ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.121.1
न राम कालः परिदेवनाय ।
यदुत्तरं त्वत्र तदेव सर्वे।
समाचरामो ह्यनतीतकालं ।
युधिष्ठिरो यद्यपि नाह किंचित् ॥ ३.१२१.१ ॥
ହେ ରାମ, ବିଳାପର ସମୟ ନୁହେଁ। ଏହାର ଉପଯୁକ୍ତ ଉତ୍ତର ସମୟ ନ ବିତିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ କରିବା, ଯଦିଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କିଛି କହୁନାହାନ୍ତି।
3.121.2
ये नाथवन्तोऽद्य भवन्ति लोके ।
ते नात्मना कर्म समारन्ते।
तेषां तु कार्येषु भवन्ति नाथाः ।
शैब्यादयो राम यथा ययातेः ॥ ३.१२१.२ ॥
ଆଜି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ କର୍ମ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ରକ୍ଷକମାନେ ହିଁ ଥାନ୍ତି, ହେ ରାମ, ଯଯାତିଙ୍କ ଶୈବ୍ୟ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କ ଭଳି।
3.121.3
येषां तथा राम समारभन्ते ।
कार्याणि नाथाः स्वमतेन लोके।
रते नाथवन्तः पुरुषप्रवीरा ।
नानाथवत्कृच्छ्रमवाप्नुवन्ति ॥ ३.१२१.३ ॥
ହେ ରାମ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ରକ୍ଷକମାନେ ଏହିପରି ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଜଗତରେ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ରକ୍ଷକଥିବା ବୀରପୁରୁଷମାନେ ରକ୍ଷକହୀନଙ୍କ ପରି କଷ୍ଟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
3.121.4
कस्मादिमौ रामजनार्दनौ च ।
प्रद्युम्नसाम्बौ च मया समेतौ।
वसन्त्यरण्ये सह सोदरीयै-
स्त्रैलोक्यनाथानभिगम्य पार्थाः ॥ ३.१२१.४ ॥
ରାମ ଓ ଜନାର୍ଦନ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ସାମ୍ବ ମୋ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ, ତ୍ରିଲୋକର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମଧ୍ୟ, ପାର୍ଥମାନେ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ବନରେ କାହିଁକି ରହନ୍ତି?
3.121.5
निर्यातु साध्यद्य दशार्हसेना ।
प्रभूतनानायुधचित्रवर्मा।
यमक्षयं गच्छतु धार्तराष्ट्रः ।
सबान्धवो वृष्णिबलाभिभूतः ॥ ३.१२१.५ ॥
ଆଜି ଦଶାର୍ହଙ୍କ ସେନା ବହୁ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଚିତ୍ରିତ କବଚ ସହ ବାହାରୁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଜ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ସହ ବୃଷ୍ଣି ସେନାଙ୍କଠାରେ ପରାଜିତ ହୋଇ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
3.121.6
त्वं ह्येव कोपात्पृथिवीमपीमां ।
संवेष्टयेस्तिष्ठतु शार्ह्गधन्वा।
स धार्तराष्ट्रं जहि सानुबन्धं ।
वृत्रं यथा देवपतिर्महेन्द्रः ॥ ३.१२१.६ ॥
ତୁମେ ହିଁ କ୍ରୋଧରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ ବେଢ଼ି ପାରିବ; ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱା (କୃଷ୍ଣ) ରହିବାକୁ ଦିଅ। ସେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରଙ୍କ ସହିତ ବଧ କରୁ, ଦେବପତି ମହେନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିବା ପରି।
3.121.7
भ्राता च मे यः स सखा गुरुश्च ।
जनार्दनस्यात्मसमश्च पार्थः।
तदर्थमेको हि य उद्यमन्वै ।
करोति कर्णोऽस्त्रमवारणीयम् ॥ ३.१२१.७ ॥
ଯିଏ ମୋ ଭାଇ, ସଖା ଓ ଗୁରୁ, ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଆତ୍ମସମ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) — ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ କର୍ଣ୍ଣ ଏକାକୀ ସେହି ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରେ।
3.121.8
यदर्थमैच्छन्मनुजाः सुपुत्रं ।
शिष्यं गुरुं चाप्रतिकूलवादम्।
यदर्थमभ्युद्यतमुत्तमं त-
त्करोति कर्माग्र्यमपारणीयम् ॥ ३.१२१.८ ॥
ଯାହା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସୁପୁତ୍ର, ଶିଷ୍ୟ ଓ ବିରୋଧ ନ କରୁଥିବା ଗୁରୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଉଦ୍ୟମ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଅଜେୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ମ କରେ।
3.121.9
तस्यास्त्रवर्षाण्यहमुत्तमास्त्रै-
र्विहत्य सर्वाणइ रणेऽभिभूय।
कायाच्छिरः सर्पविषाग्निकल्पैः ।
शरोत्तमैरुन्मथिताऽस्मि राम ॥ ३.१२१.९ ॥
ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବର୍ଷକୁ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରତିହତ କରି, ରଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ସର୍ପବିଷ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଶିର ଶରୀରରୁ ଛିନ୍ନ କରି — ହେ ରାମ, ମୁଁ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ମଥିଥିଲି।
3.121.10
खङ्गेन चाहं निशितेन सङ्ख्ये ।
कायाच्छिरस्तस्य बलात्प्रमत्य।
ततोऽस् सर्वाननुगान्हनिष्ये ।
दुर्योधनं चापि कुरूश्च सर्वान् ॥ ३.१२१.१० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଖଡ୍ଗ ସହିତ ମୁଁ ହିଁ ତାଙ୍କ ଶିର ବଳପୂର୍ବକ ଶରୀରରୁ ଛିନ୍ନ କରିବି; ତା'ପରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁଚରଙ୍କୁ ବଧ କରିବି, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
3.121.11
आत्तायुधं मामिह रौहिणएय ।
पश्यन्तु भैमा युधि जातहर्षाः।
निघ्नन्तमेकं कुरुयोधमुख्या-
नग्निं महाकक्षमिवान्तकाले ॥ ३.१२१.११ ॥
ଏଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା ମୋତେ, ରୌହିଣେୟଙ୍କୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭୈମମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ; ଅନ୍ତକାଳରେ ମହାବନ ଦହନକାରୀ ଅଗ୍ନି ଭଳି କୁରୁ ଯୋଦ୍ଧାପ୍ରଧାନମାନଙ୍କୁ ଏକାକୀ ସଂହାରକାରୀଙ୍କୁ।
3.121.12
प्रद्युम्नमुक्तान्निशितान्न शक्ताः ।
सोढुं कृपद्रोणविकर्णकर्णाः।
जानासि पीर्यं च तवात्मजस्य ।
कार्ष्णिर्भवत्येव यथा रणस्थः ॥ ३.१२१.१२ ॥
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନିକ୍ଷେପିତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ କୃପ, ଦ୍ରୋଣ, ବିକର୍ଣ୍ଣ, କର୍ଣ୍ଣ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରର ପରାକ୍ରମ ଏବଂ ରଣରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କାର୍ଷ୍ଣି ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କିପରି ତାହା ଜାଣନ୍ତି।
3.121.13
साम्बः ससूतं सरथं भुजाभ्यां ।
दुःशासनं शास्तु बलात्प्रमथ्य।
न विद्यतेजाम्बवतीसुतस्य ।
रणेऽविषह्यं हि रणोत्कटस्य ॥ ३.१२१.१३ ॥
ସାମ୍ବ ସାରଥି ଓ ରଥ ସହିତ ବାହୁରେ ବଳପୂର୍ବକ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଶାସନ କରନ୍ତୁ। ଜାମ୍ବବତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସହ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ରଣୋତ୍କଟ।
3.121.14
एतेन बालेन हि शम्बरस्य ।
दैत्यस्य सैन्यं सहसा प्रणुन्नम्।
हतः स पापो युधि केवलेन ।
युद्धेऽद्वितीयो हरितुल्यवीर्यः ॥ ३.१२१.१४ ॥
ଏହି ବାଳକ ହିଁ ଦୈତ୍ୟ ଶମ୍ବରଙ୍କ ସେନାକୁ ହଠାତ୍ ପଳାଇ ଦେଇଥିଲା। ସେଇ ପାପୀକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାକୀ ଏ ହିଁ ବଧ କରିଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ବିତୀୟ, ହରିଙ୍କ ସମାନ ବୀର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ।
3.121.15
वृत्तोरुरत्यायतपीनबाहु-
रेतेन सङ्ख्ये निहतोऽश्वचक्रः।
को नाम साम्बस्य महारथस्य ।
रणे समक्षं रथमभ्युदीयात् ॥ ३.१२१.१५ ॥
ଗୋଲ ଜଙ୍ଘ ଓ ଲମ୍ବା ମୋଟା ବାହୁଥିବା ସେଇ ଅଶ୍ୱଚକ୍ରକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏ ହିଁ ବଧ କରିଛି। ମହାରଥୀ ସାମ୍ବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇ ଆସିବାକୁ କିଏ ସାହସ କରିବ?
3.121.16
यथा प्रविश्यान्तरमन्तकस्य ।
काले मनुष्यो न विनिष्क्रमेत।
तथा प्रविश्यान्तरमस्य सङ्ख्ये ।
को नाम जीवन्पुनराव्रजेच्च ॥ ३.१२१.१६ ॥
ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁର ଅନ୍ତରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ ସମୟରେ ପୁଣି ବାହାରି ଆସେ ନାହିଁ, ସେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାହାର ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଜୀବିତ ଫେରି ଆସିବା କିଏ ପାରିବ?
3.121.17
द्रोणं कच भीष्मं च महारथौ तौ ।
सुतैर्वृतं चाप्यथ सोमदत्तम्।
सर्वाणइ सैन्यानि च वासुदेवः ।
प्रधक्ष्यते सायकवह्निजालैः ॥ ३.१२१.१७ ॥
ଦ୍ରୋଣ ଓ କୃପ, ଭୀଷ୍ମ, ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ସୋମଦତ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସେନା — ଏମାନଙ୍କୁ ବାସୁଦେବ ବାଣରୂପୀ ଅଗ୍ନିଜାଳରେ ଦଗ୍ଧ କରିବେ।
3.121.18
किंनाम लोकेषु विषह्ममस्ति-
कृष्णस्य सर्वेषु सदेवकेषु।
आत्तायुधस्योत्तमबाणपाणे-
श्चक्रायुधस्याप्रतिमस्य युद्धे ॥ ३.१२१.१८ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସହ୍ୟ କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାଙ୍କ ହାତରେ ଉତ୍ତମ ବାଣ, ଯିଏ ଚକ୍ରାୟୁଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତୁଳନୀୟ।
3.121.19
ततो निरुद्धोऽप्यसिचर्मपाणि-
र्महीमिमां धार्तराष्ट्रैर्विसंज्ञैः।
हृतोत्तमाङ्गैर्निहतैः करोतु ।
कीर्णाङ्कुशैर्वेदिमिवाध्वरेषु ॥ ३.१२१.१९ ॥
ତା'ପରେ ଅବରୁଦ୍ଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଖଡ୍ଗ ଓ ଢାଲ ହାତରେ ଧରି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ — ଅଚେତ, ମସ୍ତକ କଟା, ହତ — ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞରେ ଅଙ୍କୁଶ ବିଖରା ବେଦି ପରି।
3.121.20
गदोल्मुकौ बाहुकभानुनीथाः ।
शूरश्र सङ्ख्ये निशठः कुमारः।
रणोत्कटौ सारणचारुदेष्णौ ।
कुलोचितं विप्रथयन्तु कर्म ॥ ३.१२१.२० ॥
ଗଦା-ଉଲ୍ମୁକ ଦୁଇଜଣ, ବାହୁକ, ଭାନୁ, ନୀଥ, ଶୂର ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶଠ କୁମାର, ରଣୋତ୍କଟ ସାରଣ ଓ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ — ସେମାନେ ନିଜ ବଂଶ ଉପଯୁକ୍ତ କର୍ମ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ।
3.121.21
सवृष्णिभोजान्धकयोधमुख्या ।
समागता सात्वतशूरसेना।
हत्वा रणे तान्धृतराष्ट्रपुत्रा-
न्लोके यशः स्फीतमुपाकरोतु ॥ ३.१२१.२१ ॥
ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ ଓ ଅନ୍ଧକ ବଂଶର ପ୍ରଧାନ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ସହ ସମବେତ ସାତ୍ବତଙ୍କ ଶୂରସେନା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ଜଗତରେ ବହୁ ଯଶ ଲାଭ କରୁ।
3.121.22
ततोऽभिमन्युः पृथिवीं प्रशास्तु ।
यावद्व्रतं धर्मभृतांवरिष्ठः।
युधिष्ठिरः पारयते महात्मा ।
द्यूते यथोक्तं कुरुसत्तमेन ॥ ३.१२१.२२ ॥
ତା'ପରେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୟୂତରେ କହିଥିବା ପରି ନିଜ ବ୍ରତ ପୂରଣ ନ କରନ୍ତି।
3.121.23
अस्मत्प्रमुक्तैर्विशिखैर्जितारि-
स्ततो महीं भोक्ष्यति धर्मराजः।
निर्धार्तराष्ट्रां हतसूतपुत्रा-
मेतद्धि नः कृत्यतमं यशस्यम् ॥ ३.१२१.२३ ॥
ଆମ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିଣି ତା'ପରେ ଧର୍ମରାଜ ପୃଥିବୀ ଭୋଗ କରିବେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ରହିତ ଓ ସୂତପୁତ୍ର ହତ ହେଲେ ସେହି ପୃଥିବୀ। ଏହା ହିଁ ଆମର ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ ଓ ଯଶସ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
3.121.24
असंशयं माधव सत्यमेत-
द्गृह्णीम ते वाक्यमदीनसत्व।
स्वाभ्यां भुजाभ्यामजितां तु भूमिं ।
नेच्छेत्कुरूणामृषभः कथंचित् ॥ ३.१२१.२४ ॥
ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ମାଧବ, ଏହା ସତ୍ୟ; ଆମେ ତୁମର କଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଛୁ, ହେ ଅଦୀନସତ୍ତ୍ୱ। କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ସ୍ୱୀୟ ବାହୁରେ ଅଜିତ ପୃଥିବୀକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଇଚ୍ଛା କରିବେ ନାହିଁ।
3.121.25
न ह्येष कामान्न भयान्न लोभा-
द्युधिष्ठिरो जातु जह्यात्स्वधर्मम्।
भीमार्जुनौ चातिरथौ यमौ च ।
तथैव कृष्णा द्रुपदात्मजेयम् ॥ ३.१२१.२५ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଇଚ୍ଛାରୁ, ଭୟରୁ ବା ଲୋଭରୁ କଦାପି ନିଜ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ। ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ଅତିରଥୀ ଯମଜ ଓ ଦ୍ରୁପଦ-କନ୍ୟା ଏହି କୃଷ୍ଣା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
3.121.26
उभौ हि युद्धेऽप्रतिमौ पृथिव्यां ।
वृकोदरश्चैव धनंजयश्च।
कस्मान्न कृत्स्नां पृथिवीं प्रशासे-
न्माद्रीसुताभ्यां च पुरस्कृतोऽयम् ॥ ३.१२१.२६ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଦୁଇଜଣ ଅତୁଳନୀୟ — ବୃକୋଦର ଓ ଧନଞ୍ଜୟ। ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଗରେ ରଖାଯାଇଥିବା ତୁମେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ କାହିଁକି ଶାସନ କରିବ ନାହିଁ?
3.121.27
यदा तु पाञ्चालपतिर्महात्मा ।
सकेकयश्चेदिपतिर्वयं च।
युध्येम विक्रम्य रणे समेता-
स्तदैव सर्वे रिपवो हि न स्युः ॥ ३.१२१.२७ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଞ୍ଚାଳରାଜ, କେକୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଚେଦିରାଜ ଓ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ରଣରେ ବିକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ରହିବେ ନାହିଁ।
3.121.28
नेदं चित्रं माधव यद्ब्रवीषि ।
सत्यं तु मे रक्ष्यतमं न राज्यम्।
कृष्णस्तु मां वेद यथावदेकः ।
कृष्णं च वेदाहमथो यथावत् ॥ ३.१२१.२८ ॥
ହେ ମାଧବ, ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ ତାହାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ। ମୋ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ରକ୍ଷଣୀୟ, ରାଜ୍ୟ ନୁହେଁ। କୃଷ୍ଣ ଏକାକୀ ମୋତେ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି; ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଜାଣେ।
3.121.29
यदैव कालं पुरुषप्रवीरो ।
वेत्स्यत्ययं माधव विक्रमस्य।
तदा रणे त्वं च शिनिप्रवीर ।
सुयोधनं जेष्यसि केशवश्च ॥ ३.१२१.२९ ॥
ଏହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯେବେ ନିଜ ବିକ୍ରମର ସମୟ ଜାଣିବେ — ହେ ମାଧବ, ସେତେବେଳେ ରଣରେ ତୁମେ, ଶିନିପ୍ରବୀର ଓ କେଶବ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ।
3.121.30
प्रतिप्रयान्त्वद्य दशार्हवीरा ।
दृष्टोस्मि नाथैर्नरलोकनाथैः।
धर्मेऽप्रमादं कुरुताप्रमेया ।
द्रष्टाऽस्मि भूयः सुखिनः समेतान् ॥ ३.१२१.३० ॥
ଆଜି ଦଶାର୍ହ ବୀରମାନେ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ। ମୁଁ ଏହି ନରଲୋକର ନାଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ହେ ଅପ୍ରମେୟ ବୀରଗଣ, ଧର୍ମରେ ଅପ୍ରମାଦ କର; ମୁଁ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁଣି ସୁଖୀ ଓ ଏକତ୍ର ଦେଖିବି।
3.121.31
तेऽन्योन्यमामन्त्र्य तथाऽभिवाद्य ।
वृद्धान्परिष्वज्य शिशूंश्च सर्वान्।
यदुप्रवीराः स्वगृहाणि जग्मु-
स्ते चापि तीर्थान्यमुसंविचेरुः ॥ ३.१२१.३१ ॥
ସେମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଯଥାବିଧି ପ୍ରଣାମ କରି, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଓ ସମସ୍ତ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଯାଦବ ବୀରମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଗଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୀର୍ଥସମୂହରେ ବିଚରଣ କଲେ।
3.121.32
विसृज्य वृष्णीननु धर्मराजौ ।
विदर्भराजोपचितां सुतीर्थाम्।
जगाम पुण्यां सरितं पयोष्णीं ।
सभ्रातृभृत्यः सह लोमशेन ॥ ३.१२१.३२ ॥
ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ଧର୍ମରାଜ ଦୁଇଜଣ ବିଦର୍ଭରାଜଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥସମୃଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନଦୀ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ଭାଇ ଓ ଭୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଲୋମଶଙ୍କ ସହ।
3.121.33
सुतेन सोमेन विमिश्रतोयां ।
पयः पयोष्णीं प्रति सोध्युवास।
द्विजातिमुख्यैर्मुदितैर्महात्मा ।
संस्तूयमानः स्तुतिभिर्वराभिः ॥ ३.१२१.३३ ॥
ସୋମ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନିକଟରେ ସେଇ ମହାତ୍ମା ବାସ କଲେ; ପ୍ରସନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ।