Mahābhārata · Adhyāya 3.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.123.1
भृगोर्महर्षेः पुत्रोऽभूच्चयवनो नाम भारत ।
समीपे सरसस्तस्य तपस्तेपे महाद्युतिः ॥ ३.१२३.१ ॥
O filho do grande sábio Bhṛgu chamava-se Cyavana, ó Bhārata. Junto àquele lago, o de grande esplendor praticou austeridades.
3.123.2
स्थाणुभूतो महातेजा वीरस्थानेन पाण्डव ।
अतिष्ठत चिरं कालमेकदेशे विशांपते ॥ ३.१२३.२ ॥
Tornado como um toco, o de grande esplendor permaneceu em postura heroica, ó filho de Pāṇḍu, ó senhor do povo, por longo tempo num só lugar.
3.123.3
सवल्मीकोऽभवदृषिर्लताभिरिव संवृतः ।
कालेन महता राजन्समाकीर्णः पिपीलिकैः ॥ ३.१२३.३ ॥
Envolto por um formigueiro, o sábio tornou-se como se coberto de trepadeiras. Ó rei, após longo tempo, foi tomado por formigas.
3.123.4
तथा स संवृतो धीमान्मृत्पिण्ड इव सर्वशः ।
तप्यते स्म तपो घोरं वल्मीकेन समावृतः ॥ ३.१२३.४ ॥
Assim coberto por inteiro como um torrão de argila, o sábio, envolvido pelo formigueiro, praticou uma austeridade terrível.
3.123.5
अथ दीर्घस्य कालस्य शर्यातिर्नाम पार्थिवः ।
आजगाम सरो रम्यं विहर्तुमिदमुत्तमम् ॥ ३.१२३.५ ॥
Então, após longo tempo, um rei chamado Śaryāti chegou a este lago delicioso e excelente para se divertir.
3.123.6
तस्य स्त्रीणां सहस्राणि चत्वार्यासन्परिग्रहः ।
एकैव च सुता सुभ्रूः सुकन्या नाम भारत ॥ ३.१२३.६ ॥
Tinha quatro mil esposas e, ó Bhārata, uma única filha, de belas sobrancelhas, chamada Sukanyā.
3.123.7
सा सखीभिः परिवृता दिव्याभरणभूषिता ।
चङ्क्रम्यमाणा वल्मीकं भार्गवस्य समासदत् ॥ ३.१२३.७ ॥
Cercada de suas companheiras, adornada com joias divinas, ao passear chegou ao formigueiro de Bhārgava.
3.123.8
सा वै वसुमतीं तत्र पश्यन्ती सुमनोरमाम् ।
वनस्पतीन्प्रचिन्वन्ती विजहार सखीवृता ॥ ३.१२३.८ ॥
Contemplando aquela terra tão agradável, colhendo flores das árvores, cercada de suas companheiras, ela se divertiu.
3.123.9
रूपेण वयसा चैव भदनेन मदेन च ।
बभञ्ज वनवृक्षाणां शाखाः परमपुष्पिताः ॥ ३.१२३.९ ॥
Pela beleza, juventude, encanto e orgulho, quebrou os galhos das árvores da floresta em plena floração.
3.123.10
तां सखीरहितामेकामेकवस्त्रामलंकृताम् ।
ददर्श भार्गवो धमांश्चरन्तीमिव विद्युतम् ॥ ३.१२३.१० ॥
Bhārgava a viu, sozinha e sem companheiras, vestindo uma única peça e adornada, movendo-se como um relâmpago.
3.123.11
तां पश्यमानो विजने स रेमे परमद्युतिः ।
क्षामकण्ठश्च विप्रर्षिस्तपोबलसमन्वितः।
तामाबभाषेकल्याणीं सा चास्य न शृणोति वै ॥ ३.१२३.११ ॥
Contemplando-a naquele lugar solitário, aquele sábio de suprema luminosidade se deleitou. O sábio brâmane, com a garganta seca, dotado do poder da austeridade, dirigiu-se à auspiciosa, mas ela não o ouvia.
3.123.12
ततः सुकन्या वल्मीके दृष्ट्वा भार्गवचक्षुषी ।
कौतूहलात्कण्टकेन बुद्धिमोहबलात्कृता।
किंनु खल्विदमित्युक्त्वा निर्बिभेदास्य लोचने ॥ ३.१२३.१२ ॥
Então Sukanyā, vendo os dois olhos de Bhārgava no formigueiro, por curiosidade e impelida pela ilusão de sua mente, disse: «Que é isto, afinal?» e perfurou-lhe os olhos com um espinho.
3.123.13
अक्रुद्ध्यत्स तथा विद्धे नेत्रे परममन्युमान् ।
ततः शर्यातिसैन्यस्य शकृन्मूत्रे समावृणोत् ॥ ३.१२३.१३ ॥
Quando ela lhe perfurou os olhos, ele ficou extremamente irado e então bloqueou e cobriu completamente as fezes e a urina do exército de Śaryāti.
3.123.14
ततो रुद्धे शकृन्मूत्रे सैन्यमासीत्सुदुःखितम् ।
तथागतमभिप्रेक्ष्य पर्यपृच्छत्स पार्थिवः ॥ ३.१२३.१४ ॥
Então, com as fezes e a urina retidas, o exército ficou profundamente aflito; vendo-o assim, o rei fez perguntas por todos os lados.
3.123.15
तपोनित्यस्य वृद्धस्य रोषणस्य विशेषतः ।
केनापकृतमद्येह भार्गवस्य महात्मनः।
ज्ञातं वा यदि वाऽज्ञातं तद्द्रुतं ब्रूत माचिरम् ॥ ३.१२३.१५ ॥
Quem ofendeu hoje aqui o magnânimo Bhārgava, sempre devotado à austeridade, idoso e especialmente propenso à ira? Quer saibais quer não, dizei-o depressa, não tardeis.
3.123.16
तमूचुः सैनिकाः सर्वे न विद्मोऽपकृतं वयम् ।
सर्वोपायैर्यथाकामं भवांस्तदधिगच्छतु ॥ ३.१२३.१६ ॥
Todos os soldados lhe disseram: "Não sabemos de nenhuma ofensa cometida. Que Vossa Excelência a descubra por todos os meios, como quiser."
3.123.17
ततः स पृथिवीपालः साम्ना चोग्रेण च स्वयम् ।
पर्यपृच्छत्सुहृद्वर्गं पर्यजानन्न चैव ते ॥ ३.१२३.१७ ॥
Então o próprio rei, com palavras tanto suaves como duras, interrogou o seu círculo de amigos, mas eles também não sabiam.
3.123.18
आनाहार्तं ततो दृष्ट्वा तत्सैन्यमनुखार्दितम् ।
पितरं दुःखितं दृष्ट्वा सुकन्येदमथाब्रवीत् ॥ ३.१२३.१८ ॥
Vendo a angústia do exército assim afligido pelo bloqueio, e vendo o pai aflito, Sukanyā então proferiu estas palavras.
3.123.19
मयाऽटन्त्येह वल्मीके दृष्टं सत्वमभिज्वलत् ।
खद्योतवदभिज्ञातं तन्मया विद्धमन्तिकात् ॥ ३.१२३.१९ ॥
Enquanto vagueava aqui perto do cupinzeiro, vi uma criatura brilhando como um vaga-lume. Reconheci-a de perto e a perfurei.
3.123.20
एतच्छ्रुत्वा तु वल्मीकं शर्यातिस्तूर्णमभ्ययात् ।
तत्रापशय्त्तपोवृद्धं चन्द्रादित्यसमप्रभम् ॥ ३.१२३.२० ॥
Ao ouvir isso, Śaryāti foi rapidamente ao cupinzeiro e lá viu um homem envelhecido pela ascese, igual em esplendor à lua e ao sol.
3.123.21
अयाचदथ सैन्यार्थं प्राञ्जलिः पृथिवीपतिः ।
अज्ञानाद्बालया यत्ते कृतं तत्क्षन्तुमर्हसि ॥ ३.१२३.२१ ॥
Então o senhor da terra, de mãos postas, suplicou pelo seu exército: "Perdoa o que a menina tola te fez por ignorância."
3.123.22
ततोऽब्रवीन्महीपालं च्यवनो भार्गवस्तदा ।
अपमानादहं विद्धो ह्यनया दर्पपूर्णया ॥ ३.१२३.२२ ॥
Então Cyavana, o Bhārgava, disse ao rei: "Ferido pela humilhação, de fato fui atingido por ela, que está cheia de orgulho."
3.123.23
रूपौदार्यसमायुक्तां लोभमोहबलात्कृताम् ।
तामेव प्रतिगृह्याहं राजन्दुहितरं तव।
क्षंस्यामीति महीपाल सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.१२३.२३ ॥
"Ó rei, aceitando exatamente a tua filha, dotada de beleza e nobreza, que foi concedida pela força da cobiça e da ilusão, eu perdoarei. Isto te digo em verdade, ó protetor da terra."
3.123.24
ऋषेर्वचनमाज्ञाय शर्यातिरविचारयन् ।
ददौ दुहितरं तस्मै च्यवनाय महात्मने ॥ ३.१२३.२४ ॥
Compreendendo as palavras do sábio, Śaryāti, sem deliberar, deu sua filha ao magnânimo Cyavana.
3.123.25
प्रतिगृह्य च तां कन्यां भगवान्प्रससाद ह ।
प्राप्तप्रसादौ राजा वै ससैन्यः पुरमाव्रजत् ॥ ३.१२३.२५ ॥
Tendo aceitado aquela donzela, o venerável ficou satisfeito. Tendo obtido seu favor, o rei retornou à cidade com seu exército.
3.123.26
सुकन्याऽपि पतिं लब्ध्वा तपस्विनमनिन्दिता ।
नित्यं पर्यचरत्प्रीत्या तपसा नियमेन च ॥ ३.१२३.२६ ॥
Sukanyā também, tendo obtido um marido asceta, irrepreensível, servia-o constantemente com afeto, austeridade e disciplina.
3.123.27
अग्नीनामतीथीनां च शुश्रूषुनसूयिका ।
समाराधयत क्षिप्रं च्यवनं सा शुभानना ॥ ३.१२३.२७ ॥
Servindo aos fogos sagrados e aos hóspedes, livre de inveja, a de rosto formoso logo agradou a Cyavana.