മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
ച്യവനൻ യൗവനമുള്ളവനാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കേട്ട ശര്യാതി അതിസന്തുഷ്ടനായി സൈന്യസമേതം ഭാർഗവാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
ച്യവനനെയും സുകന്യയെയും ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെ കണ്ട ശര്യാതി ഭാര്യയോടൊപ്പം സമസ്ത ഭൂമിയും നേടിയതുപോലെ ആനന്ദിച്ചു.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
ആ മുനിയാൽ സത്കരിക്കപ്പെട്ട പൃഥ്വീപതി ശര്യാതി ഭാര്യയോടൊപ്പം അടുത്തിരുന്ന് മനോഹരവും മംഗളകരവുമായ കഥകൾ പറഞ്ഞു.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
അപ്പോൾ ഭാർഗവൻ രാജാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഞാൻ നിനക്കായി യാഗം നടത്തിത്തരാം; സാമഗ്രികൾ ഒരുക്കുക.'
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
അപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ പൃഥ്വീപതി ശര്യാതി, ഹേ മഹാരാജാവേ, ച്യവനന്റെ ആ വാക്കിനെ ബഹുമാനിച്ചു.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
ശുഭദിനത്തിൽ ശര്യാതി യാഗത്തിന് യോഗ്യവും സർവകാമസമൃദ്ധവുമായ ഉത്തമ യജ്ഞശാല നിർമ്മിപ്പിച്ചു.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
ഓ രാജാവേ, അവിടെ ഭാർഗവനായ ച്യവനൻ ഇവനെക്കൊണ്ട് യാഗം ചെയ്യിച്ചു. അവിടെ നടന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
അപ്പോൾ ച്യവനൻ രണ്ടു ദേവന്മാരായ അശ്വിനിമാരുടെ സോമഭാഗം ഗ്രഹിച്ചു. അങ്ങനെ ഗ്രഹിക്കുന്നവനെ ഇന്ദ്രൻ തടഞ്ഞു.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
ഈ രണ്ടുപേരും, നാസത്യരായ അശ്വിനിമാർ, സോമത്തിന് അർഹരല്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ വൈദ്യന്മാരായതിനാൽ, ആ കർമ്മം കൊണ്ട് അവർ അർഹരല്ല.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
ഓ മഘവൻ, സൗന്ദര്യത്തിലും സമ്പത്തിലും മികച്ച ഈ മഹാത്മാക്കളെ അപമാനിക്കരുത്. അവർ എന്നെ വാർദ്ധക്യമില്ലാത്ത ഒരു ശ്രേഷ്ഠദേവനെപ്പോലെയാക്കി.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
നിന്നെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും ഒഴികെ, അശ്വിനിമാർ സോമയാഗത്തിന് എങ്ങനെ അർഹരല്ല? ഓ ദേവേന്ദ്രാ, ഓ പുരന്ദരാ, ഈ അശ്വിനിമാരെയും ദേവന്മാരായി അറിയുക.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
അവർ വൈദ്യന്മാരാണ്, ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ്, ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരാണ്; ലോകത്തിൽ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരാണ്. അപ്പോൾ ഇവിടെ അവർ സോമത്തിന് എങ്ങനെ അർഹരാകും?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
അപ്പോൾ വാസവനോട് ഈ വാക്കുതന്നെ ആവർത്തിച്ച് പരിഹസിച്ച്, ഇന്ദ്രനെ അവഗണിച്ച് ഭാർഗവൻ ആ പാത്രം കൈക്കൊണ്ടു.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
അശ്വിനിമാരുടെ ഉത്തമമായ സോമം അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കാനിരിക്കെ, അതു കണ്ട് ബലഭിത്ത് ദേവൻ ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
ഇവർക്കുവേണ്ടി നീ സ്വയം സോമം സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഭയങ്കരവും അതുല്യവുമായ വജ്രം ഞാൻ നിന്റെമേൽ പ്രയോഗിക്കും.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭാർഗവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ നോക്കി, വിധിപ്രകാരം അശ്വിനിമാർക്കായുള്ള ഉത്തമ സോമപാത്രം കൈക്കൊണ്ടു.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
അപ്പോൾ ശചീപതി ഭയങ്കര രൂപമുള്ള വജ്രം കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ പ്രഹരിച്ചു; പ്രഹരിച്ച ആ കൈയെ ഭാർഗവൻ നിശ്ചലമാക്കി.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
അദ്ദേഹത്തെ നിശ്ചലമാക്കിയ ശേഷം, ച്യവനൻ മന്ത്രത്താൽ അഗ്നിയിൽ ആഹുതി ചെയ്തു; കൃത്യയെ ആഗ്രഹിച്ച മഹാതേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം ദേവനെ ഹിംസിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
അപ്പോൾ ആ മുനിയുടെ തപോബലത്താൽ കൃത്യ ഉണ്ടായി. മദൻ എന്ന മഹാവീര്യനും വലിയ ശരീരമുള്ള മഹാസുരനും പ്രത്യക്ഷനായി.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
അവന്റെ ശരീരം ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും പോലും വർണിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖം ഭയങ്കരവും മൂർച്ചയുള്ള അഗ്രങ്ങളുള്ള വലിയ പല്ലുകളോടു കൂടിയതും ആയിരുന്നു.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
അവന്റെ ഒരു താടിയെല്ല് ഭൂമിയിൽ നിലകൊണ്ടു; മറ്റേത് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എത്തി. അവന്റെ നാലു നീണ്ട കോമ്പല്ലുകൾ ഓരോന്നും നൂറു യോജനം നീണ്ടിരുന്നു.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
അവന്റെ മറ്റു പല്ലുകൾ പത്തു യോജനം നീളമുള്ളവയായിരുന്നു. അവ കൊട്ടാരശിഖരങ്ങളുടെ രൂപമുള്ളവയും ശൂലാഗ്രങ്ങൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്നവയുമായിരുന്നു.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
അവന്റെ രണ്ടു ബാഹുക്കൾ ഇരുമ്പു ഗദകൾ പോലെ നീണ്ടവയും പത്തായിരം യോജനം വരെ ഒരുപോലെ നീണ്ടവയുമായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെയും മുഖം കാലാഗ്നി പോലെയും ആയിരുന്നു.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
മിന്നൽ പോലെ ചഞ്ചലമായ നാവുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മുഖം നക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വായ് തുറന്ന്, ഭയങ്കര നോട്ടത്തോടെ, ബലാത്കാരമായി ലോകത്തെ വിഴുങ്ങുന്നതുപോലെ അവൻ നിന്നു.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
അവൻ കോപത്തോടെ, വിഴുങ്ങിക്കളയാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട്, ശതക്രതുവിനെ (ഇന്ദ്രനെ) നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. തന്റെ മഹാഭയങ്കരരൂപത്താലും ഗർജ്ജനത്താലും അവൻ ലോകങ്ങളെ മുഴക്കി.