Mahābhārata · Adhyāya 3.121

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

3.121.1

न राम कालः परिदेवनाय ।
यदुत्तरं त्वत्र तदेव सर्वे।
समाचरामो ह्यनतीतकालं ।
युधिष्ठिरो यद्यपि नाह किंचित् ॥ ३.१२१.१ ॥

O Rāma, dies ist keine Zeit zum Klagen. Lasst uns alle tun, was die Antwort verlangt, ohne Zeit verstreichen zu lassen, obwohl Yudhiṣṭhira nichts sagt.

3.121.2

ये नाथवन्तोऽद्य भवन्ति लोके ।
ते नात्मना कर्म समारन्ते।
तेषां तु कार्येषु भवन्ति नाथाः ।
शैब्यादयो राम यथा ययातेः ॥ ३.१२१.२ ॥

Wer heute in der Welt Beschützer hat, unternimmt nicht selbst Handlungen; in ihren Angelegenheiten werden die Beschützer tätig, o Rāma, wie Śaibya und andere für Yayāti.

3.121.3

येषां तथा राम समारभन्ते ।
कार्याणि नाथाः स्वमतेन लोके।
रते नाथवन्तः पुरुषप्रवीरा ।
नानाथवत्कृच्छ्रमवाप्नुवन्ति ॥ ३.१२१.३ ॥

O Rāma, für jene, deren Angelegenheiten ihre Beschützer so aus eigenem Willen in der Welt in die Hand nehmen, erleiden die heldenhaften Männer mit Beschützern keine Not wie die Beschützerlosen.

3.121.4

कस्मादिमौ रामजनार्दनौ च ।
प्रद्युम्नसाम्बौ च मया समेतौ।
वसन्त्यरण्ये सह सोदरीयै-
स्त्रैलोक्यनाथानभिगम्य पार्थाः ॥ ३.१२१.४ ॥

Warum wohnen diese beiden, Rāma und Janārdana, zusammen mit Pradyumna und Sāmba, die sich mir angeschlossen haben, im Wald bei ihren Brüdern, den Söhnen der Pṛthā, obwohl sie sich an die Herren der drei Welten wenden könnten?

3.121.5

निर्यातु साध्यद्य दशार्हसेना ।
प्रभूतनानायुधचित्रवर्मा।
यमक्षयं गच्छतु धार्तराष्ट्रः ।
सबान्धवो वृष्णिबलाभिभूतः ॥ ३.१२१.५ ॥

Heute ziehe das Heer der Daśārhas hinaus, mit vielen verschiedenen Waffen und bunten Panzern, und der Sohn Dhṛtarāṣṭras möge mit seinen Verwandten, von dem Heer der Vṛṣṇi überwältigt, in Yamas Reich gehen.

3.121.6

त्वं ह्येव कोपात्पृथिवीमपीमां ।
संवेष्टयेस्तिष्ठतु शार्ह्गधन्वा।
स धार्तराष्ट्रं जहि सानुबन्धं ।
वृत्रं यथा देवपतिर्महेन्द्रः ॥ ३.१२१.६ ॥

Du allein könntest in deinem Zorn sogar diese Erde umfassen; Śārṅgadhanvan möge beiseite bleiben. Er soll den Sohn Dhṛtarāṣṭras samt seinen Gefolgsleuten erschlagen, wie Mahendra, der Herr der Götter, Vṛtra erschlug.

3.121.7

भ्राता च मे यः स सखा गुरुश्च ।
जनार्दनस्यात्मसमश्च पार्थः।
तदर्थमेको हि य उद्यमन्वै ।
करोति कर्णोऽस्त्रमवारणीयम् ॥ ३.१२१.७ ॥

Er, der mein Bruder, Freund und Lehrer ist, und Pārtha (Arjuna), Janārdanas eigenem Selbst gleich — um seinetwillen allein bemüht sich Karṇa, jene unabwehrbare Waffe zu entsenden.

3.121.8

यदर्थमैच्छन्मनुजाः सुपुत्रं ।
शिष्यं गुरुं चाप्रतिकूलवादम्।
यदर्थमभ्युद्यतमुत्तमं त-
त्करोति कर्माग्र्यमपारणीयम् ॥ ३.१२१.८ ॥

Um dessentwillen die Menschen einen guten Sohn, einen Schüler und einen Lehrer wünschen, der nicht widerspricht; um dessentwillen dieses höchste Unternehmen begonnen wurde — um dessentwillen vollbringt er die vorzüglichste und unerträgliche Tat.

3.121.9

तस्यास्त्रवर्षाण्यहमुत्तमास्त्रै-
र्विहत्य सर्वाणइ रणेऽभिभूय।
कायाच्छिरः सर्पविषाग्निकल्पैः ।
शरोत्तमैरुन्मथिताऽस्मि राम ॥ ३.१२१.९ ॥

Nachdem ich all seinen Waffenregen mit den besten Waffen abgewehrt und im Kampf alle besiegt hatte, schlug ich ihm mit den vorzüglichsten Pfeilen, gleich Schlangengift und Feuer, den Kopf vom Körper — ich, o Rāma, bin es, der ihn zermalmte.

3.121.10

खङ्गेन चाहं निशितेन सङ्ख्ये ।
कायाच्छिरस्तस्य बलात्प्रमत्य।
ततोऽस् सर्वाननुगान्हनिष्ये ।
दुर्योधनं चापि कुरूश्च सर्वान् ॥ ३.१२१.१० ॥

Mit einem scharfen Schwert werde ich im Kampf selbst ihm den Kopf mit Gewalt vom Körper schlagen; dann werde ich alle seine Gefolgsleute erschlagen, auch Duryodhana und alle Kurus.

3.121.11

आत्तायुधं मामिह रौहिणएय ।
पश्यन्तु भैमा युधि जातहर्षाः।
निघ्नन्तमेकं कुरुयोधमुख्या-
नग्निं महाकक्षमिवान्तकाले ॥ ३.१२१.११ ॥

Mögen die Nachkommen Bhīmas mich hier sehen, den Sohn Rohiṇīs, mit der Waffe in der Hand, im Kampf voller Freude, der allein die vornehmsten Krieger der Kurus erschlägt, wie ein Feuer den großen Wald zur Zeit des Todes.

3.121.12

प्रद्युम्नमुक्तान्निशितान्न शक्ताः ।
सोढुं कृपद्रोणविकर्णकर्णाः।
जानासि पीर्यं च तवात्मजस्य ।
कार्ष्णिर्भवत्येव यथा रणस्थः ॥ ३.१२१.१२ ॥

Kṛpa, Droṇa, Vikarṇa und Karṇa konnten die scharfen Pfeile, die Pradyumna abschoss, nicht ertragen. Ihr kennt die Tapferkeit eures Sohnes und wie der Sohn Kṛṣṇas, Pradyumna, im Kampf steht.

3.121.13

साम्बः ससूतं सरथं भुजाभ्यां ।
दुःशासनं शास्तु बलात्प्रमथ्य।
न विद्यतेजाम्बवतीसुतस्य ।
रणेऽविषह्यं हि रणोत्कटस्य ॥ ३.१२१.१३ ॥

Mag Sāmba mit Wagenlenker und Wagen Duḥśāsana mit den Armen gewaltsam zermalmen und ihn bestrafen. Für den Sohn Jāmbavatīs ist im Kampf nichts unerträglich, denn er ist der wilde Krieger des Gefechts.

3.121.14

एतेन बालेन हि शम्बरस्य ।
दैत्यस्य सैन्यं सहसा प्रणुन्नम्।
हतः स पापो युधि केवलेन ।
युद्धेऽद्वितीयो हरितुल्यवीर्यः ॥ ३.१२१.१४ ॥

Durch diesen Jüngling selbst wurde das Heer des Daityas Śambara plötzlich zurückgetrieben. Jener Frevler wurde im Kampf von ihm allein erschlagen. Im Kampf unvergleichlich, an Heldenkraft Hari gleich.

3.121.15

वृत्तोरुरत्यायतपीनबाहु-
रेतेन सङ्ख्ये निहतोऽश्वचक्रः।
को नाम साम्बस्य महारथस्य ।
रणे समक्षं रथमभ्युदीयात् ॥ ३.१२१.१५ ॥

Mit runden Schenkeln und langen, kräftigen Armen wurde er, Aśvacakra, im Kampf von diesem erschlagen. Wer würde wohl vor den Augen des großen Wagenkämpfers Sāmba es wagen, im Kampf gegen seinen Wagen anzustürmen?

3.121.16

यथा प्रविश्यान्तरमन्तकस्य ।
काले मनुष्यो न विनिष्क्रमेत।
तथा प्रविश्यान्तरमस्य सङ्ख्ये ।
को नाम जीवन्पुनराव्रजेच्च ॥ ३.१२१.१६ ॥

Wie ein Mensch, der in den Zwischenraum des Todes eingetreten ist, zur rechten Zeit nicht wieder herauskommt, so könnte wer, der in der Schlacht in dessen Lücke eingedrungen ist, lebend zurückkehren?

3.121.17

द्रोणं कच भीष्मं च महारथौ तौ ।
सुतैर्वृतं चाप्यथ सोमदत्तम्।
सर्वाणइ सैन्यानि च वासुदेवः ।
प्रधक्ष्यते सायकवह्निजालैः ॥ ३.१२१.१७ ॥

Droṇa und Kṛpa, Bhīṣma, jene beiden großen Wagenkämpfer, Somadatta umgeben von seinen Söhnen, und alle Heere — Vāsudeva wird sie alle mit Netzen aus brennenden Pfeilen verbrennen.

3.121.18

किंनाम लोकेषु विषह्ममस्ति-
कृष्णस्य सर्वेषु सदेवकेषु।
आत्तायुधस्योत्तमबाणपाणे-
श्चक्रायुधस्याप्रतिमस्य युद्धे ॥ ३.१२१.१८ ॥

Wer in allen Welten, mit den Göttern, kann Kṛṣṇa standhalten — ihm, der die Waffen ergriffen hat, dessen Hand die besten Pfeile hält, dem Diskusträger, im Kampf unvergleichlich?

3.121.19

ततो निरुद्धोऽप्यसिचर्मपाणि-
र्महीमिमां धार्तराष्ट्रैर्विसंज्ञैः।
हृतोत्तमाङ्गैर्निहतैः करोतु ।
कीर्णाङ्कुशैर्वेदिमिवाध्वरेषु ॥ ३.१२१.१९ ॥

Dann, obwohl zurückgehalten, mit Schwert und Schild in der Hand, möge er diese Erde mit den Söhnen Dhṛtarāṣṭras füllen — bewusstlos, mit abgeschlagenen Köpfen, erschlagen — wie ein Altar, der bei Opfern mit Stachelstöcken übersät ist.

3.121.20

गदोल्मुकौ बाहुकभानुनीथाः ।
शूरश्र सङ्ख्ये निशठः कुमारः।
रणोत्कटौ सारणचारुदेष्णौ ।
कुलोचितं विप्रथयन्तु कर्म ॥ ३.१२१.२० ॥

Mögen die beiden Fackel-Keulenträger, Bāhuka, Bhānu, Nītha, der Held Niśaṭha, der Prinz im Kampf, die wilden Sāraṇa und Cārudeṣṇa Taten zeigen, die ihrem Geschlecht würdig sind.

3.121.21

सवृष्णिभोजान्धकयोधमुख्या ।
समागता सात्वतशूरसेना।
हत्वा रणे तान्धृतराष्ट्रपुत्रा-
न्लोके यशः स्फीतमुपाकरोतु ॥ ३.१२१.२१ ॥

Möge das heldenhafte Heer der Sātvatas, versammelt mit den führenden Kriegern der Vṛṣṇi, Bhoja und Andhaka, im Kampf die Söhne Dhṛtarāṣṭras erschlagen und in der Welt reichen Ruhm erlangen.

3.121.22

ततोऽभिमन्युः पृथिवीं प्रशास्तु ।
यावद्व्रतं धर्मभृतांवरिष्ठः।
युधिष्ठिरः पारयते महात्मा ।
द्यूते यथोक्तं कुरुसत्तमेन ॥ ३.१२१.२२ ॥

Dann möge Abhimanyu über die Erde herrschen, bis der großherzige Yudhiṣṭhira, der Beste unter den Hütern des Dharma, sein Gelübde erfüllt, so wie es der Beste der Kurus beim Würfelspiel festgelegt hat.

3.121.23

अस्मत्प्रमुक्तैर्विशिखैर्जितारि-
स्ततो महीं भोक्ष्यति धर्मराजः।
निर्धार्तराष्ट्रां हतसूतपुत्रा-
मेतद्धि नः कृत्यतमं यशस्यम् ॥ ३.१२१.२३ ॥

Nachdem der König des Dharma seine Feinde mit den von uns abgeschossenen Pfeilen besiegt hat, wird er dann die Erde genießen, befreit von den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, mit dem erschlagenen Wagenlenkersohn. Dies ist für uns die notwendigste und ruhmreichste Pflicht.