ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
ଚ୍ୟବନ ଯୁବା ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ଶର୍ଯାତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ ସେନା ସହିତ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
ଚ୍ୟବନ ଓ ସୁକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେଖି ଶର୍ଯାତି ପତ୍ନୀ ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ପାଇଲା ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
ସେହି ଋଷି ଦ୍ୱାରା ସତ୍କୃତ ପୃଥିବୀପତି ଶର୍ଯାତି ପତ୍ନୀ ସହିତ ନିକଟରେ ବସି ମନୋହର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
ତେବେ ଭାର୍ଗବ ରାଜାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜନ, ମୁଁ ତୁମର ଯଜ୍ଞ କରାଇବି; ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।'
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
ତେବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ପୃଥିବୀପତି ଶର୍ଯାତି, ହେ ମହାରାଜ, ଚ୍ୟବନଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
ଶୁଭଦିନରେ ଶର୍ଯାତି ଯଜ୍ଞୋପଯୋଗୀ, ସର୍ବକାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ।
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
ହେ ରାଜନ, ସେଠାରେ ଭାର୍ଗବ ଚ୍ୟବନ ଏହାଙ୍କଠାରୁ ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ। ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ମୋଠାରୁ ଶୁଣ।
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
ସେତେବେଳେ ଚ୍ୟବନ ଦୁଇ ଦେବତା ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ସୋମଭାଗ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିବାରଣ କଲେ।
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
ଏହି ଦୁଇଜଣ, ନାସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀ, ସୋମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି ବୋଲି ମୋର ମତ। ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବୈଦ୍ୟ ହୋଇଥିବାରୁ, ସେହି କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
ହେ ମଘବନ, ରୂପ ଓ ଧନରେ ଅଧିକ ଏହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କର ନାହିଁ। ସେମାନେ ମୋତେ ଜରାହୀନ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ପରି କରିଛନ୍ତି।
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
ତୁମେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ସୋମଯଜ୍ଞ ପାଇଁ କିପରି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି? ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ହେ ପୁରନ୍ଦର, ଏହି ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେବତା ବୋଲି ଜାଣ।
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
ସେମାନେ ବୈଦ୍ୟ, କାମ କରୁଥିବା, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିବାର ଶକ୍ତି ବିଶିଷ୍ଟ; ଜଗତରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ତେବେ ଏଠାରେ ସେମାନେ ସୋମ ପାଇଁ କିପରି ଯୋଗ୍ୟ?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ବାସବଙ୍କୁ ଏହି କଥାକୁ ପୁଣି କହି ଉପହାସ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ଭାର୍ଗବ ସେହି ପାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଉତ୍ତମ ସୋମ ସେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ, ତାହା ଦେଖି ବଳଭିତ୍ ଦେବ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
ଯଦି ତୁମେ ନିଜେ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଗ୍ରହଣ କର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅନୁପମ ବଜ୍ରରେ ପ୍ରହାର କରିବି।
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବାରୁ, ଭାର୍ଗବ ହସି ହସି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସୋମପାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
ତା'ପରେ ଶଚୀପତି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ବଜ୍ରରେ ପ୍ରହାର କଲେ; ପ୍ରହାର କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ବାହୁକୁ ଭାର୍ଗବ ସ୍ତମ୍ଭିତ କରି ଦେଲେ।
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
ତାଙ୍କୁ ସ୍ତମ୍ଭିତ କରି ଚ୍ୟବନ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେଲେ; କୃତ୍ୟା ଇଚ୍ଛାକରି ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ମୁନିଙ୍କ ତପୋବଳରୁ କୃତ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ମଦ ନାମକ ମହାପରାକ୍ରମୀ, ବୃହତ୍କାୟ ମହାସୁର ପ୍ରକଟ ହେଲା।
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
ତାର ଶରୀର ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାର ମୁଖ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ର ବିଶାଳ ଦାନ୍ତସହିତ।
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
ତାର ଗୋଟିଏ ହାଡ଼ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିର ଥିଲା, ଅନ୍ୟଟି ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ତାର ଚାରି ଲମ୍ବା ଦାନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶହେ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା।
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
ତାର ଅନ୍ୟ ଦାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଦଶ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଥିଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାସାଦ-ଶିଖର ଆକାରର ଏବଂ ଶୂଳାଗ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
ତାର ଦୁଇ ବାହୁ ଲୌହ-ଗଦା ପରି ଲମ୍ବା ଓ ସମାନ ଥିଲା, ଯେପରି ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନ। ତାର ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଓ ମୁଖ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଥିଲା।
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
ବିଜୁଳି ପରି ଚଞ୍ଚଳ ଜିଭରେ ସେ ନିଜ ମୁଖ ଚାଟୁଥିଲା। ଖୋଲା ମୁଖ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନେଇ ସେ ଯେପରି ବଳପୂର୍ବକ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଗ୍ରାସ କରୁଥିଲା।
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
ସେ କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ଗ୍ରାସ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା। ନିଜର ମହାଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ଗର୍ଜନରେ ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କଲା।