Mahābhārata · Adhyāya 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
Als Śaryāti hörte, dass Cyavana verjüngt worden war, zog er hocherfreut mit seinem Heer zur Einsiedelei des Bhārgava.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
Als er Cyavana und Sukanyā wie zwei Göttersöhne sah, freute sich Śaryāti mit seiner Gattin, als hätte er die ganze Erde gewonnen.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
Von jenem Weisen geehrt, setzte sich der Herr der Erde mit seiner Gattin in der Nähe nieder und begann erfreuliche, glückverheißende Gespräche.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
Da sprach der Bhārgava, ihn tröstend: »O König, ich werde dein Opfer durchführen; bereite die Mittel vor.«
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
Da ehrte der überaus erfreute Śaryāti, Herr der Erde, jenes Wort Cyavanas, o großer König.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
An einem glückverheißenden Tag ließ Śaryāti einen vortrefflichen Opferplatz errichten, für das Ritual geeignet und reich an allem Erwünschten.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
Dort, o König, ließ der Bhārgava Cyavana ihn das Opfer vollziehen. Höre von mir die Wunder, die sich dort ereigneten.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
Da nahm Cyavana den Somaanteil der beiden Götter, der Aśvin. Indra hinderte ihn daran, während er ihren Somaanteil nahm.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
Nach meiner Ansicht sind diese beiden, die Nāsatya-Aśvin, des Soma nicht würdig; da sie Ärzte der Götter im Himmel sind, sind sie es eben durch diese Tätigkeit nicht.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
O Maghavan, verachte diese großherzigen Männer nicht, die reicher an Schönheit und Reichtum sind und die mich einem edlen, alterslosen Gott gleich gemacht haben.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
Außer dir und den anderen Göttern, wie sollten die Aśvin des Somapressens nicht würdig sein? O Herr der Götter, o Purandara, wisse, dass auch die Aśvin Götter sind.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
Sie sind Ärzte und Diener, begabt mit der Macht, jede Gestalt anzunehmen, und wandeln in der Welt unter den Sterblichen. Wie könnten sie hier also des Soma würdig sein?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
Indem er diese Worte gegenüber Vāsava spöttisch wiederholte und Śakra missachtete, ergriff der Nachkomme Bhṛgus da den Becher.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
Als er im Begriff war, den vortrefflichen Soma der Aśvin zu nehmen, sah der Gott Balabhid, der Zerstörer Valas, ihn und sprach diese Worte.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
Wenn du selbst den Soma für diese beiden nimmst, werde ich dich mit meinem Donnerkeil schlagen, schrecklich in seiner Gestalt und unvergleichlich.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
So angesprochen, blickte der Bhārgava lächelnd auf Indra und nahm vorschriftsmäßig den vortrefflichen Somabecher für die Aśvin.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
Da schlug ihn der Herr der Śacī mit dem Donnerkeil, schrecklich in seiner Gestalt; der Bhārgava aber lähmte den Arm dessen, der schlug.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
Nachdem er ihn gelähmt hatte, opferte Cyavana mit Mantras ins Feuer; der Hochgemute, nach einem Zauberritus verlangend, war entschlossen, dem Gott zu schaden.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
Dann entstand durch die Kraft der Askese jenes Weisen eine Kṛtyā, und es erhob sich ein großer Asura namens Mada, von gewaltiger Tapferkeit und riesigem Körper.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
Sein Körper war so, dass ihn nicht einmal Götter und Asuras beschreiben konnten; sein Mund war schrecklich, mit großen Zähnen, deren Spitzen scharf waren.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
Einer seiner Kiefer ruhte auf der Erde, der andere reichte bis zum Himmel; seine vier langen Hauer erstreckten sich jeweils hundert Yojanas.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
Seine übrigen Zähne waren jeweils zehn Yojanas lang, geformt wie Palastspitzen und den Spitzen von Speeren gleich.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
Seine beiden Arme waren lang und gleich, wie eiserne Keulen, gleichsam zehntausend Yojanas; seine Augen glichen Sonne und Mond, und sein Antlitz dem Feuer des Untergangs.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
Mit einer Zunge, rasch und flackernd wie ein Blitz, leckte er sein Gesicht; mit weit geöffnetem Mund und schrecklichem Blick schien er die ganze Welt mit Gewalt zu verschlingen.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
Zornig und entschlossen zu verschlingen, stürzte er sich auf Śatakratu (Indra). Mit seiner gewaltigen, schrecklichen Gestalt und seinem Brüllen ließ er die Welten erdröhnen.