మహాభారతం · అధ్యాయం 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
చ్యవనుడు యౌవనవంతుడు చేయబడ్డాడని విని శర్యాతి ఎంతో సంతోషించి సేనతో కలిసి భార్గవుని ఆశ్రమానికి వెళ్ళాడు.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
చ్యవనుడిని, సుకన్యను దేవపుత్రులవలె చూచి శర్యాతి భార్యతో కలిసి భూమి మొత్తాన్ని పొందినట్లు ఆనందించాడు.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
ఆ ఋషిచే సత్కరించబడిన పృథ్వీపతి శర్యాతి భార్యతో కలిసి దగ్గర కూర్చుని మనోహరమైన శుభకథలు చెప్పసాగాడు.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
అప్పుడు భార్గవుడు రాజును ఓదారుస్తూ ఇలా అన్నాడు: 'ఓ రాజా, నేను నీకు యజ్ఞం చేయిస్తాను; సామగ్రిని సిద్ధం చేయి.'
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
అప్పుడు అత్యంత సంతోషించిన పృథ్వీపతి శర్యాతి, ఓ మహారాజా, చ్యవనుని ఆ మాటను గౌరవించాడు.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
శుభదినాన శర్యాతి యజ్ఞానికి తగిన, సర్వకామ్యాలతో నిండిన, ఉత్తమమైన యజ్ఞశాలను నిర్మింపజేశాడు.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
ఓ రాజా, అక్కడ భార్గవుడైన చ్యవనుడు ఇతనితో యాగం చేయించాడు. అక్కడ జరిగిన అద్భుతాలను నా నుండి విను.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
అప్పుడు చ్యవనుడు ఇద్దరు దేవతలైన అశ్వినుల సోమభాగాన్ని తీసుకున్నాడు. అలా తీసుకుంటున్నవాడిని ఇంద్రుడు ఆపాడు.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
ఈ ఇద్దరు, నాసత్యులైన అశ్వినులు సోమానికి అర్హులు కారని నా అభిప్రాయం. స్వర్గంలో దేవతల వైద్యులుగా ఉన్న కారణంగా, ఆ కర్మవల్ల వారు అర్హులు కారు.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
ఓ మఘవా, రూపంలోనూ ధనంలోనూ అధికులైన ఈ మహాత్ములను అవమానించకు. వారు నన్ను వృద్ధిలేని ఒక శ్రేష్ఠ దేవునిలా చేశారు.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
నిన్ను, ఇతర దేవతలను తప్ప, అశ్వినులు సోమయాగానికి ఎలా అర్హులు కాకుండా ఉంటారు? ఓ దేవేంద్రా, ఓ పురంధరా, ఈ అశ్వినులను కూడా దేవతలుగానే తెలుసుకో.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
వారు వైద్యులు, పనిచేసేవారు, కోరిన రూపం ధరించే శక్తి కలవారు; లోకంలో మానవుల మధ్య సంచరించేవారు. అలాంటప్పుడు ఇక్కడ వారు సోమానికి ఎలా అర్హులు?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
అప్పుడు వాసవునితో ఇదే మాటను పునరుచ్చరిస్తూ, ఇంద్రుడిని లెక్కచేయకుండా భార్గవుడు ఆ పాత్రను స్వీకరించాడు.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
అశ్వినుల ఉత్తమ సోమాన్ని ఆయన స్వీకరించబోతుండగా, అది చూసి బలభిత్తు దేవుడు ఈ మాటను పలికాడు.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
ఈ ఇద్దరి కోసం నీవే సోమాన్ని స్వీకరిస్తే, భయంకరమూ అనుపమమూ అయిన వజ్రంతో నేను నిన్ను కొడతాను.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
ఇలా చెప్పబడినప్పుడు భార్గవుడు నవ్వుతూ ఇంద్రుని వైపు చూసి, విధి ప్రకారం అశ్వినులకు ఉత్తమమైన సోమపాత్రను స్వీకరించాడు.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
అప్పుడు శచీపతి అతనిపై భయంకరమైన వజ్రంతో కొట్టాడు; కొట్టుతున్న అతని బాహువును భార్గవుడు స్తంభింపజేశాడు.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
అతన్ని స్తంభింపజేసి, చ్యవనుడు మంత్రపూర్వకంగా అగ్నిలో ఆహుతి చేశాడు; మహాతేజస్వి అయిన ఆయన కృత్య కోరి, దేవుని హింసించడానికి సిద్ధపడ్డాడు.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
అప్పుడు ఆ మునియొక్క తపోబలం వలన కృత్య ఉద్భవించింది. మదుడు అనే మహాపరాక్రమశాలి, పెద్ద శరీరం గల మహాసురుడు ఉద్భవించాడు.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
అతని శరీరాన్ని దేవతలు, అసురులు కూడా వర్ణించలేరు. అతని ముఖం భయంకరంగా, పదునైన కొనలు గల పెద్ద దంతాలతో ఉండెను.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
అతని ఒక దవడ భూమిపై నిలిచి ఉండెను, మరొకటి స్వర్గం వరకు చేరెను. అతని నాలుగు పొడవైన కోరలు ఒక్కొక్కటి వంద యోజనాలు చాచుకొని ఉండెను.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
అతని ఇతర దంతాలు పది యోజనాల పొడవు కలిగి ఉండెను. అవి ప్రాసాద శిఖరాల ఆకారంలో, శూలాగ్రాల వలె కనిపించెను.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
అతని రెండు బాహువులు ఇనుప గదల వంటివి; పొడవుగా, ఒకేవిధంగా పదివేల (యోజనాలు) చాచినట్లు ఉండెను. అతని కళ్ళు సూర్యచంద్రుల వలె, ముఖం కాలాగ్ని వలె ఉండెను.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
మెరుపులా చపలంగా కదిలే నాలుకతో అతడు తన ముఖాన్ని నాకుతూ ఉండెను. తెరిచిన నోరు, భయంకర చూపులతో, బలవంతంగా లోకాన్నంతా మింగేస్తున్నట్లు ఉండెను.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
అతడు కోపంతో, మ్రింగివేయాలనే సంకల్పంతో, శతక్రతువు (ఇంద్రుడు) వైపు దూసుకెళ్లాడు. తన మహా భయంకర రూపంతో, గర్జనతో లోకాలను మార్మోగించాడు.