ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.123.1
भृगोर्महर्षेः पुत्रोऽभूच्चयवनो नाम भारत ।
समीपे सरसस्तस्य तपस्तेपे महाद्युतिः ॥ ३.१२३.१ ॥
ಭೃಗು ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗ ಚ್ಯವನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನಾದನು, ಭಾರತ. ಆ ಸರೋವರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
3.123.2
स्थाणुभूतो महातेजा वीरस्थानेन पाण्डव ।
अतिष्ठत चिरं कालमेकदेशे विशांपते ॥ ३.१२३.२ ॥
ಸ್ತಂಭದಂತೆ ಸ್ಥಿರನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡವನೇ, ವಿಶಾಂಪತಿಯೇ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ನಿಂತಿದ್ದನು.
3.123.3
सवल्मीकोऽभवदृषिर्लताभिरिव संवृतः ।
कालेन महता राजन्समाकीर्णः पिपीलिकैः ॥ ३.१२३.३ ॥
ಹುತ್ತದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಆ ಋಷಿಯು ಲತೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನಂತಾದನು. ರಾಜನೇ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇರುವೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋದನು.
3.123.4
तथा स संवृतो धीमान्मृत्पिण्ड इव सर्वशः ।
तप्यते स्म तपो घोरं वल्मीकेन समावृतः ॥ ३.१२३.४ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಯಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಹುತ್ತದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
3.123.5
अथ दीर्घस्य कालस्य शर्यातिर्नाम पार्थिवः ।
आजगाम सरो रम्यं विहर्तुमिदमुत्तमम् ॥ ३.१२३.५ ॥
ಬಳಿಕ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ ಶರ್ಯಾತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನು ವಿಹರಿಸಲು ಈ ರಮಣೀಯ ಉತ್ತಮ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.123.6
तस्य स्त्रीणां सहस्राणि चत्वार्यासन्परिग्रहः ।
एकैव च सुता सुभ्रूः सुकन्या नाम भारत ॥ ३.१२३.६ ॥
ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಪತ್ನಿಯರಿದ್ದರು. ಭಾರತ, ಸುಕನ್ಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳಿದ್ದಳು.
3.123.7
सा सखीभिः परिवृता दिव्याभरणभूषिता ।
चङ्क्रम्यमाणा वल्मीकं भार्गवस्य समासदत् ॥ ३.१२३.७ ॥
ಅವಳು ಗೆಳತಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಾ ಭಾರ್ಗವನ ಹುತ್ತವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
3.123.8
सा वै वसुमतीं तत्र पश्यन्ती सुमनोरमाम् ।
वनस्पतीन्प्रचिन्वन्ती विजहार सखीवृता ॥ ३.१२३.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮನೋಹರವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಮರಗಳಿಂದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾ, ಗೆಳತಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವಳು ವಿಹರಿಸಿದಳು.
3.123.9
रूपेण वयसा चैव भदनेन मदेन च ।
बभञ्ज वनवृक्षाणां शाखाः परमपुष्पिताः ॥ ३.१२३.९ ॥
ತನ್ನ ರೂಪದಿಂದ, ಯೌವನದಿಂದ, ಮೋಹಕತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ಅವಳು ಕಾಡಿನ ಮರಗಳ ಅತಿ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದಳು.
3.123.10
तां सखीरहितामेकामेकवस्त्रामलंकृताम् ।
ददर्श भार्गवो धमांश्चरन्तीमिव विद्युतम् ॥ ३.१२३.१० ॥
ಗೆಳತಿಯರಿಲ್ಲದೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಅವಳನ್ನು ಭಾರ್ಗವನು ನೋಡಿದನು; ಚಲಿಸುವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅವಳು ಇದ್ದಳು.
3.123.11
तां पश्यमानो विजने स रेमे परमद्युतिः ।
क्षामकण्ठश्च विप्रर्षिस्तपोबलसमन्वितः।
तामाबभाषेकल्याणीं सा चास्य न शृणोति वै ॥ ३.१२३.११ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಮತೇಜಸ್ವಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಒಣಗಿದ ಕಂಠದ, ತಪೋಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ಆ ಮಂಗಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಅವಳು ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
3.123.12
ततः सुकन्या वल्मीके दृष्ट्वा भार्गवचक्षुषी ।
कौतूहलात्कण्टकेन बुद्धिमोहबलात्कृता।
किंनु खल्विदमित्युक्त्वा निर्बिभेदास्य लोचने ॥ ३.१२३.१२ ॥
ಆಗ ಸುಕನ್ಯೆ ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವನ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು; ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ಬುದ್ಧಿಯ ಮೋಹದ ಬಲದಿಂದ, 'ಇದೇನು?' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮುಳ್ಳಿನಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದಳು.
3.123.13
अक्रुद्ध्यत्स तथा विद्धे नेत्रे परममन्युमान् ।
ततः शर्यातिसैन्यस्य शकृन्मूत्रे समावृणोत् ॥ ३.१२३.१३ ॥
ಅವಳು ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದಾಗ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆಗ ಶರ್ಯಾತಿಯ ಸೈನ್ಯದ ಮಲಮೂತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಡೆದು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟನು.
3.123.14
ततो रुद्धे शकृन्मूत्रे सैन्यमासीत्सुदुःखितम् ।
तथागतमभिप्रेक्ष्य पर्यपृच्छत्स पार्थिवः ॥ ३.१२३.१४ ॥
ಆಗ ಮಲಮೂತ್ರಗಳು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಸೈನ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತವಾಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
3.123.15
तपोनित्यस्य वृद्धस्य रोषणस्य विशेषतः ।
केनापकृतमद्येह भार्गवस्य महात्मनः।
ज्ञातं वा यदि वाऽज्ञातं तद्द्रुतं ब्रूत माचिरम् ॥ ३.१२३.१५ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತನಾದ, ವೃದ್ಧನಾದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೋಪಿಷ್ಠನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದರು? ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಬೇಗನೆ ಹೇಳಿ, ತಡಮಾಡಬೇಡಿ.
3.123.16
तमूचुः सैनिकाः सर्वे न विद्मोऽपकृतं वयम् ।
सर्वोपायैर्यथाकामं भवांस्तदधिगच्छतु ॥ ३.१२३.१६ ॥
ಎಲ್ಲ ಸೈನಿಕರೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಯಾರು ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಎಲ್ಲ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.'
3.123.17
ततः स पृथिवीपालः साम्ना चोग्रेण च स्वयम् ।
पर्यपृच्छत्सुहृद्वर्गं पर्यजानन्न चैव ते ॥ ३.१२३.१७ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಸ್ವತಃ ಮೃದು ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಬಳಗವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ಅವರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
3.123.18
आनाहार्तं ततो दृष्ट्वा तत्सैन्यमनुखार्दितम् ।
पितरं दुःखितं दृष्ट्वा सुकन्येदमथाब्रवीत् ॥ ३.१२३.१८ ॥
ತಡೆಯಿಂದಾದ ಸೈನ್ಯದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖಿತನಾದ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಕನ್ಯೆ ಆಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
3.123.19
मयाऽटन्त्येह वल्मीके दृष्टं सत्वमभिज्वलत् ।
खद्योतवदभिज्ञातं तन्मया विद्धमन्तिकात् ॥ ३.१२३.१९ ॥
ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಿಂಚುಹುಳುವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಜೀವಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಚುಚ್ಚಿದೆ.
3.123.20
एतच्छ्रुत्वा तु वल्मीकं शर्यातिस्तूर्णमभ्ययात् ।
तत्रापशय्त्तपोवृद्धं चन्द्रादित्यसमप्रभम् ॥ ३.१२३.२० ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶರ್ಯಾತಿ ತಕ್ಷಣ ಹುತ್ತದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃದ್ಧನಾದ, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.123.21
अयाचदथ सैन्यार्थं प्राञ्जलिः पृथिवीपतिः ।
अज्ञानाद्बालया यत्ते कृतं तत्क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.१२३.२१ ॥
ಆಗ ಭೂಪತಿ ಕೈಮುಗಿದು ಸೇನೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. "ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ಬಾಲೆ ನಿಮಗೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು" ಎಂದನು.
3.123.22
ततोऽब्रवीन्महीपालं च्यवनो भार्गवस्तदा ।
अपमानादहं विद्धो ह्यनया दर्पपूर्णया ॥ ३.१२३.२२ ॥
ಆಗ ಭಾರ್ಗವ ಚ್ಯವನನು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇವಳಿಂದ ಅವಮಾನಿತನಾಗಿ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ."
3.123.23
रूपौदार्यसमायुक्तां लोभमोहबलात्कृताम् ।
तामेव प्रतिगृह्याहं राजन्दुहितरं तव।
क्षंस्यामीति महीपाल सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.१२३.२३ ॥
"ಓ ರಾಜನೇ! ರೂಪ ಔದಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಲೋಭ ಮೋಹದ ಬಲದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಮ್ಮ ಆ ಮಗಳನ್ನೇ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಭೂಪಾಲನೇ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ."
3.123.24
ऋषेर्वचनमाज्ञाय शर्यातिरविचारयन् ।
ददौ दुहितरं तस्मै च्यवनाय महात्मने ॥ ३.१२३.२४ ॥
ಋಷಿಯ ಮಾತನ್ನು ಅರಿತು, ಶರ್ಯಾತಿ ಯೋಚಿಸದೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಚ್ಯವನನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
3.123.25
प्रतिगृह्य च तां कन्यां भगवान्प्रससाद ह ।
प्राप्तप्रसादौ राजा वै ससैन्यः पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२३.२५ ॥
ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭಗವಂತನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು. ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ರಾಜನು ಸೇನೆಯೊಡನೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
3.123.26
सुकन्याऽपि पतिं लब्ध्वा तपस्विनमनिन्दिता ।
नित्यं पर्यचरत्प्रीत्या तपसा नियमेन च ॥ ३.१२३.२६ ॥
ಸುಕನ್ಯೆಯೂ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನಿರ್ದೋಷಳಾಗಿ, ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.
3.123.27
अग्नीनामतीथीनां च शुश्रूषुनसूयिका ।
समाराधयत क्षिप्रं च्यवनं सा शुभानना ॥ ३.१२३.२७ ॥
ಅಗ್ನಿಗಳಿಗೂ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೂ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ಆ ಶುಭಮುಖಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಚ್ಯವನನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.