மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.121.1
न राम कालः परिदेवनाय ।
यदुत्तरं त्वत्र तदेव सर्वे।
समाचरामो ह्यनतीतकालं ।
युधिष्ठिरो यद्यपि नाह किंचित् ॥ ३.१२१.१ ॥
ராமா, புலம்பும் காலம் இதுவல்ல. இதற்குரிய பதிலையே நாம் அனைவரும் காலம் கடப்பதற்கு முன் செய்ய வேண்டும். யுதிஷ்டிரர் ஏதும் சொல்லவில்லை என்றாலும்.
3.121.2
ये नाथवन्तोऽद्य भवन्ति लोके ।
ते नात्मना कर्म समारन्ते।
तेषां तु कार्येषु भवन्ति नाथाः ।
शैब्यादयो राम यथा ययातेः ॥ ३.१२१.२ ॥
இன்று உலகில் பாதுகாவலர் உள்ளவர்கள் தாங்களாகவே செயல்களைத் தொடங்குவதில்லை. அவர்களுடைய செயல்களில் பாதுகாவலர்களே உள்ளனர், ராமா, யயாதியின் சைப்யன் முதலானோர் போல.
3.121.3
येषां तथा राम समारभन्ते ।
कार्याणि नाथाः स्वमतेन लोके।
रते नाथवन्तः पुरुषप्रवीरा ।
नानाथवत्कृच्छ्रमवाप्नुवन्ति ॥ ३.१२१.३ ॥
ராமா, எவர்களுடைய செயல்களை பாதுகாவலர்கள் இவ்வாறு தங்கள் விருப்பப்படி உலகில் தொடங்குகிறார்களோ, பாதுகாவலர் உள்ள வீரப் புருஷர்கள் பாதுகாவலர் இல்லாதவர்களைப் போல துன்பத்தை அடைவதில்லை.
3.121.4
कस्मादिमौ रामजनार्दनौ च ।
प्रद्युम्नसाम्बौ च मया समेतौ।
वसन्त्यरण्ये सह सोदरीयै-
स्त्रैलोक्यनाथानभिगम्य पार्थाः ॥ ३.१२१.४ ॥
ராமரும் ஜனார்தனரும், பிரத்யும்னரும் சாம்பரும், என்னுடன் கூடி, ஏன் காட்டில் தம் சகோதரர்களுடன் வசிக்கிறார்கள், மூவுலகின் தலைவர்களை அணுகியும் பார்த்தர்கள்?
3.121.5
निर्यातु साध्यद्य दशार्हसेना ।
प्रभूतनानायुधचित्रवर्मा।
यमक्षयं गच्छतु धार्तराष्ट्रः ।
सबान्धवो वृष्णिबलाभिभूतः ॥ ३.१२१.५ ॥
இன்று தசார்ஹர்களின் படை பல்வேறு ஆயுதங்களும் வண்ண கவசங்களும் கொண்டு புறப்படட்டும். திருதராஷ்டிரனின் மகன் தன் உறவினர்களுடன் விருஷ்ணி படையால் வெல்லப்பட்டு யமலோகம் செல்லட்டும்.
3.121.6
त्वं ह्येव कोपात्पृथिवीमपीमां ।
संवेष्टयेस्तिष्ठतु शार्ह्गधन्वा।
स धार्तराष्ट्रं जहि सानुबन्धं ।
वृत्रं यथा देवपतिर्महेन्द्रः ॥ ३.१२१.६ ॥
நீயே கோபத்தால் இந்தப் பூமியையும் சுற்றி வளைக்கலாம்; சார்ங்கதன்வா (கிருஷ்ணன்) இருக்கட்டும். அவன் தார்தராஷ்டிரனை அவனுடைய உறவினர்களுடன் சேர்த்து வீழ்த்தட்டும், தேவர்களின் தலைவன் மகேந்திரன் விருத்திரனை வீழ்த்தியது போல.
3.121.7
भ्राता च मे यः स सखा गुरुश्च ।
जनार्दनस्यात्मसमश्च पार्थः।
तदर्थमेको हि य उद्यमन्वै ।
करोति कर्णोऽस्त्रमवारणीयम् ॥ ३.१२१.७ ॥
என் சகோதரனும், நண்பனும், குருவும் ஆனவன்; ஜனார்தனனின் ஆத்மாவுக்குச் சமமான பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) அவனுக்காகவே கர்ணன் தனியாக அந்தத் தடுக்கமுடியாத அஸ்திரத்தை ஏவ முயல்கிறான்.
3.121.8
यदर्थमैच्छन्मनुजाः सुपुत्रं ।
शिष्यं गुरुं चाप्रतिकूलवादम्।
यदर्थमभ्युद्यतमुत्तमं त-
त्करोति कर्माग्र्यमपारणीयम् ॥ ३.१२१.८ ॥
எதற்காக மனிதர்கள் நல்ல மகனையும், சீடனையும், எதிர்ப்பேசாத குருவையும் விரும்புகிறார்களோ; எதற்காக இந்த உயர்ந்த முயற்சி தொடங்கப்பட்டதோ, அதற்காக அவன் தாங்க முடியாத உயர்ந்த செயலைச் செய்கிறான்.
3.121.9
तस्यास्त्रवर्षाण्यहमुत्तमास्त्रै-
र्विहत्य सर्वाणइ रणेऽभिभूय।
कायाच्छिरः सर्पविषाग्निकल्पैः ।
शरोत्तमैरुन्मथिताऽस्मि राम ॥ ३.१२१.९ ॥
அவனுடைய அஸ்திர மழைகள் அனைத்தையும் சிறந்த அஸ்திரங்களால் தடுத்து, போரில் அனைவரையும் வென்று, பாம்பு விஷமும் நெருப்பும் போன்ற சிறந்த அம்புகளால் அவனுடைய தலையை உடலிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினேன் — ராமா, நானே அவனை நசுக்கியவன்.
3.121.10
खङ्गेन चाहं निशितेन सङ्ख्ये ।
कायाच्छिरस्तस्य बलात्प्रमत्य।
ततोऽस् सर्वाननुगान्हनिष्ये ।
दुर्योधनं चापि कुरूश्च सर्वान् ॥ ३.१२१.१० ॥
போரில் கூர்மையான வாளால் நானே அவன் தலையை உடலிலிருந்து பலத்துடன் வெட்டி வீழ்த்துவேன்; பின்னர் அவனுடைய அனைத்துப் பின்தொடர்பாளர்களையும் கொல்வேன், துரியோதனனையும், குருக்கள் அனைவரையும் கூட.
3.121.11
आत्तायुधं मामिह रौहिणएय ।
पश्यन्तु भैमा युधि जातहर्षाः।
निघ्नन्तमेकं कुरुयोधमुख्या-
नग्निं महाकक्षमिवान्तकाले ॥ ३.१२१.११ ॥
இங்கே ஆயுதம் ஏந்திய என்னை, ரௌகிணேயனை, போரில் மகிழ்ச்சியுடன் பைமர்கள் காணட்டும்; அந்தகாலத்தில் பெரும் காட்டை எரிக்கும் நெருப்புபோல் குரு வீரத் தலைவர்களை ஒற்றையாக அழிப்பவனை.
3.121.12
प्रद्युम्नमुक्तान्निशितान्न शक्ताः ।
सोढुं कृपद्रोणविकर्णकर्णाः।
जानासि पीर्यं च तवात्मजस्य ।
कार्ष्णिर्भवत्येव यथा रणस्थः ॥ ३.१२१.१२ ॥
பிரத்யும்னன் எய்த கூரிய அம்புகளை கிருபர், துரோணர், விகர்ணன், கர்ணன் தாங்க இயலவில்லை. உங்கள் மகனின் வீரமும், போர்க்களத்தில் நிற்கும் கார்ஷ்ணி பிரத்யும்னனும் எவ்வாறு என்பதையும் நீங்கள் அறிவீர்கள்.
3.121.13
साम्बः ससूतं सरथं भुजाभ्यां ।
दुःशासनं शास्तु बलात्प्रमथ्य।
न विद्यतेजाम्बवतीसुतस्य ।
रणेऽविषह्यं हि रणोत्कटस्य ॥ ३.१२१.१३ ॥
சாம்பன் சாரதியுடனும் தேருடனும் தோள்களால் துச்சாசனனை வலிதாக நசுக்கி அடக்கட்டும். ஜாம்பவதியின் மகனுக்கு போரில் தாங்கமுடியாதது எதுவுமில்லை; அவன் போரில் வெறித்தனமான வீரன்.
3.121.14
एतेन बालेन हि शम्बरस्य ।
दैत्यस्य सैन्यं सहसा प्रणुन्नम्।
हतः स पापो युधि केवलेन ।
युद्धेऽद्वितीयो हरितुल्यवीर्यः ॥ ३.१२१.१४ ॥
இந்த இளைஞனே தைத்யன் சம்பரனின் சேனையை திடீரெனத் துரத்தியவன். அந்தப் பாவியைப் போரில் தனியாகவே இவன் கொன்றான். போரில் ஒப்பற்றவன், ஹரிக்கு ஒப்பான வீரியம் கொண்டவன்.
3.121.15
वृत्तोरुरत्यायतपीनबाहु-
रेतेन सङ्ख्ये निहतोऽश्वचक्रः।
को नाम साम्बस्य महारथस्य ।
रणे समक्षं रथमभ्युदीयात् ॥ ३.१२१.१५ ॥
வட்டமான தொடைகள், நீண்ட திண்ணிய தோள்கள் கொண்ட அந்த அசுவசக்கரனை போரில் இவன் கொன்றான். மகாரதன் சாம்பனின் கண்முன்னே அவன் தேரை எதிர்த்து முன்னேற யார் துணிவார்?
3.121.16
यथा प्रविश्यान्तरमन्तकस्य ।
काले मनुष्यो न विनिष्क्रमेत।
तथा प्रविश्यान्तरमस्य सङ्ख्ये ।
को नाम जीवन्पुनराव्रजेच्च ॥ ३.१२१.१६ ॥
காலனுடைய இடைவெளிக்குள் நுழைந்த மனிதன் காலம் வந்ததும் மீண்டு வெளியே வராததுபோல, போரில் அவனுக்குள் நுழைந்து உயிருடன் மீண்டு திரும்பக்கூடியவன் யார்?
3.121.17
द्रोणं कच भीष्मं च महारथौ तौ ।
सुतैर्वृतं चाप्यथ सोमदत्तम्।
सर्वाणइ सैन्यानि च वासुदेवः ।
प्रधक्ष्यते सायकवह्निजालैः ॥ ३.१२१.१७ ॥
துரோணரும் கிருபரும், பீஷ்மரும், அந்த இரு மகாரதர்களும், புதல்வர்களால் சூழப்பட்ட சோமதத்தரும், எல்லா படைகளும் — இவர்களை வாசுதேவர் அம்புகளாகிய நெருப்பு வலைகளால் எரித்துவிடுவார்.
3.121.18
किंनाम लोकेषु विषह्ममस्ति-
कृष्णस्य सर्वेषु सदेवकेषु।
आत्तायुधस्योत्तमबाणपाणे-
श्चक्रायुधस्याप्रतिमस्य युद्धे ॥ ३.१२१.१८ ॥
உலகங்களில், தேவர்கள் அனைவருக்கும் மேலாக, கிருஷ்ணனை எதிர்த்து நிற்கத்தக்கவர் யார் உண்டு? ஆயுதம் ஏந்தி, உயர்ந்த அம்பை கையில் ஏந்தி, சக்ராயுதனாய், போரில் ஒப்பற்றவனாய் இருப்பவனை.
3.121.19
ततो निरुद्धोऽप्यसिचर्मपाणि-
र्महीमिमां धार्तराष्ट्रैर्विसंज्ञैः।
हृतोत्तमाङ्गैर्निहतैः करोतु ।
कीर्णाङ्कुशैर्वेदिमिवाध्वरेषु ॥ ३.१२१.१९ ॥
பின்னர் தடுக்கப்பட்டாலும், வாளும் கேடயமும் கையில் ஏந்தி, இந்த பூமியை திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் — மயங்கி, தலை அறுபட்டு, கொல்லப்பட்டவர்கள் — கொண்டு நிரப்பட்டும், யாகங்களில் அங்குசங்கள் சிதறிய வேதியைப் போல.
3.121.20
गदोल्मुकौ बाहुकभानुनीथाः ।
शूरश्र सङ्ख्ये निशठः कुमारः।
रणोत्कटौ सारणचारुदेष्णौ ।
कुलोचितं विप्रथयन्तु कर्म ॥ ३.१२१.२० ॥
கதை-உல்முகர் இருவரும், பாகுகன், பானு, நீதன், சூரனும் போரில் நிசடனாகிய குமாரனும், ரணோத்கடர்களான சாரணனும் சாருதேஷ்ணனும் — தங்கள் குலத்திற்குத் தகுந்த செயல்களை வெளிப்படுத்தட்டும்.
3.121.21
सवृष्णिभोजान्धकयोधमुख्या ।
समागता सात्वतशूरसेना।
हत्वा रणे तान्धृतराष्ट्रपुत्रा-
न्लोके यशः स्फीतमुपाकरोतु ॥ ३.१२१.२१ ॥
விருஷ்ணி, போஜ, அந்தக வம்சங்களின் முதன்மை வீரர்களுடன் கூடிய சாத்வதர்களின் வீரப் படை, போரில் அந்த திருதராஷ்டிரரின் மகன்களைக் கொன்று உலகில் பெரும் புகழை அடையட்டும்.
3.121.22
ततोऽभिमन्युः पृथिवीं प्रशास्तु ।
यावद्व्रतं धर्मभृतांवरिष्ठः।
युधिष्ठिरः पारयते महात्मा ।
द्यूते यथोक्तं कुरुसत्तमेन ॥ ३.१२१.२२ ॥
அப்போது அபிமன்யு பூமியை ஆளட்டும்; தர்மம் பேணுபவர்களில் சிறந்தவரான மகாத்மா யுதிஷ்டிரர், சூதாட்டத்தில் குருக்களில் சிறந்தவர் கூறியபடி தம் சபதத்தை நிறைவேற்றும் வரை.
3.121.23
अस्मत्प्रमुक्तैर्विशिखैर्जितारि-
स्ततो महीं भोक्ष्यति धर्मराजः।
निर्धार्तराष्ट्रां हतसूतपुत्रा-
मेतद्धि नः कृत्यतमं यशस्यम् ॥ ३.१२१.२३ ॥
நம்மால் விடப்பட்ட அம்புகளால் எதிரிகளை வென்ற பின், தர்மராஜர் பூமியை அனுபவிப்பார்; திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் இல்லாததும், சூதபுத்திரன் கொல்லப்பட்டதுமான அந்த பூமியை. இதுவே நமக்கு மிகவும் அவசியமானதும் புகழ் தருவதுமான கடமை.
3.121.24
असंशयं माधव सत्यमेत-
द्गृह्णीम ते वाक्यमदीनसत्व।
स्वाभ्यां भुजाभ्यामजितां तु भूमिं ।
नेच्छेत्कुरूणामृषभः कथंचित् ॥ ३.१२१.२४ ॥
சந்தேகமில்லை, மாதவா, இது உண்மை; உன் சொல்லை ஏற்கிறோம், அதீனசத்வனே. குருக்களில் காளையான அவர், தம் சொந்தக் கரங்களால் வெல்லப்படாத பூமியை எவ்வகையிலும் விரும்பமாட்டார்.
3.121.25
न ह्येष कामान्न भयान्न लोभा-
द्युधिष्ठिरो जातु जह्यात्स्वधर्मम्।
भीमार्जुनौ चातिरथौ यमौ च ।
तथैव कृष्णा द्रुपदात्मजेयम् ॥ ३.१२१.२५ ॥
யுதிஷ்டிரர் ஆசையாலோ, பயத்தாலோ, பேராசையாலோ ஒருபோதும் தம் தர்மத்தை கைவிடார். பீமனும் அர்ஜுனனும், அதிரதர்களான இரட்டையரும், அவ்வாறே இந்த துருபதன் மகள் கிருஷ்ணையும்.
3.121.26
उभौ हि युद्धेऽप्रतिमौ पृथिव्यां ।
वृकोदरश्चैव धनंजयश्च।
कस्मान्न कृत्स्नां पृथिवीं प्रशासे-
न्माद्रीसुताभ्यां च पुरस्कृतोऽयम् ॥ ३.१२१.२६ ॥
பூமியில் போரில் இவ்விருவரும் ஒப்பற்றவர்கள்; வ்ருகோதரனும் தனஞ்சயனும். மாத்ரியின் இரு மகன்களால் முன்னிறுத்தப்பட்ட இவர் ஏன் முழு பூமியையும் ஆளக்கூடாது?
3.121.27
यदा तु पाञ्चालपतिर्महात्मा ।
सकेकयश्चेदिपतिर्वयं च।
युध्येम विक्रम्य रणे समेता-
स्तदैव सर्वे रिपवो हि न स्युः ॥ ३.१२१.२७ ॥
பாஞ்சாலர் தலைவனும், கேகயருடன் சேதியர் தலைவனும், நாங்களும் ஒன்றுகூடி வீரத்துடன் போரில் போரிடும் போது, அப்போது எல்லா பகைவர்களும் இல்லாமல் போவார்கள்.
3.121.28
नेदं चित्रं माधव यद्ब्रवीषि ।
सत्यं तु मे रक्ष्यतमं न राज्यम्।
कृष्णस्तु मां वेद यथावदेकः ।
कृष्णं च वेदाहमथो यथावत् ॥ ३.१२१.२८ ॥
மாதவா, நீ சொல்வதில் வியப்பில்லை. எனக்கு சத்தியமே மிகவும் காக்கப்பட வேண்டியது; அரசு அன்று. கிருஷ்ணன் ஒருவரே என்னை உண்மையாக அறிவார்; நானும் கிருஷ்ணனை உண்மையாக அறிவேன்.
3.121.29
यदैव कालं पुरुषप्रवीरो ।
वेत्स्यत्ययं माधव विक्रमस्य।
तदा रणे त्वं च शिनिप्रवीर ।
सुयोधनं जेष्यसि केशवश्च ॥ ३.१२१.२९ ॥
இவர் வீரத்தின் காலத்தை அறிந்த போது — ஓ மாதவா, அப்போது போரில் நீயும், சினி வீரனும், கேசவனும் சுயோதனனை வெல்வீர்கள்.
3.121.30
प्रतिप्रयान्त्वद्य दशार्हवीरा ।
दृष्टोस्मि नाथैर्नरलोकनाथैः।
धर्मेऽप्रमादं कुरुताप्रमेया ।
द्रष्टाऽस्मि भूयः सुखिनः समेतान् ॥ ३.१२१.३० ॥
இன்று தசார்ஹ வீரர்கள் திரும்பிச் செல்லட்டும். மனிதலோகத் தலைவர்களால் நான் பார்க்கப்பட்டேன். அளவிட முடியாதவர்களே, தர்மத்தில் கவனமாக இருங்கள்; மீண்டும் நீங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒன்றுகூடுவதை நான் காண்பேன்.
3.121.31
तेऽन्योन्यमामन्त्र्य तथाऽभिवाद्य ।
वृद्धान्परिष्वज्य शिशूंश्च सर्वान्।
यदुप्रवीराः स्वगृहाणि जग्मु-
स्ते चापि तीर्थान्यमुसंविचेरुः ॥ ३.१२१.३१ ॥
அவர்கள் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் விடைபெற்று, முறைப்படி வணங்கி, முதியோரையும் அனைத்துச் சிறுவர்களையும் தழுவிக்கொண்டு, யாதவ வீரர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குச் சென்றனர்; அவர்களும் புனித துறைகளில் சஞ்சரித்தனர்.
3.121.32
विसृज्य वृष्णीननु धर्मराजौ ।
विदर्भराजोपचितां सुतीर्थाम्।
जगाम पुण्यां सरितं पयोष्णीं ।
सभ्रातृभृत्यः सह लोमशेन ॥ ३.१२१.३२ ॥
விருஷ்ணிகளை அனுப்பிவிட்டு, தர்மராஜர்கள் இருவரும் விதர்ப்ப அரசனின் மக்களால் நிறைந்த, நல்ல துறைகள் கொண்ட புனிதமான பயோஷ்ணி ஆற்றுக்குச் சென்றனர்; சகோதரர்களும் ஏவலரும் லோமசருடன் சேர்ந்து சென்றனர்.
3.121.33
सुतेन सोमेन विमिश्रतोयां ।
पयः पयोष्णीं प्रति सोध्युवास।
द्विजातिमुख्यैर्मुदितैर्महात्मा ।
संस्तूयमानः स्तुतिभिर्वराभिः ॥ ३.१२१.३३ ॥
சோமனின் புதல்வனுடன் கலந்த நீரையுடைய பயோஷ்ணியின் அருகே அந்த மகாத்மா தங்கினார்; மகிழ்ந்த முதன்மை அந்தணர்களால் சிறந்த துதிகளால் போற்றப்பட்டவராக.