மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.125.1
ततः श्रुत्वा तु शर्यातिर्वयस्थं च्यवनं कृतम् ।
सुहृष्टः सेनया सार्धमुपायाद्भार्गवाश्रमम् ॥ ३.१२५.१ ॥
சியவனர் இளமையடைந்தார் என்று கேள்விப்பட்ட சர்யாதி மிகவும் மகிழ்ந்து படையுடன் பார்கவரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
3.125.2
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्ट्वा देवसुताविव ।
रेमे सभार्यः शर्यातिः कृत्स्नां प्राप्य महीमिव ॥ ३.१२५.२ ॥
சியவனரையும் சுகன்யாவையும் தேவர்களின் மகன்களைப் போலப் பார்த்த சர்யாதி, முழு பூமியையும் பெற்றவனைப் போல மனைவியுடன் மகிழ்ந்தான்.
3.125.3
ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः ।
उपोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे मनोरमाः ॥ ३.१२५.३ ॥
அந்த முனிவரால் உபசரிக்கப்பட்ட பூமிபதி சர்யாதி மனைவியுடன் அருகில் அமர்ந்து இனிய நல்ல உரையாடல்களை நடத்தினான்.
3.125.4
अथैनं भार्गवो राजन्नुवाच परिसान्त्वयन् ।
याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय ॥ ३.१२५.४ ॥
பின்னர் பார்கவர் அரசனைத் தேற்றி, 'அரசே, நான் உனக்காக யாகம் நடத்துவேன்; பொருட்களைத் தயார் செய்' என்றார்.
3.125.5
ततः परमसंहृष्टः शर्यातिरवनीपतिः ।
च्यवनस्य महाराज तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ ३.१२५.५ ॥
பின்னர் மிகவும் மகிழ்ந்த பூமிபதி சர்யாதி, மகாராஜனே, சியவனரின் அந்த வார்த்தையை மதித்து ஏற்றான்.
3.125.6
प्रशस्तेऽहनि यज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् ।
कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम् ॥ ३.१२५.६ ॥
சிறந்த நாளில் சர்யாதி யாகத்திற்குத் தகுந்த, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்த, சிறந்த யாகசாலையை அமைக்கச் செய்தான்.
3.125.7
तत्रैनं च्यवनो राजन्याजयामास भार्गवः ।
अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि निबोध मे ॥ ३.१२५.७ ॥
ஓ அரசே, அங்கே பார்கவரான சியவனர் இவனை யாகம் செய்வித்தார். அங்கு நடந்த அற்புதங்களை என்னிடமிருந்து கேள்.
3.125.8
अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा ।
तमिन्द्रो वारयामास गृह्णानं स तयोर्ग्रहम् ॥ ३.१२५.८ ॥
அப்போது சியவனர் இரு தேவர்களான அஸ்வினிகளின் சோமபாகத்தை எடுத்தார். அவ்வாறு எடுத்துக்கொண்டிருந்தவரை இந்திரன் தடுத்தான்.
3.125.9
उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः ।
भिषजौ दिवि देवानां कर्मणा तेन नार्हतः ॥ ३.१२५.९ ॥
இரு நாசத்யர்களாகிய அஸ்வினிகள் சோமத்திற்குத் தகுதியுடையவர்கள் அல்ல என்பது என் கருத்து. வானுலகில் தேவர்களின் மருத்துவர்களாக இருப்பதால், அந்தச் செயலால் அவர்கள் தகுதியற்றவர்கள்.
3.125.10
मावमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवत्तरौ ।
यौ चक्रतुर्मां मधवन्वृन्दारकमिवाजरम् ॥ ३.१२५.१० ॥
ஓ மகவன், அழகிலும் செல்வத்திலும் மிகுந்த அந்த மகாத்மாக்களை அவமதிக்காதே. அவர்கள் என்னை முதுமையற்ற ஒரு உயர்ந்த தேவனைப் போல் ஆக்கினார்கள்.
3.125.11
ऋते त्वां विबुधांश्चान्यान्कथं वै नार्हतः सवम् ।
अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि पुरंदर ॥ ३.१२५.११ ॥
உன்னையும் பிற தேவர்களையும் தவிர, அஸ்வினிகள் சோமவேள்விக்கு எப்படித் தகுதியற்றவர்கள்? ஓ தேவேந்திரா, ஓ புரந்தரா, அஸ்வினிகளையும் தேவர்களாகவே அறிவாய்.
3.125.12
चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ ।
लोके चरन्तौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः ॥ ३.१२५.१२ ॥
அவர்கள் மருத்துவர்கள், வேலை செய்பவர்கள், விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் ஆற்றல் பெற்றவர்கள்; மனிதர்களிடையே உலகில் திரிபவர்கள். அப்படியானால் இங்கே சோமத்திற்கு அவர்கள் எவ்வாறு தகுதியுடையவர்கள்?
3.125.13
एतदेव तदा वाक्यमाम्रेडयति वासवे ।
अनादृत्यततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः ॥ ३.१२५.१३ ॥
அப்போது வாசவனிடம் இந்த வார்த்தையையே திரும்பச் சொல்லி அவரை இகழ்ந்தார்; இந்திரனை அலட்சியம் செய்து பார்கவர் அந்தப் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.
3.125.14
ग्रहीष्यन्तं तु तं सोममश्विनोरुत्तमं तदा ।
समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१२५.१४ ॥
அஸ்வினியர்களின் உயர்ந்த சோமத்தை அவர் எடுக்கவிருந்தபோது, அதைக் கண்ட பலபித் தேவன் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.125.15
आभ्यामर्ताय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् ।
वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम् ॥ ३.१२५.१५ ॥
இவ்விருவருக்காக நீயே சோமத்தை எடுத்துக்கொண்டால், உன்மீது கொடிய வடிவமும் ஒப்பற்றதுமான வஜ்ரத்தால் நான் தாக்குவேன்.
3.125.16
एवमुक्तः स्मयन्निन्द्रमभिवीक्ष्यस भार्गवः ।
जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम् ॥ ३.१२५.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, பார்கவர் சிரித்துக்கொண்டு இந்திரனை நோக்கி, விதிப்படி அஸ்வினியர்களுக்கான உயர்ந்த சோமப் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டார்.
3.125.17
ततोऽस्मै प्राहरद्वज्रं घोररूपं शचीपतिः ।
तस्य प्रहरतो बाहुं स्तम्भयामास भार्गवः ॥ ३.१२५.१७ ॥
அப்போது சசியின் கணவன் அவர்மீது கொடிய வடிவ வஜ்ரத்தால் தாக்கினான்; தாக்கிய அவனது கையை பார்கவர் செயலிழக்கச் செய்தார்.
3.125.18
तं स्तम्भयित्वा च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् ।
कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः ॥ ३.१२५.१८ ॥
அவரை செயலிழக்கச் செய்தபின், சியவனர் மந்திரத்தால் நெருப்பில் ஆகுதி செய்தார்; மிக்க தேஜஸ் கொண்ட அவர், கிருத்யையை விரும்பி, தேவனை அழிக்கத் துணிந்தார்.
3.125.19
ततः कृत्याऽथ संजज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् ।
मदो नाम महावीर्यो बृहत्कायो महासुरः ॥ ३.१२५.१९ ॥
பின்னர் அந்த முனிவரின் தவ வலிமையால் கிருத்யா தோன்றினாள். மதம் என்ற பெரும் வீரியமுள்ள, பெரிய உடல் கொண்ட மகா அசுரன் எழுந்தான்।
3.125.20
शरीरं यस् निर्देष्टुमशक्यं तु सुरासुरैः ।
तस्यास्यमभवद्धोरं तीक्ष्णाग्रदशनं महत् ॥ ३.१२५.२० ॥
அவனுடைய உடலை தேவர்களும் அசுரர்களும் விவரிக்க இயலாதது. அவனுடைய வாய் பயங்கரமாகவும், கூரிய நுனிகளுடன் கூடிய பெரிய பற்களுடனும் இருந்தது.
3.125.21
हनुरेका स्थिता त्वस्य भूमावेका दिवं गता ।
चतस्रश्चायता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् ॥ ३.१२५.२१ ॥
அவனுடைய ஒரு தாடை பூமியில் நிலைத்திருந்தது; மற்றொன்று வானம் வரை சென்றது. அவனுடைய நான்கு நீண்ட கோரைப்பற்கள் ஒவ்வொன்றும் நூறு யோசனை நீண்டிருந்தன.
3.125.22
इतरे तस्य दशना बभूवुर्दशयोजनाः ।
प्रासादशिखराकाराः शूलाग्रसमदर्शनाः ॥ ३.१२५.२२ ॥
அவனுடைய மற்ற பற்கள் பத்து யோசனை நீளமுடையனவாய் இருந்தன. அவை அரண்மனைக் கோபுர உச்சிகளின் வடிவத்தையும் சூலத்தின் முனைகளின் தோற்றத்தையும் ஒத்திருந்தன.
3.125.23
बाहू परिघसंकाशावायतावयुतं समौ ।
नेत्रे रविशशिप्रख्ये वक्रं कालाग्निसंनिभम् ॥ ३.१२५.२३ ॥
அவனுடைய இரண்டு கைகளும் இரும்புக் கதைகளைப் போல நீண்டு, சமமாய் பத்தாயிரம் வரை நீண்டிருந்தன. அவனுடைய கண்கள் சூரியனும் சந்திரனும் போலவும், முகம் காலாக்னி போலவும் இருந்தன.
3.125.24
लेलिहञ्जिह्वया वक्रं विद्युच्चपललोलया ।
व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात् ॥ ३.१२५.२४ ॥
மின்னல் போல் அலைபாயும் நாக்கால் தன் முகத்தை நக்கிக்கொண்டிருந்தான். வாய் திறந்து, பயங்கரப் பார்வையுடன், பலவந்தமாக உலகத்தையே விழுங்குவது போல் இருந்தான்.
3.125.25
स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् ।
महता घोररूपेण लोकाञ्शब्देन नादयत् ॥ ३.१२५.२५ ॥
அவன் கோபத்துடன் விழுங்கும் எண்ணத்தோடு சதக்ரதுவை (இந்திரனை) நோக்கி பாய்ந்தான். தன் பெரிய பயங்கர உருவத்தாலும் முழக்கத்தாலும் உலகங்களை அதிரச் செய்தான்.