ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
ಚ್ಯವನನು ಯೌವನವಂತನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ ಶರ್ಯಾತಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರ್ಗವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
ಚ್ಯವನ ಮತ್ತು ಸುಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದೇವಪುತ್ರರಂತೆ ನೋಡಿ ಶರ್ಯಾತಿ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಪಡೆದಂತೆ ಸಂತೋಷಿಸಿದನು.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
ಆ ಋಷಿಯಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಪತಿ ಶರ್ಯಾತಿ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮನೋಹರವಾದ ಶುಭಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳತೊಡಗಿದನು.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
ಆಗ ಭಾರ್ಗವನು ರಾಜನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು.'
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
ಆಗ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭೂಪತಿ ಶರ್ಯಾತಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಚ್ಯವನನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
ಶುಭ ದಿನದಂದು ಶರ್ಯಾತಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಉತ್ತಮ ಯಜ್ಞಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವ ಚ್ಯವನನು ಇವನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
ಆಗ ಚ್ಯವನನು ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳಾದ ಅಶ್ವಿನಿಗಳ ಸೋಮಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಹಾಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ಇಂದ್ರನು ತಡೆದನು.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
ಈ ಇಬ್ಬರು, ನಾಸತ್ಯರಾದ ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಸೋಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ವೈದ್ಯರಾದ ಕಾರಣ, ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವರು ಅರ್ಹರಲ್ಲ.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
ಓ ಮಘವನ್, ರೂಪ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕರಾದ ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬೇಡ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಯಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
ನಿನ್ನನ್ನೂ ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಸೋಮಯಾಗಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ? ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ಓ ಪುರಂದರ, ಈ ಅಶ್ವಿನಿಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳೆಂದೇ ತಿಳಿ.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
ಅವರು ವೈದ್ಯರು, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವರು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಸೋಮಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೇಗೆ ಅರ್ಹರು?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
ಆಗ ವಾಸವನಿಗೆ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅನಾದರಿಸಿ ಭಾರ್ಗವನು ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
ಅಶ್ವಿನಿಯರ ಉತ್ತಮ ಸೋಮವನ್ನು ಅವನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಲಭಿತ್ ದೇವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
ಈ ಇಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ನೀನೇ ಸೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಭಯಂಕರವೂ ಅನುಪಮವೂ ಆದ ವಜ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಭಾರ್ಗವನು ನಗುತ್ತಾ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಶ್ವಿನಿಯರಿಗಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸೋಮಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
ಆಗ ಶಚೀಪತಿಯು ಅವನ ಮೇಲೆ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ತೋಳನ್ನು ಭಾರ್ಗವನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸಿದನು.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
ಅವನನ್ನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸಿ, ಚ್ಯವನನು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡಿದನು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು, ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ದೇವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
ಆಗ ಆ ಮುನಿಯ ತಪೋಬಲದಿಂದ ಕೃತ್ಯೆ ಉದಯಿಸಿದಳು. ಮದ ಎಂಬ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿ, ವಿಶಾಲ ದೇಹದ ಮಹಾಸುರನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರೂ ವರ್ಣಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಮುಖ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು, ಮೊನಚಾದ ತುದಿಯ ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿದ್ದವು.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
ಅವನ ಒಂದು ದವಡೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವರ್ಗದವರೆಗೆ ತಲುಪಿತ್ತು. ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಉದ್ದದ ಕೋರೆದಾಡೆಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ನೂರು ಯೋಜನ ಚಾಚಿದ್ದವು.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
ಅವನ ಇತರ ಹಲ್ಲುಗಳು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ಉದ್ದವಿದ್ದವು. ಅವು ಅರಮನೆಯ ಶಿಖರಗಳ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಶೂಲದ ತುದಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
ಅವನ ಎರಡು ತೋಳುಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಗಳಂತೆ, ಉದ್ದವಾಗಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸಮಾನವಾಗಿ ಚಾಚಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರಂತೆ, ಮುಖ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಇತ್ತು.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಂಚಲವಾದ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದನು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ, ಭಯಂಕರ ನೋಟದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ನುಂಗುವಂತಿದ್ದನು.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ, ನುಂಗಿಬಿಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಶತಕ್ರತುವಿನ (ಇಂದ್ರನ) ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ರೂಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.