മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.123.1
भृगोर्महर्षेः पुत्रोऽभूच्चयवनो नाम भारत ।
समीपे सरसस्तस्य तपस्तेपे महाद्युतिः ॥ ३.१२३.१ ॥
ഭൃഗു മഹർഷിയുടെ പുത്രൻ ച്യവനൻ എന്ന പേരിൽ ഉണ്ടായി, ഭാരതാ. ആ സരസ്സിന്റെ സമീപത്ത് മഹാതേജസ്വിയായ അവൻ തപസ്സു ചെയ്തു.
3.123.2
स्थाणुभूतो महातेजा वीरस्थानेन पाण्डव ।
अतिष्ठत चिरं कालमेकदेशे विशांपते ॥ ३.१२३.२ ॥
സ്ഥാണുവിനെപ്പോലെ നിശ്ചലനായ മഹാതേജസ്വി വീരാസനത്തിൽ, പാണ്ഡവാ, വിശാംപതേ, ഒരേ സ്ഥലത്ത് ദീർഘകാലം നിന്നു.
3.123.3
सवल्मीकोऽभवदृषिर्लताभिरिव संवृतः ।
कालेन महता राजन्समाकीर्णः पिपीलिकैः ॥ ३.१२३.३ ॥
പുറ്റുമൂടിയ ആ ഋഷി വള്ളികളാൽ മൂടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെയായി. രാജാവേ, ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം അവൻ ഉറുമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞു.
3.123.4
तथा स संवृतो धीमान्मृत्पिण्ड इव सर्वशः ।
तप्यते स्म तपो घोरं वल्मीकेन समावृतः ॥ ३.१२३.४ ॥
അങ്ങനെ ആ ബുദ്ധിമാൻ മൺകട്ടപോലെ പൂർണ്ണമായി മൂടപ്പെട്ട്, പുറ്റിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഘോരമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
3.123.5
अथ दीर्घस्य कालस्य शर्यातिर्नाम पार्थिवः ।
आजगाम सरो रम्यं विहर्तुमिदमुत्तमम् ॥ ३.१२३.५ ॥
പിന്നീട് ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം ശര്യാതി എന്ന പേരുള്ള രാജാവ് വിഹരിക്കാനായി ഈ മനോഹരവും ഉത്തമവുമായ സരസ്സിലേക്ക് വന്നു.
3.123.6
तस्य स्त्रीणां सहस्राणि चत्वार्यासन्परिग्रहः ।
एकैव च सुता सुभ्रूः सुकन्या नाम भारत ॥ ३.१२३.६ ॥
അവന് നാലായിരം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു. ഭാരതാ, സുകന്യ എന്ന പേരുള്ള സുന്ദരഭ്രൂവായ ഒരേയൊരു മകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
3.123.7
सा सखीभिः परिवृता दिव्याभरणभूषिता ।
चङ्क्रम्यमाणा वल्मीकं भार्गवस्य समासदत् ॥ ३.१२३.७ ॥
സഖിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച അവൾ നടന്നുകൊണ്ട് ഭാർഗവന്റെ വല്മീകത്തിനരികിലെത്തി.
3.123.8
सा वै वसुमतीं तत्र पश्यन्ती सुमनोरमाम् ।
वनस्पतीन्प्रचिन्वन्ती विजहार सखीवृता ॥ ३.१२३.८ ॥
അവിടെ മനോഹരമായ ആ ഭൂമി കണ്ടുകൊണ്ട്, മരങ്ങളിൽനിന്ന് പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച് സഖിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവൾ വിഹരിച്ചു.
3.123.9
रूपेण वयसा चैव भदनेन मदेन च ।
बभञ्ज वनवृक्षाणां शाखाः परमपुष्पिताः ॥ ३.१२३.९ ॥
രൂപംകൊണ്ടും യൗവനംകൊണ്ടും മോഹനത്വംകൊണ്ടും ഗർവ്വുകൊണ്ടും അവൾ വനവൃക്ഷങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ശാഖകൾ ഒടിച്ചു.
3.123.10
तां सखीरहितामेकामेकवस्त्रामलंकृताम् ।
ददर्श भार्गवो धमांश्चरन्तीमिव विद्युतम् ॥ ३.१२३.१० ॥
സഖിമാരില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക്, ഒറ്റവസ്ത്രം ധരിച്ച്, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവളെ ഭാർഗവൻ കണ്ടു; ചലിക്കുന്ന മിന്നൽപോലെ അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
3.123.11
तां पश्यमानो विजने स रेमे परमद्युतिः ।
क्षामकण्ठश्च विप्रर्षिस्तपोबलसमन्वितः।
तामाबभाषेकल्याणीं सा चास्य न शृणोति वै ॥ ३.१२३.११ ॥
അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഏകാന്തതയിൽ ആ പരമതേജസ്വി രമിച്ചു. വരണ്ട കണ്ഠത്തോടെ, തപോബലമുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണർഷി ആ കല്യാണിയോട് സംസാരിച്ചു; പക്ഷേ അവൾ അവന്റെ വാക്ക് കേട്ടില്ല.
3.123.12
ततः सुकन्या वल्मीके दृष्ट्वा भार्गवचक्षुषी ।
कौतूहलात्कण्टकेन बुद्धिमोहबलात्कृता।
किंनु खल्विदमित्युक्त्वा निर्बिभेदास्य लोचने ॥ ३.१२३.१२ ॥
അപ്പോൾ സുകന്യ വല്മീകത്തിൽ ഭാർഗവന്റെ രണ്ട് കണ്ണുകൾ കണ്ടു; കൗതുകത്താലും ബുദ്ധിമോഹത്തിന്റെ ബലത്താലും 'ഇതെന്ത്?' എന്ന് പറഞ്ഞ് മുള്ളുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ കുത്തിപ്പൊട്ടിച്ചു.
3.123.13
अक्रुद्ध्यत्स तथा विद्धे नेत्रे परममन्युमान् ।
ततः शर्यातिसैन्यस्य शकृन्मूत्रे समावृणोत् ॥ ३.१२३.१३ ॥
അവൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളെ കുത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അത്യന്തം കോപിച്ചു. അനന്തരം ശര്യാതിയുടെ സൈന്യത്തിന്റെ മലമൂത്രങ്ങളെ അദ്ദേഹം എല്ലാ ഭാഗത്തും തടഞ്ഞ് മൂടി.
3.123.14
ततो रुद्धे शकृन्मूत्रे सैन्यमासीत्सुदुःखितम् ।
तथागतमभिप्रेक्ष्य पर्यपृच्छत्स पार्थिवः ॥ ३.१२३.१४ ॥
അനന്തരം മലമൂത്രങ്ങൾ തടയപ്പെട്ടതിനാൽ സൈന്യം അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി. ആ നില കണ്ട രാജാവ് ചുറ്റുമുള്ളവരോട് അന്വേഷിച്ചു.
3.123.15
तपोनित्यस्य वृद्धस्य रोषणस्य विशेषतः ।
केनापकृतमद्येह भार्गवस्य महात्मनः।
ज्ञातं वा यदि वाऽज्ञातं तद्द्रुतं ब्रूत माचिरम् ॥ ३.१२३.१५ ॥
തപസ്സിൽ എപ്പോഴും മുഴുകിയ, വൃദ്ധനായ, വിശേഷിച്ച് കോപശീലനായ ആ മഹാത്മാവായ ഭാർഗവനോട് ഇന്ന് ഇവിടെ ആരാണ് അപകാരം ചെയ്തത്? നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞാലും അറിയാതിരുന്നാലും വേഗം പറയൂ, താമസിക്കരുത്.
3.123.16
तमूचुः सैनिकाः सर्वे न विद्मोऽपकृतं वयम् ।
सर्वोपायैर्यथाकामं भवांस्तदधिगच्छतु ॥ ३.१२३.१६ ॥
സൈനികരെല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'ആരെങ്കിലും അപകാരം ചെയ്തത് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. അങ്ങ് എല്ലാ ഉപായങ്ങളാലും, ഇഷ്ടം പോലെ അത് കണ്ടെത്തിക്കൊള്ളുക.'
3.123.17
ततः स पृथिवीपालः साम्ना चोग्रेण च स्वयम् ।
पर्यपृच्छत्सुहृद्वर्गं पर्यजानन्न चैव ते ॥ ३.१२३.१७ ॥
അനന്തരം ആ രാജാവ് തന്നെ മൃദുവായും കഠിനമായും വാക്കുകളാൽ സുഹൃദ്സംഘത്തോട് അന്വേഷിച്ചു; അവരും അറിഞ്ഞില്ല.
3.123.18
आनाहार्तं ततो दृष्ट्वा तत्सैन्यमनुखार्दितम् ।
पितरं दुःखितं दृष्ट्वा सुकन्येदमथाब्रवीत् ॥ ३.१२३.१८ ॥
തടസ്സം കാരണമുണ്ടായ സൈന്യത്തിന്റെ ദുരിതവും അതിനാൽ ബാധിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയും കണ്ടു, ദുഃഖിതനായ പിതാവിനെ കണ്ട് സുകന്യ അപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
3.123.19
मयाऽटन्त्येह वल्मीके दृष्टं सत्वमभिज्वलत् ।
खद्योतवदभिज्ञातं तन्मया विद्धमन्तिकात् ॥ ३.१२३.१९ ॥
ഞാൻ ഇവിടെ പുറ്റിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ, മിന്നാമിനുങ്ങുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു ജീവിയെ കണ്ടു. അടുത്തുചെന്ന് അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഞാൻ അതിനെ കുത്തി.
3.123.20
एतच्छ्रुत्वा तु वल्मीकं शर्यातिस्तूर्णमभ्ययात् ।
तत्रापशय्त्तपोवृद्धं चन्द्रादित्यसमप्रभम् ॥ ३.१२३.२० ॥
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ശര്യാതി വേഗം പുറ്റിനടുത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ തപസ്സിനാൽ വൃദ്ധനും ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർക്കു തുല്യ പ്രഭയുള്ളവനുമായ ഒരാളെ കണ്ടു.
3.123.21
अयाचदथ सैन्यार्थं प्राञ्जलिः पृथिवीपतिः ।
अज्ञानाद्बालया यत्ते कृतं तत्क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.१२३.२१ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് കൈകൂപ്പി സൈന്യത്തിനുവേണ്ടി യാചിച്ചു. "അജ്ഞാനത്താൽ ആ ബാലിക അങ്ങയോട് ചെയ്തത് ക്ഷമിക്കണം" എന്നു പറഞ്ഞു.
3.123.22
ततोऽब्रवीन्महीपालं च्यवनो भार्गवस्तदा ।
अपमानादहं विद्धो ह्यनया दर्पपूर्णया ॥ ३.१२३.२२ ॥
അപ്പോൾ ഭാർഗവനായ ച്യവനൻ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: "അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞ ഇവളാൽ അപമാനിതനായി ഞാൻ ശരിക്കും മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു."
3.123.23
रूपौदार्यसमायुक्तां लोभमोहबलात्कृताम् ।
तामेव प्रतिगृह्याहं राजन्दुहितरं तव।
क्षंस्यामीति महीपाल सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.१२३.२३ ॥
"രാജാവേ! സൗന്ദര്യവും ഔദാര്യവും ഉള്ള, ലോഭമോഹബലത്താൽ ചെയ്യപ്പെട്ട അങ്ങയുടെ ആ മകളെത്തന്നെ ഞാൻ സ്വീകരിച്ച് ക്ഷമിക്കും. ഭൂപാലാ, ഇതു സത്യമാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്."
3.123.24
ऋषेर्वचनमाज्ञाय शर्यातिरविचारयन् ।
ददौ दुहितरं तस्मै च्यवनाय महात्मने ॥ ३.१२३.२४ ॥
ഋഷിയുടെ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കി ശര്യാതി ആലോചിക്കാതെ തന്റെ മകളെ മഹാത്മാവായ ച്യവനന് നൽകി.
3.123.25
प्रतिगृह्य च तां कन्यां भगवान्प्रससाद ह ।
प्राप्तप्रसादौ राजा वै ससैन्यः पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२३.२५ ॥
ആ കന്യകയെ സ്വീകരിച്ച് ഭഗവാൻ പ്രസന്നനായി. അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച രാജാവ് സൈന്യസമേതം നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
3.123.26
सुकन्याऽपि पतिं लब्ध्वा तपस्विनमनिन्दिता ।
नित्यं पर्यचरत्प्रीत्या तपसा नियमेन च ॥ ३.१२३.२६ ॥
സുകന്യയും തപസ്വിയായ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച്, കുറ്റമറ്റവളായി, എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെയും തപസ്സോടെയും നിയമത്തോടെയും അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിച്ചു.
3.123.27
अग्नीनामतीथीनां च शुश्रूषुनसूयिका ।
समाराधयत क्षिप्रं च्यवनं सा शुभानना ॥ ३.१२३.२७ ॥
അഗ്നികൾക്കും അതിഥികൾക്കും ശുശ്രൂഷ ചെയ്ത്, അസൂയയില്ലാത്തവളായി, ശുഭമുഖിയായ ആ സ്ത്രീ വേഗത്തിൽ ച്യവനനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു.