನಾದ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) — ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಕರ್ಣನು ಒಬ್ಬನೇ ಆ ತಡೆಯಲಾಗದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.121.8
यदर्थमैच्छन्मनुजाः सुपुत्रं ।
शिष्यं गुरुं चाप्रतिकूलवादम्।
यदर्थमभ्युद्यतमुत्तमं त-
त्करोति कर्माग्र्यमपारणीयम् ॥ ३.१२१.८ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನನ್ನು, ಶಿಷ್ಯನನ್ನು, ವಿರೋಧಿಸದ ಗುರುವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ; ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭವಾಗಿದೆಯೋ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
3.121.9
तस्यास्त्रवर्षाण्यहमुत्तमास्त्रै-
र्विहत्य सर्वाणइ रणेऽभिभूय।
कायाच्छिरः सर्पविषाग्निकल्पैः ।
शरोत्तमैरुन्मथिताऽस्मि राम ॥ ३.१२१.९ ॥
ಅವನ ಅಸ್ತ್ರವರ್ಷಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ತಡೆದು, ರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೆದ್ದು, ಸರ್ಪವಿಷ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಮರ್ದಿಸಿದೆ — ಓ ರಾಮ.
3.121.10
खङ्गेन चाहं निशितेन सङ्ख्ये ।
कायाच्छिरस्तस्य बलात्प्रमत्य।
ततोऽस् सर्वाननुगान्हनिष्ये ।
दुर्योधनं चापि कुरूश्च सर्वान् ॥ ३.१२१.१० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಖಡ್ಗದಿಂದ ನಾನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಬಳಿಕ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ವಧಿಸುತ್ತೇನೆ, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳನ್ನೂ ಸಹ.
3.121.11
आत्तायुधं मामिह रौहिणएय ।
पश्यन्तु भैमा युधि जातहर्षाः।
निघ्नन्तमेकं कुरुयोधमुख्या-
नग्निं महाकक्षमिवान्तकाले ॥ ३.१२१.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ನನ್ನನ್ನು, ರೌಹಿಣೇಯನನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೈಮರು ನೋಡಲಿ; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಕುರು ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಸಂಹರಿಸುವವನನ್ನು.
3.121.12
प्रद्युम्नमुक्तान्निशितान्न शक्ताः ।
सोढुं कृपद्रोणविकर्णकर्णाः।
जानासि पीर्यं च तवात्मजस्य ।
कार्ष्णिर्भवत्येव यथा रणस्थः ॥ ३.१२१.१२ ॥
ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಬಿಟ್ಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ವಿಕರ್ಣ, ಕರ್ಣರು ಸಹಿಸಲಾರರು. ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಪರಾಕ್ರಮವೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನೂ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ.
3.121.13
साम्बः ससूतं सरथं भुजाभ्यां ।
दुःशासनं शास्तु बलात्प्रमथ्य।
न विद्यतेजाम्बवतीसुतस्य ।
रणेऽविषह्यं हि रणोत्कटस्य ॥ ३.१२१.१३ ॥
ಸಾಂಬನು ಸಾರಥಿ ಹಾಗೂ ರಥದೊಂದಿಗೆ ತೋಳುಗಳಿಂದ ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹೊಸೆದು ಶಿಕ್ಷಿಸಲಿ. ಜಾಂಬವತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಲಾಗದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ರಣೋತ್ಕಟ.
3.121.14
एतेन बालेन हि शम्बरस्य ।
दैत्यस्य सैन्यं सहसा प्रणुन्नम्।
हतः स पापो युधि केवलेन ।
युद्धेऽद्वितीयो हरितुल्यवीर्यः ॥ ३.१२१.१४ ॥
ಈ ಬಾಲಕನೇ ದೈತ್ಯ ಶಂಬರನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಓಡಿಸಿದ್ದ. ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಕೊಂದ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದ್ವಿತೀಯನು, ಹರಿಯ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮ ಹೊಂದಿದವನು.
3.121.15
वृत्तोरुरत्यायतपीनबाहु-
रेतेन सङ्ख्ये निहतोऽश्वचक्रः।
को नाम साम्बस्य महारथस्य ।
रणे समक्षं रथमभ्युदीयात् ॥ ३.१२१.१५ ॥
ದುಂಡು ತೊಡೆಗಳು, ಉದ್ದವಾದ ದಪ್ಪ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳ ಆ ಅಶ್ವಚಕ್ರನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವನೇ ಕೊಂದ. ಮಹಾರಥ ಸಾಂಬನ ಎದುರಿನಲ್ಲೇ ಅವನ ರಥಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಲು ಯಾರು ತಾನೇ ಧೈರ್ಯಮಾಡಿಯಾರು?
3.121.16
यथा प्रविश्यान्तरमन्तकस्य ।
काले मनुष्यो न विनिष्क्रमेत।
तथा प्रविश्यान्तरमस्य सङ्ख्ये ।
को नाम जीवन्पुनराव्रजेच्च ॥ ३.१२१.१६ ॥
ಕಾಲನ ಅಂತರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹೊರಬರದಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮರಳಿ ಬರುವವನು ಯಾರು?
3.121.17
द्रोणं कच भीष्मं च महारथौ तौ ।
सुतैर्वृतं चाप्यथ सोमदत्तम्।
सर्वाणइ सैन्यानि च वासुदेवः ।
प्रधक्ष्यते सायकवह्निजालैः ॥ ३.१२१.१७ ॥
ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಭೀಷ್ಮ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಸೋಮದತ್ತ, ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳು — ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ವಾಸುದೇವ ಬಾಣಾಗ್ನಿಯ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಸುಡುವನು.
3.121.18
किंनाम लोकेषु विषह्ममस्ति-
कृष्णस्य सर्वेषु सदेवकेषु।
आत्तायुधस्योत्तमबाणपाणे-
श्चक्रायुधस्याप्रतिमस्य युद्धे ॥ ३.१२१.१८ ॥
ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸಹಿಸಬಲ್ಲವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಆಯುಧ ಧರಿಸಿದವನು, ಉತ್ತಮ ಬಾಣ ಹಿಡಿದವನು, ಚಕ್ರಾಯುಧನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನು ಆದವನನ್ನು.
3.121.19
ततो निरुद्धोऽप्यसिचर्मपाणि-
र्महीमिमां धार्तराष्ट्रैर्विसंज्ञैः।
हृतोत्तमाङ्गैर्निहतैः करोतु ।
कीर्णाङ्कुशैर्वेदिमिवाध्वरेषु ॥ ३.१२१.१९ ॥
ಆಗ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು — ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡು, ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹತರಾದವರು — ತುಂಬಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶಗಳು ಚೆಲ್ಲಿದ ವೇದಿಕೆಯಂತೆ.
3.121.20
गदोल्मुकौ बाहुकभानुनीथाः ।
शूरश्र सङ्ख्ये निशठः कुमारः।
रणोत्कटौ सारणचारुदेष्णौ ।
कुलोचितं विप्रथयन्तु कर्म ॥ ३.१२१.२० ॥
ಗದಾ-ಉಲ್ಮುಕರಿಬ್ಬರು, ಬಾಹುಕ, ಭಾನು, ನೀಥ, ಶೂರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಶಠ ಕುಮಾರ, ರಣೋತ್ಕಟರಾದ ಸಾರಣ ಮತ್ತು ಚಾರುದೇಷ್ಣ — ತಮ್ಮ ಕುಲಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲಿ.
3.121.21
सवृष्णिभोजान्धकयोधमुख्या ।
समागता सात्वतशूरसेना।
हत्वा रणे तान्धृतराष्ट्रपुत्रा-
न्लोके यशः स्फीतमुपाकरोतु ॥ ३.१२१.२१ ॥
ವೃಷ್ಣಿ, ಭೋಜ, ಅಂಧಕ ವಂಶಗಳ ಮುಖ್ಯ ಯೋಧರೊಡನೆ ಸೇರಿದ ಸಾತ್ವತರ ಶೂರ ಸೇನೆ, ರಣದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರನ್ನು ವಧಿಸಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.
3.121.22
ततोऽभिमन्युः पृथिवीं प्रशास्तु ।
यावद्व्रतं धर्मभृतांवरिष्ठः।
युधिष्ठिरः पारयते महात्मा ।
द्यूते यथोक्तं कुरुसत्तमेन ॥ ३.१२१.२२ ॥
ಆಗ ಅಭಿಮನ್ಯು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಲಿ; ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೇಳಿದಂತೆ ತನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರೈಸುವವರೆಗೆ.
3.121.23
अस्मत्प्रमुक्तैर्विशिखैर्जितारि-
स्ततो महीं भोक्ष्यति धर्मराजः।
निर्धार्तराष्ट्रां हतसूतपुत्रा-
मेतद्धि नः कृत्यतमं यशस्यम् ॥ ३.१२१.२३ ॥
ನಮ್ಮಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಬಳಿಕ ಧರ್ಮರಾಜನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವನು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಿಲ್ಲದ, ಸೂತಪುತ್ರನು ಹತನಾದ ಆ ಭೂಮಿಯನ್ನು. ಇದೇ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಕರ ಕಾರ್ಯ.
3.121.24
असंशयं माधव सत्यमेत-
द्गृह्णीम ते वाक्यमदीनसत्व।
स्वाभ्यां भुजाभ्यामजितां तु भूमिं ।
नेच्छेत्कुरूणामृषभः कथंचित् ॥ ३.१२१.२४ ॥
ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ಮಾಧವ, ಇದು ಸತ್ಯ; ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇವೆ, ಅದೀನಸತ್ತ್ವನೇ. ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ವೃಷಭನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಗೆಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಯಸನು.
3.121.25
न ह्येष कामान्न भयान्न लोभा-
द्युधिष्ठिरो जातु जह्यात्स्वधर्मम्।
भीमार्जुनौ चातिरथौ यमौ च ।
तथैव कृष्णा द्रुपदात्मजेयम् ॥ ३.१२१.२५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆಸೆಯಿಂದಲೋ, ಭಯದಿಂದಲೋ, ಲೋಭದಿಂದಲೋ ಎಂದಿಗೂ ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸನು. ಭೀಮಾರ್ಜುನರು, ಅತಿರಥರಾದ ಯಮಳರು, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳಾದ ಈ ಕೃಷ್ಣೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
3.121.26
उभौ हि युद्धेऽप्रतिमौ पृथिव्यां ।
वृकोदरश्चैव धनंजयश्च।
कस्मान्न कृत्स्नां पृथिवीं प्रशासे-
न्माद्रीसुताभ्यां च पुरस्कृतोऽयम् ॥ ३.१२१.२६ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಅಪ್ರತಿಮರು — ವೃಕೋದರನು ಮತ್ತು ಧನಂಜಯನು. ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮುಂದಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನೀನು ಏಕೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಬಾರದು?
3.121.27
यदा तु पाञ्चालपतिर्महात्मा ।
सकेकयश्चेदिपतिर्वयं च।
युध्येम विक्रम्य रणे समेता-
स्तदैव सर्वे रिपवो हि न स्युः ॥ ३.१२१.२७ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಚಾಲರಾಜ, ಕೇಕಯರೊಡನೆ ಚೇದಿರಾಜ ಮತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಡಿದಾಗ, ಆಗ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳೂ ಇರಲಾರರು.
3.121.28
नेदं चित्रं माधव यद्ब्रवीषि ।
सत्यं तु मे रक्ष्यतमं न राज्यम्।
कृष्णस्तु मां वेद यथावदेकः ।
कृष्णं च वेदाहमथो यथावत् ॥ ३.१२१.२८ ॥
ಮಾಧವ, ನೀನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಸತ್ಯವೇ ಅತ್ಯಂತ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದದ್ದು; ರಾಜ್ಯವಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣನೊಬ್ಬನೇ ನನ್ನನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಲ್ಲ; ನಾನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ.
3.121.29
यदैव कालं पुरुषप्रवीरो ।
वेत्स्यत्ययं माधव विक्रमस्य।
तदा रणे त्वं च शिनिप्रवीर ।
सुयोधनं जेष्यसि केशवश्च ॥ ३.१२१.२९ ॥
ಈ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದಾಗ — ಓ ಮಾಧವ, ಆಗ ರಣದಲ್ಲಿ ನೀನು, ಶಿನಿವೀರನು ಮತ್ತು ಕೇಶವನು ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಿರಿ.
3.121.30
प्रतिप्रयान्त्वद्य दशार्हवीरा ।
दृष्टोस्मि नाथैर्नरलोकनाथैः।
धर्मेऽप्रमादं कुरुताप्रमेया ।
द्रष्टाऽस्मि भूयः सुखिनः समेतान् ॥ ३.१२१.३० ॥
ಇಂದು ದಶಾರ್ಹ ವೀರರು ಹಿಂತಿರುಗಲಿ. ನಾನು ಈ ನರಲೋಕದ ನಾಥರಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅಪ್ರಮೇಯರೇ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಮತ್ತರಾಗಿರಿ; ಮತ್ತೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸುಖದಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವೆನು.
3.121.31
तेऽन्योन्यमामन्त्र्य तथाऽभिवाद्य ।
वृद्धान्परिष्वज्य शिशूंश्च सर्वान्।
यदुप्रवीराः स्वगृहाणि जग्मु-
स्ते चापि तीर्थान्यमुसंविचेरुः ॥ ३.१२१.३१ ॥
ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಯಾದವ ವೀರರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅವರೂ ಕೂಡ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
3.121.32
विसृज्य वृष्णीननु धर्मराजौ ।
विदर्भराजोपचितां सुतीर्थाम्।
जगाम पुण्यां सरितं पयोष्णीं ।
सभ्रातृभृत्यः सह लोमशेन ॥ ३.१२१.३२ ॥
ವೃಷ್ಣಿಗಳನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಧರ್ಮರಾಜರಿಬ್ಬರೂ ವಿದರ್ಭರಾಜನ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥಗಳಿರುವ ಪುಣ್ಯ ಪಯೋಷ್ಣೀ ನದಿಗೆ ಹೋದರು; ಸೋದರರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ, ಲೋಮಶನೊಂದಿಗೆ.
3.121.33
सुतेन सोमेन विमिश्रतोयां ।
पयः पयोष्णीं प्रति सोध्युवास।
द्विजातिमुख्यैर्मुदितैर्महात्मा ।
संस्तूयमानः स्तुतिभिर्वराभिः ॥ ३.१२१.३३ ॥
ಸೋಮನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ನೀರಿರುವ ಪಯೋಷ್ಣಿ ನದಿಯ ಬಳಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ವಾಸಿಸಿದನು; ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.