મહાભારત · અધ્યાય 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
ચ્યવન યુવાન બનાવાયા છે એમ સાંભળીને શર્યાતિ અત્યંત પ્રસન્ન થયા અને સૈન્ય સાથે ભાર્ગવના આશ્રમે ગયા.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
ચ્યવન અને સુકન્યાને દેવપુત્રો જેવા જોઈને શર્યાતિ પત્ની સહિત સમગ્ર પૃથ્વી મળી હોય તેમ આનંદિત થયા.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
તે ઋષિ દ્વારા સત્કારાયેલા પૃથ્વીપતિ શર્યાતિ પત્ની સહિત પાસે બેસીને મનોહર અને કલ્યાણકારી વાતો કરવા લાગ્યા.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
ત્યારે ભાર્ગવે રાજાને સાંત્વન આપતાં કહ્યું, 'હે રાજન, હું તમારો યજ્ઞ કરાવીશ; સામગ્રી તૈયાર કરો.'
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
ત્યારે અત્યંત પ્રસન્ન થયેલા પૃથ્વીપતિ શર્યાતિએ, હે મહારાજ, ચ્યવનના તે વચનને માન આપ્યું.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
શુભ દિવસે શર્યાતિએ યજ્ઞને યોગ્ય, સર્વ કામનાઓથી સમૃદ્ધ એવું ઉત્તમ યજ્ઞસ્થાન બનાવડાવ્યું.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
હે રાજન, ત્યાં ભાર્ગવ ચ્યવને તેની પાસે યજ્ઞ કરાવ્યો. ત્યાં બનેલા અદ્ભુત પ્રસંગો મારી પાસેથી સાંભળો.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
ત્યારે ચ્યવને બે દેવ અશ્વિનીકુમારોનો સોમભાગ ગ્રહણ કર્યો. તે ગ્રહણ કરતા તેને ઇન્દ્રે રોક્યો.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
આ બંને, નાસત્ય અશ્વિનીકુમાર, સોમને યોગ્ય નથી એવો મારો મત છે. સ્વર્ગમાં દેવોના વૈદ્ય હોવાથી, તે કર્મને કારણે તેઓ યોગ્ય નથી.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
હે મઘવન, રૂપ અને ધનમાં અધિક એવા આ મહાત્માઓનું અપમાન ન કર. તેમણે મને એક જરારહિત શ્રેષ્ઠ દેવ જેવો બનાવ્યો છે.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
તને અને અન્ય દેવોને છોડીને, અશ્વિનીકુમારો સોમયજ્ઞને કેમ યોગ્ય નથી? હે દેવેન્દ્ર, હે પુરંદર, આ અશ્વિનીઓને પણ દેવ જ સમજ.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
તેઓ વૈદ્ય છે, કામ કરનારા છે, ઇચ્છા પ્રમાણે રૂપ ધારણ કરવાની શક્તિવાળા છે; જગતમાં મનુષ્યો વચ્ચે વિચરે છે. તો અહીં તેઓ સોમને કેવી રીતે યોગ્ય છે?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
ત્યારે વાસવને એ જ વચન ફરી કહીને તેમની મજાક ઉડાવી, ઇન્દ્રની અવગણના કરીને ભાર્ગવે તે પાત્ર ગ્રહણ કર્યું.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
અશ્વિનીઓનું ઉત્તમ સોમપાત્ર તેઓ ગ્રહણ કરવાના હતા ત્યારે, તે જોઈને બલભિત્ દેવે આ વચન કહ્યું.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
જો તું પોતે આ બંને માટે સોમ ગ્રહણ કરીશ, તો હું તારા પર ભયંકર અને અનુપમ વજ્રથી પ્રહાર કરીશ.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
આમ કહેવાતાં, ભાર્ગવે હસીને ઇન્દ્ર સામે જોયું અને વિધિપૂર્વક અશ્વિનીઓ માટેનું ઉત્તમ સોમપાત્ર ગ્રહણ કર્યું.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
ત્યારે શચીપતિએ તેના પર ભયંકર રૂપવાળા વજ્રથી પ્રહાર કર્યો; પ્રહાર કરતા તેના હાથને ભાર્ગવે સ્તંભિત કરી દીધો.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
તેને સ્તંભિત કરીને ચ્યવને મંત્રપૂર્વક અગ્નિમાં આહુતિ આપી; કૃત્યાની ઇચ્છા કરનાર મહાતેજસ્વી તે દેવને હણવા તત્પર થયા.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
ત્યારે તે મુનિના તપોબળથી કૃત્યા ઉત્પન્ન થઈ. મદ નામનો મહાપરાક્રમી, વિશાળ દેહવાળો મહાસુર પ્રગટ થયો.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
તેનું શરીર દેવો અને અસુરો પણ વર્ણવી ન શકે એવું હતું. તેનું મુખ ભયંકર હતું, તીક્ષ્ણ અગ્રભાગવાળા મોટા દાંત હતા.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
તેનો એક જડબો પૃથ્વી પર ટકેલો હતો, બીજો સ્વર્ગ સુધી પહોંચ્યો હતો. તેના ચાર લાંબા દાઢ-દાંત દરેક સો-સો યોજન ફેલાયેલા હતા.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
તેના બાકીના દાંત દસ-દસ યોજન લાંબા હતા. તે મહેલના શિખર જેવા આકારના અને ભાલાના અગ્રભાગ જેવા દેખાતા હતા.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
તેના બંને બાહુ લોખંડની ગદા જેવા લાંબા અને સમાન હતા, જાણે દસ હજાર યોજન. તેની આંખો સૂર્ય-ચંદ્ર જેવી અને મુખ કાલાગ્નિ જેવું હતું.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
વીજળી જેવી ચંચળ જીભથી તે પોતાનું મુખ ચાટતો હતો. ખુલ્લા મુખ અને ભયંકર દૃષ્ટિ સાથે, જાણે બળપૂર્વક આખા જગતને ગળી જતો હોય તેમ.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
તે ક્રોધે ભરાઈને, ગળી જવાની ઇચ્છાથી, શતક્રતુ (ઇન્દ્ર) તરફ દોડ્યો. પોતાના મહાભયંકર રૂપ અને ગર્જનાથી તેણે લોકોને ગુંજાવી દીધા.