Mahābhārata · Adhyāya 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
Al oír que Cyavana había sido hecho joven, Śaryāti, muy complacido, partió con su ejército hacia el ermitaño de los Bhārgava.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
Al ver a Cyavana y a Sukanyā como dos hijos de los dioses, Śaryāti se regocijó con su esposa, como si hubiera obtenido toda la tierra.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
Honrado por aquel sabio, el señor de la tierra se sentó cerca con su esposa y comenzó conversaciones deliciosas y auspiciosas.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
Entonces el Bhārgava, consolándolo, dijo: «Oh rey, oficiaré tu sacrificio; prepara los materiales.»
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
Entonces, sumamente complacido, Śaryāti, señor de la tierra, honró aquella palabra de Cyavana, oh gran rey.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
En un día auspicioso, Śaryāti hizo construir un excelente recinto sacrificial, apto para el rito y colmado de todo lo deseado.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
Allí, oh rey, el Bhārgava Cyavana hizo que él realizara el sacrificio. Escucha de mí las maravillas que allí ocurrieron.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
Entonces Cyavana tomó la porción de soma de los dos dioses, los Aśvin. Indra se lo prohibió mientras tomaba su parte del soma.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
En mi opinión, estos dos, los Nāsatya Aśvin, no son dignos del soma; siendo médicos de los dioses en el cielo, por esa misma función no son dignos.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
Oh Maghavan, no desprecies a estos magnánimos, más ricos en belleza y riqueza, que me hicieron como un noble dios, sin vejez.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
Excepto tú y los demás dioses, ¿cómo no serían dignos los Aśvin de la libación de soma? Oh señor de los dioses, oh Purandara, sabe que también los Aśvin son dioses.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
Son médicos y servidores, dotados del poder de tomar cualquier forma, que vagan por el mundo entre los mortales. ¿Cómo, pues, podrían merecer aquí el soma?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
Repitiendo estas mismas palabras a Vāsava en burla, y desdeñando a Śakra, el descendiente de Bhṛgu tomó entonces la copa.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
Cuando él estaba a punto de tomar el excelente soma de los Aśvin, el dios Balabhid, destructor de Vala, lo vio y pronunció estas palabras.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
Si tú mismo tomas el soma para estos dos, te golpearé con mi rayo, de forma terrible e incomparable.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
Así interpelado, el Bhārgava, sonriendo, miró a Indra y tomó debidamente la excelente copa de soma para los Aśvin.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
Entonces el señor de Śacī lo golpeó con el rayo, terrible en forma; pero el Bhārgava paralizó el brazo del que golpeaba.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
Habiéndolo paralizado, Cyavana ofreció en el fuego con mantras; el de gran esplendor, deseoso de un rito mágico, estaba decidido a dañar al dios.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
Entonces, por el poder de la austeridad de aquel sabio, surgió una Kṛtyā, y apareció un gran asura llamado Mada, de gran valor y cuerpo enorme.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
Su cuerpo era tal que ni dioses ni asuras podían describirlo; su boca era terrible, con dientes grandes y de puntas afiladas.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
Una de sus mandíbulas descansaba en la tierra, la otra llegaba al cielo; sus cuatro largos colmillos se extendían cien yojanas cada uno.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
Sus demás dientes medían diez yojanas cada uno, con forma de cúspides de palacio y apariencia de puntas de lanza.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
Sus dos brazos eran largos y parejos, como mazas de hierro, como si fueran diez mil yojanas; sus ojos eran como el sol y la luna, y su rostro como el fuego de la destrucción.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
Lamiéndose el rostro con una lengua veloz y vibrante como el relámpago, con la boca abierta y mirada terrible, parecía devorar por la fuerza al mundo entero.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
Enfurecido y con intención de devorar, se abalanzó sobre Śatakratu (Indra). Con su enorme y terrible forma y su rugido, hizo resonar los mundos.